گزارشگران بدون مرز خواهان رهایی سلطان‌علی جوادی و عبدالرحیم محمدی، دو خبرنگار افغان شد

او گفته است که مهاجران افغان باری بر شانه این کشورها نیستند.

پاکستان در دوماه گذشته، بیش از نیم میلیون مهاجر افغان بدون اسناد را بیرون کرده است. حکومت پاکستان رسماً گفته است که دلیل اخراج این مهاجران نگرانی‌های امنیتی و هزینه‌های اجتماعی و اقتصادی حضور مهاجران افغان در این کشور است.

در همین حال، شماری از مقام‌های پاکستانی گفته‌اند که اخراج این مهاجر با همکاری نکردن طالبان در مورد اخراج اعضای تحریک طالبان پاکستان از افغانستان ارتباط دارد، گروهی که مسئولیت حملات متعدد خونین بر نیروهای پاکستانی را در ماه‌های اخیر به عهده گرفته است.

در خبرنامه وزارت خارجه طالبان آمده است که در این دیدار دو طرف درباره وضعیت مهاجران افغان در کشورهای گوناگون به ویژه پاکستان و تسهیل مهاجرت قانونی گفت‌و‌گو کردند.

عبدالقهار بلخی، سخنگوی وزارت خارجه طالبان در شبکه اکس نوشت که امیرخان متقی در این دیدار گفت مهاجران افغانستان در کشورهای مختلف به توسعه و رشد اقتصادی کشورهای میزبان کمک می‌کنند.

به گفته او، مدیرکل سازمان بین‌المللی مهاجرت نیز در این دیدار تاکید کرد که برای تسهیل مهاجرت قانونی و بازگرداندن مهاجران به کشور تلاش می‌کنند.

طبق خبرنامه طالبان، امی پوپ تاکید کرد که هدف اصلی سازمان بین‌المللی مهاجرت حصول اطمینان از رفتار انسانی با مهاجران است.

سازمان عفو بین‌الملل در بیانیه‌ای نوشت که این پیشنهادها «در تضاد با حقوق بین‌المللی و تعهدات سوئیس در زمینه حفاظت از حقوق بشر» اند.

تابستان سال گذشته، دبیرخانه اداره مهاجرت سوئیس اعلام کرد که زنان و دختران در افغانستان تحت کنترول طالبان به دلیل آزار و اذیت نظام‌مند مبتنی بر جنسیت واجد شرایط پناهندگی هستند.

علی‌رغم تایید این تصمیم در دادگاه اداری فدرال سوئیس، حالا نمایندگان احزاب راستگرا در پارلمان این کشور خواستار لغو حق پناهندگی خودکار برای زنان افغانستان شده‌اند.

این دو حزب معتقدند که وضعیت افغانستان در حال بهبود است و زنان و دختران افغان دیگر در معرض خطر نیستند.

علاوه بر این، حزب مردمی سوئیس پیشنهاد داده است که افغانستان به عنوان کشوری امن معرفی شود و در مورد موضوع مهاجرت با حکومت طالبان مذاکره کند.

این حزب معتقد است که این اقدامات به کاهش جریان ورود پناهجویان افغان به سوئیس کمک خواهد کرد.

این طرح‌ها با مخالفت‌ احزاب چپ‌گرا و سازمان‌های حقوق بشری مواجه شده‌اند.

پارلمان سوئیس از روز سه‌شنبه، ۲۸ قوس، بررسی موضوع پناهندگی زنان افغان را آغاز کرد.

سازمان عفو بین‌الملل در بیانیه خود از این که در این بررسی‌ها وضعیت فعلی افغانستان کاملا نادیده گرفته شود ابراز نگرانی کرده است.

این نهاد ناظر بر وضعیت حقوق بشر گفت از زمانی که طالبان قدرت را به دست گرفتند، وضعیت برای زنان و دختران رو به وخامت گذاشته است و با ادامه آزار و اذیت، دسترسی آنان به حقوق شان به شدت محدود شده است.

الیسیا جیرودل از عفو بین‌الملل سوئیس گفت: «وضعیت حقوق بشر در افغانستان به دلیل موارد نقض مستند متعدد همچنان خوب نیست و تبعیض علیه زنان و دختران در افغانستان بر زندگی آنها تاثیر می‌گذارد.»

عفو بین‌الملل گفته است که زنان افغان به دلیل اعتراض‌های مدنی در معرض تهدید، آزار و اذیت، دستگیری‌های خودسرانه و شکنجه و همچنین ترس و اضطراب شدید، مستحق حق پناهندگی در کشورهایی چون سوئیس هستند.

براساس خبرنامه جبهه آزادی، در بین زخمیان، قاری ودود هلمندی، مسئول این قرارگاه هم بوده است.

طالبان تاکنون درباره این حمله و تلفات آن اظهارنظر نکرده است.

جبهه آزادی از گروه‌های مخالف مسلح طالبان است که هرازگاهی بر مواضع طالبان در مناطق گوناگون افغانستان حمله می‌کند.

این جبهه عمدتا از نیروهای امنیتی پیشین افغانستان تشکیل شده است.

به گفته این منابع، مجموع افرادی که تحت عنوان عضو گروه طالبان با اتهام‌های گوناگون در ظرف دو سال اخیر در زندان پلچرخی زندانی شده‌اند، به حدود هزار و پنجصد نفر می‌رسد.

از زمان به‌قدرت رسیدن طالبان موارد زیادی از نقض گسترده حقوق بشر به دست افراد این گروه منتشر شده است. برخی موارد از جمله بازداشت‌های خودسرانه و کشتار نظامیان پیشین مستند شده و از سوی نهادهای معتبر بین‌المللی از جمله سازمان ملل نشر شده است.

طالبان در پاسخ به این گزارش‌ها به صورت عموم صحت این گزارش‌ها را رد کرده‌است، اما در مواردی برخی قتل‌ها را به خصومت‌های شخصی نسبت داده است.

با توجه به گستره جغرافیایی حاکمیت طالبان و اینکه در مواردی فرماندهان کمتر از مرکز فرمان‌بری می‌کنند، موضوع اقدامات خودسرانه افراد طالبان در برخورد با شهروندان افغانستان، به‌خصوص خانواده‌های نظامیان پیشین بعید به‌نظر نمی‌رسد.

در افغانستان تحت کنترول طالبان وضعیت طوری است که در فقدان مکانیزم‌های نظارتی مانند کمیسیون حقوق بشر پیشین و دیگر نهادهای ناظر، افراد طالبان بدون ترس از پیگرد قانونی می‌توانند اقدام به هر کاری بکنند.

علاوه بر این، در طول ۲۰ سال جنگ هزاران نفر از دو طرف درگیر در افغانستان کشته شده‌اند. حس انتقام‌جویی به‌خصوص در ولایات و مناطق دور دست که دسته‌بندی‌های جناحی مشخص‌تر است قوی‌تر است.

منابع می‌گویند که طالبان حدود ۲۵۰۰ نفر از افراد خود را که در قضایای مثل «زنا، لواط، و قتل» دست دارند، بازداشت و زندانی کرده‌اند. مواردی هم از برخی مقام‌های این گروه در شبکه‌های اجتماعی رسانه‌ای شده، اما طبق گزارش‌ها، این افراد دوباره تبرئه و از زندان آزاد شده‌اند.

یک منبع دیگر در وزارت داخله طالبان به افغانستان اینترنشنال گفت که افراد زیادی به نام طالبان اقدام به تخلف کرده‌اند که زندانی شده‌اند که به گفته او لزوما این افراد عضو گروه طالبان نیستند.

این نشست تحت عنوان «چالش‌های زبان فارسی افغانستان» به ابتکار مشترک بنیاد فرهنگی احمدشاه مسعود و دفتر فرهنگی در دری در شهر مشهد ایران برگزار شد.

به گزارش شهرآرانیوز، آقای کاظمی گفته است که موضع‌گیری سیاسی جمهوری اسلامی در قبال زبان فارسی باعث می‌شود که فارسی‌زبانان افغانستان تحت فشار قرار گیرند و برچسب وابستگی به ایران بر آنها زده شود.

آقای کاظمی که چند کتاب تحقیقی درباره زبان فارسی در افغانستان نوشته، در این نشست گفت: «دست‌ اندرکاران امور افغانستان به مسایل، سیاسی نگاه می‌کنند و وضعیت اداره افغانستان را از جنبه جهانی نگاه می‌کنند.»

او ضمن تاکید بر داشتن نگاه تمدنی به زبان فارسی، گفت که باید به این پرسش پرداخت که «آیا برای تمدن بزرگ زبان فارسی وضعیت فعلی افغانستان یک وضعیت مطلوب است یا نه؟»

در این نشست همچنین ابوطالب مظفری، مسئول موسسه فرهنگی دُرّ دَری، گفت که زبان فارسی در افغانستان مربوط به یک قوم خاص نیست و «نباید این تصور ایجاد شود که زبان فارسی امر داخلی افغانستان است و دخالت در امر داخلی یک کشور ربطی به کشور همسایه ندارد.»

او گفت زبان را نباید به مثابه امری سیاسی دانست: «وقتی ما یک مسئله را سیاسی می‌کنیم، آن وقت تابع امر سیاست شده و فراموش می‌شود. ایران همان‌طور که در راستای منافع ملی خود در رابطه با آب و بسیاری از مسائل دیگر با افغانستان وارد گفت‌وگو می‌شود، در رابطه با زبان فارسی هم می‌تواند گفت‌وگو کند.»

اقای مظفری گفت: «ما باید با مخالفان این زبان از این زاویه وارد گفت‌وگو شویم که شما حق ندارید میراث‌های جهانی و بشری را مورد هجمه قرار دهید و این یعنی در افتادن با جهان.»

او با اشاره به جایگاه زبان فارسی در کشورهای منطقه تاکید کرد همه نهاد‌های فرهنگی افغانستان، ایران و تاجیکستان وظیفه دارند که همه جانبه به دفاع از زبان فارسی برخیزند.

این پژوهشگر ادبی افزود: «ما باید به عنوان یک میراث مشترک از زبان فارسی دفاع کنیم.»

طالبان در دو سال اخیر در افغانستان گام‌های زیادی برای محدود کردن زبان فارسی برداشته و از جمله تابلوهای فارسی نهادهای دولتی به ویژه مراکز علمی را حذف و اصطلاحات پشتو را جایگزین اصطلاحات فارسی کرده است.

منتقدان طالبان به این باورند که این گروه با انگیزه‌های «فارسی‌ستیزی» دست به این کارها می‌زند و هدف این گروه توسعه زبان پشتو و محدود کردن زبان فارسی است.

طالبان به این انتقادها پاسخ نداده است.

در حالی که فارسی در افغانستان برای مدت درازی زبان فرهنگی و اداری بوده، از سال۱۳۴۳ زبان پشتو هم در کنار این زبان به عنوان زبان رسمی معرفی شده است.