منیژه باختری، سفیر افغانستان در اتریش گفت طالبان حقوق زنان را به طور نظاممند از بین میبرد. او با اشاره به افزایش موارد خشونت علیه زنان و ازدواج کودکان گفت کشورهای جهان تاثیر فرمانهای تبعیضآمیز طالبان بر جامعه افغانستان را جدی بگیرند.
باختری به فاکسنیوز که متن مصاحبهاش را روز سهشنبه نشر شد، گفت "تخلفات و اقدامات تبعیض آمیز" طالبان علیه زنان شدت یافته است و از جامعه جهانی خواست تا برای مقابله با آن متحد شوند.
خانم باختری، تنها سفیر زن باقی مانده از حکومت سابق افغانستان است که از ترک پست خود پس از به قدرت رسیدن طالبان در سال ۲۰۲۱ خودداری کرده است. او در برگزاری جلسات مخالفان طالبان در ویانا نقش داشته است.
او در مصاحبه با فاکس نیوز، از افزایش قاچاق انسان، ازدواج کودکان و ازدواجهای اجباری در افغانستان تحت کنترول طالبان ابراز نگرانی کرد.
براساس گزارشهای سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری، طالبان حدود ۱۰۰ فرمان را برای محدود کردن آزادیهای اساسی و مدنی زنان وضع کردهاست. طالبان گفته که با این فرمانها حقوق شرعی زنان را تامین کرده است.
این احکام، زنان و دختران افغان را از دسترسی به آموزش متوسطه و عالی، رفتوآمد آزادانه، دسترسی به خدمات عمومی و تفریحی محروم کرده است.
سفیر حکومت سابق افغانستان خاطر نشان کرد که خانوادههای تحت رهبری زنان به دلیل محدودیتهای طالبان برای فرار از کشور به دنبال کمک هستند.
به گفته او، برخی از زنان در حین انتقال به مقصد مورد آزار جنسی قرار گرفتهاند.
به گفته باختری، در حالی که دولت قبلی افغانستان قوانین و مجازاتهای بی شماری را برای جرایم مختلف قاچاق داشت اما طالبان از اقدامات خود برای اجرای قانون مبارزه با قاچاق انسان گزارشی نداده است.
منیژه باختری معتقد است که حذف زنان افغان از بحثهای بینالمللی در مورد آینده افغانستان، "یک نوع خشونت علیه زنان است."
او به کمپین زنان افغان و مدافعان حقوق زنان در حمایت از به رسمیت شناخته شدن آپارتاید جنسیتی در افغانستان از سوی کشورها پیوسته تا در پیش نویس معاهده سازمان ملل در مورد جنایات علیه بشریت گنجانده شود.
طالبان و حامیان شان میگویند که پس از چهاردهه توانسته اند آرامش را به افغانستان برگردانند. اما، سفیر افغانستان در پاسخ گفت که"صلح به معنای نبود جنگ نیست. صلح یعنی عدالت. صلح یعنی برابری برای همه."
حقانیها
سراجالدین حقانی، وزیر داخله طالبان از جمله مقامهای شناخته شده طالبان است که دستور ملا هبتالله آخندزاده را زیر پا گذاشته و بستگان خود را در مناصب عالی دولتی مقرر کرده است.
آقای حقانی برادرش حافظ عزیز حقانی را به عنوان منشی خاص خود در وزارت داخله و برادر دیگرش، انس حقانی را در کمیسیون تماس با شخصیتهای خارج از کشور منصوب کرده است.
خلیلالرحمان حقانی، وزیر امور مهاجرین و عودتکنندگان طالبان هم کاکای سراجالدین حقانی است. مالی خان، مامای او، هم به عنوان معاون وزیر دفاع این گروه منصوب شده است.
امیرخان متقی
امیرخان متقی، وزیر امور خارجه طالبان از دیگر مقامهای ارشد طالبان است که بستگانش را در مناصب دولتی گماشته است. او محمدنبی متقی، برادرش را به عنوان منشی ویژهاش در وزارت خارجه منصوب کرده است.
احمدالله متقی، برادر دیگر وزیر خارجه طالبان، رئیس اداره اطلاعات و فرهنگ این گروه در هرات است و امانالله افغان، یک برادر دیگر آقای متقی، عضو کمیسیون فرهنگی طالبان است.
عبدالله متقی، برادر دیگر او، مسئول مدرسه ریاض العلوم در شش درک، در مرکز شهر کابل است.
با این حال، بخش پشتوی افغانستان اینترنشنال تصاویری دریافت کرده که نشان میدهد عبدالله متقی در ردیف اول مهمانان ارشد در جلسات رسمی طالبان نشسته است.
شهابالدین دلاور
شهابالدین دلاور، وزیر معادن و پترولیم طالبان هم از جمله وزیران این گروه است که شماری از اعضای خانواده خود را در مشاغل دولتی گماشته است.
تازهترین مورد که واکنشهای زیادی هم برانگیخته، گماشته شدن مغفورالله شهاب، پسر او به عنوان سفیر طالبان در اوزبیکستان است.
روحالله شهاب، پسر دیگر شهابالدین دلاور، از مدیران معاونت اقتصادی ریاستالوزرای طالبان است و مهدیالله احساس، برادرزاده او معاون یکی از ریاستها در وزارت خارجه است. و سرانجام، شمسالدین احمدی، داماد او به عنوان رئیس ناحیه دوم شهرداری کابل کار میکند.
تعیین مغفورالله شهاب به عنوان سفیر طالبان در اوزبیکستان بحثهای داغی را در شبکههای اجتماعی برانگیخته است.
یکی از اعضای طالبان به نام عبدالحق عمر در صفحه اجتماعی اکس خطاب به ملا هبتالله آخندزاده نوشت: «فرمانهای شما توسط رهبران زیر پا گذاشته میشود، اما کوچکترها با جان و سر آن را میپذیرند.»
این دانشجوی فعال در شبکههای اجتماعی مینویسد: «(گفته شد) برای بار دوم ازدواج نکنید؛ اما بسیاری بار سوم ازدواج کردند. دستور دادند که از روی طمع و خویشخوری کسی را استخدام نکنید، اما هیچکس اطاعت نکرد. گفتند درها را بهروی مردم باز کنید، اما آنها درها را بستند.»
او درباره مقامهای طالبان گفته است که بسیاری آنها در حال زراندوزی و ساختن قصراند و به نام شیرینی و هدیه از مردم رشوه میگیرند.
شماری از هواداران طالبان در شبکههای اجتماعی نوشتند که این وضعیت در مورد همه وزرا، روسا، والیها و فرماندهان این گروه صدق میکند.
طبق اطلاعات، عارفالله منصور، پسر عبداللطیف منصور، وزیر آب و برق طالبان هم ریاست بخش جوانان و رضاکاران هلال احمر افغانستان را به عهده دارد.
یافتههای بخش پشتوی افغانستان اینترنشنال همچنین نشان میدهد که محمدنبی عمری، معاون وزارت داخله طالبان از ولایت خوست، برادرش حافظ رشید را به عنوان فرمانده پولیس این ولایت منصوب کرده است.
براساس این یافتهها، تعداد زیادی از اعضای این خانواده در پستهای مختلف در فرماندهی پولیس ولایت خوست گماشته شدهاند.
فرمان رهبر طالبان
تقرر بستگان و نزدیکان مقامهای طالبان در پستها و ادارات دولتی در حالی صورت میگیرد که ملا هبتالله آخندزاده، رهبر این گروه، در فرمانی از مقامهای این گروه خواسته بود که در نهادهای تحت امر خود، خویشاوندان و نزدیکانشان را منصوب نکنند.
اما ظاهرا پس از این فرمان، برخی از وزیران طالبان در میان خود توافق کردهاند که اعضای خانواده یکدیگر را در وزارتخانههای خود تعیین کنند.
شکایت اعضای پایینرتبه طالبان این است که رهبرانشان بر اساس خویشاوندی و قرابت افراد را در پستهای دولتی میگمارند.
پیشتر، ریاست پیگیری و نظارت بر فرمانها و دستورات ملا هبتالله به تمامی نهادهای ملکی و نظامی طالبان دستور داده بود که از دستورات رهبر این گروه پیروی کنند و کسی را بر اساس خویشاوندی یا قرابت در ادارات دولتی منصوب نکنند.
در این نامه که یک نسخه آن در اختیار افغانستان اینترنشنال قرار گرفته، آمده است که انتصاب افراد براساس خویشاوندی «موجب نارضایتی و عذاب خداوند» میشود.
این منابع افزودند که طالبان به چهرههای برخی از تندیسها رنگ پاشیده و برخی آثار دیگر را هم تغییر دادهاند.
به گفته منابع، از تندیسهایی که طالبان تغییر دادهاند، تندیس اسماعیل خان، از فرماندهان پیشین جهادی مشهور هرات است.
منابع تصریح کردند که طالبان شکل و لباس تندیس او را به صورت لباس افراد خود درآوردهاند.
یکی از منابع از قول مسئولان موزیم جهاد گفت که مسئولان طالبان از اعمال تغییرات بیشتر جلوگیری کردهاند، ولی به کسی اجازه بازدید از موزیم جهاد را نداده اند.
طالبان تا حالا چیزی در این مورد نگفته و مشخص نیست که این دستکاریها چه زمانی صورت گرفته است.
موزیم جهاد، در سال ۱۳۸۱ در زمانی که اسماعیل خان از چهرههای جهادی والی هرات بود، ساخته شد. در این موزیم افزون بر آثار دوره جهاد، شیبهسازیهایی از جنگ با ارتش شوروی نیز ساخته شده است.
