رویترز: صد وبسایت دارای دامنه ملی «af.» به دلیل عدم پرداخت بدهی به طالبان تعلیق شدند

طبق گزارش‌ها، زهرا غلامی در ماه می ۲۰۲۰ در خانه‌اش در شهر گریوزند در غرب کنت انگلستان از ناحیه سر آسیب دید و دو روز بعد جان داد.

شواهد پزشکی نشان می‌دهد که زخم‌های کشنده او احتمالا ناشی از انداختن این دختر دو ساله به زمین یا کوبیدن او به دیوار بوده است.

یک قاضی دادگاه میدستون گفت که آقای غلامی ۳۳ ساله طبق «عادت» با اعضای زن خانواده به شیوه «وحشیانه و خشن» رفتار می‌کرده است. دادگاه او را به دست‌کم ۲۳ سال و شش ماه حبس محکوم کرد.

رقیه غلامی، همسر ۳۲ ساله او، به‌دلیل خشونت با کودک زیر ۱۶ سال به دو سال زندان محکوم شده است.

قاضی جاستیس وال گفت که آقای غلامی پس از این رویداد به جای کمک خواستن، برای خرید به فروشگاه رفته بوده است. او گفت: «زهرا در حالی که روی زمین افتاده بود و برای نجات خود دست و پا می‌زد، شما بیرون رفتید.»

قاضی افزود: «اگر فرصتی اندکی برای نجات زندگی او بود، رفتار شما احتمال نجات او را بسیار کمتر کرد.»

این قاضی گفت: «من شما را بر این اساس محکوم نمی‌کنم که حمله مرگبار شما یکباره بوده است، بلکه اوج رفتار وحشیانه و مطابق عادت شما با اعضای زن خانواده دلیل آن بوده است.»

این زوج، که اتهامات‌شان را رد می‌کنند،‌ زهرا را در افغانستان پیش از سفر به بریتانیا، در افغانستان، به فرزندی گرفته بودند.

وزارت خارجه پاکستان روز جمعه، ۲۷ دلو، در این اعلامیه‌ نوشت: «هر گونه ادعای خودخواهانه و واهی در مورد قانونی بودن و مقدس بودن مرز پاکستان و افغانستان نمی‌تواند واقعیت‌های جغرافیایی، تاریخی و حقوق بین‌الملل را تغییر دهد.»

پیشتر آقای استانکزی در همایشی به مناسبت سالگرد خروج ارتش شوروی سابق از افغانستان در لوگر گفته بود که اختلافات درونی افغان‌ها در زمان حکومت فرزندان احمدشاه ابدالی باعث حمله انگلیس به افغانستان شد.

آقای استانکزی همچنین گفته بود که در نتیجه این اختلافات درونی، انگلیس نیم افغانستان را با کشیدن «خط فرضی دیورند» جدا کرد و اکنون پاکستان به طور «ظالمانه» مهاجران افغان را از آنجا بیرون می‌کند. او تاکید کرد: «ما در تمام عمر خط دیورند را به رسمیت نشناخته‌ایم و نمی‌شناسیم.»

وزارت خارجه پاکستان در واکنش به این اظهارات معاون وزیر خارجه طالبان به این گروه توصیه کرده که به‌جای «چنین اظهارات ناگوار، که توجه عمومی را منحرف می‌کند»، به نگرانی‌های واقعی امنیتی پاکستان رسیدگی کند.

این وزارت گفته که متعهد است تا تردد تنظیم شده مردم و کالاهای تجاری در دو سوی مرز را براساس معیارهای بین دولتی تسهیل کند.

تنش بر سر مرز میان دو کشور موضوع تازه‌ای نیست. تاکنون تقریبا تمام حکومت‌های افغانستان در چند دهه گذشته این مرز را به رسمیت نشناخته است. در زمان ریاست جمهوری حامد کرزی دستور داده شد که اداره‌های دولتی آن را «خط فرضی دیورند» بخوانند، اما پاکستان می‌گوید که این خط مرز رسمی میان دو کشور است که در سطح بین‌الملل به رسمیت شناخته شده است.

خانم امیری روز جمعه در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی اکس از دیدارش با خانم محمد خبر داد. او در این یادداشت از طالبان به عنوان گروهی که «سیاست‌های افراطی» علیه زنان وضع کرده نام نبرده است.

طالبان با وضع محدودیت‌های گسترده علیه زنان و دختران افغان متهم شده که این گروه زنان را از عرصه‌های عمومی جامعه حذف و آپارتاید جنسیتی را در افغانستان برقرار کرده است.

در پی اجرای سختگیرانه سیاست‌های طالبان در افغانستان، دختران از رفتن به مکتب و دانشگاه و همچنین زنان از اشتغال و بسیاری از فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی محروم شده‌اند.

همزمان با دیدار نماینده امریکا و معاون دبیرکل سازمان ملل، هیئت معاونت سازمان ملل در افغانستان، یوناما، با پخش یک گزارش تحقیقی اعلام کرد که که ۹۶ درصد زنان مخالف به‌رسمیت شناختن طالبان‌اند.

سازمان ملل به طور رسمی اعلام کرده که طالبان تاکنون ۵۰ قانون وضع کرده است که حقوق زنان را به طور مستقیم مورد حمله قرار می‌دهد. پیش از این گروه‌هایی از زنان معترض شمار این دستورها را بیش از ۸۰ خوانده بودند.

پیشتر منابع محلی و برخی از خبرنگاران از وقوع انفجاری در ناحیه چهارم شهر کابل خبر داده بودند.

جبهه آزادی گفته که این حمله شام روز جمعه (۲۷ دلو) انجام شد. این جبهه درباره نوعیت این حمله توضیحی نداده است.

این جبهه نظامی مخالف طالبان گفته است که جنگجویان مستقر در این پاسگاه در روزهای اخیر خانه‌های ساکنان ناحیه دوم شهر کابل را به بهانه‌های مختلف بازرسی کرده‌اند.

در اطلاعیه این جبهه آمده است که این جنگجویان طالبان در جریان بازرسی خانه‌های شهروندان، آنها «آزار و اذیت» و به اتهام عضویت نیروهای امنیتی حکومت پیشین «شکنجه» کرده‌اند.

مقام‌های طالبان تاکنون درباره این حمله و تلفات جنگجویان خود چیزی نگفته‌اند.

طبق این تحقیق ۳۲ درصد مصاحبه‌شوندگان گفته‌اند که طالبان بعد از آن به‌رسمیت شناخته شود که همه محدودیت‌های وضع شده علیه زنان و دختران را کنار بگذارد، اما ۲۸ درصد گفتند که طالبان اصلا و تحت هیچ شرایطی به‌رسمیت شناخته نشود.

یوناما در این گزارش افزوده که ۱۴ درصد دیگر مصاحبه‌شوندگان گفتند که طالبان پس از آن به‌ر سمیت شناخته شود که کلیه محدودیت‌‌های اعمال شده علیه آموزش دختران و کار زنان را بردارد.

برپایه این گزارش، ۱۱ درصد هم گفتند که طالبان پس از لغو محدودیت بر آموزش دختران به رسمیت شناخته شود و شش درصد دیگر پاسخ داده‌اند که حکومت طالبان در صورتی به‌رسمیت شناخته شود که این گروه متعهد شود وضعیت زنان و دختران بهبود می‌بخشد.

در این تحقیق، که برای تهیه آن با نزدیک به ۷۵۰ زن در ۳۴ ولایت افغانستان گفت‌وگو شده، پنج درصد زنان شرکت‌کننده گفته‌اند که هیچ نظری ندارند.

دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل، یوناما، گفته که در این تحقیق حدود ۶۷ درصد از زنان گفتند که به رسمیت شناختن طالبان بحران حقوق زنان و خطر این گروه را تشدید می‌کند.

یوناما افزوده است که نتایج یک نظرسنجی دیگر در ماه جولای ۲۰۲۳ نشان می‌داد که ۹۶ درصد از زنان در پاسخ به سوال مشابه گفته بودند که به رسمیت شناختن طالبان یا باید پس از بهبود وضعیت زنان رخ دهد یا اصلا چنین اتفاقی نباید بیفتد.

سازمان ملل به طور رسمی اعلام کرده که طالبان تاکنون ۵۰ قانون وضع کرده است که حقوق زنان را به طور مستقیم مورد حمله قرار می‌دهد. پیش از این گروه‌هایی از زنان معترض شمار این دستورها را بیش از ۸۰ خوانده بودند.

زنان به کارمندان یوناما گفته‌اند که پس از بازداشت‌های خودسرانه اخیر طالبان، از بیرون شدن از خانه و راه رفتن در خیابان‌ها هراس دارند.

برپایه گزارش یوناما، ۵۷ درصد زنانی که با آن‌ها گفت‌وگو شده، از اینکه خانه را بدون «محرم» مرد خانواده ترک کنند، می‌ترسند. در گزارش آمده است که با صدور هر فرمان جدید سطح اضطراب زنان بیشتر می‌شود.

این تحقیق بیانگر آن است که تنها یک درصد از زنان فکر می‌کنند که در حال حاضر بر تصمیم‌گیری‌ها در سطح جامعه تاثیر «خوب» یا «کامل» دارند.

در گزارش همچنین آمده که میزان تاثیرگذاری یا نفوذ زنان در تصمیم‌گیری‌ها در سطح خانواده از ۹۰ درصد در ۲۰۲۳ به ۳۲ درصد در جنوری ۲۰۲۴ کاهش یافته است.

بر مبنای یافته‌های این تحقیق، زنان در افغانستان به جامعه جهانی پیشنهاد داده‌اند که طالبان را بدون لغو محدودیت‌های اعمال شده بر زنان و دختران، به رسمیت نشناسد.

در این گزارش همچنین آمده است که زنان از کشورهایی که بدون در نظر گرفتن رفتار طالبان با زنان، با این گروه رابطه برقرار می‌کنند، ابراز ناامیدی کرده‌اند.