روزنامه دیلی رکورد نوشت که به ۲۰ دانشجوی زن افغان در رشته پزشکی بورسیه تحصیلی در اسکاتلند داده میشود. بریتانیا و اسکاتلند توافق کردند به این زنان که از ادامه تحصیل در افغانستان محرومند ویزا داده شود تا تحصیلات خود را در اسکاتلند تکمیل کنند.
طبق گزارش، این زنان در دانشکدههای پزشکی آبردین، داندی، ادینبورگ، گلاسکو و سنت اندروز تحصیلات خود را تکمیل خواهند کرد.
گفته شده این زنان باید برای دریافت ویزای دانشجویی خود به سفارت بریتانیا در خارج از افغانستان احتمالا پاکستان بروند.
درباره جزئیات بورسیه تحصیلی این زنان گفته شده که با آنان همانند دانشجویان داخلی اسکاتلندی رفتار خواهد شد، به این معنی که آنها نیازی به پرداخت شهریه ندارند.
بنیاد لیندا نورگرو، موسسه خیریهای است که زمینه ادامه تحصیل این زنان را فراهم کرده است. جان نورگرو از این موسسه خیریه گفته است: «ما خوشحالیم که اکنون این زنان میتوانند به اسکاتلند بیایند و تحصیلات خود را تکمیل کنند.»
طالبان تحصیل دختران در مکاتب و دانشگاهها را ممنوع کرده است.
نماینده چین برای افغانستان خبر داد که با احمد قربانوف، معاون وزیر خارجه ترکمنستان درباره افغانستان گفتوگو کرده است. یو شیائوونگ گفته چین از برگزاری پنجمین نشست وزیران خارجه کشورهای همسایه افغانستان به میزبانی ترکمنستان در سال ۲۰۲۴ حمایت میکند.
نماینده ویژه چین در امور افغانستان روز جمعه (۴ حوت) در حساب کاربری خود در اکس نوشت: «ما تلاشهای مشترک خود برای کمک به بازسازی افغانستان را افزایش میدهیم.»
چهارمین نشست وزیران خارجه کشورهای همسایه افغانستان ماه حمل ۱۴۰۲ در اوزبیکستان برگزار شده بود. در این نشست وزیران خارجه و نمایندگان کشورهای ایران، چین، روسیه، پاکستان، اوزبیکستان، تاجیکستان و ترکمنستان حضور داشتند.
حلوفصل مسائل سیاسی افغانستان از جمله اهداف نشستهای وزیران خارجه کشورهای همسایه افغانستان است.
سرپرست وزارت اطلاعات ایالت بلوچستان در مصاحبه با افغانستان اینترنشنال گفت که طالبان موضع رسمی خود درباره خط دیورند را با پاکستان در میان نگذاشته است. جان اچکزی کاربرد عبارت «خط فرضی» درباره مرز مشترک افغانستان و پاکستان را «احمقانه» خواند.
او در گفتوگوی روز جمعه (چهارم حوت) خود با افغانستان اینترنشنال، مرز میان افغانستان و پاکستان را «مرز رسمی» و پذیرفتهشده بینالمللی خواند.
آقای اچکزی با تاکید بر این که پاکستان در این مورد هیچ مشکلی با طالبان ندارد، گفت: «اگر کسی این خواب احمقانه را میبیند که این مرز خط فرضی است، این یک خواب میتواند باشد.»
شیرمحمد عباس استانکزی، معین وزارت خارجه طالبان، اخیرا در سالروز خروج ارتش شوروی از افغانستان، گفته بود که میان افغانستان و پاکستان مرز رسمی وجود ندارد، بلکه یک «خط فرضی» وجود دارد.
این مقام طالبان تاکید کرده بود که این گروه «خط فرضی» دیورند را به عنوان مرز رسمی میان دو کشور به هیچ وجه قبول ندارد.
جان اچکزی در واکنش به این اظهارات آقای استانکزی، اظهارات او را «عوامفریبی» و «به دستور» کشورهایی چون هند دانست.
این مقام پاکستانی گفت: «طالبان به صورت رسمی موضع خود را در این مورد با پاکستان شریک نکرده است. بعضی مقامهای طالبان مانند آقای استانکزی اگر این حرف را گفته باشد، باور شخصی من این است که ممکن است او به تشویق هند یا حلقات دیگر این سخنان را گفته باشد.»
وزیر اطلاعات حکومت ایالتی بلوچستان پاکستان افزود که طالبان برای کاهش فشارهای افکار عمومی ناشی از بیکاری، فقر و مهاجرت تلاش دارند افکار عومی را منحرف کنند.
آقای اچکزی گفت: «بعضی سیاستمداران در بعضی حکومتها به دلیل مجبوریتهای داخلی و برای منحرف کردن افکار عامه از مشکلات داخلی به یک دشمن نیاز دارند که گاهی با همسایه روابطشان خراب میشود. به همین دلیل، یک مقام بلندپایه طالبان برای اینکه توجه مردم را از بعضی مسایل بسیار جدی به سوی پاکستان جلب کند، این موضع عوامفریبانه را برای جلب حمایت مردم گفته است.»
کاربرد اصطلاح «فرضی» در مورد مرز میان افغانستان و پاکستان در دوره ریاست جمهوری حامد کرزی، رئیسجمهور پیشین افغانستان، زمانی رایج شد که او در دستوری از نهادهای دولتی خواست که خط دیورند را «فرضی» بخوانند.
محمدعمر داوودزی، وزیر داخله پیشین افغانستان گفته که با مخالفت شماری از کشورها از جمله روسیه با تعیین نماینده ویژه سازمان ملل طرح این سازمان به بنبست رسیده است. او افزود که این طرح «ناکام» شد و حالا طرفها «بازی ملامتسازی» را شروع کردهاند.
آقای داوودزی روز جمعه، چهارم حوت، در گفتوگویی با افغانستان اینترنشنال گفت که شورای امنیت سازمان ملل به آنتونیو گوترش، دبیرکل این سازمان توصیه کرده بود که برای افغانستان نمایندهای ویژه تعیین کند.
آقای گوترش این موضوع را در نشست هفته گذشته دوحه مطرح کرد، ولی نماینده روسیه به عنوان عضو دایم شورای امنیت علیه این طرح موضع گرفت و آن را وابسته به رضایت طالبان کرد.
طالبان با تعیین نماینده ویژه سازمان ملل برای افغانستان مخالفت کرده است.
آقای داوودزی در این گفتوگو تصریح کرد که با «شکست» این طرح، فرایند ادغام طالبان به جامعه جهانی هم به بنبست کشیده شده است.
وزیر داخله پیشین افغانستان هشدار داد که این بنبست برای طالبان و شهروندان افغانستان «نگرانکننده» است، چون ممکن است بر کمکهای بشری تاثیر منفی بگذارد و مشکلات مردم را بیشتر کند.
پیش از برگزاری نشست دوحه، فریدون سینیرلیاوغلو، هماهنگکننده ویژه سازمان ملل در افغانستان، با طرفهای دخیل در مسئله این کشور از جمله طالبان گفتوگو کرده بود.
آقای داوودزی گفت که نشست دوحه برای گفتوگو میان نمایندگان «گروه تماس» برگزار شد و هدف آن تعیین نماینده ویژه سازمان ملل در افغانستان بود.
از طالبان برای حضور در این نشست دعوت شد، ولی این گروه از شرکت در آن خودداری کرد، اما از گروههای مخالف طالبان علاقهمند شرکت در آن بودند، دعوت نشد.
آقای داوودزی گفت که هدف از دعوت طالبان برای حضور در این نشست این بود که نگرانیهای جامعه جهانی با این گروه در میان گذاشته شود، در حالی این نگرانیها در مورد مخالفان طالبان وجود ندارد.
عمر داوودزی در حالی از به بنبست رسیدن طرح سازمان ملل سخن میگوید که رزا اوتونبایوا، فرستاده ویژه دبیرکل ملل در افغانستان پنجشنبه، سوم حوت، با وزیر خارجه طالبان درباره نشست دوحه گفتوگو کرد و طالبان هم به صورت تلویحی خواهان مشوره سازمان ملل در نشستهای بعدی شده بود.
دبیرکل سازمان ملل در پایان نشست دو روزه دوحه اعلام کرد که رایزنی در مورد تعیین نماینده ویژه برای افغانستان را ادامه میدهد.
انس حقانی، که طبق گزارش رسانهها به حکم دادگاهی در دولت پیشین به اعدام محکوم شده بود، از اقدام طالبان برای اعدام دو نفر در غزنی دفاع کرد. او که با مبادله با دو استاد دانشگاه امریکایی از اعدام نجات یافت، در توجیه اقدام طالبان گفت: «امر خدا است.»
انس حقانی، عضو ارشد شبکه حقانی، که اکنون عضو کمیسیون سیاسی طالبان است، در توجیه اعدام دو نفر در غزنی با استناد به یک آیه قرآن گفته که اعدامشدگان «قاتل زنان و کودکان» بودند و براساس دستور خداوند قصاص شدند.
انس حقانی در شبکه اجتماعی اکس نوشته که ابراز تاسف برخی سازمانهای خارجی در چنین مواردی «ما را شگفتزده میکند». او این سازمانها را متهم کرد که «مهمترین دستورات دینی یک ملت مسلمان» را به باد انتقاد میگیرند.
حکم اعدام انس حقانی
انس حقانی، کوچکترین عضو خانواده حقانی که گروه آن مسئولیت بسیاری از حملات مرگبار را در دو دهه گذشته در افغانستان برعهده گرفته، در ۲۴ میزان سال ۱۳۹۳ زندانی شد و پس از حدود چهار سال، در عقرب ۱۳۹۸ با دو استاد دانشگاه امریکایی مبادله شد.
خبر رهایی او از زندان موج گستردهای از اعتراضات را در میان شهروندان افغان و گروههای مدافع حقوق بشر برانگیخت. از جمله رحمتالله نبیل، رئیس پیشین امنیت ملی دولت پیشین گفته بود که «حکومت باید حکم اعدام انس حقانی را که در محاکم ثلاثه به اعدام محکوم شده»، اجرا کند.
براساس گزارش رسانههای محلی، انس حقانی در محکمه ابتدائی به اعدام محکوم شده بود. هرچند مسئولان وقت دادستانیکل گفته بودند که تا حکم دادگاه نهایی نشود، نمیتوانند در مورد او صحبت کند.
اکنون این عضو شبکه حقانی، که گروه او عامل خونینترین و پیچیدهترین حملات انتحاری و انفجاری در افغانستان شناخته میشود، از اجرای احکام اعدام که معلوم نیست چطور صادر شده و آیا متهمان به وکیل مدافع دسترسی داشته یا نه، دفاع کرده است.
انس حقانی گفته که این دو نفر «قاتل زنان و کودکان» بودند. این در حالی است که شبکه حقانی که او مسئول مالی آن بود، تنها در یک مورد با انفجار تانکر مملو از مواد انفجاری در منطقه چهار راهی زنبق در مرکز کابل، حدود ۱۵۰ نفر را کشت و دستکم ۴۰۰ را زخمی کرد.
دادگاه عالی طالبان روز پنجشنبه، سوم حوت اعلام کرد که با تایید هبتالله آخندزاده، رهبر این گروه دو مرد را به اتهام قتل در ورزشگاهی در ولایت غزنی اعدام کرده است.
شاهدان عینی به افغانستان اینترنشنال گفتند طالبان این دو نفر را تیرباران کردند.
شماری از نهادهای حقوق بشری این اقدام طالبان را محکوم کردند و از این گروه خواستند که مجازات اعدام را لغو کند.
یوناما در واکنشی گفت که سازمان ملل به شدت با مجازات اعدام مخالف است.
وزارت معادن طالبان با شرکت «آریانا هایلند» قراردادی برای استخراج معدن یاقوت جگدلک، واقع در شرق کابل، امضا کرد. این وزارت گفته است که این شرکت ۲۷ میلیون و ۵۰۰ هزار دالر در این زمینه سرمایهگذاری میکند.
وزارت معادن طالبان روز جمعه (۴ حوت) در خبرنامهای نوشت که کار استخراج معدن یاقوت جگدلک در مزایدهای میان دو شرکت، به شرکت آیانا هایلند واگذاشته شد.
در خبرنامه آمده است که شرکت آریانا هایلند با قبول سهم ۴۴ درصدی طالبان از استخراج این معدن، برنده این قرارداد شده است.
طالبان گفته است که معدن یاقوت جگدلک ۶.۹۰ کیلومتر مربع مساحت دارد و شرکت آریانا هایلند مبلغ پنج میلیون دالر در بخش خدمات اجتماعی هزینه میکند.
این معدن در ولسوالی سروبی کابل موقعیت دارد