جنبش زنان مقتدر افغانستان از پیشنهاد گزارشگر ویژه ملل متحد درباره بررسی تبعیض علیه زنان از سوی طالبان در دادگاه لاهه و دیگر دادگاههای حقوق بشری استقبال کرد. این جنبش گفت باز شدن پروندهای درباره آپارتاید جنسیتی در دیوان بینالمللی دادگستری از خواستهای زنان افغانستان است.
ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر میگوید که تبعیض علیه زنان از سوی طالبان نه تنها در دادگاه لاهه بلکه در دادگاههای دیگری که به موضوع نقض حقوق بشر میپردازند، پیگیری شود.
جنبش زنان مقتدر در بیانیهای که به افغانستان اینترنشنال فرستاده گفته «طالبان از دو سال به اینسو بدترین و شدیدترین جنایات را در افغانستان مرتکب شده است.»
ریچارد بنت روز پنجشنبه، ۱۰ حوت گزارش جدید خود را به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارائه کرد. این گزارش او یک دوره شش ماهه را از اول سپتامبر تا ۳۱ جنوری شامل است.
آقای بنت با ارائه این گزارش از جامعه جهانی خواست «تا زمانیکه بهبود مشخص در زمینه احترام به حقوق بشر براساس قانون بینالمللی به وجود نیاید، هیچ عادیسازی و مشروعیتدهی به طالبان انجام نشود.»
او گفته وضعیت حقوق بشر در افغانستان رو به وخامت است و طالبان به او اجازه نداده به افغانستان برود.
ظریفه یعقوبی در ۱۲ عقرب همراه با چهار همکارش که میخواستند موجودیت یک جنبش زنان را اعلام کنند، بازداشت شدند. خانم یعقوبی ۴۱ روز در بند طالبان بود.
او که حالا در کانادا به سر میبرد، روز پنجشنبه پس از ارایه درخواست گروهی از فعالان ایرانی و افغان مبنیبر جرمانگاری آپارتاید جنسیتی به پارلمان کانادا، در یک نشست خبری سخنرانی کرد.
خانم یعقوبی گفت که او پس از به قدرت رسیدن طالبان «به خاطر حق و عدالت» اعتراض کرد، اما طالبان او را به خاطر «زن بودن، شیعه بودن و هزاره بودن» بازداشت کرد.
او گفت طالبان در زندان «تا توانستند مرا مورد شکنجههای وحشتناک روحی و جسمی قرار دادند» و تاثیرات آن، «هنوز روحم را میآزارد و من برای اینکه بتوانم آن روزها را از یاد ببرم، هنوز دارو مصرف میکنم.»
ظریفه یعقوبی در این نشست خبری درباره تجربهاش از زندان طالبان گفت که با «توهین به قوم و مذهب» آغاز شد و بعد با گرفتن از «موهایش» او را به «شکنجهگاه» بردند.
او افزود که براثر «شوک برقی و لگدهای» افراد طالبان، بیهوش شده، اما با اینهمه خانم یعقوبی خودش را خوششانس میدانست زیرا «از دیوار و سقف آنجا صدای زنانی را میشنوید که غرق در گریه میگویند مرا شکنجه کنید ولی لباسم را نکشید، [بر من] تجاوز نکنید.»
خانم یعقوبی در بخشی از سخنانش گفت که در زندانهای طالبان هیچ گونه خدمات بهداشتی وجود ندارد و همچنین در ۴۱ روز زندان، اجازه حمام کردن به او داده نشده است.
او گفت اجازه ملاقات با خانواده خود را نیز نداشت.
ظریفه یعقوبی از زنان زندانی دیگر نام برد که سرنوشت مشابهی در بند طالبان داشتهاند و زنانی که هنوز آنجا هستند مثل منيژه صدیقی.
این فعال حقوق زنان افغان گفت تاریخ قضاوت خواهد کرد که جهان امروز زنان و دختران افغانستان را فراموش کرده است.
او از کانادا خواست که در کنار زنان افغانستان بایستد و در جهت به رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی در این کشور، پیشقدم شود.
طالبان در حدود دوونیم سال حکومت خود، شماری از فعالان زن را که علیه سیاستهای این گروه معترضاند، بازداشت کرده است.
نهادهای حقوق بشری از جمله یوناما، گزارشهای شکنجه زندانیان در زندانهای طالبان را تایید کردهاند.
ارائه دادخواست جرمانگاری آپارتاید جنسیتی
گروهی از فعالان کانادایی، ایرانی و افغان، روز پنجشنبه دادخواستی مبنیبر معرفی آپارتاید جنسیتی به عنوان جنایت علیه بشریت را به پارلمان کانادا ارائه کردند.
این دادخواست توسط علی احساسی، عضو پارلمان کانادا در این مجلس مطرح شد.
در این طومار این فعالان خواستار به رسمیتشناسی آپارتاید جنسیتی به عنوان جنایت علیه بشریت شدند.
در کنار این، اعضای دو سازمان مدافع حقوق زنان به همراه گروهی از نمایندگان زن سابق پارلمان افغانستان، فعالان افغان و ایرانی روز پنجشنبه در پارلمان کانادا حضور یافتند و با ۱۰ عضو مجالس نمایندگان و سنای کانادا دیدار کرده و درباره این دادخواست صحبت کردند.
این فعالان همچنین با ژاکلین اونیل، سفیر کانادا در امور زنان و برخی از مقامهای وزارت خارجه این کشور دیدار کردند.
