گروهی از پزشکان در شفاخانههای کابل هشدار دادند اگر طالبان تصمیم کاهش معاشات زنان را تعدیل نکند، اعتصاب کاری گسترش خواهد یافت. به گفته منابع دو هفته قبل کارمندان زن زایشگاه شهرآرا و شفاخانه ملالی اعتصاب کاری کردند اما نخواستند رسانهای شود.
مقامات طالبان در وزارت صحت عامه در آن زمان به کارمندان زن این دو شفاخانه وعده دادند که در روزهای آینده مشکل پیش آمده را رفع خواهند کرد. طالبان در آن زمان به کادر صحی زن که به کاهش معاشات خود معترض بودند، گفتند تا برگشت مقامات طالبان از سفر حج صبر کنند تا بتوانند درباره تعدیل این تصمیم با آنها گفتوگو کنند.
با این حال بعد از دو هفته تغییری در این تصمیم نیامده است.
اعتصاب کاری زنان روز شنبه، نهم سرطان، دستکم تا چهار شفاخانه در کابل گسترش یافت. تاکنون کارمندان شفاخانههای صحت طفل، استوماتولوژی، شیخ زاید و وزیر اکبرخان اعتصاب کردهاند.
یک پزشک زن در یکی از شفاخانههای کابل به افغانستان اینترنشنال گفت زنان آماده نیستند پنج هزار افغانی را که طالبان به عنوان دستمزد به آنها فرستادهاند، بگیرد.
این پزشک میگوید بسیاری از کادر صحی تعیین پنج هزار معاش را اهانتی برای کار خود میپندارند.
رهبری طالبان در ادامه وضع محدودیت بر زنان افغان، در آخرین اقدام با صدور فرمانی معاش تمامی کارمندان زن را پنجهزار افغانی تعیین کرد.
این فرمان طالبان زندگی بسیاری از کارمندان زن را به چالش مواجه کرده و خشم کارمندان زن در ادارات دولتی را برانگیخته است
اعتصاب کاری متخصصان صحی زن در روز شنبه از شفاخانه صحت طفل آغاز شد و در ادامه کارمندان زن در شفاخانههای وزیر اکبرخان و شیخ زاید نیز به موج اعتصاب کاری پیوستند.
این زنان با فرستادن ویدیوهایی به افغانستان اینترنشنال گفتند که معاش تعیین شده از سوی طالبان برای تمامی کارمندان زن، حتا به ابتداییترین مخارج زندگی شان هم کافی نیست. این زنان یکسان سازی معاش زنان را «ظالمانه» خواندند.
یک زن متخصص طبی که در این اعتصابها شرکت داشت و نخواست نامی از او برده شود، به افغانستان اینترنشنال گفت: «طالبان با این فرمان یک بار دیگر بر زنان تبعیض روا داشتند». او همچنان افزود که در پی این فرمان طالبان یک بر سوم حصه معاش قبلی خود را میگیرد، در حالی که یک کارمندان مرد در عین بست سه مرتبه معاش بالاتر به دست میآورد.
این زن معترض که به عنوان متخصص زایمان در یکی از شفاخانههای کابل کار میکند، به افغانستان اینترنشنال گفت: «پدرم را در جنگها از دست دادم، دو خواهر و دو برادر دارم و با مادرم در یک خانه کرایی در کابل زندگی میکنیم. تنها کرایه خانه ما شش هزار افغانی است». او همچنان اضافه کرد که معاش تعیین شده از سوی طالبان برای حتا برای کرایه رفت و برگشت به شفاخانه و مصرف روزانه خودش هم کافی نیست.
در همین حال، یکی از کارمندان زن وزارت مالیه نیز در تماس با افغانستان اینترنشنال گفت که بیست سال درس خوانده است و دو ماستری، یک لیسانس دارد و در بخشهای مختلف این وزارت کار کردهاست، اما امروزه قادر نیست کرایه خانه اش را بپردازد.
این کارمند وزارت مالیه میگوید که پیش از تسلط طالبان در افغانستان ۲۵ هزار افغانی معاش دریافت میکرد، با به قدرت رسیدن طالبان معاش او ۱۸ هزار افغانی تعیین شد، اما پس از فرمان یکسان سازی معاشان از سوی طالبان پنجهزار افغانی معاش میگیرد. این کارمند معترض وزارت مالیه گفت: «معاش حق ما است، میراث نیست که طالبان به زنان نیم حصه سهم بدهند».
یکی دیگر از زنان متخصص صحی که از ترس پیگرد طالبان از گفتن نام و مشخصات خود خودداری کرد، به افغانستان اینترنشنال گفت که در یک اپارتمان کرایی در کابل زندگی میکند و مجبور است ماهانه یک هزار افغانی به نگهبان بلاک بپردازد. او اضافه کرد که با گریه و زاری از اهالی بلاک خواسته است که از پرداخت معاش نگهبان معاف شود. این زن ادعا کرد که تنها نانآرو خانه است و با معاش پنچهزاری قادر به پرداخت هزینههای زندگیاش نیست. این زن متخصص گفت: «اگر معاش پنجهزاری ادامه پیدا کند، مجبور هستم شفاخانه را ترک کنم و با پسر کوچکم در بازار کار کنم».
این در حالی است که طالبان در نزدیک به سال تسلط خود در افغانستان دها فرمان محدود کننده حقوق زنان را صادر و عملی کردهاند. طالبان زنان را حضور بدون محرم در اجتماع، سفر، تحصیل و کار در ادارت منع کردهاند.
پیش از این، ریچارد بنت گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان گفت، طالبان در زمینه محدودیت حقوق زنان ۷۰ فرمان صادر کردهاند.
بسیاری از سازمانهای بینالمللی و رهبران کشورهای غربی در نزدیک به سه سال گذشته از طالبان خواستند که حق آموز و کار را به زنان افغانستان برگردانند. اما طالبان حق آموز و کار زنان را موضوع داخلی خوانده و گفتند که به هیچ کشور خارخی حق دخالت به این موضوع را نمیدهند.
