طالبان از اظهار علاقه‌مندی سرمایه‌گذاران ایرانی برای تولید نیروی برق در افغانستان خبر داد

خالد زدران، سخنگوی فرماندهی پولیس طالبان در کابل گفته است که بعد از ظهر یکشنبه در انفجار بمب کارگذاری شده در یک موتر مسافربری در دشت برچی، یک نفر کشته و ۱۱ نفر دیگر زخمی شدند.

آقای زهیر در یادداشت خود با اشاره به این‌که در این انفجار «۱۰ انسان هزاره کشته یا زخمی شدند»، نوشت: «هیچ معلوم نیست که که کشت و چرا کشت، اما واضح است که این عمل پیامد نفرت‌پراکنی در کشور است.»

این مقام حکومت پیشین هشدار داده است که کشتار علیه یک «قوم مشخص»، که اشاره او به هزاره‌ها، افغانستان را به سوی «رواندایی‌شدن» پیش می‌برد.

نسل‌کشی رواندا در درگیری میان دو قوم «هوتو» و «توتسی» بیش از ۸۰۰ هزار نفر از قوم «توتسی» کشته شدند. سازمان ملل این کشتار را به عنوان «نسل‌کشی» به رسمیت شناخته است.

سرپرست وزارت اطلاعات و فرهنگ حکومت پیشین افغانستان در یادداشت خود افزوده است که «رواندا یک‌شبه به سوی تصفیه قومی نرفت. نفرت‌پراکنی آهسته‌آهسته وضع را به جایی رساند که در کم‌ترین مدت نزدیک به میلیون انسان توتسی توسط هوتوها به قتل رسیدند.»

والی پیشین بامیان با اشاره به «نفرت‌پراکنی» در افغانستان نوشت: «امروز هر ملا و مولوی آزادانه علیه یک قوم مشخص نفرت‌پراکنی می‌کند.»

در سال‌های اخیر با افزایش کشتار هزاره‌ها در افغانستان، فعالان هزاره در سراسر جهان کارزاری را برای به رسمیت‌شناختن «نسل‌کشی هزاره‌ها» به راه انداخته‌اند.

اشاره آقای زهیر هم به همین کشتار هزاره‌ها است.

محمدطاهر زهیر از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۰ عضو مجلس نمایندگان و از ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۹ والی بامیان بود. آقای زهیر پیش از سقوط کابل به دست طالبان، چند ماه سرپرست وزارت اطلاعات و فرهنگ شد، ولی با نزدیک شدن طالبان به بامیان در ۱۴۰۰، دوباره به این ولایت به عنوان والی برگشت.

طاهر زهیر پس از روی کار آمدن طالبان از انظار عمومی ناپدید شد و بعدا با شورش مهدی مجاهد، فرمانده هزاره‌تبار طالبان در ولسوالی بلخاب، به او پیوست، ولی چند ماه پس کشته شدن مجاهد، دست از مخالفت با طالبان برداشت و به دنبال آن به خارج از افغانستان رفت.

فرشته عباسی، پژوهشگر دیدبان حقوق‌بشر نوشت که «تحت حاکمیت طالبان، زنان و دختران افغان بدترین کابوس‌های خود را می‌بینند.»

دیدبان حقوق بشر به گزارش ریچارد بنت، گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر ملل متحد برای افغانستان اشاره کرد که در آن این وضعیت به‌عنوان «یک سیستم نهادینه‌شده تبعیض، جداسازی، بی‌احترامی به کرامت انسانی، و کنار گذاشتن زنان و دختران» توصیف شده است.

دیدبان حقوق بشر گفت که طالبان در این سه سال آزادی بیان و حقوق خبرنگاران و رسانه‌ها را نقض کرده است. همچنین، طالبان زنان را به علت نوع پوشش، به طور خودسرانه بازداشت کرده و معترضان به اوامر این گرون را شکنجه کرده است.

به گفته این سازمان، افغانستان به عنوان کشوری با بدترین بحران‌های بشردوستانه در جهان است. چنانچه، دسترسی زنان و دختران به مراقبت‌های صحی به علت محدودیت‌های طالبان با مشکل مواجه شده و سلامتی آنان به‌خطر افتاده است.

فرشته عباسی، پژوهشگر این سازمان گفت دولت‌هایی که با طالبان تعامل می‌کنند، باید همواره به آنها یادآوری کنند که سرکوب‌ زنان و دختران و همه افغان‌ها، تعهدات افغانستان در چارچوب قوانین بین‌المللی را نقض می‌کند.

شماری از صاحبان منازل و دکان‌های تخریب شده روز یکشنبه به بخش پشتوی افغانستان اینترنشنال گفتند که شهرداری طالبان اماکن آنها را که بالغ بر میلیون‌ها افغانی می‌شود، از بین می‌برد و در عوض به آنها چیزی نمی‌دهد.

شهرداری قندهار در حال گسترش چهار جاده به‌طول پنج کیلومتر است. این اداره به مردم ولسوالی اومه نیز هشدار داده است که اگر دکان‌ها و خانه‌های شان را در جوار جاده است ترک کنند، زیرا تخریب می‌شود.

باشندگان این منطقه از شهرداری طالبان خواستند که در ازای تخریب ملکیت‌ها، پول یا زمین در مناطق دیگر بدهد.

چندی قبل، باشندگان ناحیه هفتم قندهار در واکنش به این تصمیم طالبان دست به اعتراض زدند، اما نیروهای امنیتی این گروه جلو تظاهرات آنان را گرفتند.

آقای زیرک به بخش پشتوی افغانستان اینترنشنال گفت که عبدالعزیز، پسر کوچک‌اش، پیش از این نیز چندین‌بار به زندان افتاده و باتلاش بزرگان قومی آزاد شده بود.

به گفته این مقام دولت پیشین، طالبان پسرش را زیر فشار قرار داده تا اسلحه و موتر متعلق به او را به این گروه تحویل دهد.

فرمانده امنیه پیشین قره‌باغ گفت که هیچ اسلحه‌ای در اختیار ندارد. او پس از تسلط مجدد طالبان مجبور به ترک کشور شد.

زیرک که در حکومت پیشین با نیروهای طالبان جنگیده بود، گفت که ادعای عفو عمومی طالبان واقعیت ندارد و اعضای طالبان آن را نادیده می‌گیرند.

طالبان تاکنون درباره اظهارات آقای زیرک اظهار نظری نکرده است.

این فرمانده تاجیک‌تبار طالبان اخیراً در واکنش به موج افغان‌ستیزی در ایران گفت که ماموران 'رژیم خامنه‌ای' یکی از مهاجران افغان را ضرب و شتم و شکنجه کرده‌است.

خراسانی افزود که «ایران فقط دست بالا در اخراج و ظلم و شکنجه مهاجران افغان دارد.»

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان روز یکشنبه به خبرگزاری تسنیم، رسانه وابسته به سپاه پاسداران، درباره اظهارات خراسانی گفت که چنین «اظهارات تفرقه‌انگیز» شخصی است و موضع اداره طالبان را منعکس نمی‌کند. او افزود که خراسانی نماینده هیچ ارگان و نهاد طالبان در افغانستان نیست.‌

حمید خراسانی که خود را فرمانده قطعه بدری طالبان توصیف می‌کرد، در ۲۲ ثور گفت که او و محافظانش تصمیم گرفته‌اند تجهیزات نظامی خود را تحویل دهند و از صفوف این گروه خارج شوند.

خراسانی به دلیل حمایت از اعتراضات ضدطالبان در بدخشان زیر فشار این گروه بود. او بارها از قومگرایی فرماندهان طالبان ابراز نارضایتی کرده بود.