انتخابات امریکا چه معنایی برای پاکستان دارد؟

رویترز در تحلیلی نوشت در حالی که نگرانی‌ها از انتخابات امریکا بر نشست این هفته روسای شرکت‌های مالی جهان در واشنگتن سایه افکنده بود، ولادیمیر پوتین با لبخندی در شهر کازان روسیه، از رهبران کشورهایی که تقریباً نیمی از جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند، استقبال کرد.

بیانیه پایانی نشست طولانی بود و جزئیات کمی در مورد ایجاد میکانیزم‌های جدید پرداخت و تجارت که می‌تواند ساختارهای مالی تحت سلطه غرب را دور بزند، ارائه شد.

امریکا و اروپا به دنبال آغاز جنگ اوکراین برای منزوی کردن روسیه تلاش کردند. رهبران امریکا و اروپا از کشورهای جهان خواستند که با اوکراین ابراز همبستگی کرده و برای جلوگیری از تعرض بیشتر روسیه، به تحریم و فشار بر این کشور بپیوندند. اما، نشست اخیر بریکس نشان داد که این استراتژی شکست خورده‌است.

این نشست برای روسیه چندین پیروزی دیپلوماتیک به همراه داشت: آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل و رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه که عضو ناتو است و علاقه خود را برای پیوستن به گروه بریکس ابراز کرده، در این نشست حضور پیدا کردند. هند و چین از این نشست برای تقویت روابط خود استفاده کردند.

آلیسیا گارسیا-هریرو، عضو ارشد اندیشکده اقتصادی بروگل به رویترز گفت: «آنها (کشورهای غربی) اهمیت این موضوع را درک نمی‌کنند. همه این‌ها نشان می‌دهد که غرب در حال از دست دادن قدرت بین‌المللی‌اش است.»

احتمالاً، کازان جایگاه تاریخی برتون وودز را به دست نخواهد آورد. برتون وودز شهری در نیوهمپشایر امریکا است که ۸۰ سال پیش فاتحان جنگ جهانی دوم در آن نظام پولی‌ای طراحی کردند که بر اقتصاد جهانی تسلط یافت و برتری دالر را تثبیت کرد.

با این حال، مذاکرات این هفته نارضایتی از سیستمی را برجسته کرد که خواسته‌های بخش بزرگی از جهان را برآورده نمی‌کند. طی دهه گذشته، اقتصادهای در حال توسعه شاهد کاهش سرمایه‌گذاری‌ بوده و دیدگاه‌های کشورهای نوظهور در تصمیم‌گیری‌های صندوق بین‌المللی پول به درستی در نظر گرفته نشده‌است.

حالا برخی از این کشورها به دنبال کسب عضویت در بریکس اند و به نظر می‌رسد که آن را به عنوان یک فرصت می‌بینند. روسیه اعلام کرده‌است که بیش از ۳۰ کشور درخواست عضویت داده‌اند.

انتظارات غیر واقعی؟

ماریو هولتزنر از موسسه مطالعات بین‌المللی اقتصادی ویانا باور دارد که عملکرد بریکس از زمان تاسیس آن در سال ۲۰۰۶ به دست برازیل، روسیه، هند و چین متفاوت بوده‌است. به عنوان مثال، ایجاد این گروه تاکنون مسیر رشد اقتصادی سرانه چهار کشور بنیان‌گذار این باشگاه را تغییر نداده‌است.

از سوی دیگر، بریکس توانایی کمتری در برابر نهادهای مالی غربی داشته‌است. بانک توسعه بریکس امسال ۵ میلیارد دالر به کشورهای متقاضی وام داده‌است. این در حالیست که بانک جهانی بیش از ۷۲ میلیارد دالر در قالب اعتبارات، وام‌ها و کمک‌ها به کشورها پول داده‌است. همچنین، سایر پروژه‌ها نیز هنوز در مراحل ابتدایی خود هستند.

شرط‌بندی محتاطانه

بسیاری از مفسران نیز اشاره می‌کنند که با گسترش این گروه، عدم تعادل در اندازه و نفوذ کشورهای عضو و گاهی تضادها در دستورکار و منافع دولت‌های عضو ممکن است اجماع‌ در مورد طرح‌های مشترک را دشوارتر کند.

با این حال، از آنجا که بریکس در حال حاضر یک‌ پنجم از تجارت جهانی را به خود اختصاص داده‌است، کشورهای خواهان عضویت، به این گروه به‌عنوان یک حوزه مهم مبادلات تجاری می‌بینند و در این چارچوب می‌توانند روابط و مبادلات تجاری خود را گسترش دهند.

محمد اورنگ‌زیب، وزیر مالیه پاکستان، در حاشیه نشست صندوق بین‌المللی پول در واشنگتن به رویترز گفت: «ارتباط با این دهلیزهای[اقتصادی] مزایای بسیار زیادی دارد. بنابراین، ما واقعاً مشتاق به عضویت در بریکس هستیم.»

منتقدان سیستم مالی کنونی می‌گویند امریکا با استفاده از تسلط دالر در مبادلات بین المللی و سیستم پرداخت‌ها مانند سوئیفت، کشورهای مخالف خود را تحریم می‌کند. برخی از کشورها نگران اند که مخالفت با سیاست‌های کشورهای غربی آنان را مشمول تحریم‌های غرب کند.

در حال حاضر، بیشتر ناظران تردید دارند که توافق بریکس برای راه‌اندازی سیستم پرداخت مستقل به زودی بتواند برتری دالر را به چالش بکشد. با این حال، صحبت و طرح چنین ابتکاراتی برای کشورهایی که منتقد تحریم‌های یکجانبه غربی اند، جذاب است.

هامیش کینر، تحلیلگر ارشد شرکت وریسک مپل‌کرافت گفت: «شما به نوعی با ایجاد این ساختار جایگزین، خود را از اصطکاک‌های آینده با غرب در زمینه‌های ژئوپلیتیکی محافظت می‌کنید.» او بریکس را «نشانه و نه علت تغییر نظم جهانی» توصیف کرد.

احتمالاً، برای شماری از کشورها بریکس پیش از آن که جایگزینی کامل برای صندوق بین‌المللی پول باشد، ابزاری برای مدیریت ریسک در جهانی با تغییرات جیوپولیتیکی است.

تحلیلگران به بررسی علل این شکست پرداختند اما یک نکته قابل توجه بود: کلینتون نه به خاطر عدم ارائه طرح انتخاباتی، بلکه به دلیل ارائه طرح‌های زیاد و تمرکز بیش از حد بر جزئیات آن‌ها شکست خورد. او در تجمعات انتخاباتی خود درباره برنامه‌هایش به‌طور مفصل صحبت می‌کرد، در حالی‌که ترامپ با استفاده از عناوین جذاب و شعارهای ساده، با احساسات و عواطف رای‌دهندگان ارتباط برقرار ‌می‌کرد.

کلینتون بعداً در کتابش با عنوان «آنچه اتفاق افتاد» به این موضوع اعتراف کرد و نتیجه‌گیری کرد که او نتوانسته تعادل میان ارائه راه‌حل‌ها و برقراری ارتباط احساسی با رای‌دهندگان را حفظ کند.

این تضاد در رویکردها در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۴ امریکا میان کاملا هریس و دونالد ترامپ نیز مشهود است. ترامپ با رفتارهای تحریک‌آمیز و عوام‌فریبانه، مانند رفتن به رستوران زنجیره‌ای مک‌دونالد، سعی دارد احساسات مردم را برانگیزد، در حالی‌که هریس در تلاش است تا به نقد رسمی برنامه‌های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی ترامپ بپردازد.

کاراکتر یا برنامه؛ مردم به چه چیزی رای می‌دهند؟

حزب جمهوری‌خواه به‌طور معمول به‌عنوان نماینده سرمایه‌داران و طبقه متوسط رو به بالا شناخته می‌شود، در حالی که حزب دموکرات حامی طبقه کارگر و اقشار کم‌درآمد جامعه امریکا است. اما در سال‌های اخیر، این وضعیت تغییر کرده و تعداد بیشتری از کارگران و اعضای طبقه متوسط به حزب جمهوری‌خواه گرایش پیدا کرده‌اند. این تغییر باعث نگرانی استراتژیست‌های دموکرات شده است.

یکی از مباحث مهم در گفت‌وگوهای درون‌حزبی دموکرات‌ها این است که باید به ارائه طرح‌های اقتصادی متفاوت، سخت‌گیری در سیاست‌های مهاجرتی و انعطاف‌پذیری در داشتن اسلحه، توجه بیشتری داشته باشند. اما سوال اصلی این است که مردم به چه چیزی رای می‌دهند؟ آیا طرح‌های جامع اقتصادی کلید جلب رضایت رای‌دهندگان است، یا اینکه ویژگی‌های نامزدها، شیوه‌های پیام‌رسانی و کاراکتر آن‌ها نقش بیشتری دارند؟

یافته‌های علمی نشان می‌دهند که رای‌دهندگان بیشتر به شخصیت و ویژگی‌های نامزدها رای می‌دهند تا به خود سیاست‌ها. برخی از پژوهشگران روان‌شناسی و علوم شناختی بر این باورند که «افراد به برنامه‌ها و سیاست‌هایی رای می‌دهند که سیاستمداران محبوب آن‌ها ارائه می‌دهند.» گابریل لنز، استاد دانشگاه کالیفرنیا در برکلی و پژوهشگر این حوزه، بر این نکته تاکید می‌کند که موفقیت یک برنامه سیاسی به نامزد ارائه‌دهنده آن بستگی دارد. اگر طرحی توسط سیاستمداری محبوب معرفی شود، احتمالاً مورد استقبال قرار می‌گیرد، اما اگر این برنامه از سوی سیاستمداری غیرمحبوب ارائه شود، حتی اگر کیفیت بالایی داشته باشد، مردم به آن رای نخواهند داد.

سیاستمدار محبوب چگونه انتخاب می‌شود؟

محققانی‌ که به بررسی انگیزه‌های رای‌دهندگان می‌پردازند، بر این باورند که انتخاب «سیاستمدار محبوب» بیشتر یک تصمیم عاطفی و احساسی است تا اینکه صرفاً منطقی و مبتنی بر داده‌های علمی باشد. این انتخاب به نحوه رفتار و کنش‌های سیاستمداران و هم‌خوانی آنها با عواطف و ویژگی‌های اجتماعی رای‌دهندگان بستگی دارد.

در سال‌های اخیر، بسیاری از امریکایی‌ها، به‌ویژه سفیدپوستان متوسط و کارگر، احساس می‌کنند که واشنگتن ارتباط معناداری با آن‌ها ندارد. طبقه نخبه، که در دانشگاه‌های معتبر تحصیل کرده‌اند، سیاست می‌کنند و تصمیمات را به‌نفع ایده‌آل‌های خود اتخاذ می‌کنند، نه به نفع طبقه کارگر. این رای‌دهندگان، واشنگتن را بریده از خود می‌دانند و تصور می‌کنند که لیبرال‌های تحصیل‌کرده و نخبه، خارج از دسترس‌اند. افزایش این سرخوردگی، جامعه امریکا را دو قطبی کرده و ظهور دونالد ترامپ نیز به همین مسئله مرتبط است.

بسیاری از هواداران ترامپ او را یکی از خود می‌دانند؛ ترامپ به زبان ساده صحبت می‌کند، به نگرانی‌های داخلی توجه دارد و مهم‌تر از همه، یکی از سیاستمداران کارکشته واشنگتن نیست. این موضوع باعث شده که حتی گذشته جنجالی ترامپ، مانند محکومیت‌های قضایی و اظهارات «نژادپرستانه‌»اش، تاثیر چندانی در کاهش محبوبیت او نداشته باشد. چند روز مانده به روز انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۴، به نظر می‌رسد انتقادات و هشدارها از سوی چهره‌های کلیدی سیاست امریکا، حتی کسانی که زمانی در کابینه ترامپ بودند، مانند جان کلی، رئيس دفتر سابق او، تاثیر زیادی بر تصمیم‌گیری رای‌دهندگان نداشته است. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که رقابت میان کامالا هریس و دونالد ترامپ تنگاتنگ است.

جاناتان هایت، روانشناس و نویسنده امریکایی، که تحقیقات زیادی درباره انگیزه‌های رای‌دهندگان انجام داده، معتقد است که مردم دیدگاه‌های سیاسی و سیاستمدار محبوب خود را بر اساس «تعلقات و وابستگی‌های قبیله‌ای خود انتخاب می‌کنند، نه عقلانیت طرح‌ها و سیاست‌ها.» به عبارت دیگر، هواداران ترامپ چندان نگران دقیق بودن سیاست‌ها و اظهارات او نیستند؛ آنها ترامپ را یکی از خود می‌دانند و رفتارهای او به تقویت این احساس کمک می‌کند. این دسته از رای‌دهندگان به جامع بودن طرح‌ها توجهی ندارند، بلکه مسئله این است که آنها خانم هریس را یکی دیگر از نخبه‌های واشنگتن می‌شناسند که با امریکایی‌های عادی، به‌ویژه سفیدپوستان کم‌درآمد و کم‌تحصیل، هم‌خوانی ندارد.

'مردم آدم‌های پولدار را می‌پسندند'

کاملا هریس در روزهای اخیر ادبیات خود را کمی تغییر داده و سعی دارد با لحن تندتری به ترامپ حمله کند تا از نظر احساسی مردم را بسیج کند. برای مثال، او برای اولین بار ترامپ را یک «فاشیست» خواند و یا با ظاهر شدن در کنار هنرمندانی مثل بیانسه تلاش کرد رای‌دهندگان جوان را به سمت خود جلب کند. اما به نظر می‌رسد کار بسیار دشواری پیش رو دارد. با وجود این‌که خانم هریس از دونالد ترامپ جوان‌تر است، اما در رسانه‌های اجتماعی مثل تیک‌تاک، صحبت‌ها و رفتارهای ترامپ بیشتر جوانان را درگیر می‌کند.

علاوه براین، آن‌گونه که جوان ویلیامز، نویسنده امریکایی، می‌گوید ترامپ در میان طبقه کارگر امریکایی جذابیت خاصی دارد، زیرا او پولداری است که رفتارهای عوام‌فریبانه می‌کند. ویلیامز می‌‌گوید که «افراد طبقه کارگر امریکایی عاشق ثروتمندان هستند و کسانی را که ثروت خود را به رخ می‌کشند، می‌پسندند.»

از این‌رو، موفقیت در انتخابات آینده امریکا به میزان زیادی به توانایی نامزدان در ایجاد ارتباط عاطفی با رای‌دهندگان بستگی دارد. در حالی‌که طرح‌ها و سیاست‌ها مهم هستند، عواطف و احساسات مردم نقش حیاتی در تصمیم‌گیری‌های سیاسی ایفا می‌کنند. نامزدی که بتواند این احساسات را درک کند و به آنها پاسخ دهد، شانس بیشتری برای جلب حمایت و اعتماد رای‌دهندگان خواهد داشت.

هریس در گفت‌وگو با یک پادکست گفت: «این فقط یک نمونه دیگر از تلاش او برای تفرقه‌افکنی و ترساندن مردم است. نمونه دیگرش از این است که سعی می‌کند بگوید یا شما یا آن‌ها (مهاجران).»

دونالد ترامپ، نامزد جمهوری‌خواه انتخابات ریاست‌جمهوری امریکا، در مناظره با جو بایدن در ماه جون، از رئيس‌جمهور امریکا به‌خاطر سیاست‌های مهاجرتی‌اش انتقاد کرد و گفت این سیاست‌ها، سبب از دست رفتن «مشاغل سیاه‌پوستان» شده است.

رئيس‌جمهور پیشین امریکا بارها به ایراد اظهارات «نژادپرستانه» و ضد مهاجرت متهم شده است.

هریس در گفت‌وگو با پادکست «کلاب شای شای» گفت که این اظهارات به شدت تحقیرآمیز است و ترامپ تاکنون وادار نشده که بگوید از «مشاغل سیاه‌پوستان» چه تعریفی دارد.

نامزد دموکرات‌ها خطاب به دونالد ترامپ گفت: «شغل سیاه‌پوستان برای من یعنی معاونیت ریاست‌جمهوری امریکا.»

هریس همچنین به شهروندان سیاه‌پوست امریکایی گفت که دونالد ترامپ به آن‌ها فکر نمی‌کند و به مشکلات‌شان رسیدگی نخواهد کرد.

دونالد ترامپ روز یکشنبه ششم عقرب در جریان سخنرانی خود در نیویارک به مهاجران غیرقانونی تاخت و آنها را «جنایت‌کاران شرور و تشنه به خون» توصیف کرد.

آقای ترامپ گفت: «در روز اول بزرگترین برنامه اخراج مهاجران غیرقانونی را آغاز خواهم کرد. من هر شهر و شهرکی را که مورد تهاجم و تسخیر قرار گرفته را نجات خواهم داد.»

دونالد ترامپ پیش از این هم از مساله ورود مهاجران غیرقانونی به امریکا برای نقد از کامالا هریس، رقیب انتخاباتی‌اش استفاده کرده است.

جمهوری‌خواهان و ترامپ معتقدند مهاجران عامل افزایش جرایم خشونت‌آمیز در ایالات متحده‌اند.

کامالا هریس روز چهارشنبه دوم عقرب در پاسخ به خبرنگار سی‌ان‌ان که از او پرسید آیا ترامپ را یک فاشیست می‌داند، گفت: «بله، این‌طور فکر می‌کنم و معتقدم باید به کسانی که در این زمینه بهترین شناخت را از ترامپ دارند، اعتماد کرد.»

رویترز هم روز جمعه گزارش داد که هکرهای چینی به گوشی‌های افراد وابسته به کمپین کامالا هریس حمله کردند.

مایکروسافت هم پیشتر در گزارشی نوشت که ارتش ربات‌های رسانه‌های اجتماعی تحت کنترول چین در تلاش هستند تا بر رای دهندگان در آلاباما، تگزاس و تنسی تاثیر بگذارند و در عین حال مارکو روبیو، سناتور جمهوری‌خواه ایالت فلوریدا را تحقیر کنند.

مایکروسافت در گزارش خود به نقل از کارشناسان نوشت: «این عملیات نشان‌دهنده یک تلاش هماهنگ‌شده برای مداخله در رقابت‌های انتخاباتی است که در آن با حساب‌های جعلی نمایندگان جمهوری‌خواه این ایالت‌ها را بدنام کند.»

سخنگوی سفارت چین در واشنگتن در واکنش به گزارش مایکروسافت گفت: «چین هیچ قصدی ندارد و در انتخابات امریکا مداخله نخواهد کرد و چنین ادعاهایی پر از گمانه‌زنی‌های بدخواهانه است.»