اسلامگرایان در سوریه حکومت را به تکنوکرات‌ها می‌دهند

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور منتخب امریکا، پیش‌تر علنا تمایل خود را برای جایگزینی آقای ری با کش پتل، یکی از وفادارانش که خواستار «محدود کردن چشمگیر اختیارات اف‌بی‌آی» است، ابراز کرده بود.

آقای ری که در سال ۲۰۱۷ توسط ترامپ برای یک دوره ده‌ساله به این سمت منصوب شد، در طول دوران ریاست خود با انتقادات جمهوری‌خواهان مواجه بود. این انتقادات به دلیل تحقیقات اف‌بی‌آی در مورد ترامپ پس از خروجش از قدرت مطرح شد.

او در سخنرانی روز چهارشنبه خود در جمع کارکنان اف‌بی‌آی گفت: «پس از هفته‌ها تامل، تصمیم گرفتم که کار درست این است که تا پایان دولت فعلی در ماه جنوری خدمت کنم و سپس از این سمت کناره‌گیری کنم.»

ری افزود: «هدف من این است که تمرکزمان را بر ماموریت خود حفظ کنیم؛ ماموریتی که شما هر روز به نمایندگی از مردم امریکا انجام می‌دهید.»

وی همچنین خاطرنشان کرد: «به نظر من، این بهترین راه برای جلوگیری از کشاندن این سازمان به مناقشات بیشتر است و در عین حال، ارزش‌ها و اصولی را که برای نحوه کارمان بسیار اهمیت دارند، تقویت می‌کند.»

آقای ری در سخنان خود به ماموریت اف‌بی‌آی اشاره کرد و گفت که هدف این دفتر برای «تامین امنیت مردم امریکا و حمایت از قانون اساسی» تغییری نخواهد کرد.

ترامپ پس از برکناری جیمز کومی، رئیس سابق اف‌بی‌آی، آقای ری را به ریاست این نهاد منصوب کرده بود. این اقدام پس از تحقیقات اف‌بی‌آی در مورد ارتباطات احتمالی کارزار انتخاباتی ترامپ در سال ۲۰۱۶ با روسیه انجام شد.

با این حال، در سال‌های اخیر، ری نزد ترامپ محبوبیت خود را از دست داد؛ به‌ویژه پس از آنکه اف‌بی‌آی در تحقیقات فدرال مربوط به مدیریت اسناد طبقه‌بندی‌شده توسط ترامپ مشارکت کرد، پرونده‌ای که بعدها مختومه اعلام شد.

ترامپ پس از پیروزی در انتخابات برای دور دوم ریاست‌جمهوری اعلام کرد که قصد دارد کش پتل، یکی از دستیاران سابق و حامیان سرسخت خود را به عنوان رئیس جدید اف‌بی‌آی منصوب کند.

بلومبرگ، چهارشنبه ۲۱ قوس در گزارشی درباره اقدامات روسیه برای فرار بشار اسد از قول سه فرد آگاه از این اقدام‌ها که نخواسته‌اند نام شان فاش شود، نوشت که روسیه اسد را متقاعد کرد که او در برابر پیشروی شبه‌نظامیان مسلح، با محوریت تحریرالشام، شکست خواهد خورد و پیشنهاد دادند که اسد و خانواده‌اش فورا به شیوه‌ای امن از سوریه خارج شوند.

یک فرد نزدیک به کرملین نیز که از این تلاش‌ها مطلع بوده است، به بلومبرگ گفت ولادیمیر پوتین در حال حاضر در تلاش است که پی ببرد چرا سرویس‌های اطلاعاتی روسیه نتوانسته بودند، پیش از آنکه خیلی دیر شود متوجه تهدید فزاینده علیه حاکمیت اسد شوند.

دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین، از اظهارنظر فوری درباره این گزارش خودداری کرده است.

یک فرد آگاه دیگر نیز که نامش فاش نشده است به بلومبرگ گفت پس از آنکه ارتش سوریه در پی اندکی مقاومت از حلب و حما عقب‌نشینی کرد و مخالفان مسلح حمص را محاصره کردند، روسیه به این نتیجه رسید که نمی‌تواند از حکومت اسد محافظت کند.

تنها چند ساعت پس از خروج اسد، مخالفان مسلح بدون مقاومت خاصی دمشق را تحت کنترول گرفتند.

روسیه اکنون نگران سرنوشت دو پایگاه نظامی خود در سواحل غربی سوریه، شامل یک پایگاه دریایی در طرطوس و پایگاه هوایی حمیمیم در جنوب شرض لاذقیه است و تلاش‌ می‌کند بر حفظ منافع استراتژیک خود در سوریه و خاورمیانه متمرکز شود.

پوتین تاکنون درباره سقوط اسد اظهارنظر علنی نکرده است.

اخیرا تصاویری ماهواره‌ای منتشر شد که نشان می‌داد پس از سرنگونی بشار اسد، کشتی‌های نیروی دریایی روسیه پایگاه خود در طرطوس سوریه را ترک کرده‌اند و برخی از آن‌ها در فواصلی دورتر از ساحل، لنگر انداخته‌اند.

در این مدت، رسانه‌های دولتی روسیه تلاش کرده‌اند در چگونگی پوشش خبرهای خود، اسد را مقصر شرایط به وجود آمده معرفی کنند.

وزارت خارجه روسیه، یک‌شنبه ۱۶ قوس از کناره‌گیری بشار اسد از قدرت خبر داد و گفت مسکو با «همه گروه‌های مخالف سوری» در تماس است.

سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه، یک روز پیش از فرار اسد، درباره بحران سوریه با همتایان خود در جمهوری اسلامی، ترکیه و قطر گفت‌وگو کرده بود.

پس از شدت گرفتن درگیری‌های داخلی در سوریه، روسیه و جمهوری اسلامی با اعزام نیروهای نظامی و شبه‌نظامی به سوریه، از حکومت بشار اسد در برابر مخالفان محافظت کردند.

با این حال، در نبرد ۱۴ ساله سوریه، سرانجام شبه‌نظامیانی که عمدتا مورد حمایت ترکیه بوده‌اند، محوریت کنترل بر دمشق را به دست گرفتند.

به گزارش بلومبرگ، اگرچه مقام‌های ترکیه به‌طور رسمی دخالت در سقوط حکومت بشار اسد در سوریه را تکذیب کرده‌اند اما منافع پرشمار سیاسی و اقتصادی انقره در تحولات اخیر سوریه، نشان از اثرگذاری دولت رجب طیب اردوغان در رخدادهای اخیر دارد.

وزیر خارجه اسپانیا روز چهارشنبه گفت که جامعه بین‌المللی باید در هر گفت‌وگو با حاکمان جدید دمشق 'چند خط قرمز' تعیین کند و تحریم‌هایی را برای تضمین آینده صلح‌آمیز در این کشور در نظر بگیرد. خوزه لوئیس آلبارس همچنین خواستار احتیاط در حذف تحریر شام از فهرست گروه‌های تروریستی شد.

وزیر خارجه اسپانیا در مصاحبه‌ای با رویترز پیش‌شرط‌های را برای تعامل با گروه‌های شورشی که بشار اسد را از قدرت کنار زدند تعیین کرد. آلبارس تغییر گروه‌های شورشی به یک جنبش سیاسی، احترام به حقوق بشر و حقوق اقلیت‌ها و همچنین حفظ تمامیت ارضی سوریه را به عنوان خطوط قرمز تعامل با حاکمان جدید سوریه برشمرد.

او گفت که بحث در مورد تحریم‌های احتمالی "روی میز" است.

آلبارس گفت برای اینکه جامعه جهانی مطمئن شود که این شرایط برآورده شده است، باید خیلی سریع اقدام کند؛ «زیرا احتمالاً تا یک ماه دیگر تصمیماتی در دمشق گرفته شده است و ما نمی‌توانیم تأثیری بگذاریم که امروز می‌توانیم داشته باشیم».

آلبارس اقدامات و اظهار نظرهای اولیه شورشیان را معقول خواند.

با این حال،‌ او خواستار احتیاط و بحث در مورد حذف گروه اسلامگرای تحریر شام از فهرست گروه‌های تروریستی شد.

تحریر شام که قبلا به نام جبهه نصرت شناخته می‌شد، از گروه‌های تندروی اسلامی به رهبری ابومحمد جولانی است که از سوی بسیاری کشورها از جمله امریکا، اتحادیه اروپا و ترکیه به عنوان یک سازمان تروریستی شناخته می‌شود.

تحریر شام گروه پیشرو در حملات اخیر علیه حکومت بشار اسد بود که به سرنگونی حاکمیت ۵۳ ساله خاندان اسد بر سوریه انجامید.

جو ویلسون، نماینده جمهوری‌خواه از کارولینای جنوبی، خروج پرآشوب امریکا از افغانستان را «بدترین تصمیم» خواند. او اظهار داشت: «متحدان ما دیدند که چگونه متحدان خود را رها می‌کنیم.»

ویلسون افزود که پس از خروج امریکا، تروریست‌ها بار دیگر سازمان‌دهی شده و دشمنان امریکا خلا ایجادشده را پر کردند.

وی با اشاره به پیامدهای جهانی این اقدام گفت: «خروج از افغانستان فاجعه‌هایی را در سراسر جهان به بار آورد. اکنون شاهد فاجعه پس از فاجعه هستیم.»

به گفته ویلسون، توافق دوحه خروج را مشروط کرده بود، اما بایدن بدون نظرداشت شرایط از افغانستان خارج شد. او گفت که خروج شتاب‌زده و پرآشوب باعث تلفات سربازان امریکایی و غیرنظامیان شد.

او این اقدام را «اولین مرحله سیاست مماشات حکومت بایدن-هریس» دانست.

این نماینده همچنین تاکید کرد که موضوع افغانستان برای او اهمیت شخصی دارد، زیرا اعضای خانواده‌اش در این کشور خدمت کرده‌اند.

همه‌چیز از توافق دوحه به قهقرا رفت

جرالد کانولی، دیگر نماینده کانگرس، با اشاره به توافق دوحه در سال ۲۰۲۰، گفت: «همه‌چیز با این توافق به قهقرا رفت.» او تصریح کرد که حکومت ترامپ و مایک پمپئو، وزیر خارجه وقت، با امضای این توافق، فرآیندی بی‌بازگشت را رقم زدند.

کانولی این توافق را متناقض با همکاری هم‌زمان با حکومت افغانستان دانست و مسئولیت فروپاشی افغانستان را به گردن ترامپ و پمپئو انداخت.

ایالات متحده و طالبان در ۲۹ فبروری ۲۰۲۰ توافقی را امضا کردند که جدول زمانی خروج امریکا از افغانستان را مشخص کرد. بسیاری از تحلیلگران این توافق را عامل اصلی بازگشت طالبان به قدرت می‌دانند. انتونی بلینکن تایید کرد که طالبان به توافق دوحه عمل نکرده‌ است.

انتقاد از کمک‌های مالی امریکا به افغانستان

برایان مست، رئیس جدید کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان، از ارسال میلیاردها دالر کمک به افغانستان انتقاد کرد. او گفت: «وقتی امریکا در افغانستان سفارت و دیپلومات ندارد، چرا این کمک‌ها به این کشور ارسال می‌شود؟»

وی هشدار داد که پول مالیات‌دهندگان امریکایی به دست طالبان و دشمنان شهروندان این کشور می‌رسد.

پایگاه‌سازی القاعده

تیم بورچت، نماینده جمهوری‌خواه، مدعی شد که القاعده هزاران جنگجو در افغانستان دارد و دوشادوش طالبان می‌جنگد. او اشاره کرد که این گروه اکنون هشت پایگاه در افغانستان، از جمله یکی در پنجشیر، دارد.

بورچت افزود که طالبان از کمک‌های مالی دولت بایدن بهره‌مند شده و پول‌های ارسالی اداره توسعه بین‌المللی امریکا علیه منافع خود امریکا در افغانستان استفاده می‌شود. او تاکید کرد که هیچ تضمینی وجود ندارد که این کمک‌ها به دست طالبان نرسد.

آمارها نشان می‌دهد که امریکا طی سه سال گذشته بیش از ۳ میلیارد دالر به افغانستان کمک کرده است. ناظران معتقدند که این کمک‌ها چرخه حکومت‌داری طالبان را به گردش انداخته است.

درس‌هایی از ۲۰ سال حضور در افغانستان

سارا جیکوب، نماینده مجلس، از وزیر خارجه امریکا درباره درس‌هایی که از حضور ۲۰ ساله این کشور در افغانستان گرفته شده، پرسید.

آنتونی بلینکن با تاکید بر اهداف خیرخواهانه امریکا در افغانستان گفت: «ما به دنبال ساخت دولت ملت بودیم، اما متوجه شدیم که صرفا امنیت کافی نیست و تا زمانی که عوامل بحران و ناامنی از میان نرود، نمی‌توان به این اهداف دست یافت.»

وی افزود که یکی از درس‌های مهم این است که چنین فرآیندهایی یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد.

بلینکن تصریح کرد: «افغانستان و عراق به ما آموختند که صرفا با ابزار نظامی نمی‌توان به اهداف موردنظر دست یافت.»

بلینکن تاکید کرد که «مشارکت کامل، برابر و معنادار زنان در جامعه، صرفاً یک مسئله مرتبط با برابری نیست، بلکه امری ضروری برای پیشرفت و ثبات کشور است.»

وزیر خارجه امریکا بر حمایت قاطعانه کشورش از زنان و دختران افغان تاکید کرد.

در سه سال و اندی، طالبان دست‌کم ۷۰ فرمان و دستورالعمل زن‌ستیزانه صادر کرده و زنان را از عرصه عمومی حذف کرده است. طالبان هفته گذشته تحصیل زنان در انستیتوت‌های پزشکی را ممنوع کرد.

نهادهای بین‌المللی هشدار داده‌اند که این تصمیم زندگی زنان و کودکان را به خطر انداخته است.