دیدار احمد الشرع با مسیحیان و کردهای سوریه؛ یک زن دروزی فرماندار شهر سویدا شد

بر اساس گزارش این شبکه امریکایی، به نظر می‌رسد هدف مسکو از این پروازها، یافتن یک پایگاه جایگزین برای مداخلات نظامی فزاینده خود در آفریقا و همچنین حفظ حضور نظامی خود در دریای مدیترانه باشد.

در نزدیک به یک دهه گذشته، پایگاه هوایی روسیه در حمیمیم سوریه و تاسیسات دریایی روسیه در طرطوس در سواحل سوریه این دو نقش را برای مسکو ایفا می‌کردند.

اکنون کشور آفریقای شمالی لیبیا که درگیر جنگ داخلی است، در تلاش‌های روسیه برای انتقال تجهیزات نظامی خود در حاشیه دریای مدیترانه نقش اساسی دارد.

سی‌ان‌ان بر اساس داده‌های ردیابی پروازها گزارش داد که از اواسط دسامبر هواپیماهای ترانسپورتی آنتونوف روسیه و همچنین یک نوع هواپیمای دیگر (Ilyushin IL-76) مسکو بیش از یک پرواز در روز را از حمیمیم به پایگاه الخادم در نزدیکی بنغازی در شرق لیبیا انجام داده‌اند.

در اوایل ماه دسامبر، مقام‌های امریکایی و غربی به سی‌ان‌ان گفتند که روسیه خروج حجم زیادی از تجهیزات نظامی و نیروی خود از سوریه را آغاز کرده است.

تجهیزات انتقال‌یافته ممکن است شامل سامانه‌های پدافند هوایی پیشرفته روسیه باشد. سی‌ان‌ان تصاویری را مشاهده کرده است که نشان می‌دهد این سامانه‌ها اندکی قبل از شروع پروازهای روسیه در انتظار خروج از سوریه بودند.

جلال حرشاوی، یکی از همکاران موسسه خدمات متحد سلطنتی مستقر در لندن، به سی‌ان‌ان گفت که در هفته‌های اخیر «افزایش غیرقابل انکاری در فرود هواپیماهای روسی از سوریه، روسیه و بلاروس در لیبیا» مشاهده شده است.

حمیمیم پیش‌تر مرکزی بود که عملیات مزدوران روسیه در آفریقا – ابتدا در جمهوری آفریقای مرکزی و سپس در سودان، لیبیا، مالی و بورکینافاسو از آنجا رهبری می‌شد.

حرشاوی گفت که مسکو با تقویت حضور خود در لیبیا، ممکن است توانایی کافی برای پیگیری جاه‌طلبی‌های گسترده‌تر خود را در جنوب آفریقا حفظ کند.

یک ویدیو نشان می‌دهد که حداقل یکی از هواپیماهایی که اخیرا از سوریه به الخادم رسید، به سمت باماکو در مالی پرواز کرد، جایی که روسیه اخیرا جای نفوذ طولانی‌مدت فرانسه را گرفته است.

تحلیلگران موسسه امریکن اینترپرایز در یادداشتی کوتاه گفتند: «پروازهای روسیه از طریق لیبیا به باماکو نشان می‌دهد که روسیه از قبل لیبیا را به عنوان جایگزینی برای پایگاه‌های خود در نظر داشته است».

آنان افزودند که این پروازها با الگوی قبلی نیروهای روسیه که در آفریقا مستقر هستند، سازگار نیست. نیروهای روسیه در آفریقا، تحت حمایت وزارت دفاع این کشور، جانشین گروه مزدور واگنر در آفریقا شده‌اند.

روس‌ها چندین سال است که در الخادم برای حمایت از ژنرال خلیفه حفتر، حاکم خودخوانده بسیاری از مناطق شرقی لیبیا، نیرو داشته‌اند و تسلیحات مورد نیاز او را تامین کرده‌اند.

یک سازمان تحقیقاتی (All Eyes on Wagner) در اوایل سال جاری میلادی گزارش داد که یک مجتمع امن در نزدیکی پایگاه الخادم برای پرسنل روسیه که در حال عبور به دیگر مناطق آفریقا اند، ساخته شده است.

یونس بیک یوکوروف، معاون وزیر دفاع روسیه، در دو سال گذشته چندین سفر به لیبیا داشته است تا روابط روسیه با حفتر را تحکیم کند.

سی‌ان‌ان‌ نوشت که اگر نیروی دریایی روسیه به بندری تحت کنترول حفتر به عنوان جایگزینی برای تاسیسات خود در طرطوس در سوریه نگاه کند، ممکن است این روابط عمیق‌تر شود.

رئیس‌جمهور چین که روز سه‌شنبه به مناسبت سال جدید میلادی سخنرانی می‌کرد، افزود: «هيچ‌کس نمی‌تواند روند تاریخی اتحاد ملی ما را متوقف کند.»

بیجینگ از یک‌سال بدین‌سو حضور نظامی خود را در نزدیکی تایوان افزایش داده است و تقریبا هر روز کشتی‌ها و هواپیماهای جنگی را به آب‌ها و فضای هوایی اطراف جزیره می‌فرستد.

مقامات تایوانی این اقدامات بیجینگ را تلاشی نرم برای «عادی‌سازی» حضور نظامی چین می‌دانند.
چین تایوان را که به صورت دموکراتیک و خودمختار اداره می‌شود، جز سرزمین خود می‌داند، اما حکومت تایوان ادعاهای بیجینگ را رد می‌کند.

تایوان می‌گوید که فقط مردم آن می‌توانند درباره آینده خود تصمیم بگیرند و بیجینگ باید به انتخاب مردم تایوان احترام بگذارد.

در اوایل این ماه، چین انبوهی از نیروهای دریایی را در اطراف تایوان و در دریاهای چین شرقی و جنوبی مستقر کرد.

چین همچنین امسال دو دور مانورهای نظامی را در اطراف جزیره برگزار کرد و گفت که آنها هشداری علیه «اقدامات جدایی طلبانه» هستند.

فروش تسلیحات ایالات متحده به تایوان به افزایش تنش بین روابط بیجینگ با واشنگتن کمک کرده است.

چین مرتبا به ایالات‌ متحده در مورد هرگونه روابط نظامی با تایوان هشدار داده است. امریکا از ادعای ارضی چین بر تایوان حمایت می‌کند اما گفته است که پیوستن تایوان به چین باید صلح‌آمیز باشد.

او گفت: «ما مطمئن هستیم که همه‌چیز خوب خواهد شد و ما فقط به‌جلو خواهیم رفت.»

در زمانی‌که بسیاری از روس‌ها نگران افزایش قیمت‌ها اند و نرخ بهره ۲۱ درصدی بانک مرکزی کسب‌وکارها و خریداران مسکن را تحت فشار قرار داده است، پوتین به روس‌ها اطمینان داد که رفاه آنها اولویت اصلی اوست.

او با یادآوری پیروزی‌های گذشته، از جمله نقش روسیه در شکست آلمان نازی در جنگ جهانی دوم، گفت که چالش‌های روسیه بخشی از یک ماموریت تاریخی گسترده‌تر این کشور است.

پوتین در این سخنرانی اشاره خاصی به وضعیت جنگ با اوکراین یا چشم‌انداز پایان این درگیری پس از بازگشت دونالد ترامپ به عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده نکرد.

نیروهای روسیه در سال ۲۰۲۴ در اوکراین با سرعت بیشتر از سال ۲۰۲۲، پیشروی کردند و حدود یک‌پنجم خاک این کشور را تصرف کردند.

در سال ۲۰۲۴، خاک روسیه برای اولین‌بار پس از جنگ جهانی دوم مورد تهاجم قرار گرفت. اوکراین در ۶ آگست در یک ضدحمله غافلگیرکننده، برخی از منطقه سرحدی کورسک در غرب روسیه را تصرف کرد و هنوز بخش‌هایی از آن را در اختیار دارد.

روث دیرموند، کارشناس امور امنیتی به رویترز گفت: «روسیه برای حفظ پیشروی در اوکراین، مجبور شده است که اشغال چندماهه بخشی از خاک خود توسط نیروهای اوکراینی را نادیده بگیرد.»

دیرموند می‌گوید که تلاش‌های پوتین برای نشان‌دادن روسیه به عنوان یک قدرت جهانی پیشرو نیز پس از سرنگونی رژیم بشار اسد، متحد اصلی آن در خاورمیانه و وابستگی فزاینده آن به چین تضعیف شده است.

پوتین مدعی شده که تحت رهبری او روسیه از «لبه پرتگاه» عقب‌نشینی کرده و تهدیدات علیه حاکمیت خود را دفع کرده است.

اتحادیه اروپا پس از آغاز جنگ در اوکراین در سال ۲۰۲۲ تلاش‌های خود را برای کاهش وابستگی به انرژی روسیه، از طریق جستجوی منابع جایگزین افزایش داد. گاز طبیعی مایع قطر و ایالات متحده و گاز ناروی به این اتحادیه کمک کرده تا منابع جایگزین را پیدا کند.

کاهش وابستگی اروپا به گاز روسیه میلیاردها دالر به مسکو ضرر وارد کرده است. بربنیاد گزارش‌ها، روسیه علی‌رغم تلاش برای افزایش صادرات به چین، هفت میلیارد دالر ضرر کرد که از سال ۱۹۹۹ بی‌سابقه است.

اسلواکیا و اتریش، آخرین خریداران اروپایی گاز روسیه نیز منابع جایگزین پیدا کردند.

سخنگوی وزارت انرژی اتریش روز سه‌شنبه اعلام کرد که با خرید انرژی از طریق ایتالیا و آلمان، انرژی مورد نیاز خود را تامین کرده است. وزارت اقتصاد اسلواکیا نیز اعلام کرد که این کشور با قطع گاز روسیه دچار کمبود انرژی نخواهد شد.

یک سخنگوی کمیسیون اروپا گفت که اقدامات اتحادیه شامل بهبود بهره‌وری انرژی، توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر و ایجاد سیستم گاز انعطاف‌پذیر بوده است.

سخنگوی کمیسیون اروپا اظهار داشت: «زیرساخت گاز اروپا به اندازه کافی انعطاف‌پذیر است که گاز کشورهای دیگر را از مسیرهای جایگزین به اروپای مرکزی و شرقی انتقال دهد. از سال ۲۰۲۲، ظرفیت واردات گاز به طور قابل‌توجهی تقویت شده است.»

تحلیلگران پیش‌بینی می‌کنند که تاثیر توقف انتقال گاز روسیه از مسیر اوکراین به اروپا بر بازار این اتحادیه به حد اقل کاهش یافته است. روسیه تا عصر امروز هیچ درخواستی برای انتقال گاز از طریق خط لوله اوکراین برای اول جنوری نداشته است.

تحلیگلران می‌گویند که پایان این قرارداد بعید است باعث افزایش قیمت گاز در اتحادیه اروپا مانند سال ۲۰۲۲ شود.

با وجود پیشرفت اتحادیه اروپا در جایگزین کردن گاز روسیه، کشورهای اروپایی تاثیر این تغییر را احساس کرده اند. افزایش هزینه‌های انرژی به رقابت‌پذیری صنایع اروپا در برابر ایالات متحده و چین لطمه زده است و باعث کندی رشد اقتصادی، افزایش تورم و تشدید بحران هزینه زندگی شده است.

اوکراین اکنون با از دست دادن حدود ۸۰۰ میلیون دالر در سال از عوارض ترانزیت مواجه است، در حالی که روسیه نزدیک به ۵ میلیارد دالر عاید ناشی از فروش گاز را از دست می‌دهد.

روسیه و پیش از آن شوروی سابق، نیم‌قرن برای به‌دست آوردن بازار گاز اروپا تلاش کردند. اما جنگ اوکراین تقریباً این تجارت را برای گازپروم روسیه از بین برده است.

خط لوله یامال-اروپا از طریق بلاروس نیز بسته شده است و مسیر نورد استریم از طریق دریای بالتیک به آلمان در سال ۲۰۲۲ منفجر شد.

در مجموع، مسیرهای مختلف در سال ۲۰۱۸ رکورد ۲۰۱ میلیارد متر مکعب گاز را به اروپا تحویل دادند. روسیه حدود ۱۵ میلیارد متر مکعب گاز از طریق اوکراین در سال ۲۰۲۳ صادر کرد که کاهش چشمگیری نسبت به ۶۵ میلیارد متر مکعب در ابتدای قرارداد پنج‌ساله در سال ۲۰۲۰ داشت.

تنها مسیر گاز روسیه که همچنان فعال است، تورک‌استریم است که از دریای سیاه به ترکیه عبور می‌کند.

ترک‌استریم دارای دو خط است: یکی برای بازار داخلی ترکیه و دیگری برای تامین کشورهای اروپای مرکزی از جمله مجارستان و صربستان.

مجتمع معادمیات الشام که صدها نفر را در بیش از ۱۲ ساختمان جای داده است یکی از چندین منطقه‌ای است که برای افسران تحت حکومت اسد در نظر گرفته شده است. اما از آنجایی که ارتش جدید سوریه با استفاده از نیروهای شورشی سابق بازسازی می‌شود و افسران دوره اسد کنار گذاشته شده‌اند، اخراج از خانه‌های دولتی تعجب‌آور نیست.

اما جایگزینی سریع افسران سابق در این خانه‌ها با جنگجویانی که سالها را در مناطق فقیرنشین و تحت کنترول شورشیان روستایی گذرانده‌اند، نشان دهنده فرصت ناگهانی برای حامیان گروه‌های مسلط بر سوریه است.

به گزارش رویترز، اسامی گروه‌های شورشی تحت رهبری گروه اسلام‌گرای تحریر شام که پایتخت را در هشتم دسامبر تصرف کردند، با رنگ اسپری روی ورودی ساختمان‌ها خط خورده که ظاهراً آنها را برای جنگجویان هر گروه مشخص می‌کند.

سه جنگجوی حاضر در مجتمع، چهار زن که در آنجا اقامت داشته‌اند و یک مقام محلی که مدارک را به اخراج شدگان ارائه می‌دهد، گفتند که به خانواده‌های افسران پنج روز فرصت داده شده تا خانه‌ها را ترک کنند.

بودور مقدید، ۳۸ ساله، همسر یک افسر اطلاعاتی نظامی سابق که در معادمیات شام زندگی می‌کند، گفت: «ما شروع به جابجایی مکاتب فرزندانمان خواهیم کرد، زندگی خود را از نو شروع خواهیم کرد. من بسیار ناراحت هستم، قلبم شکسته است، این زندگی ماست، زندگی فرزندان من است.»

او گفت که شوهرش قبلاً به خانه پدری خود در استان لاذقیه، پایگاه سابق اسد، بازگشته است و مقدید و فرزندانش در آنجا به او خواهند پیوست.