رئیس پیشین مجلس نمایندگان امریکا می‌گوید پناهجویان افغان سزاوار حمایت و رفتار ویژه هستند

خانم یوسفزی در این نشست که با حضور ده‌ها مقام دولتی و عالمان دین از کشورهای با اکثریت مسلمان برگزار شده بود، خطاب به رهبران مسلمان گفت که سیاست‌های طالبان که شامل جلوگیری از دسترسی دختران و زنان به تحصیل و کار می‌شود، «اصلا اسلامی نیست».

برنده جایزه صلح نوبل که در ۱۵ سالگی به‌دلیل کارزار حمایت از آموزش دختران از ناحیه سر هدف صابت گلوله طالبان پاکستانی قرار گرفت و از پاکستان خارج شد،‌ روز یکشنبه در اسلام‌آباد گفت که از بازگشت به کشور خود خوشحال است. او از زمان حمله سال ۲۰۱۲، اولین بار در سال ۲۰۱۸ به پاکستان بازگشته بود.

آپارتاید جنسیتی در افغانستان

ملاله یوسفزی روز یکشنبه گفت که طالبان با وضع محدودیت برای زنان و دختران دوباره «یک سیستم آپارتاید جنسیتی» ایجاد کرده است.

او گفت که طالبان «زنان و دخترانی را که جرأت می‌کنند قوانین مبهم این گروه را زیر پا بگذارند، با ضرب و شتم، بازداشت و شکنجه مجازات می‌کنند.»

ملاله افزود که طالبان «جنایت‌های خود را در توجیه فرهنگی و مذهبی می‌پوشاند» اما در واقع سیاست‌های این گروه «بر خلاف هر چیزی است که ایمان ما به آن حکم می‌کند».

مقام‌های طالبان در این نشست که توسط سازمان همکاری اسلامی، حکومت پاکستان و اتحادیه جهانی اسلام برگزار شده بود، دعوت شده بودند، اما در آن شرکت نکردند.

شرکت‌کنندگان کنفرانس شامل ده‌ها مقام دولتی و دانشمند از کشورهای دارای اکثریت مسلمان بودند که از آموزش دختران دفاع می‌کردند.

از زمانی که طالبان در سال ۲۰۲۱ کنترول افغانستان را دوباره به دست گرفت، حکومت این گروه توسط هیچ کشوری به رسمیت شناخته نشده است. قدرت‌های غربی شناسایی حکومت طالبان را به تغییر در سیاست‌های این گروه به‌خصوص در قبال وضعیت زنان و دختران مشروط کرده‌اند.

خانم یوسف‌زی روز یکشنبه گفت: «افغانستان تنها کشور در جهان است که در آن دختران از تحصیل فراتر از صنف ششم به طور کامل منع شده‌اند.»

وزیر تحصیلات عالی طالبان در سخنرانی خود خطاب به جوانان گفت: «خیر شما در این نیست که از وطن بیرون شوید و در کشورهای دیگر تاکسی‌رانی کنید یا خدانخواسته مزدوری کنید.» او تاکید کرد که افغانستان به توانایی جوانان خود نیاز دارد و افزود: «این کشور به امیر، خطیب، عالم دین، داکتر و انجنیر، ضرورت دارد.» او گفت: «هرکسی که توانایی کار دارد فردا برایش کار پیدا می‌شود.»

این وزیر طالبان در حالی به سپردن کار به جوانان تاکید می‌کند که تمام کرسی‌های بلندرتبه حکومتی را به ملاها و اعضای گروه خود سپرده است.

او در ا‌دامه سخنانش گفت: «مایوس نباشید و اینطور فکر نکنید که در افغانستان کار نیست. شیطان‌های دنیا شما را به بیراهه نکشاند که بگویند اینجا کار نیست، شما بروید به اروپا. بعد شما در مرزها کشته شوید، در دریاها غرق شوید یا در زندان‌ها گرفتار شوید. این کار استعداد شما را از بین می‌برد و پدر و مادرتان را به زحمت می‌اندازد.»

در سه سال حاکمیت این گروه بر افغانستان، اکثر مناصب دولتی و امور اداری به اعضای طالبان سپرده شده است که دانش مدرن ندارند و اغلب یا از مدارس مذهبی فارغ شده و یا هیچ تحصیلاتی ندارند.

در همین حال، سازمان بین‌المللی مهاجرت اعلام کرده که افغانستان با یک بحران انسانی پیچیده مواجه است که نتیجه دهه‌ها درگیری، بلایای طبیعی مکرر، بی‌ثباتی اقتصادی و جابجایی‌های گسترده است. این عوامل نقش مهمی در مهاجرت افغان‌ها دارند.

این سازمان گفته است که افغانستان یکی از معدود کشورهایی است که حدود ۸ میلیون نفر از شهروندان آن در کشورهای خارجی، به‌ویژه کشورهای همسایه، زندگی می‌کنند.

آقای رضایی به خبرگزاری ایرنا گفت: «در حال حاضر برای حرکت قطار مسافربری دستگاه‌های متولی از قبیل پولیس گذرنامه باید در مرز شمتیغ خواف مستقر شوند که مطابق برنامه‌ریزی صورت گرفته این زیرساخت‌ها در نیمه نخست سال آینده آماده خواهد شد.»

به گفته آقای رضایی، در حال حاضر با انجام روان سازی‌ها، فرآیند جابجایی بار در مسیر ریلی هرات - خواف هر هفته با تردد دو تا چهار رام قطار حامل بار صادراتی یا ترانزیتی و یا وسایل مربوط به توسعه و تجهیز خط آهن در ولایت هرات به صورت مداوم در حال انجام است.

مدیر عامل کنسرسیوم توسعه ریلی افغانستان گفت که اکنون فرآیند بارگیری و تخلیه قطارهای باری در ایستگاه روزنک هرات در فاصله ۶۲ کیلومتری مرز شمتیغ صورت می‌گیرد.

آقای رضایی افزود که ایستگاه رباط پریان در فاصله ۴۳ کیلومتری ایستگاه روزنک و ۱۰۵ کیلومتری مرز شمتیغ در حال ساخت است. به گفته او، این ایستگاه که در ورودی هرات و ۲۰ کیلومتری این شهر قرار دارد، سال آینده به بهره برداری خواهد رسید و پس از تکمیل عملیات بارگیری و تخلیه در این محل انجام خواهد شد.

رضایی در ادامه این گفت‌وگو افزود: «همچنین ایستگاه راه آهن میدان هوایی هرات به عنوان آخرین ایستگاه در مسیر ریلی خواف - هرات نیز تا سه سال دیگر به بهره برداری می‌رسد، با تکمیل خط آهن ۴۷ کیلومتری از ایستگاه رباط پریان تا میدان هوایی، عملا فرودگاه و شهرک صنعتی هرات که با این شهر ۲۰ کیلومتر فاصله دارند، به شبکه ریلی ایران متصل و خط آهن خواف-هرات تکمیل خواهد شد.»

گذرگاه ریلی خواف - هرات با اتصال شبکه ریلی ایران به هرات در غرب افغانستان، نقش کلیدی در ارتباطات منطقه‌ای ایفا می‌کند و به عنوان بخشی از گذرگاه ریلی شرق به غرب جهان، مسیری دو هزار کیلومتری را از چین، قرغیزستان، تاجیکستان، افغانستان، ایران، ترکیه و اروپا ایجاد کرده است.

به گزارش ایرنا، گذرگاه گمرک مرزی «شمتیغ» بین ایران و افغانستان سال ۱۳۹۹ در شهرستان مرزی خواف واقع در جنوب شرقی خراسان رضوی گشایش یافت.

به گزارش روزنامه فرانسوی لو ژورنال دو دیمانش، اگرچه مصرف مت‌آمفتامین در اروپا به‌طور نسبی کم است، اما این ماده مخدر مصنوعی بسیار قوی، به‌ویژه در مهمانی‌هایی که در آن افراد تحت تأثیر مواد مخدر روابط جنسی برقرار می‌کنند، به‌عنوان محرک مورد استفاده قرار می‌گیرد.

بر اساس یک سند از اداره همکاری بین‌المللی امنیت فرانسه مرتبط به وزارت داخله این کشور مقامات از یک موج جدید در اروپا و فرانسه به دلیل افزایش تولید غیرقانونی این ماده در ترکیه و افغانستان ابراز نگرانی کرده‌اند.

طبق گزارش، پولیس ترکیه توانسته بیش از ۲۵ تن مت‌آمفتامین را در سال ۲۰۲۴ کشف کند.

ترکیه که هم‌اکنون با خطرات مرگبار این ماده مخدر مواجه است، گزارش داده که ۴۶ درصد از مرگ‌های مرتبط با مصرف مواد مخدر اکنون به مت‌آمفتامین مرتبط است.

طبق گزارش اداره همکاری بین‌المللی امنیت فرانسه، افغانستان نیز به یک مرکز اصلی تولید مت‌آمفتامین تبدیل شده است و الگوی سنتی تولید و توزیع مواد مخدر در آن تغییر کرده است.

برای مبارزه مؤثرتر با قاچاق این ماده، مقامات فرانسوی توصیه کرده‌اند که کارکنان در بنادر و میدان‌های هوایی و به طور ویژه در گمرک‌ها برای کشف مواد مخدر آموزش بیشتری ببینند.

یک صبح تابستانی معمولی در ماه جولای پارسال بود که سمیرای ۱۹ ساله به کارگاه قالین‌بافی‌ای که در آن کار می‌کرد، رفت تا دستمزدش را بگیرد. او نمی‌دانست که در عرض چند ساعت، زندگی‌اش به کلی تغییر خواهد کرد.

پای او در ادامه این روز، به یک پاسگاه پولیس طالبان کشیده شد و قربانی ازدواج اجباری با آینده‌ای شد که توسط گروهی از افراد مسلح برایش تعیین شده بود.

آن صبح، سمیرا به کارگاه قالین‌بافی رفته بود تا از کارفرمای خود معاشش را بگیرد. وقتی که سمیرا به کارگاه رسید، کارفرمایش داخل دکان خود مشغول خوردن غذا بود که در همان حال، موتر امر به معروف طالبان در حال گشت‌زنی در کوچه ظاهر شدند. او می‌گوید: «دکان در نزدیک یک جاده اصلی بود. بدشانسی من این بود که درست بیرون در نشسته بودم و طالبان مرا دیدند.»

مأموران امر به معروف و نهی از منکر طالبان معمولا در خیابان‌های ۳۴ ولایت افغانستان گشت می‌زنند و قانون سختگیرانه امر به معروف را اجرا می‌کنند.

این قوانین شامل ممنوعیت‌هایی برای صحبت کردن زنان یا نشان دادن چهره‌شان در خارج از خانه است.

رهبر طالبان به ماموران امر به معروف صلاحیت داده که به صورت فوری درباره سرنوشت، زندگی و آزادی متهمان تصمیم بگیرند؛ از جمله تصمیمی درباره اجبار افراد به ازدواج.

در حکومت تحت کنترول طالبان، دختران بالای ۱۲ سال اجازه ندارند به مکتب بروند. بنابراین قالین‌بافی یکی از معدود مشاغلی است که زنان و دختران محروم از تحصیل می‌توانند به آن بپردازند.

بیش از ۲۰ زن و دختر جوان از جمله سمیرا در این کارگاه قالین‌بافی که در زیرزمین یک ساختمان نیمه‌ساخته در یک محله فقیرنشین قرار داشت، کار می‌کردند و ماهیانه حدود ۷۰۰۰ افغانی درآمد داشتند.

سمیرا می‌گوید که آن روز وقتی طالبان به او نزدیک شدند «از ترس یخ زده بود». «آن‌ها پرسیدند: «این مرد چه نسبتی با تو دارد؟ چرا تنها هستی؟ اینجا چه کار می‌کنی؟ با مردی که محرم تو نیست چه می‌کنی؟»

مأموران طالبان سمیرا و محمد ۴۲ ساله را به اتهام داشتن «رابطه غیراخلاقی» دستگیر کردند و با خانواده‌هایشان تماس گرفتند.

سمیرا گفت: «هر قدر سؤال می‌پرسیدند، جوابی نداشتم چون آن‌ها مدام به من توهین می‌کردند و ناسزا می‌گفتند. ما را به زور سوار ماشین کردند و به بازداشتگاه بردند.»

سمیرا می‌گوید که از ترس، شماره تلفن پدرش را به طالبان نداد و به‌جای او خواهرش یاسمین و شوهر خواهرش به بازداشتگاه آمدند.

آن‌ها به دلیل ترس از امنیت سمیرا و نگرانی از زندانی شدن او، به طالبان گفتند که سمیرا و محمد نامزد هستند. خانواده محمد، که آن‌ها هم ترسیده بودند، نیز همین چیز را گفتند.

بدون هیچ تحقیق بیشتری، طالبان سمیرا را مجبور به عقد نکاح با کارفرمایش کردند. به این ترتیب او ناگهان همسر مردی شد که قبلا یک همسر دیگر و دو فرزند داشت و پسر بزرگش هم‌سن سمیرا است.

مراسم عقد نکاح همان روز در بازداشتگاه طالبان توسط محتسبان امر به معروف و نهی از منکر برگزار شد. پدر محمد، خواهر و شوهر خواهر سمیرا و اعضای طالبان شاهدان این مراسم عقد بودند.

در صورتی که اعضای طالبان یک زن و مرد را به اتهام «فساد اخلاقی» بازداشت کنند، متهمان با مجازات زندان و شلاق روبرو می‌شوند.

شهرزاد اکبر، رئیس سازمان حقوق بشری «رواداری» می‌گوید که داستان سمیرا یک رویداد غیرمعمول نیست، اما بسیاری از زنان از بازگو کردن داستان‌های خود هراس دارند.

شهرزاد اکبر گفت: «قدرت پولیس طالبان برای ازدواج دادن دو نفر چیزی نیست که در قانون به وضوح مشخص باشد. با این حال مسئولان طالبان احساس می‌کنند که حق دارند درباره زندگی و آزادی افراد تصمیم بگیرند و این کار برایشان هیچ عواقبی ندارد.» به گفته شهرزاد اکبر «آن‌ها در هر لحظه قوانین جدیدی می‌کنند».

پس از مراسم عقد نکاح، طالبان آن‌ها را به خانه محمد بردند، اما کابوس سمیرا به پایان نرسید.

وقتی پدر، کاکا و برادران بزرگ‌ترش از این موضوع آگاه شدند، با چوب، بیل و ابزار دیگر به خانه محمد حمله کردند و سمیرا را لت‌وکوب کردند. سمیرا حتی یادش نمی‌آید کدام یک از بستگانش با بیل به او ضربه زد. او می‌گوید جای زخم‌ها هنوز شش ماه بعد از لت‌وکوب، روی پیشانی‌اش دیده می‌شود.

یاسمین، خواهر سمیرا، می‌گوید که می‌خواست سمیرا را دوباره به خانه بیاورد ولی پدرش گفت: «آبرویم رفته. چطور می‌توانم با همسایه‌ها و جامعه روبرو شوم؟»

یاسمین سعی کرد پدرش را قانع کند اما بی‌فایده بود. «مدام عذرخواهی می‌کردم و به او می‌گفتم که سمیرا کار اشتباهی نکرده و این فقط یک سوءتفاهم است. از او خواستم حالا که طالبان رفته‌اند، اجازه دهد او برگردد، اما هیچ‌کس گوش نمی‌داد، حتی مادرم.»

یاسمین گفت به خاطر یک کلمه، همین که گفتم او «نامزادش» است، زندگی خواهرم نابود شد.

سمیرا می‌گوید که قبل از محروم شدن از مکتب، آرزو داشت مهندس شود. در آن زمان هم برادرانش با تمسخر به او می‌گفتند: «دختر را چه به مهندس شدن. وقتی که کلان شدی پدر تو را به شوهر می‌دهد.»