پیام نوروزی عبدالله عبدالله:انتظار داریم امسال حقوق انسانی و اسلامی زنان و مردان تامین شود

حبیب‌الله آغا، وزیر معارف طالبان در این مراسم بار دیگر بر اجرای نظام آموزشی مورد نظر این گروه تأکید کرد. او گفت که هرگونه محتوای درسی که با «دین و سنت‌های افغانی» در تضاد باشد، از نصاب تعلیمی حذف خواهد شد.

او و دیگر مقام‌های طالبان در مورد بازگشایی مکاتب دخترانه سکوت کردند.
وزیر معارف طالبان همچنین از تدوین یک نصاب درسی جدید خبر داد که به گفته او در کنار علوم دینی، به علوم عصری نیز توجه خواهد داشت.

طالبان بسیاری مضامین و نصاب تعلیمی وزارت معارف را تغییر داده است.
این مقام طالبان در بخشی از سخنانش گفت: «جامعه افغانی برای رقابت با کشورهای جهان، در کنار علوم دینی، به علوم عصری نیز نیاز جدی دارد.»
او تأکید کرد که نادیده گرفتن علوم عصری از سوی طالبان «تبلیغاتی زهرآگین و دروغین از سوی دشمنان افغانستان» است.

عبدالسلام حنفی، معاون اداری ریاست‌الوزرای طالبان، در این مراسم گفت که رهبری این گروه متعهد به تأمین تمامی نیازهای وزارت معارف است تا افغانستان دارای یک نظام تعلیمی عالی و برتر باشد.
عبدالباقی حقانی، رئیس اداره ملی امتحانات طالبان، نیز در این مراسم با نادیده گرفتن بحران‌های نظام آموزشی و محدودیت‌های گسترده بر آموزش دختران، ادعا کرد حکومت‌های قبلی نظریاتی را نشر می‌کردند که «به نفع اسلام و کشور نبودند» و تأکید کرد که وزارت معارف طالبان باید برای تربیت نسل جدید در چارچوب «روحیه ملی» اقدام کند.

وزارت معارف طالبان اعلام کرد که سال تعلیمی جدید در حالی آغاز شده است که سال گذشته حدود ۴۴ هزار مدرسه و مکتب در سراسر افغانستان فعال بودند.
به گفته این وزارت، بیش از ۱۰ میلیون شاگرد در این مراکز آموزشی مشغول تحصیل بوده‌اند و آموزش آن‌ها را بیش از ۲۵۰ هزار استاد بر عهده داشته‌اند.

با این حال، طالبان توضیحی درباره سهم دختران در این آمار ارائه نکرده‌اند، در حالی که میلیون‌ها دختر از حق آموزش در مکاتب متوسطه و لیسه محروم‌اند.
طالبان از زمان تسلط دوباره بر افغانستان، محدودیت‌های گسترده‌ای را بر زنان، به‌ویژه در زمینه آموزش و تحصیل، اعمال کرده‌اند.
رهبر این گروه طی فرمانی، آموزش دختران بالاتر از صنف شش را ممنوع کرد. اگرچه طالبان بارها وعده بازگشایی مکاتب به‌روی دختران را داده‌اند، اما با گذشت چهار سال، این وعده همچنان عملی نشده است.

پس از فنلند، دنمارک، ایسلند، سویدن و هالند، به ترتیب رتبه دوم تا پنجم را به‌عنون شادترین کشورهای جهان کسب کرده‌اند.

افغانستان با رتبه ۱۴۷ و پس از آن سیرالئون با رتبه ۱۴۶، لبنان با رتبه ۱۴۵، مالاوی با رتبه ۱۴۴ و زیمبابوه با رتبه ۱۴۳، در قعر فهرست‌اند و به عنوان غمگین‌ترین کشورهای جهان شناخته‌ شده‌اند.

در گزارش شادی امسال، امریکا هم یک پله نسبت به پارسال سقوط کرده و رتبه ۲۴ را به دست آورده است.

برتانیا با قرار گرفتن در رتبه ۲۳، به پایین‌ترین ارزیابی سطح شادی در این کشور از سال ۲۰۱۸ رسیده است. کانادا در میان ۲۰ کشور برتر گزارش شادی باقی مانده و جایگاه ۱۸ را گرفته است.

این گزارش با همکاری موسسه گالوپ، مرکز مطالعات سلامت آکسفورد، شبکه راه‌حل‌های توسعه پایدار سازمان ملل و هیئت سردبیران گزارش سالانه شادی در جهان تهیه شده می‌شود.

حکومت پاکستان در هفدهم حوت سال جاری با نشر اعلامیه‌ای از تمام مهاجران افغان بدون مدرک قانونی اقامت و همچنین مهاجران که دارای کارت‌های مهاجرت ای‌سی‌سی (Afghan Citizen Card) هستند، خواسته که تا ۳۱ مارچ/ ۱۱ حمل پاکستان را ترک کنند.

مقام‌های پاکستانی هشدار داده در صورت که عدم برگشت داوطلبانه تا معین تعیین شده، اخراج اجباری این مهاجران را آغاز خواهد کرد. هرچند دستگیری‌ها و اخراج این مهاجران از شهرهای اسلام‌آباد و راولپندی از حدود دو ماه قبل آغاز شده بود.

مسئولان شورای مهاجرین افغان در ایالت بلوچستان روز چهارشنبه به افغانستان اینترنشنال گفتند که شماری از نمایندگان، بزرگان و موی‌سفیدان مهاجرین افغان روز سه‌شنبه، ۲۸ حوت پرونده‌ای را علیه این تصمیم حکومت پاکستان در دادگاه عالی این ایالت درج کرده‌اند.

ظاهر پشتون، یکی از نمایندگان مهاجرین می‌گوید که پاکستان در حالت بحرانی تصمیم گرفته است که مهاجران افغان باید از این کشور بیرون شوند.

آقای پشتون گفت:«تمام راه‌ها بروی ما بسته شده‌اند و تنها مسیر دادگاه بروی ما باز مانده است. ما به دادگاه آمده‌ایم تا به مهاجران افغان انصاف داده شود.»

این نماینده مهاجرین تاکید می‌کند که مهاجران افغان در هیچ فعالیت تروریستی و جرایم دست ندارند و نه از آن حمایت می‌کنند.

«چهل سال زندگی در چند روز انتقال داده نمی‌شود!»

نمایندگان مهاجرین افغان در کویته می‌گویند که مهلت یک ۲۳ روزه که حکومت پاکستان برای مهاجران افغان برای ترک پاکستان داده، بسیار کم است و در این مدت مهاجران نمی‌توانند به افغانستان برگردند.

100%

ظاهر پشتون گفت:«مهاجران افغان حدود ۴۰ دهه در پاکستان زندگی کردند. در این مدت کوتاه ما نمی‌توانیم زندگی چهل ساله خود را به وطن انتقال دهیم.»

در همین حال، ببرک، یکی دیگر از نمایندگان مهاجرین افغان در بلوچستان می‌گوید که از مهلت ۲۳ روزه حکومت پاکستان کمتر از نصف آن باقی مانده است.

او می‌گوید که مهاجران افغان در چهل سال گذشته در پاکستان برای خود تجارت، کسب‌وکار ، باغداری، زمین‌داری و کارهای دیگر دست و پا کردند و شماری هم جایداد خریداری کردند که در این مدت کم نمی‌توانند آن را سر و سامان دهند و به وطن برگردند.

او می‌افزاید که تصمیم حکومت پاکستان برای اخراج، مهاجران را در «غم و پریشانی» فرو برده‌ است.

ببرک همچنین افزود که بیشتر جمعیت مهاجران افغان در چهل سال گذشته در پاکستان متولد شدند و حکومت پاکستان باید برای آنها شهروندی بدهد.

این نمایندگان مهاجران افغان خواستار ایجاد یک مکانیزم جامع برای برگشت مهاجران افغان از پاکستان است. آنها می‌گویند که پاکستان، افغانستان، سازمان ملل و نمایندگان مهاجران افغان از سراسر پاکستان باید در تهیه این مکانیزم سهیم باشند.

هرچند آمار مهاجران غیرقانونی در پاکستان مشخص نیست اما حکومت پاکستان می‌گوید که حدود ۸۰۰ هزار مهاجر افغان با کارت مهاجرتی ای‌سی‌سی در این کشور زندگی می‌کنند.

علاوه بر این، پاکستان همچنین هشدار داده است که مهاجر صدها هزار مهاجر دیگر افغان که کارت‌های مهاجرتی پی‌او ‌آر دارند، را هم پس از ختم ماه جون امسال از این کشور اخراج می‌کند.

از یک سو زندگی چهل ساله مهاجرین در پاکستان و از سوی دیگر نبود امکانات لازم در افغانستان، این اولتیماتوم حکومت پاکستان مهاجران را در بحران جدی قرار داده است.

باربی رینولدز موفق شد با خانواده اش از زندان پلچرخی کابل تماس بگیرد و به آنها بگوید که روز پنجشنبه برای او و همسرش، تاریخ برگزاری دادگاه تعیین شده است.

او در یک پیام صوتی به خانواده گفت: «ما حتی نمی‌دانیم چه اتهاماتی علیه ما مطرح شده است. ما برای اولین‌بار اتهامات را در دادگاه خواهیم شنید.»

این زوج ۱۸ سال است که پروژه‌هایی را در مکاتب افغانستان اجرا می‌کنند و تصمیم گرفتند پس از بازگشت طالبان به قدرت، در افغانستان بمانند. یکی از این پروژه‌ها شامل برنامه آموزشی برای مادران و کودکان در بامیان بود.

هرچند طالبان کار زنان و تحصیل دختران بالاتر از صنف ششم را ممنوع کرده، اما ظاهراً کار آنها توسط مقامات محلی بامیان تایید شده است.

سارا انتویستل، دختر این زوج، به گاردین گفت که می‌ترسد والدینش محاکمه عادلانه‌ای نداشته باشند، زیرا مترجم آنها، جویا، که در کنار آنها دستگیر شده، نیز قرار است روز پنجشنبه در دادگاه حاضر شود و اجازه ترجمه در طول دادرسی را نخواهد داشت.

این زوج در اول فبروری به همراه جویا و یک دوست آمریکایی-چینی به نام فی هال که برای سفر با آنها هواپیما اجاره کرده بود، دستگیر شدند.

حمیدی تاکید کرد که در حالی که ملت‌ها در مسیر پیشرفت حرکت می‌کنند، «حاکمان قندهار و کابل برخلاف جریان تاریخ ایستاده‌اند.»

وی با اشاره به سیاست‌های طالبان در قبال زنان، گفت که این گروه «زنان را، که بخشی جدایی‌ناپذیر از تکامل و پیشرفت تمدن بشری‌اند، از صفحه روزگار محو کرده و از صحنه اجتماع رانده‌اند.»

طالبان امروز آغاز سال جدید تحصیلی را اعلام کرد اما در مورد بازگشایی مکاتب دخترانه صحبتی نکرد. این چهارمین سال است که دختران بالاتر از صنف ششم حق درس خواندن را در افغانستان ندارند.

این مقام پیشین، روز چهارشنبه در پیامی در صفحه اکس خود، با اشاره به آغاز سال نو تعلیمی، نوشت که طالبان «دروازه‌های دانش، ترقی و شکوفایی را به روی دختران افغانستان بسته‌اند.» او این اقدام را «غیرانسانی و ناسازگار با ارزش‌های اسلامی» خواند و هشدار داد که پیامدهای آن نسل‌های آینده را نیز تحت تاثیر قرار خواهد داد.

طالبان از سه‌ونیم سال بدین‌سو مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها را به روی دختران بسته است. زنان از کار در نهادهای دولتی و خصوصی نیز منع شده‌اند. این گروه به فشارهای داخلی و جهانی درباره بازگشایی مکاتب و دانشگاه‌ها به روی دختران تن نداده است.

فرید حمیدی همچنین تصریح کرد که طالبان افراد متخصص و کاردان را از نهادهای دولتی کنار گذاشته و «سرنوشت مردم را به دست نااهل‌ترین و کم‌سوادترین افراد سپرده‌اند.»

وی در ادامه، از عملکرد طالبان در سه‌ونیم سال گذشته به‌شدت انتقاد کرد و گفت که «غصب زمین، چپاول معادن، تاراج دارایی‌های شخصی، غارت اموال عمومی، و فروش سلاح و تجهیزات نیروهای ملی همچنان ادامه دارد.»

حمیدی، در بخش دیگری از پیام خود، به موارد گسترده نقض حقوق بشر در دوره حاکمیت طالبان اشاره کرد و گفت که «ضرب‌وشتم و هتک حرمت انسان‌ها در ملاءعام، قتل‌های هدفمند مخالفان و بی‌گناهان، شکنجه‌های سیستماتیک و وحشیانه در زندان‌ها، بازداشت‌های غیرقانونی، وجود صدها زندان شخصی، تجاوز، فساد افسارگسیخته در همه سطوح دولتی، محدودیت‌های شدید بر حقوق و آزادی‌های انسانی، سوءاستفاده ریاکارانه از دین مقدس اسلام و ارزش‌های مورد احترام مردم، و صدها درد بی‌پایان دیگر، به سیاست رسمی و روال روزمره حاکمان نامشروع کنونی بدل شده است.»

دادستان پیشین افغانستان، در پایان، با ابراز تاسف از وضعیت کشور، گفت:«یک سال دیگر به تقویم افزوده شد، اما ما، مردم افغانستان، دهه‌ها به عقب پرتاب شدیم.»

با این حال، طالبان تامین امنیت سرتاسری، حاکمیت بر تمام جغرافیا و پایان قتل و کشتار را به عنوان دست‌آوردهای رژیم خود محسوب می‌کند. برخلاف گزارش‌های نهادهای مستقل و ناظران، طالبان مدعی است که به عفو عمومی پای‌بند است و از مخالفان و ماموران سابق دولتی انتقام نمی‌گیرد.