طالبان می‌خواهد با آزادی گروگان‌های امریکایی «ترامپ را شاد کند»

کمیته بین‌المللی صلیب سرخ نوشت آلودگی افغانستان به سلاح و مهمات زندگی غیرنظامیان را با تهدیدات مرگبار مواجه کرده است. این سازمان افزود که افغانستان نیازمند تلاش بیشتر برای پاکسازی مناطق آلوده به ماین و مهمات است.

کاترینا ریتز، رئیس کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در افغانستان گفت: «ماین‌ها و مواد منفجره به جا ماند از جنگ، نه‌تنها زندگی روزمره و توسعه اقتصادی را مختل می‌کند؛ بلکه منجر به تراژدی‌های دلخراش، به‌ویژه در میان کودکان می‌شود».

او اذعان کرد که اخیرا کاهش بودجه بر تلاش‌های این کمیته برای پاکسازی ماین‌ها و مهمات منفجر نشده تأثیر زیادی گذاشته است.

این مقام کمیته بین‌المللی صلیب سرخ تاکید کرد که کاهش بودجه این سازمان جان‌های بیشتری را در افغانستان به خطر می‌اندازد و ممکن است رویدادهای غم‌انگیز را به شدت افزایش دهد. او افزود: «بسیار مهم است که جامعه بین‌المللی و آژانس‌های بشردوستانه از جوامع در مقابله با پیامدهای آلودگی تسلیحاتی حمایت کنند». او گفت که صلیب سرخ به ایفای نقش خود در افغانستان متعهد است.

این کمیته بین‌المللی امدادی پیشتر اعلام کرده بود که سال گذشته میلادی به ۲۴۳ هزار نفر در پنج ولایت افغانستان کارگاه‌های آگاهی‌دهی درباره خطرات مهمات و ماین و رفتار ایمن در مناطق آلوده برگزار کرده است.

کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در دوم حوت اعلام کرده بود که افغانستان همچنان یکی از آلوده‌ترین کشورهای جهان به ماین و مواد منفجره است. این نهاد گفت که با جمعیت هلال احمر افغانستان، تحت کنترول طالبان در زمینه افزایش آگاهی‌دهی در مورد خطرات مواد باقی‌مانده از جنگ همکاری می‌کند.

طالبان در جنگ دو دهه‌ گذشته برای اعمال فشار علیه حکومت پیشین و نیروهای بین‌المللی به رهبری ایالات متحده امریکا از تاکتیک جاسازی ماین‌های کنار جاده و ماین‌های مقناطیسی و بمب‌هایی که از راه دور کنترول می‌شدند، به گستردگی کار می‌گرفت. بخشی از این ماین‌ها و مواد منفجره جاسازی شده در برخی مناطق منفجر ناشده باقی مانده‌اند.

اداره احصاییه و معلومات، تحت اداره طالبان، در گزارش سالانه خود اعلام کرده است که افغانستان در سال ۱۴۰۲ مجموعاً ۵.۷ میلیون دالر کالا به ایالات متحده امریکا صادر کرده است.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا روز چهارشنبه گفت که تعرفه پایه ۱۰ درصدی بر تمامی کالاهای وارداتی به امریکا و تعرفه‌های بیشتری برای ده‌ها شریک تجاری بزرگ این کشور وضع خواهد کرد. در فهرست کشورهای که بر واردات از آن‌ها تعرفه پایه ده درصدی وضع شده، نام افغانستان نیز دیده می‌شود.

در حالی که میزان واردات از امریکا به افغانستان ۲۳.۴ میلیون دالر بوده است. بیلانس تجارتی میان دو کشور در این سال ۱۷.۷ میلیون دالر منفی ثبت شده است.

در این گزارش سالانه میزان واردات از امریکا در این بازه زمانی ۲۳.۴ میلیون دالر گفته شده است.
طبق این گزارش، افغانستان در این سال حدود ۱۳ هزار متر مربع قالین به ارزش یک میلیون دالر، سیر خشک ۱۹ کیلوگرم به ارزش ۴۱ دالر، ۵۰۰ کیلوگرم زعفران به ارزش ۵۳۰ هزار دالر، ۱۰۸ هزار کیلوگرم انجیر خشک به ارزش ۲۸۰ هزار دالر و ۱۶ هزار کیلوگرم پان به ارزش ۱۳۰ هزار دالر به امریکا صادر کرده است.
همچنین، ۵ هزار کیلوگرم مصالح‌جات به ارزش ۲۰ هزار دالر، و کاغذپران به ارزش ۱۰۰ دالر نیز در میان اقلام صادراتی افغانستان به امریکا بوده‌اند.

بیشتر بخوانید: ترامپ ۱۰ درصد تعرفه بر‌ افغانستان وضع کرد | افغانستان اینترنشنال

علاوه بر این، محصولات دیگری ‌مانند قروت، عسل، گل گلاب، تنباکو، سنگ‌های معدنی، پودینه، نمد، خریطه و بوری‌های پلاستیکی، ظروف گلی، جارو، نباتات طبی، محصولات قنادی، صابون کالاشویی، حنا، هنگ و تخم هنگ، سیر خشک، بادام، مغز بادام، آلو بخارا، توت، زردآلو و سیب نیز در لیست صادرات افغانستان به امریکا قرار داشته‌اند.
گزارش‌ها نشان می‌دهد که در سال ۱۴۰۱، میزان صادرات افغانستان به امریکا ۵.۳ میلیون دالر و واردات ۳۴.۷ میلیون دالر بوده که بیلانس تجاری را ۲۹.۴ میلیون دالر منفی نشان می‌داد.

بنا به جدول تعرفه‌‌های حکومت امریکا، کالاهای صادراتی این کشور به افغانستان مشمول ۴۹ درصد تعرفه گمرکی است.
میزان کل تجارت کالایی ایالات متحده با افغانستان در سال ۲۰۲۴ حدود ۳۴.۰ میلیون دالر برآورد شده است.
بنا به اطلاعات دفتر نماینده ویژه تجاری امریکا، صادرات کالاهای امریکا به افغانستان در سال ۲۰۲۴ به ۱۱.۴ میلیون دالر رسید که نسبت به سال ۲۰۲۳ کاهش ۷۶.۹ درصدی (معادل ۳۸.۲ میلیون دالر) داشته است.
واردات کالاهای امریکا از افغانستان در سال ۲۰۲۴ مجموعاً ۲۲.۶ میلیون دالر بوده که نسبت به سال ۲۰۲۳ افزایش ۱۳.۲ درصدی (معادل ۲.۶ میلیون دالر ) داشته است.
بنا به اطلاعات این دفتر، بیلانس یا تراز تجاری ایالات متحده با افغانستان از مازاد تجاری ۲۹.۷ میلیون دالری در سال ۲۰۲۳ به کسری تجاری ۱۱.۱ میلیون دالری در سال ۲۰۲۴ تغییر یافته است.

بیشتر بخوانید: ذبیح‌الله مجاهد: نخستین محموله نوشابه‌های آب انار از هرات به امریکا صادر شد | افغانستان اینترنشنال

زرین گل در گفت‌وگو با گاردین داستان مرگ دخترش را چنین توضیح داده است: «نیمه‌شب بود که متوجه شدم دخترم نسرین باید هرچه سریع‌تر به شفاخانه منتقل شود. همسر نسرین برای کار به ایران رفته بود و ما دو زن به همراه هفت فرزند نسرین تنها بودیم. نسرین، که باردار و در انتظار فرزند هشتمش بود، دچار دردهای شدید شد.»
او گفته است که با نسرین سوار یک ریکشا شدند و در نیمه‌های شب به سمت شفاخانه به راه افتادند.
زرین گل می‌گوید وقتی آنها به ایست بازرسی طالبان رسیدند به دلیل نداشتن همراه مرد مورد بازپرس قرار گرفتند.
زرین گل می‌گوید: «به آن‌ها التماس کردم و گفتم که دخترم در حال مرگ است. از آن‌ها خواستم اجازه بدهند عبور کنیم اما آن‌ها همچنان امتناع کردند. در نهایت، از شدت ناامیدی دروغ گفتم و ادعا کردم که راننده ریکشا برادرزاده‌ام و محرم ماست. تنها در این صورت بود که به ما اجازه عبور دادند.»
او گفته است وقتی به شفاخانه رسیدند نوزاد نسرین در رحمش جان داده بود و رحم او پاره شده بود. پزشکان به آنها گفتند که باید به شفاخانه دیگری منتقل شود. زرین گل دوباره در نیمه‌های شب به دخترش کمک کرد تا سوار یک ریکشای دیگر شود و این بار به سمت شفاخانه دولتی که یک ساعت فاصله داشت حرکت کردند.
در مسیر، طالبان آن‌ها را بار دیگر متوقف کردند. در هر ایست، آن‌ها مدت طولانی معطل شدند، زیرا بدون همراهی مرد سفر می‌کردند.
این زن گفته است زمانی که به شفاخانه رسیدند دختر او نسرین دیگر زنده نبود. زرین گل می‌گوید: «پزشکان به ما گفتند که به دلیل خونریزی شدید و پارگی رحم، هم نوزاد و هم مادر جان خود را از دست داده‌اند.»

زرین گل گفته است «ما آن‌ها را کنار هم به خاک سپردیم.»
گاردین نوشت که داستان نسرین داستان صدها زن افغان است که در حین زایمان به‌دلایل مختلف به‌ویژه محدودیت‌های سخت‌گیرانه طالبان، جان خود را از دست می‌دهند.

به نوشته این روزنامه، کارکنان شفاخانه‌ها در شهرهای مختلف افغانستان گزارش داده‌اند که زنان بارها از دریافت خدمات درمانی محروم شده‌اند، زیرا مردی آن‌ها را همراهی نمی‌کرده است.
یک متخصص پزشکی در شفاخانه میرویس قندهار به گاردین گفت: «بسیاری از زنان در وضعیت بحرانی به شفاخانه می‌رسند و برخی فقط به این دلیل جان خود را از دست می‌دهند که دیر آورده شده‌اند.»

یک پرستار در شفاخانه دولتی قندهار می‌گوید: «یک زن جوان بعد از زایمان در تاکسی به شفاخانه آمد. نوزادش به دلیل کمبود اکسیژن در راه جان داد. وقتی از او پرسیدم چرا زودتر به شفاخانه نیامده است، پاسخ داد: باید منتظر می‌ماندم تا شوهرم از سر کار برگردد. محرم دیگری نداشتم.»
دو زن به گاردین گفتند که به دلیل عدم دسترسی به خدمات درمانی، سقط جنین داشته‌اند. یکی از آن‌ها گفت که یکی از اعضای خانواده‌اش حین زایمان جان خود را از دست داده است.
یک زن ۳۵ ساله از قندهار می‌گوید: «خواهرم دیروز هنگام زایمان جان خود را از دست داد. شوهرش در خانه نبود، و او نمی‌توانست به‌تنهایی به پزشک مراجعه کند.»
چندین زن دیگر نیز گفتند که بدون داشتن همراهی یک مرد از دریافت درمان و دارو محروم شده‌اند.
یک پزشک زن از ولایت ننگرهار به روزنامه گاردین گفت: «پس از روی کار آمدن طالبان، زنان تا زمانی که بیماری‌شان غیرقابل تحمل نشود به دکتر مراجعه نمی‌کنند. یکی از دلایل این موضوع مشکلات مالی است، اما گاهی دلیلش این است که مردان خانواده بی‌تفاوت هستند و زنان را زودتر نزد پزشک نمی‌برند. و چون زنان نمی‌توانند به‌تنهایی سفر کنند، وضعیت سلامتی‌شان وخیم‌تر می‌شود.»
کمبود فزاینده پزشکان و پرستارهای متخصص نیز جان زنان و کودکان را به‌ویژه در مناطق روستایی، جایی که پزشکان کمی در دسترس هستند، به خطر انداخته است.
پزشکانی که با گاردین صحبت کرده‌اند تخمین می‌زنند که «بیش از نیمی» از همکاران زن آنها کار خود را ترک کرده‌اند.
دکتر سیما، که به همراه همسرش که او نیز پزشک است در افغانستان مانده، می‌گوید: «بسیاری از همکارانم کشور را ترک کرده‌اند و این ضربه بزرگی به بخش درمان وارد کرده است.»

شرافت همچنین خواستار تسلیم شدن حکمتیار شد و او را به «توبه» از اقدامات پیشین فراخواند.
طالبان حزب اسلامی را لغو و گلبدین حکمتیار را از فعالیت‌های سیاسی منع کرده است. در پی این محدودیت‌ها آقای حکمتیار سخنرانی‌های خود را متوقف و دیدارهای سیاسی و مردمی خود را محدود کرد.

در پی این محدودیت‌ها، در روزهای عید فطر آقای حکمتیار با ده‌ها تن از هواداران و برخی مقام‌های طالبان در محل اقامت خود در کابل دیدار کرد.
معین وزارت صحت طالبان روز پنجشنبه در صفحه اکس خود با لحنی شدید به حکمتیار حمله کرد و نوشت: «حکمتیار در دولت اسلامی و جمهوری هر دو بار شکست خورد، پس از سقوط حکومت نجیب در ایجاد دولتی جدید ناکام ماند. فرمانده‌هانش در اقدامی که بشریت را شرمنده می‌سازد، نهایتاً تسلیم دولتی شدند که روزگاری در مخالفت با آن کابل را به غارت برده بودند.»

پس از تسلط طالبان بر افغانستان، حکمتیار در کابل ماند و در مواردی درباره وضعیت افغانستان ابراز نگرانی و از سیاست‌های طالبان به ویژه در خصوص آموزش زنان انتقاد کرد.

بخت‌الرحمان شرافت در ادامه نوشته است که حکمتیار برخلاف شعارش مبنی بر «ادامه مبارزه و جهاد مقدس علیه خارجی‌ها»، «تمامی آرمان‌ها و اصول خود را فدای چند موتر داشتن و یک خانه در کابل کرد.»

این مقام وزارت داخله ایران به رسانه خبر آنلاین که روز پنجشنبه، ۱۴ حمل منتشر شد، گفته است «برخی از این افراد استاد دانشگاه هستند که در قراردادهایی که با دانشگاه‌های مختلف دارند، از آن‌ها استفاده می‌شود.»

نادر یاراحمدی در بخشی از این مصاحبه گفت: «حضور غیرقانونی اتباع افغانستانی در کشور ما، فضایی ایجاد کرده است که بعضا وقتی می‌خواهیم از افراد مقیم قانونی در کشور استفاده کنیم، فضای مناسبی نیست.»

با بازگشت طالبان به قدرت، بخشی از نیروهای متخصص و کادر درمانی افغانستان را ترک کردند. محدودیت‌های شدید طالبان علیه زنان، کاهش قابل توجه منابع مالی در بخش صحت و گسترش فقر نظام صحی افغانستان را در معرض فروپاشی قرار داده است.

ممنوعیت آموزش زنان به ویژه در بخش پزشکی و محدودیت علیه کار زنان سیستم صحی افغانستان را با بحران مواجه کرده است.