مقام ایرانی میگوید نزدیک به دو هزار پزشک افغان در ایران حضور دارند
نادر یاراحمدی، مشاور وزیر داخله جمهوری اسلامی میگوید که در حال حاضر نزدیک به دو هزار پزشک افغان در ایران حضور دارند. او گفت که ۷۰۰ نفر از آنها پزشک متخصص و فوق تخصص هستند.
نادر یاراحمدی، مشاور وزیر داخله جمهوری اسلامی میگوید که در حال حاضر نزدیک به دو هزار پزشک افغان در ایران حضور دارند. او گفت که ۷۰۰ نفر از آنها پزشک متخصص و فوق تخصص هستند.
این مقام وزارت داخله ایران به رسانه خبر آنلاین که روز پنجشنبه، ۱۴ حمل منتشر شد، گفته است «برخی از این افراد استاد دانشگاه هستند که در قراردادهایی که با دانشگاههای مختلف دارند، از آنها استفاده میشود.»
نادر یاراحمدی در بخشی از این مصاحبه گفت: «حضور غیرقانونی اتباع افغانستانی در کشور ما، فضایی ایجاد کرده است که بعضا وقتی میخواهیم از افراد مقیم قانونی در کشور استفاده کنیم، فضای مناسبی نیست.»
با بازگشت طالبان به قدرت، بخشی از نیروهای متخصص و کادر درمانی افغانستان را ترک کردند. محدودیتهای شدید طالبان علیه زنان، کاهش قابل توجه منابع مالی در بخش صحت و گسترش فقر نظام صحی افغانستان را در معرض فروپاشی قرار داده است.
ممنوعیت آموزش زنان به ویژه در بخش پزشکی و محدودیت علیه کار زنان سیستم صحی افغانستان را با بحران مواجه کرده است.
وان ورلد میدیا (One World Media) اعلام کرد که تلویزیون افغانستان اینترنشنال در فهرست نامزدهای جایزه آزادی مطبوعات سال ۲۰۲۵ قرار گرفته است. وان ورلد میدیا گفته است که تلویزیون افغانستان اینترنشنال برای دریافت این جایزه به مرحله داوری خواهد رفت.
وان ورلد میدیا در پیامی، قرار گرفتن تلویزیون افغانستان اینترنشنال در فهرست نامزدهای جایزه آزادی مطبوعات ۲۰۲۵ را تبریک گفت.
این سازمان گفته است که امسال از بیش از ۱۰۰ کشور ۵۵۹ اثر در ۱۳ بخش دریافت کرده است.
وان ورلد میدیا نوشته است که برای اهدای جایزه، بهترین پوشش رسانهای را انتخاب میکند.
طبق اعلام وان ورلد میدیا، جوایز در ماه جون ۲۰۲۵ اهدا خواهند شد.
این سازمان در وبسایت خود نوشته است: «داوران ما ساعتهای بیشماری را صرف بررسی داستانهای قدرتمند و قابل تامل کردهاند؛ داستانهایی که کلیشهها را به چالش میکشند، روایتها را تغییر میدهند و ارتباطاتی را در سراسر مرزها ایجاد میکنند. از افغانستان و آرجنتاین گرفته تا چین، فیجی، هند، غزه، میانمار، نیجریه، سویدن، یمن و بسیاری دیگر. داستانهای مردم در سراسر جهان در فهرست طولانی ما نشان داده شده است.»
وان ورلد میدیا سازمان غیرانتفاعی است که دفتر مرکزی آن در لندن است. این سازمان هدف خود را حمایت از رسانههای قوی و مستقل میداند که شهروندان را توانمند و عدالت را ترویج میکند.
سخنگوی طالبان از اظهارات اخیر شوکت میرضیایف، رئیسجمهور اوزبیکستان درباره افغانستان استقبال کرد. ذبیحالله مجاهد میگوید موضع رئیسجمهور اوزبیکستان درکی از واقعیتهای کنونی افغانستان است.
او در مصاحبه با تلویزیون ملی افغانستان، تحت کنترول طالبان گفت که این گروه خواهان روابط خوب با اوزبیکستان است.
رئیسجمهور اوزبیکستان پیشتر گفت که سیاست این کشور در قبال افغانستان همواره «واقعبینانه و استراتژیک» بوده است.
شوکت میرضیایف گفت بسیاری از کسانی که در ابتدا به سیاست تعامل تاشکند با طالبان مخالف بودند اکنون به درستی آن اذعان میکنند.
ذبیحالله مجاهد میگوید روابط اداره طالبان و اوزبیکستان بر اساس منافع مشترک است و پیش برده میشود.
اوزبیکستان هرچند همانند دیگر کشورها طالبان را به رسمیت نمیشناسد، اما روابط گسترده دیپلوماتیک و اقتصادی با این گروه دارد.
میرضیایف در مصاحبه با یورونیوز گفت «رویکرد اوزبیکستان به افغانستان همواره واقعبینانه و استراتژیک بوده و به سمت درازمدت معطوف است. ما هرگز از همسایهمان جدا نشدهایم یا از آن رو برنگشتهایم.»
برنامه جهانی غذا اعلام کرد که در سال گذشته به ۹ میلیون افغان کمکهای حیاتی نجاتبخش ارائه کرده است. این سازمان تاکید کرد که جمعیت نیازمند افغانستان در مرکز توجه این سازمان قرار دارد و تلاش میکند به آنها رسیدگی کند.
برنامه جهانی غذا پنجشنبه، ۱۴ حمل در بیانیهای نوشت که این سازمان میکانیزمی را برای بررسی بازخورد کمکهایش در افغانستان ایجاد کرده است. این سازمان افزود که میکانیزم ایجاد شده سالانه به پرسشها و اطلاعات مورد نیاز بیش از ۱۰۰ هزار نفر از مخاطبان این سازمان رسیدگی میکند.
این برنامه تصریح کرد که میکانیزم بررسی بازخوردها کمک میکند تا مسئولان این سازمان در برابر پرسشها و انتقادات نیازمندان و مخاطبان این برنامه جهانی غذا پاسخگو باشند. این سازمان نوشت که این میکانیزم همچنان شفافیت و دقت در تشخیص نیازمندان را افزایش میدهد.
سازمان جهانی غذا در دهم حمل نوشت در حالی که میلیونها نفر عید فطر را با گردهمایی خانوادگی و صرف غذا جشن میگیرند، یک نفر از هر سه نفر در افغانستان گرسنه به خواب میرود. این سازمان همچنان خواستار تداوم کمک به خانوادههای افغان شد.
براساس گزارش دفتر هماهنگکننده کمکهای بشردوستانه ملل متحد، در حال حاضر بیش از ۲۳ میلیون افغان به کمکهای بشردوستانه نیاز دارند.
روزنامه دان پاکستان به نقل از یک مقام ایالت خیبرپختونخوا گزارش داده که روند اخراج مهاجران افغان فاقد مدارک اقامتی، امروز پنجشنبه ۱۴ حمل آغاز میشود. طبق گزارش، ایالت خیبرپختونخوا مهلت تعیین شده ۳۱ مارچ/۱۱ حمل برای اخراج اجباری را به دلیل عید فطر دو روز تمدید کرده بود.
روزنامه دان روز پنجشنبه ۱۴ حمل به نقل از یک مقام کمیشنری افغان در پیشاور، نوشت: « مرحله دوم [اخراج اجباری مهاجران افغان] از روز پنجشنبه شروع میشود و ما در منطقه لندی کوتل و سرک باغ نصیر یک اردوگاه ایجاد کردیم.»
کمیشنری افغان یک نهاد دولتی پاکستان است که برای مدیریت مهاجران افغان ساخته شده و از سالها به این سو در این بخش فعالیت میکند.
مسئولان این کمیشنر ی در حالی از شروع روند اخراج اجباری مهاجران افغان بدون مدرک خبر داده است که اخیرا گزارشهای ضد و نقیض در مورد شروع این روند یا تمدید مهلت تعیین شده منتشر شده است.
حکومت پاکستان اعلام کرده بود که مهاجران افغان بدون مدرک اقامتی و مهاجرانی که دارای کارت مهاجرتی ایسیسی هستند، تا ۱۱ حمل باید بصورت داورطلبانه به افغانستان برگردند.
این مهلت سه روز پیش تمام شد. خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد که حکومت پاکستان این مهلت را به دلیل عید فطر برای ده روز تمدید کرده است اما رسانههای پاکستانی در دو روز اخیر از آغاز روند اخراج خبر میدهند.
پاکستان از ماه سپتامبر ۲۰۲۳ میلادی تاکنون نزدیک به یک میلیون مهاجر افغان را از این کشور اخراج کرده است.
براساس آمار کمیساری عالی پناهندگان سازمان ملل در پاکستان، هنوز هم ۱.۵۲ میلیون مهاجر و پناهجوی ثبتشده افغان در پاکستان حضور دارند که حدود ۸۰۰ هزار آن را مهاجرانی تشکیل میدهند که با کارتهای مهاجرتی ایسیسی ( Afghan Citizen Card) در این کشور اقامت دارند.
علاوه بر این مهاجران ثبتشده، هزاران مهاجر افغان بدون مدرک قانونی اقامت هم در پاکستان به سر میبرند.
حکومت پاکستان اعلام کرده که این دو گروه از مهاجران افغان را در این مرحله از پاکستان اخراج میکند.
این تصمیم حکومت پاکستان با واکنشهای جدی از سوی طالبان، سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری و حامی پناهجویان مواجه شده است.
مشخص نیست که این تصمیم پاکستان اجرایی خواهد شد یا به تعویق خواهد افتاد.
علاوه بر این، حکومت پاکستان اعلام کرده که مهاجران افغان دارای کارتهای مهاجرتی پیاوآر را نیز پس از ۳۰ جون امسال اخراج خواهد کرد. این کارت توسط سازمان ملل به مهاجران افغان داده شده است.
وبسایت خبری لانگ وار جورنال در مطلبی نوشت لغو جایزه بازداشت سرجالدین حقانی، نشان میدهد که اداره ترامپ سیاست قبلی تعامل با طالبان را در پیش گرفته که به امضای توافقنامه دوحه و خروج نیروهای مریکا از افغانستان منجر شد.
این مقاله همچنین به بازگشت زلمی خلیلزاد به عرصه سیاسی مرتبط با افغانستان اشاره کرده است.
ویل سیلبر، یک افسر پیشین امریکا که چهار سال در افغانستان و عراق خدمت کرده و بیل روجیو، سردبیر لانگ وار جورنال در این تحلیل گفتند که ادامه تعامل حکومت ترامپ با طالبان نشان میدهد که این گروه به خاطر ارائه پناهگاه امن و سایر حمایتهای مادی به القاعده و دیگر سازمانهای تروریستی متحدش پاسخگو نخواهد بود.
در این مقاله آمده که هرچند حکومت ترامپ اولین دولتی نیست که «دیپلوماسی گروگان» ایجاد کرده و به سازمانهای تروریستی امتیاز میدهد، با این حال، برداشتن این جایزه احتمالاً شبکه حقانی را که طی دو دهه گذشته چندین شهروند امریکایی و غربی را ربوده است، جسورتر خواهد کرد.
ماه گذشته یک هیئت امریکایی همراه با زلمی خلیلزاد، نماینده پیشین امریکا برای افغانستان، به کابل سفر کرد. در پی این سفر، جورج گلزمن، شهروند امریکایی، پس از دو سال از بازداشت طالبان آزاد شد.
در ادامه، پولیس فدرال امریکا (افبیآی) نیز جایزه ده میلیون دالری برای بازداشت سراجالدین حقانی را حذف کرد. وزارت خارجه امریکا همچنین اسم سراجالدین حقانی و دو عضو دیگر شبکه حقانی را از فهرست افراد تحت تعقیب این کشور حذف کرد.
نویسنده در این مطلب، برداشتن جایزه برای بازداشت اعضای شبکه حقانی را «گامی در جهت مشروعیتبخشی» به سراجالدین حقانی عنوان کرده است.
توافقنامه دوحه پنج سال پیش در دهم حوت سال ۱۳۹۸ خورشیدی، در اداره قبلی دونالد ترامپ، پس از ۱۸ ماه مذاکره میان نمایندگان گروه طالبان و امریکا در دوحه پایتخت قطر امضا شد. ملا برادر به نمایندگی از طالبان و زلمی خلیلزاد به نمایندگی از امریکا این توافقنامه را امضا کردند.
این توافقنامه شامل چهار محور اساسی؛ خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، تعهد طالبان به قطع روابط با گروههای هراسافگن، آغاز گفتوگوهای بینالافغانی و برقراری آتشبس بود.
منتقدان این توافقنامه، از جمله تعدادی از مقامهای پیشین ایالات متحده معتقدند که واشنگتن با امضای این توافقنامه، حکومت پیشین افغانستان را به حاشیه راند و این امر باعث فروپاشی ارتش و به دنبال آن سقوط کامل حکومت شد.