عضو هیئت پاکستان پس از سفر به کابل می‌گوید موضع طالبان در قبال تی‌تی‌پی تغییر کرده است

روزنامه دان روز پنجشنبه ۲۸ حمل گزارش داد که نیروهای امنیتی مقدار زیادی سلاح‌های پیشرفته و مواد منفجره هم از نزد این شورشیان به دست آورده است.

مشخص نیست که این شبه‌نظامیان وابسته به کدام گروه‌اند، اما پاکستان به «تحریک طالبان پاکستان» و «ارتش‌ آزادی‌بخش بلوچ» گروه‌های ممنوعه می‌گویند.

بیشتر حملات مسلحانه علیه نیروهای امنیتی پاکستان در خیبرپختونخوا از سوی تحریک طالبان پاکستان انجام می‌شود.

گفته شده حمایت نقدی از خانواده‌ها برای رفع نیازهای ضروری‌شان، از جمله اقداماتی است که روی دست گرفته شده است.

کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در افغانستان روز چهارشنبه ۲۷ حمل تصاویری از دیدار عرفات جمال با مهاجران افغان در تورخم را منتشر کرده است.

سازمان بین‌المللی مهاجرت پیشتر اعلام کرد که در دو هفته دست‌کم ۶۰ هزار مهاجر افغان از پاکستان اخراج شده‌اند.

به گفته یک مقام این سازمان،‌ مهاجران در تورخم «خسته، ترسیده و آسیب‌پذیر» دیده می‌شوند. این سازمان گفت مهاجران افغان به کمک‌های فوری نیاز دارند و جامعه جهانی نباید بی‌تفاوت باشد.

پاکستان از اول ماه آپریل برنامه اخراج مهاجران بدون مدرک و دارندگان کارت شهروندی افغان را آغاز کرد. برآورد می‌شود که حدود ۸۰۰ هزار نفر از دارندگان این کارت در پاکستان زندگی می‌کنند.

وزارت مهاجرین طالبان روز چهارشنبه ۲۷ حمل در خبرنامه‌ای گفته است که کاردار سفارت ناروی برخی از اقدامات طالبان را «قابل توجه» دانسته و روابط مستقیم میان این گروه و ناروی را «با اهمیت» خوانده است.

در خبرنامه آمده است که پیر البرت الساس «با اشاره به افتتاح سفارت افغانستان در ناروی، به لزوم حل مسائل موجود برای تقویت و ایجاد اعتماد در روابط دیپلوماتیک میان کابل و کشورهای اروپایی اشاره کرد و دیدگاه خود را در این زمینه با مولوی عبدالکبیر در میان گذاشت.»

همچنین گفته شده که کاردار سفارت ناروی از اخراج اجباری مهاجران افغان از پاکستان انتقاد کرده و وعده داده است که حکومت ناروی به کمک‌هایش از طریق سازمان‌های بین‌المللی به افغانستان ادامه می‌دهد.

مولوی عبدالکبیر هم اخراج اجباری مهاجران افغان از پاکستان را خلاف تمام اصول خوانده و برای حل دایمی معضل مهاجرت افغان‌ها خواستار کمک جامعه جهانی شده است.

پس از روی کار آمدن طالبان در ماه اسد ۱۴۰۰، ناروی یکی از معدود کشورهای اروپایی است که با طالبان ارتباط دارد. این کشور به رغم انتقاد از عملکردهای طالبان در برابر زنان، دیپلومات طالبان را پذیرفته است.

اسلو اخیراً نجیب‌الله شیرخان، دیپلومات طالبان را به‌عنوان سکرتر اول این سفارت پذیرفت و برای او کارت اقامت دیپلوماتیک یک‌ساله صادر کرد.

وزارت خارجه طالبان هم اعلام کرد که خدمات قنسولی برای شهروندان افغانستان در ناروی از تاریخ ۲۴ مارچ رسماً آغاز شده است.

شیرخان پس از آغاز کارش، بلافاصله تابلوی سفارت افغانستان در ناروی را به رنگ پرچم طالبان تغییر داد و «جمهوری اسلامی» را از روی آن حذف کرد.

سفارت افغانستان در ناروی در ماه سنبله سال ۱۴۰۳ بسته شد. پیش از آن سفارت افغانستان توسط دیپلومات‌های حکومت پیشین افغانستان اداره می‌شد.

یوسف غفورزی، سفیر پیشین افغانستان در اسلو در ماه سنبله خبر داد که پس از چهار و نیم سال خدمت در ناروی، ماموریت او به پایان رسیده است.

تلویزیون ملی، تحت کنترول طالبان روز چهارشنبه ۲۷ حمل به نقل از دفتر والی این گروه در پنجشیر گزارش داد که همه این جوانان برای آموزش به یک مرکز تعلیمی در پروان منتقل شده‌اند.

وزارت دفاع طالبان هم در ماه جدی ۱۴۰۳ از تکمیل روند ثبت‌نام ۳۰۰ نفر در پنجشیر، تخار و بغلان در صفوف ارتش این گروه خبر داده بود.

فصیح‌الدین فطرت، رئيس ستاد ارتش طالبان نیز ماه سنبله ۱۴۰۳ اعلام کرد که ۳۴۰ جوان از ولسوالی‌های مختلف ولایات پنجشیر و بغلان در صفوف ارتش این گروه استخدام شده‌اند.

پنجشیر خاستگاه جبهه مقاومت ملی است. این جبهه در ۱۵ آگست ۲۰۲۱ در پنجشیر اعلام موجودیت کرد و تاکنون علیه طالبان می‌جنگد.

تا اکنون دلیل بازداشت ندیمه مشخص نیست، اما پیش از این طالبان او را در دلو ۱۴۰۰ نیز برای مدتی بازداشت و سپس رها کرد.

ندیمه نور که در فضای مجازی فعالیت گسترده دارد، آخرین پیام ویدیویی خود را در ۲۱ دلو ۱۴۰۳ منتشر کرده بود. در این پیام، او از طالبان خواسته بود با مردم با مهربانی رفتار کنند.

ندیمه خطاب به طالبان گفته بود:

«گلم، قربان تان شوم. دلم به حال مردم کشورم و به حال شما می‌سوزد که این حرف‌ها را می‌زنم. شما که با این رنجرها می‌روید، سلاح‌های تان را این‌طور به روی مردم نگیرید… فردا ممکن است همان اسلحه به‌سوی خودتان شلیک شود. اگر دل‌های مردم را به‌دست بیاورید، محبت بین ما و شما زیاد می‌شود.»

بنا به گزارش‌ها، ندیمه نور مسئول یک موسسه خیریه است که در زمینه آموزش دختران در افغانستان نیز فعالیت دارد. او در سال ۲۰۱۹ از کانادا به افغانستان بازگشته بود.

بازداشت او در حالی صورت گرفته که پیش‌تر نیز فعالان حقوق زنان، مدافعان حقوق بشر، خبرنگاران، و حتی برخی از نیروهای امنیتی نظام جمهوری پیشین توسط طالبان بازداشت، شکنجه، و طبق برخی گزارش‌ها، ناپدید شده‌اند.