عبدالطیف منصور، وزیر انرژی و آب طالبان، در این نشست رهبران گروههای جهادی را «مدعیان دیوانه قدرت و حاکمیت» خواند و گفت که آنها تاکنون افسوس میخورند که خون یک و نیم میلیون شهید و صدها هزار بیوه و یتیم را نادیده گرفتند. به گفته او، به دلیل سرسختیهای نابجا، ملت افغانستان نتوانست به نتیجه مطلوب جهاد برحق خود دست یابد.
این مقام طالبان گفت که با هدف مهار «جنگسالاران خودخواه»، تحریک طالبان با رهبری ملا عمر در افغانستان تأسیس شد و طی دو سال، سلطههای بیشمار «تفنگداران و جنگسالاران» از میان برداشته شد. به گفته این مقام طالبان، این گروه در دهه ۹۰ میلادی، به جزیرههای قدرت پایان داد و کشور از تجزیه نجات یافت.
این در حالی است که در دوره نخست حاکمیت طالبان، بحران نظامی و جنگ داخلی در افغانستان تشدید شد و میلیونها نفر از کشور آواره شدند. در این دوره، با تصرف کابل توسط طالبان، دو مرکز سیاسی - نظامی در قندهار و مزارشریف شکل گرفت.
۸ ثور ۱۳۷۱ خورشیدی یکی از روزهای مهم در تاریخ معاصر افغانستان است. در این روز، مجاهدین افغانستان پس از سالها جنگ مسلحانه علیه حکومت کمونیستی تحت حمایت شوروی سابق، وارد کابل شدند و نظام کمونیستی به رهبری داکتر نجیبالله را سرنگون کردند. این رویداد به عنوان «پیروزی مجاهدین» شناخته میشود.
نورالله نوری، وزیر سرحدات، اقوام و قبایل طالبان نیز در این نشست گفت: «با آنکه مردم افغانستان پس از شکست روزها به اهداف جهاد دست نیافتند اما اکنون به این هدف رسیدهاند و زیر چتر رهبری واحد زندگی میکنند.»
او تأکید کرد: «پس از شکست روسها در افغانستان، آرزوی مردم برای تحقق آزادی و برپایی نظام اسلامی برآورده نشد.» به گفته او، «در میان مجاهدین فساد به اوج رسید، مردم از نام جهاد و مجاهد متنفر شدند، ولایتهای افغانستان به سلطنتهای کوچک تقسیم شد و فرصت تنفس از مردم گرفته شد.»
به گفته این مقام طالبان، در حکومت پنج ساله این گروه، تمام اصول و احکام اسلامی تطبیق میشد و این حکومت سبب آرامش مردم گردیده بود.
این در حالیاست که افغانستان تحت حاکمیت طالبان در انزوای شدید جهانی قرار داشت و مردم از فقر به شدت رنج میبردند. در آن دوره، گروههای مختلف دهشتافگن خارجی از خلاء قدرت سود بردند و در مناطق مختلف افغانستان مستقر شدند.
فصیحالدین فطرت، رئیس ستاد کل ارتش طالبان، نیز در این مراسم گفت که پس از پیروزی مجاهدین در ۸ ثور، آرزوی مردم این بود که زخمهایی که طی اشغال شوروی به ملت وارد شده بود، درمان شوند؛ «اما برتریطلبی و قدرتخواهی برخی رهبران جهادی مانع تحقق این آرزو شد و مردم افغانستان بیش از پیش دچار مشقت، ظلم و سختی شدند.»
او هشتم ثور را روزی تاریخی و پرافتخار دانست و گفت که مردم افغانستان در این روز بر تجاوز پیروز شدند، اما جنگهای داخلی که بر اثر قدرتخواهی رهبران جهادی شعلهور شد، زمینه ایجاد حکومت اسلامی را از مردم گرفت.
فصیحالدین هشدار داد که در صورت هرگونه تلاش برای «اشغال مجدد» افغانستان، طالبان در برابر آن خواهند جنگید. او یادآور شد که پس از بازگشت طالبان به قدرت، شماری از شهروندان کشور را ترک کردهاند و ممکن است برخی حلقهها و کشورها با حمایت از آنان علیه طالبان اقدام کنند.
مقامات طالبان در مراسم هشت ثور، خود را یگانه میراثدار مبارزه مردم افغانستان علیه شوروی سابق قلمداد کردند. فصیحالدین گفت: «چهار و نیم دهه جنگیدیم و اگر لازم باشد، هزاران سال دیگر نیز میجنگیم.»
طالبان در حالی «جهاد» افغانستان را به نفع خود مصادره میکند که بسیاری از رهبران مجاهدین که با ارتش سرخ شوروی سابق جنگیدند، در تقابل با طالبان قرار دارند و انحصارطلبی و نقض گسترده حقوق زنان توسط این گروه را زیر سوال میبرند.
