کمیسیون طالبان برای رسیدگی به مشکلات مهاجران اعلام کرد که ۴ هزار و ۸۰۰ مهاجر افغان روز پنجشنبه ۱۱ ثور از پاکستان و ایران اخراج شدند. این کمیسیون نوشت که ۳ هزار و ۵۷۸ افغان از پاکستان و هزار و ۲۲۲ مهاجر دیگر از ایران به کشور بازگردانده شدند.
این کمیسیون جمعه، ۱۲ ثور نوشت که این تعداد مهاجران از طریق گذرگاههای تورخم، اسپین بولدک، بهرامچه، انگور اده، اسلامقلعه و پل ابریشم اخراج شدهاند.
این کمیسیون طالبان افزود که به این بازگشت کنندگان شش میلیون و ۱۷۰ هزار افغانی کمک توزیع شده است.
طالبان گفته از میان این مهاجران بیش از هزار نفر را به ولایتهای غزنی، لوگر، خوست، پکتیا، پکتیکا، بغلان، تخار، بلخ، جوزجان و قندوز منتقل کرده است.
کمیسیون طالبان برای رسیدگی به مشکلات مهاجران که روزانه از روند اخراج افغانها گزارش میدهد، روز گذشته اعلام کرد که چهار هزار و ۷۲۱ افغان چهارشنبه از پاکستان و ایران اخراج شدند.
براساس تازهترین ردهبندی جهانی آزادی رسانهها در ۲۰۲۵، افغانستان از میان ۱۸۰ کشور، با کسب ۱۷.۸۸ امتیاز در جایگاه ۱۷۵ قرار گرفت. پس از افغانستان، ایران با کسب ۱۶.۲۲ امتیاز در جایگاه ۱۷۶ قرار گرفته است. سوریه، چین، کوریای شمالی و اریتره در قعر جدول قرار دارند.
افغانستان پارسال با کسب ۱۹.۹ امتیاز در جایگاه ۱۷۸ قرار گرفته بود.
سازمان گزارشگران بدون مرز جمعه، ۱۲ ثور فهرست سالانه ردهبندی جهانی آزادی رسانهها را منتشر کرد. به اساس این ردهبندی، ناروی، استونیا، و هالند به ترتیب در صدر فهرست آزادی رسانهها قرار گرفتهاند.
ارزیابیهای امسال سازمان بینالمللی گزارشگران بدون مرز، وضعیت آزادی بیان در ۳۵ کشور را «بسیار بد» توصیف کرده که افغانستان یکی از پنج بدترین کشورها در زمینه آزادی رسانهها معرفی شده است.
سازمان گزارشگران بدون مرز در گزارش سالانه خود نوشت که شکنندگی اقتصادی رسانهها به عنوان یکی از مهمترین تهدیدها برای آزادی مطبوعات در سال ۲۰۲۵ ظهور کرده است. طبق یافتههای شاخص جهانی آزادی رسانههای این سازمان، شرایط کلی برای روزنامهنگاری در نیمی از کشورهای جهان در این سال تضعیف شده است.
در این گزارش آمده است که در حال حاضر دستکم سه چهارم رسانههای جهان با وضعیت دشوار اقتصادی روبهرو هستند.
سازمان گزارشگران بدون مرز نوشت: «تعهدات ملموس برای حفظ آزادی رسانهها، حمایت از حق دسترسی به اطلاعات قابل اعتماد و بیرون کشیدن رسانهها از مارپیچ اقتصادی مخرب که استقلال و بقای آنها را به خطر میاندازد، به شدت ضروری پنداشته میشود».
افغانستان پارسال یکی از خطرناکترین کشورها برای خبرنگاران شناخته شد و از جایگاه ۱۵۲ به رده ۱۷۸ سقوط کرد.
سازمان گزارشگران بدون مرز تاکید کرده است که رسانهها با تضمین دسترسی شهروندان به اطلاعات قابل اعتماد به عنوان ستون اساسی دموکراسی، در خدمت منافع عمومی قرار دارند. این سازمان نوشت که با این حال، کثرتگرایی رسانهای باید تضمین شود.
این سازمان اذعان میکند که باید اطمینان حاصل شود اتاقهای خبر در جهان، صرف نظر از اینکه چه کسی مالک آنهاست، منعکسکننده ایدهها و دیدگاههای مختلف هستند.
ردهبندی سازمان گزارشگران بدون مرز در حالی افغانستان را در میان پنج بدترین کشور در آزادی رسانهها قرار داده است که طالبان با توشیح قانون امر به معروف نشر و پخش تصویر «زندهجان» را ممنوع کرده است.
به گزارش مرکز خبرنگاران افغانستان، طالبان تنها پارسال فعالیت ۲۲ رسانه را متوقف کرده است. این مرکز گفته که در سال گذشته ۱۷۲ مورد نقض حقوق رسانهها و بازداشت خبرنگاران توسط طالبان را ثبت کرده است.
منابع معتبر از قول مقامات سازمان ملل در کابل به افغانستان اینترنشنال میگویند که دیپلوماتهای این سازمان درباره طرح سیاسی افغانستان و واگذاری کرسی افغانستان در ملل متحد به سهیل شاهین، سفیر پیشنهادی طالبان در سازمان ملل متحد، رایزنی کردهاند.
یک منبع از کابل به افغانستان اینترنشنال گفت که این گفتوگو در چارچوب طرح سیاسی سازمان ملل برای افغانستان انجام شده است.
براساس این طرح، سه شرط عمده طالبان و سه شرط عمده جامعه جهانی برای ادغام مجدد افغانستان در نظام بینالملل ارایه شده است.
منابع میگویند که ملل متحد خواهان ایجاد حکومت فراگیر، نابودی حلقههای تروریستی در افغانستان و احترام و رعایت حقوق بشر از جمله بازگشایی درهای مکتب و دانشگاه و محیط کاری برای زنان است.
طالبان در مقابل، خواهان شناسایی حکومت خود، برداشتن تحریمها و آزادسازی ذخایر ارزی افغانستان شدهاند.
به گفته منابع، نمایندگان ملل متحد میگویند که تعامل با طالبان در این شش محور گام به گام و تدریجی خواهد بود و به عنوان نمونه در ازادی ایجاد یک چارچوب حکومتی فراترطالبانی در کابل، کرسی سازمان ملل متحد به سهیل شاهین واگذار خواهد شد.
این منابع میگویند که رهبری طالبان چه در کابل و چه در قندهار در اصول با این طرح مخالفت نکردهاند.
برخی احزاب سیاسی و رهبران افغانستان نیز از این طرح و تعامل گام به گام که به رعایت حقوق بشر، ایجاد حکومت فراگیر و برداشتن پایگاههای تروریستی در افغانستان بیانجامد، استقبال کردهاند.
جامعه جهانی و اداره حاکم برای تقویت این طرح یک دوره زمانی شش ماهه در نظر گرفتهاند.
یک دیپلومات که به دلیل حساسیت موضوع نخواست از او نام برده شود، به افغانستان اینترنشنال گفت که پیشرفتی در گفتوگوها صورت گرفته و تمام مذاکرات زیر نظر رهبری طالبان در قندهار انجام میشود.
اما او میگوید که این طرح مخالفانی در درون اداره طالبان و جریانهای سیاسی نیز دارند که تمامیتخواه اند و حاضر نیستند در تقسیم تصمیمگیریهای سیاسی به دیگران نقش بدهند.
اداره طالبان به سوال افغانستان اینترنشنال درباره این تحول پاسخ نداد.
سهیل شاهین سفیر طالبان در قطر است. طالبان او را نماینده خود در سازمان ملل معرفی کرده بود که تاکنون پذیرفته نشده است.
تمی بروس، سخنگوی وزارت خارجه امریکا اعلام کرد که به زودی شمار بیشتر از شهروندان امریکایی از زندانهای طالبان، روسیه و ونزوئلا آزاد خواهند شد. او در نشست خبری گفت که در صد روز اول دوره دوم ریاست جمهوری دونالد ترامپ، چهل و هفت امریکایی از زندانهایی در کشورهای مختلف آزاد شدهاند.
تمی بروس افزود که از طریق تلاشهای دیپلوماتیک این رقم بالاتر خواهد رفت.
او روز پنجشنبه یازدهم ثور در یک نشست خبری، آزادی زندانیان امریکایی از دیگر کشورها را «پیروزی بزرگ برای ایالات متحده» خواند.
در سال جدید میلادی چهار امریکایی از زندان طالبان آزاد شدند. رایان کوربت و ویلیام مککنتی در در ماه جنوری در آخرین ساعات ریاستجمهوری جو بایدن با یک عضو زندانی طالبان تبادله و آزاد شدند و جورج گلزمن و فای دی هال در دومین دور ریاست جمهوری ترامپ از زندان طالبان آزاد شدند.
پیشتر در پی سفر هیئت امریکایی به کابل، جورج گلزمن پس از دو سال از بازداشت طالبان آزاد شد. زلمی خلیلزاد، نماینده پیشین امریکا در امور افغانستان، گفت که طالبان برای نشان دادن حسن نیت و اراده به دونالد ترامپ و مردم امریکا با آزادی گلزمن موافقت کرد.
فای دی هال بعد از جورج گلزمن، دومین امریکایی بود که از زمان به قدرت رسیدن مجدد دونالد ترامپ در ایالات متحده امریکا از زندان طالبان رها شد.
آمار دقیق شهروندان امریکایی در بازداشت طالبان در دست نیست. در حال حاضر از سرنوشت محمودشاه حبیبی، شهروند افغانتبار امریکایی که در بازداشت طالبان به سر میبرد، خبری نیست.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا در یک سخنرانی در کاخ سفید با سرزنش کردن دولت جو بایدن، بار دیگر اعلام کرد که پایگاه هوایی بگرام اکنون در اشغال چین است. ترامپ گفت که چین موشکهای هستهای خود را «در فاصله یک ساعتی بگرام» تولید میکند.
ترامپ روز پنجشنبه در سخنرانی خود در روز ملی دعا در کاخ سفید گفت: «ما قصد داشتیم بگرام، پایگاه بزرگ نیروی هوایی را که یک ساعت با جایی که چین سلاحهای هستهای خود را میسازد فاصله دارد، حفظ کنیم. این کاری است که آنها انجام میدهند. آنها موشکهای هستهای خود را میسازند و یک ساعت با بگرام فاصله دارند.»
رئیسجمهور امریکا رها کردن بگرام را «غمانگیز» خواند و گفت این پایگاه هوایی یکی از بزرگترین پایگاههای هوایی جهان و طولانیترین باندهای فرودگاه در هر کجای جهان را دارد.
دونالد ترامپ در قسمتی دیگر از صحبتهای خود نحوه خروج امریکا از افغانستان را هم به شدت مورد انتقال قرار داد و افزود «فکر میکنم پوتین این را دید و وارد عمل شد.»
او توضیح داد: «ما ۱۳ سرباز را از دست دادیم، ۴۲ نفر به طرز وحشتناکی مجروح شدند، هیچ کس هرگز در مورد آنها صحبت نمیکند.»
روز ۲۶ آگست ۲۰۲۱ در جریان عملیات تخلیه نیروهای امریکایی و ناتو انفجار مرگباری در دروازه آبی میدوان هوایی کابل رخ داد که براثر آن ۱۳ سرباز امریکا و بیش از ۱۶۰ غیرنظامی افغان کشته و دهها نفر دیگر زخمی شدند.
طالبان پیش از این اظهارات ترامپ درباره این پایگاه را رد کرده بود. ذبیح الله مجاهد، سخنگوی طالبان در دلو پارسال گفته بود: «افغانستان مستقل است و خاک خود را در اختیار هیچ کشوری قرار نمیدهیم. بگرام در اختیار نیروهای خود ما (طالبان) است، نه چین.»
ترامپ پیش از این گفته بود که در نظر داشت بگرام را نه بهخاطر افغانستان، بلکه بهدلیل اینکه با تاسیسات هستهای چین «یک ساعت فاصله دارد»، حفظ کند.
بلاول بوتو زرداری، وزیر خارجه سابق پاکستان، به حمایت اسلامآباد از گروههای تروریستی و طالبان اذعان کرد.
آقای زرداری در گفتوگو با یلدا حکیم از اسکاینیوز، در پاسخ به سوالی مبنیبر حمایت پاکستان از گروههای ترویستی و حضور رئيس آیاسآی در کابل همزمان با تسلط طالبان، گفت: «این واقعیت بخش ناخوشایند تاریخ ما است.»
با این حال، آقای زرداری تاکید کرد که این رویکرد اکنون به تاریخ پیوسته و چیزی نیست که پاکستان در حال حاضر انجام میدهد.
او با اشاره به حمایت پاکستان از مجاهدین ضد شوروی سابق و همچنین نقش اسلامآباد در مبارزه با تروریسم هنگام حضور نیروهای ناتو در افغانستان، گفت که این اقدامات در همکاری و هماهنگی با قدرتهای غربی صورت گرفته است.
بلاول بیتو تاکید کرد که اکنون معتقد است پاکستان و سازمانهای استخباراتی این کشور، با «عناصر تروریستی» همکاری ندارند.
آقای زرداری سخنان پیشتر خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان را که گفته بود که کشورش در سه دهه گذشته از گروههای تروریستی حمایت کرده، تایید کرد. زرداری گفت که گذشته پاکستان در ارتباط گروههای افراطی پنهان نیست و کشورش از این اقدامات رنج برده است.
با این حال، وزیر خارجه سابق پاکستان تصریح کرد که اسلامآباد در نتیجه درسی که از موج تروریسم و ترویج افراطگرایی گرفته، دست به «اصلاحات داخلی» برای حل این مشکل زده است.
پیشتر وزیر دفاع پاکستان در مصاحبهای اعتراف کرد که حکومتهای این کشور در سه دهه گذشته از گروههای تروریستی حمایت کردهاند. خواجه آصف به اسکاینیوز گفت: «ما سه دهه است که این کار کثیف را برای ایالات متحده، بریتانیا و غرب انجام میدهیم.»