طالبان از فرانسه خواست سفارت خود را در کابل بازگشایی کند

تصویری که سفارت روسیه روز شنبه منتشر کرد، نشان می‌دهد که نورالدین عزیزی، وزیر صنعت و تجارت، محمد نعیم وردک، معین وزارت خارجه، و شماری دیگر از مقامات طالبان در این مراسم حضور داشتند.

تصاویر نشان می‌دهد که یک دیپلومات روس به محمد نعیم وردک، نوار سنت جورج که روسیه آن را نماد افتخار نظامی خود و فداکاری سربازان روس می‌داند، اهدا کرد.

روابط روسیه و طالبان در حال گسترش است؛ روسیه اخیراً طالبان را از فهرست گروه‌های ممنوعه حذف کرده و قصد دارد سفیر طالبان را در مسکو بپذیرد.

سرمایه‌گذاران روس پیوسته برای سرمایه‌گذاری در معادن و نفت و گاز به افغانستان سفر می‌کنند و روابط تجاری دو طرف رو به افزایش است.

روسیه همچنین مقامات طالبان را به نشست اقتصادی کازان دعوت کرده که اواخر ماه جاری با حضور وزرای طالبان برگزار خواهد شد.

این جبهه در بیانیه‌ای گفت که طرح یوناما با هدف «سفیدسازی طالبان» تدوین شده و چشم‌انداز صلح در افغانستان را تیره‌تر می‌کند، زیرا طرف‌های تاثیرگذار در معادله افغانستان را نادیده گرفته است.

طرح جدید سازمان ملل بر ادغام طالبان در جامعه بین‌المللی متمرکز است. این طرح بر سه محور اصلی شامل تشکیل حکومت فراگیر، مبارزه با شبکه‌های تروریستی در افغانستان و رعایت حقوق بشر، از جمله بازگشایی مکتب‌ها، دانشگاه‌ها و فراهم‌سازی محیط‌ کاری برای زنان استوار است.

جبهه آزادی روز یکشنبه در بیانیه‌ای اعلام کرد که محدود کردن طرف‌های دخیل در مسئله افغانستان به چارچوب مذاکرات دوحه، «امارت نامشروع طالبان» و نمایندگان گزینشی جامعه مدنی، امکان دستیابی به راه‌حلی جامع و معقول را به‌شدت تضعیف می‌کند. این جبهه این طرح را تکرار اشتباهات کنفرانس بن در سال ۲۰۰۱ دانست.

سازمان ملل در مورد مسایل مربوط به افغانستان به جز از طالبان، با گروه‌های سیاسی دیگر مانند جبهه آزادی و مقاومت، صحبت نکرده است.

پیش از این، طالبان از حضور در نشست‌های سازمان ملل به علت اشتراک نمایندگان گروه‌های سیاسی و مدنی دیگر خودداری کرده بود. به گفته این گروه، طالبان تنها نماینده افغانستان در مذاکرات بین المللی است.

جبهه آزادی افغانستان با اشاره به بی‌اعتمادی طالبان به انتخابات، نقض گسترده حقوق بشر و همکاری این گروه با سازمان‌های تروریستی جهانی، تاکید کرد که چارچوب‌های کنونی، از جمله روند دوحه، بازتاب‌دهنده واقعیت‌های سیاسی و اجتماعی افغانستان نیست.

جبهه آزادی هشدار داد که نادیده گرفتن اصل فراگیری سیاسی، که عامل اصلی ثبات در آینده افغانستان است، پیامدهای منفی خواهد داشت. به گفته این جبهه، هر تلاشی برای تعامل با طالبان بدون در نظر گرفتن گروه‌های دیگر، محکوم به شکست است.

جبهه آزادی همچنین خواستار مشروط کردن هرگونه عادی‌سازی روابط با طالبان به رعایت حقوق بشر، رفع فوری ممنوعیت آموزش و کار زنان، تشکیل حکومت فراگیر، ایجاد چارچوبی برای گذار به حکومتی مشروع مبتنی بر انتخابات، و مشارکت همه اقوام در قدرت شد.

این جبهه خواستار تعیین هماهنگ‌کننده ویژه سازمان ملل متحد طبق قطعنامه ۲۱۲۷ شورای امنیت سازمان ملل برای افغانستان شد.

پیشتر، طالبان با تعیین هماهنگ‌کننده ویژه سازمان ملل متحد مخالفت کرده و گفته بود که در موجودیت دفتر نمایندگی سازمان ملل متحد در افغانستان، نیازی به نماینده دیگر نیست.

طبق گزارش روز یکشنبه، ۲۱ ثور این رسانه، هزینه‌ هر خانه حدود پنج‌هزار و هشت‌صد دالر بوده و این پروژه شامل یک مکتب و یک شفاخانه نیز می‌شود.

عرفات جمال، نماینده کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در افغانستان گفت این سازمان به تعهد خود برای کمک به افغان‌های بی‌سرپناه همچنان ادامه خواهد داد.

زلزله‌های سال ۱۴۰۱ در افغانستان در ولایات پکتیکا و خوست، یکی از شدیدترین بلایای طبیعی در دهه‌های اخیر افغانستان بود. این زمین‌لرزه‌ها با درجه ۶.۱ خسارات سنگینی به جا گذاشتند.

بر اساس گزارش‌ها، بیش از یک هزار نفر جان خود را از دست دادند و نزدیک به دو هزار نفر مجروح شدند.

خانه‌ها و زیرساخت‌های بسیاری در مناطق مختلف ویران شدند و تعداد زیادی از خانواده‌ها سرپناه و اموال خود را از دست دادند.

اداره هواشناسی وزارت ترانسپورت و هوانوردی افغانستان تحت کنترول طالبان نوشت که دوشنبه، ۲۲ حمل احتمال وقوع باران شدید و سرازیر شدن سیل در ولایت‌های کابل، نورستان، کنر، لغمان، بدخشان، پنجشیر، کاپیسا، پروان، بغلان، تخار، بامیان، غزنی، ننگرهار، خوست، لوگر و میدان وردک پیشبینی شده است.

این اداره نوشت که مقدار بارندگی در مناطق مختلف از ۱۰ تا ۳۰ میلی میتر پیش‌بینی شده است. در خبرنامه این اداه آمده است که سرعت تندبادها در مناطق مرکزی، شرقی، جنوبی و جنوب‌شرقی افغانستان از ۵۰ تا ۸۰ کیلومتر در ساعت ارزیابی شده است.

خبرگزاری باختر، رسانه تحت کنترول طالبان جمعه گزارش داد که بارندگی شدید و توفان در ولایت ننگرهار جان یک نفر را گرفته و ۳۲ نفر دیگر را زخمی کرده است. اداره مبارزه با حوادث طالبان گفت این حادثه به بخش‌های زیادی از شهر جلال‌آباد آسیب رسانده است.

طالبان پنجشنبه نیز از سرازیر شدن سیل در میدان وردک خبر داده گفت شماری از خانه‌های رهایشی و زمین‌های کشاورزی در این ولایت به اثر سیل ویران شده‌اند.

روز جهانی مادر هر سال در دومین یکشنبه ماه می در بسیاری از کشورهای جهان از جمله امریکا، ترکیه، کانادا و کشورهای اروپایی گرامی داشته می‌شود. هدف از این روز، قدردانی از نقش مادران در خانواده و جامعه است.

اما مادران در افغانستان این روز را چگونه سپری می‌کنند؟

در کشوری که یکی از بالاترین نرخ‌های مرگ‌ومیر مادران را دارد زنان با چالش‌هایی چون سوءتغذیه، فقر، محدودیت‌های آموزشی و شغلی و بار سنگین سرپرستی خانواده مواجه‌اند.

همزمان با گرامی‌داشت این روز در جهان، بسیاری از مادران افغان نه‌تنها نادیده گرفته می‌شوند بلکه بقای‌شان نیز با تهدیدهای جدی روبروست.

براساس گزارشی صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل که در حمل امسال منتشر شد اگر ممنوعیت آموزش زنان در رشته‌های پزشکی ادامه یابد بیش از ۵۰۰۰ مادر و کودک در معرض خطر مرگ قرار خواهند گرفت.

طبق آمار سازمان جهانی بهداشت نیز که در سنبله ۱۴۰۲ منتشر شد روزانه حدود ۲۴ زن به دلیل بیماری‌های قابل پیش‌گیری مرتبط با بارداری و زایمان در افغانستان جان می‌دهند.

مادری از کابل که یک فرزند دارد و از تحصیل بازمانده است، به افغانستان اینترنشنال گفت: «زنان و مادران در افغانستان به یک شی زینتی تبدیل شده‌اند.» او با بغض افزود: «روزهایی که در افغانستان سپری می‌کنم، چیزی نیست که از زندگی انتظار آن را داشتم.» 

این زن با اشاره به محرومیت‌های اعمال‌شده علیه زنان گفت: «زندگی و سلامت روانی مادران در افغانستان به‌شدت تهدید شده است. ممنوعیت‌ها بر رشد فردی ما سایه انداخته. من در کنار مادری، آرزو داشتم ماستری بگیرم اما در جامعه زن‌ستیز کنونی، نبردم ناتمام ماند.»

زنان در گفت‌وگو با افغانستان اینترنشنال تاکید کردند که بسیاری از خدمات و امکانات برای مادران در افغانستان وجود ندارد. آن‌ها با اشاره به ممنوعیت سفر زنان بدون همراه مرد، گفتند که زندگی برای مادران در این کشور به‌شدت دشوار شده است.

طبق یکی از گزارش‌های گاردین، محدودیت طالبان بر رفت‌وآمد «زنان بدون محرم»، ازدواج‌های زودهنگام، کمبود خدمات درمانی، ناامنی جاده‌ها و بی‌توجهی فرهنگی به سلامت زنان، بحران مرگ‌ومیر مادران و نوزادان را در افغانستان تشدید کرده است.

وضعیت سلامت مادران در افغانستان همچنان بحرانی است و جان هزاران زن به دلایلی قابل پیشگیری در خطر قرار دارد. یونیسف تاکید کرده که حدود ۹۰ درصد موارد مرگ‌ مادران قابل جلوگیری‌اند اما کاهش کمک‌های مالی بین‌المللی، توانایی این نهاد برای حمایت از مراکز صحی و ارائه خدمات حیاتی به مادران را تهدید می‌کند.