اعتراضات خشونتآمیز در ایرلند شمالی در پی یک ادعای تجاوز جنسی برای دومین شب متوالی ادامه یافت. صدها معترض نقابدار روز سهشنبه، ۲۰ جوزا در شهر بالیمینای ایرلند شمالی به پولیس حمله کردند، موترها و خانهها را به آتش کشیدند.
پولیس اعلام کرده است که با «بینظمی شدید» در این شهر مواجه است و از مردم خواست که از ورود به این شهر خودداری کنند.
پولیس در پاسخ به حملات شورشگران با بمبهای آتشزا، میلههای داربست و سنگ، از ماشینهای آبپاش و گلولههای پلاستیکی استفاده کرده است.
منطقه ایرلند شمالی هنوز توسط بریتانیا اداره میشود. بریتانیا این خشونتها را محکوم کرده است.
هیلاری بین، وزیر امور ایرلند شمالی بریتانیا در حسابکاربریاش در اکس نوشت: «صحنههای وحشتناک بینظمی مدنی که امشب بار دیگر در بالیمینا شاهد آن بودیم، هیچ جایگاهی در ایرلند شمالی ندارند.»
این اعتراضات روز دوشنبه زمانی آغاز شد که دو پسر نوجوان که متهم به تلاش برای تجاوز جنسی به یک دختر نوجوان بودند، در دادگاه منطقهای کولرین حضور یافتند و اتهامات را رد کردند.
روند دادرسی با استفاده از مترجم رومانیایی برای هر دو متهم انجام شد؛ مسئلهای که واکنشهایی از سوی برخی از کاربران شبکههای اجتماعی را برانگیخت و به گمان برخی از تحلیلگران، احساسات ضدخارجی را نیز در تشدید تنشها دخیل کرد.
صدها تن با ابراز همدردی با قربانی این پرونده، دست به اعتراض زدند. این اعتراضات به خشونت کشیده شد و معترضان با پولیس درگیر شدند.
به گزارش رویترز، ۱۵ پولیس در اعتراضات روز دوشنبه زخمی شدند.
مایک هاکبی، سفیر امریکا در اسرائیل اعلام کرد که حمایت از تشکیل کشور مستقل فلسطین، دیگر بخشی از سیاست رسمی ایالات متحده نیست و جایی برای راه حل دو کشوری وجود ندارد.
هاکبی در مصاحبه با شبکه بلومبرگ از الحاق کرانه باختری به اسرائیل حمایت کرد و از کشورهای عربی خواست که یک سرزمین برای ساکنان این منطقه اشغالی بسازند.
سیاست حمایت از تشکیل دولت فلسطینی، نخستینبار در سال ۲۰۰۲ از سوی جورج بوش پذیرفته شد اما در آغاز دوره ریاستجمهوری ترامپ در سال ۲۰۱۷ کنار گذاشته شد، و سپس توسط جو بایدن احیا گردید.
بسیاری از کشورهای جهان، تشکیل دولت مستقل فلسطین در جوار اسرائیل موسوم به راه حل دو کشوری را مبنای صلح در خاورمیانه و پایان منازعه اسرائیل و فلسطین میدانند.
به نقل از دیلی تلگراف، وقتی از سفیر دولت ترامپ در اسرائیل پرسیده شد که آیا واشنگتن همچنان از راهحل دو کشوری حمایت میکند، پاسخ داد: «فکر نمیکنم.»
او ادامه داد: «مگر اینکه تغییرات اساسیای رخ دهد که فرهنگ منطقه را دگرگون کند، در غیر این صورت جایی برای این راهحل وجود ندارد.»
هاکبی، فرماندار پیشین ایالت آرکانزاس که در سالهای ۲۰۰۸ و ۲۰۱۶ نامزد ریاستجمهوری امریکا بود، از حامیان دیرینه اسرائیل به شمار میرود.
او هنگام معرفی بهعنوان سفیر امریکا در اسرائیل، به رادیوی ارتش این کشور گفته بود که احتمال الحاق «یهودا و سامره»- نام کرانه باختری در تورات، به خاک اسرائیل وجود دارد، آرزوی که یهودیان تندرو بر تحقق آن پافشاری دارند.
سفیر امریکا در گفتوگو با بلومبرگ بار دیگر از این خواست حمایت کرد و گفت که کرانه باختری بخشی از خاک اسرائیل است.
او پیشنهاد داد که کشورهای عربی یک سرزمین برای حدود سه میلیون فلسطینی ساکن مناطق اشغالی کرانه باختری بسازند و آنها را به آنجا منتقل کنند. او گفت: «آیا حتماً باید در یهودا و سامره زندگی کنند؟»
بنا به طرح سازمان ملل، کرانه باختری و غزه بخشی از دولت آینده فلسطین خواهد بود و حضور اسرائیل در کرانه باختری را غیرقانونی میداند.
هاکبی، که یک مسیحی اوانجلیکا و کشیش سابق کلیسای باپتیست است، بارها سفرهای زیارتی به اسرائیل ترتیب داده و دهها بار به این کشور سفر کرده است.
او بارها با ایده تشکیل کشور فلسطینی مخالفت است. او پیشتر در مصاحبهای گفته بود: «واقعاً چیزی بهنام فلسطینی وجود ندارد.»
انتصاب او بهعنوان سفیر، بهعنوان نشانهای از حمایت دولت ترامپ از جناحهای تندرو در دولت اسرائیل و گسترش شهرکسازیها در کرانه باختری تلقی شد.
او پس از انتصاب، از حمایتهای ترامپ از اسرائیل تمجید کرد؛ حمایتهایی که شامل بهرسمیت شناختن حاکمیت اسرائیل بر بلندیهای جولان و انتقال سفارت امریکا به اورشلیم (بیتالمقدس) میشد.
بر اساس یک نظرسنجی موسسه پیو، ۴۶ درصد یهودیان امریکایی همچنان از راهحل دو کشوری حمایت میکنند.
وزارت خارجه امریکا هنوز واکنشی به اظهارات هاکبی نشان نداده است.
بر مبنای یک شکایت کیفری که روز سهشنبه منتشر شد، محمد شهزیب خان، شهروند ۲۰ ساله پاکستانی مقیم کانادا، میخواست که با الهام از داعش، یک حمله مرگبار علیه یهودیان در نیویارک انجام دهد. او که در سپتامبر سال گذشته بازداشت شده بود، اکنون در حال استرداد به امریکا است.
شهزیب خان قصد داشت حمله خونین به یهودیان را همزمان با سالگرد حمله حماس به اسرائیل در ۷ اکتوبر، انجام دهد.
در شکایت کیفری آمده است که شهزیب خان در شبکههای اجتماعی و در گفتوگو با ماموران مخفی پولیس، از داعش حمایت کرده بود.
در جولای سال گذشته، او به یکی از ماموران مخفی پیام داده بود که تفنگ، مهمات و سایر تجهیزات را تهیه میکند و هدف حمله را یک «مرکز مذهبی یهودیان در بروکلین شهر نیویارک» اعلام کرده بود.
در بخشی از اظهارات شهزیب خان آمده است: «نیویارک برای هدف قرار دادن یهودیان عالی است. این شهر بزرگترین جمعیت یهودیان در امریکا را دارد.»
او در پیامی در آگست ۲۰۲۴ به مامور مخفی گفته بود: «حتی اگر به یک مراسم خاص حمله نکنیم، باز هم میتوانیم تعداد زیادی یهودی را بکشیم. ما به نیویارک میرویم تا آنها را سلاخی کنیم.»
شهزیب خان که اکنون در بازداشت پولیس در کانادا بهسر میبرد، در حال استرداد به ایالات متحده است و قرار است روز چهارشنبه در دادگاه فدرال منهتن به اتهام «تلاش برای فراهمکردن حمایت مادی از تروریسم» حاضر شود.
افبیآی اعلام کرد شهزیب خان واضح گفته بود که این حمله برنامهریزیشدهاش در حمایت از داعش انجام میشود و افزوده بود: «اگر موفق شویم، این یکی از بزرگترین حملات علیه یهودیان خارج از سرزمینهای اسرائیلی در سالهای اخیر خواهد بود»
شهزیب خان همچنین گفته بود که این حمله «در امریکا، یک پیروزی تبلیغاتی بزرگ برای داعش خواهد بود.»
۳۰ مشاور و مترجم پیشین سربازان کانادایی در افغانستان از حکومت کانادا بهدلیل عدم ارائه خدمات لازم پیش از اعزام و پس از بازگشت از ماموریتهای جنگی در افغانستان، شکایت کردهاند. آنان که تابعیت کانادا را دارند، خواستار دریافت غرامتی به ارزش ۵۰ میلیون دالر کانادایی شدهاند.
به نقل از شبکه خبری سیبیسی، شکایت رسمی آنان در تاریخ ۳۰ می سال جاری میلادی در دادگاه عالی ولایت انتاریو ثبت شده است.
این مشاوران افغان در حین ماموریت در افغانستان علاوه بر ترجمانی برای نیروهای کانادایی، وظایف خطرناک دیگری همچون جمعآوری اطلاعات درباره طالبان، شنود مکالمات شورشیان و هشدار درباره حملات را نیز برعهده داشتند.
این در حالیست که آنان کارمندان ملکی بودند و نه پرسونل نظامی.
اکنون که شماری از آنها مجروح به کانادا بازگشتهاند، حکومت فدرال این کشور بهدلیل ختم قرارداد آنان پس از بازگشت از ماموریت، از ارائه خدمات لازم، مانند مشاوره روحی-درمانی، برای آنان خودداری کرده است.
شاکیان در شکایت نامه خود گفته اند که وزارت دفاع کانادا «عمدا روند رسیدگی به پروندههای آنان را مختل کرده است.»
به گفته این پرسونل، آنان با همان خطرات و تهدیداتی مواجه بودند که سربازان کانادایی با آن روبهرو بودند؛ اما با اینحال «کانادا آنها را از مزایا و حمایتهایی که به سربازان به خاطر مواجهه با خطرات جنگ داده میشود، محروم کرده است.»
شاکیان گفته اند که قبل از اعزام به افغانستان، آموزشهای لازم را برای آمادگی در برابر خطرات جنگ دریافت نکرده بودند و علت آن را «تبعیض» عنوان کرده اند.
جمیل جوشان، یکی از همکاران پیشین ارتش کانادا، به سیبیسی نیوز گفت: «ما فراموش شدیم، نادیده گرفته شدیم. آنها از کار ما قدردانی کردند، از ماموریت ما تشکر کردند، اما فقط در حرف بود، هیچ اقدامی برای ما انجام نشد.»
شماری از فرماندهان قبلی قوای مسلح کانادا از حکومت این کشور خواستهاند تا از مشاوران افغان حمایت کند. دفتر ناظر بر نیروهای مسلح کانادا توصیه کرده که برای همکاران افغانتبار ارتش باید بسته ویژه مالی برای جبران خدمات شان اختصاص یابد.
تاکنون حکومت و وزارت دفاع کانادا به ادعاهای مطروحه در این شکایت قضایی پاسخ نداده است.
صندوق جمعیت سازمان ملل در تازهترین گزارش خود اعلام کرد نرخ باروری در سراسر جهان کاهش چشمگیری داشته و میلیونها نفر قادر نیستند به تعداد دلخواه خود فرزند داشته باشند.
این نهاد برای نخستین بار کاهش نرخ باروری را آشکارا یک وضعیت بحرانی توصیف کرد و با استناد به مطالعات انجامشده، هزینههای سنگین فرزندآوری و دشواری در یافتن شریک مناسب را از مهمترین عوامل این بحران دانست.
به گزارش بیبیسی جهانی، این نهاد از ۱۴ هزار نفر در ۱۴ کشور جهان درباره تمایل آنها به فرزندآوری نظرسنجی کرد. بر اساس نتایج این پیمایش، یک نفر از هر پنج نفر یا فرزندانی کمتر از تعداد موردنظر خود دارد، یا نگران است که هرگز نتواند به تعداد دلخواه فرزند دست یابد.
این مطالعه در کشورهای کوریای جنوبی، تایلند، ایتالیا، هنگری، آلمان، سویدن، برازیل، مکسیکو، امریکا، هند، اندونزیا، مراکش، آفریقای جنوبی و نیجریه انجام شد که در مجموع یک سوم جمعیت جهان را در خود جای میدهند.
ناتالیا کانم، رئیس صندوق جمعیت سازمان ملل، در مصاحبه با بیبیسی جهانی هشدار داد: «جهان وارد دورهای از کاهش بیسابقه باروری شده است.»
او افزود: «بیشتر کسانی که با آنها گفتوگو کردیم دو یا چند فرزند میخواهند، اما نرخ باروری تا حد زیادی به این دلیل پایین آمده که بسیاری احساس میکنند نمیتوانند خانوادهای را که در نظر دارند تشکیل دهند. این همان بحران واقعی است.»
بزرگترین موانع؛ مشکلات مالی و کمبود وقت
در میان کشورهای مورد بررسی، ۳۹ درصد از پاسخدهندگان گفتند مشکلات مالی مانع فرزندآوری آنها شده است. این رقم در کوریای جنوبی به ۵۸ درصد میرسد، در حالی که تنها ۱۹ درصد از شهروندان سویدن چنین دلیلی را مطرح کردهاند.
در مجموع، تنها ۱۲ درصد از شرکتکنندگان ناباروری یا دشواری در بارداری را دلیل نداشتن تعداد فرزندان دلخواه خود عنوان کردند.
البته این رقم در برخی کشورها اندکی بالاتر بوده است؛ از جمله در تایلند ۱۹ درصد، در امریکا ۱۶ درصد و در آفریقای جنوبی ۱۵ درصد از افراد چنین پاسخی دادند.
یافتههای این پیمایش حاکی از آن است که کمبود وقت، حتی بیش از مشکلات مالی، یکی از موانع اصلی فرزندآوری بهشمار میرود.
هشدار درباره واکنشهای عجولانه به بحران باروری
استوارت گیتل-باستن، پژوهشگر دانشگاه علوم و فناوری هانگکانگ، با اشاره به نتایج این نظرسنجی گفت: «این نخستین بار است که سازمان ملل بهطور جدی روی مساله کاهش نرخ باروری متمرکز میشود.»
با این حال، صندوق جمعیت سازمان ملل هشدار داد نباید در مقابل این وضعیت واکنش عجولانه نشان داد.
کانم گفت: «هماکنون شاهد صحبتهای فاجعهباری هستیم که میتواند به واکنشهای اغراقآمیز و گاهی فریبکارانه منجر شود.»
او یادآور شد که حدود ۴۰ سال پیش کشورهایی مانند چین، کوریای جنوبی، جاپان، تایلند و ترکیه نگران رشد سریع جمعیت خود بودند، اما از سال ۲۰۱۵ در پی نگرانی از کاهش جمعیت، سیاستهای خود را بهسوی تشویق به فرزندآوری تغییر دادند.
گیتل-باستن نیز هشدار داد باروری پایین، پیر شدن جمعیت و توقف رشد جمعیت به بهانهای برای اجرای سیاستهای ملیگرایانه، ضد مهاجرت و محافظهکارانه جنسیتی تبدیل شده است.
این نظرسنجی که بهعنوان مقدمهای برای یک پژوهش گستردهتر در ۵۰ کشور طی سال جاری میلادی انجام شد، با وجود برخی محدودیتها، تصویری قابلتوجه و روشن از وضعیت کنونی فرزندآوری در جهان ارائه میدهد.
سوبرامانیام جیشنکر، وزیر خارجه هند، هشدار داد که ریشههای درگیری با پاکستان همچنان پابرجاست و در صورت تکرار حملات تروریستی، هند بار دیگر به اهدافی در «عمق خاک پاکستان» حمله خواهد کرد. او تاکید کرد که پاکستان از تروریسم بهعنوان ابزاری در سیاست دولتی استفاده میکند.
وزیر امور خارجه هند در جریان سفرش به بروکسل، در گفتوگو با پولیتیکو این اظهارات را مطرح کرد.
درگیری اخیر میان هند و پاکستان پس از حملهای آغاز شد که به کشته شدن ۲۶ گردشگر هندی در کشمیر انجامید. هند، پاکستان را به دستداشتن در این حمله متهم کرد. پس از چند روز درگیری کوتاه اما خطرناک، دو کشور تحت فشارهای بینالمللی در تاریخ ۱۰ می به آتشبس تن دادند.
هر دو طرف مدعی پیروزی شدند، اما روایتهای شان از روند درگیری متفاوت بود. هند در ابتدا ادعای پاکستان مبنی بر سرنگونی شش جنگندهاش را رد کرد، اما بعداً یک مقام ارشد نظامی بعدها بدون اشاره به تعداد یا نوع آنها، تایید کرد که هند تعدادی جنگنده را در نبرد با پاکستان از دست داده است.
تصاویر منتشرشده در شبکههای اجتماعی نشان میدهند که یک جنگنده «میراژ» و یک «رافائل» ساخت فرانسه نابود شدهاند. بنا بر گزارشها، مقامات امریکایی و فرانسوی اعلام کردهاند که پاکستان دستکم یکی از این جنگندهها را با استفاده از فناوری چینی سرنگون کرده است.
جیشنکر نابودی جنگندههای هندی را رد نکرد، اما گفت مراجع ذیربط در زمان مناسب اطلاعات لازم را منتشر خواهند کرد.
او در یکی از صریحترین مواضع خود پس از برقراری آتشبس، تاکید کرد که حملات هوایی و موشکی هند خسارات بسیار سنگینتری به نیروی هوایی پاکستان وارد کرده و این کشور را به عقبنشینی وادار کرده است.
او گفت: «دلیل توقف درگیری در دهم می فقط یک چیز بود: صبح آن روز ما هشت فرودگاه اصلی پاکستان را هدف قرار دادیم و از کار انداختیم. اگر دنبال مدرک هستید، تصاویر آن در گوگل قابل مشاهدهاند؛ میتوانید خودتان باندها و آشیانههای آسیبدیده هواپیماها را ببینید.»
جیشنکر که برای مذاکرات تجاری با اتحادیه اروپا در بروکسل حضور دارد، همچنین مدعی شد که پاکستان «هزاران» تروریست را بهصورت علنی آموزش میدهد و آنها را روانه هند میکند.
او هشدار داد: «ما با این وضعیت کنار نخواهیم آمد. پیام ما به آنها این است: اگر به اقدامات وحشیانه مانند آنچه در اپریل انجام شد ادامه دهید، پاسخ سختی دریافت خواهید کرد؛ پاسخی مستقیم علیه سازمانها و رهبران تروریستی.»
وی افزود: «برای ما اهمیتی ندارد که آنها کجا هستند. اگر در عمق خاک پاکستان باشند، ما هم تا عمق پاکستان خواهیم رفت.»