شماری از زنان فعال در نامهای به فولکر تورک، کمیشنر حقوق بشر سازمان ملل نوشتند که اخراج مهاجران افغان از ایران، جان آنها را به خطر میاندازد و هر بازگشت به مثابه «مرگ خاموش است.» این فعالان از ملل متحد خواستند که برای توقف اخراج افغانها از کشورهای همسایه فوراً اقدام کند.
این فعالان زن ضمن ابراز نگرانی از اخراج گسترده مهاجران از ایران، پاکستان و تاجیکستان این روند را نقض آشکار قوانین بینالمللی حقوق بشر و هنجارهای پذیرفتهشده در حمایت از پناهندگان خواندند.
این فعالان تاکید کردند که با افزایش روند اخراج، روزنامهنگاران، زنان معترض، کارمندان حکومت پیشین، نظامیان و زنانی که با سازمانهای بینالمللی کار کردهاند، در معرض آسیبپذیری قرار گرفتهاند. فعالان حقوق بشر افزودند که بازگشت که این دسته از مهاجران امن نیست.
آنها نوشتند که بسیاری از زنانی که «شجاعانه علیه رژیم اپارتاید جنسیتی طالبان» جنگیدند، از آزار و اذیت و خشونت هدفمند در افغانستان تحت تسلط طالبان فرار کردهاند. این زنان با موج گسترده اخراج در معرض بازگشت در سایه تبعیض، محرومیت از حقوق اساسی و خشونت نهادمند قرار دارند.
این نامه انارکلی هنریار، انیسه پشهیی، اصیلا وردک، بهشته نیوتانی، راحله دوستم، ریحانه آزاد، زهرا کاظمی، شکریه بارکزی، فریده بلوچ، محبوبه سراج، مونا حسینی، نبیله مصلح، ناجیه انوری و شماری دیگر از زنان افغان امضا کردهاند.
در این نامه آمده است که سیاستهای طالبان در زمینه محرومیت دختران از آموزش، حذف زنان از اجتماع، شکنجه و شلاق زدن زنان مصداق بارز آپارتاید جنستی است. آنها تاکید کردهاند که بازگشت زنان زیر چنین حاکمیتی وحشتناک است.
زنان فعال حقوق بشر همچنین خواستار انتقال کارمندان و نظامیان حکومت پیشین، زنان معترض و دیگر مهاجران در معرض خطر به کشورهای مهاجرپذیر شدهاند.
چلسی که امسال ۱۲۰ سالگی خود را جشن گرفت، با ترکیبی از چهرههای جوان پا به این میدان گذاشته است. در مقابل، پاریسنژرمن با تنها ۵۵ سال سابقه، جوانترین باشگاه اروپایی این تورنمنت است؛ اما تجربه بینالمللی بالایی در ترکیب دارد.
آمارهایی جالب از دو تیم
نبرد دو فلسفه
چلسی با جوانترین ترکیب تورنمنت، تیمی در حال ساختن آینده است. توسین آدارابیوئو با ۲۷ سال، مسنترین بازیکن این تیم است. در مقابل، PSG با حضور ستارههایی همچون دمبله، حکیمی، و دوناروما، تیمی متعادل میان تجربه و جوانی را به میدان میفرستد.
تقابل چلسی و پاریسنژرمن در فینال، نهتنها نبرد تاکتیکی دو تیم، بلکه تقابل آمارها، سرعت، تجربه، و نسلهای متفاوت فوتبال است. همهچیز مهیای یک شب بزرگ دیگر در تاریخ فوتبال باشگاهی جهان است.
در سندی که با امضای مفتی محمدسالم عبرت، رئيس عمومی تفتیش وزارت امور داخله طالبان در ماه سرطان ۱۴۰۴ صادر شده آمده است که کارمندان این ریاست «مکلفاند از این به بعد تمام مکتوبهای اداری، پیشنهادات، استعلامها، گزارشها و دیگر اسناد رسمی را به زبان پشتو بنویسند.»
در ادامه نوشته شده است که «البته ولایتهای دریزبان استثنا هستند.»
منابعی از وزارت داخله طالبان روز شنبه، ۲۱ سرطان به افغانستان اینترنشنال گفتند در نشست رهبری وزارت داخله طالبان که حدود یک هفته پیش برگزار شد، تصمیم گرفته شد که تمامی بازرسان وزارت داخله از این دستور پیروی کنند.
منابع گفتند در جلسه رسمی ابلاغ شد که تنها سه ولایت بدخشان، بامیان و پنجشیر میتوانند از این دستور مستثنا باشند.
در نامه رسمی که یک نسخه آن به دست افغانستان اینترنشنال رسیده، دیده میشود که کارمندان بخش تفتیش وزارت داخله موظف شدهاند ظرف ۴۸ ساعت اقدامات لازم را انجام داده و اطمینان لازم را ارائه کنند.
چند منبع از کارمندان وزارت داخله طالبان به افغانستان اینترنشنال گفتند از زمان جمهوریت تا کنون عمده گزارشها و مکتوبهای رسمی به هر دو زبان رسمی کشور، یعنی پشتو و فارسی، نوشته میشدند.
با این حال آنان میگویند که اکنون نگارش نامههای رسمی تنها به زبان پشتو اجباری شده است.
برخی از کارمندان وزارت امور داخله طالبان نگراناند این دستور باعث برکناری مامورانی شود که قادر به نوشتن نامهها به زبان پشتو نیستند.
یک کارمند وزارت امور داخله گفت در یک جلسه رسمی گفته شده است مامورانی که توانایی نوشتن به زبان پشتو را ندارند، از کار خود استعفا بدهند.
تاکنون وزارت امور داخله طالبان به گونه رسمی در این مورد ابراز نظر نکرده است.
یکی از مأموران وزارت امور داخله طالبان گفت: «تصمیم محمد سالم عبرت رئیس عمومی تفتیش وزارت داخله، باعث نگرانی میان کارمندان شده است. قبلاً گزارشها به هر دو زبان نوشته میشدند، اما کارمندانی که زبان مادریشان فارسی بود، معمولاً مکتوبها و گزارشهای خود را به همان زبان تهیه میکردند.»
قانون اساسی افغانستان مصوب سال ۱۳۸۲ «پشتو و دری» را بهعنوان زبانهای رسمی افغانستان به رسمیت میشناخت.
با این حال طالبان پس از تسلط بر افغانستان در اسد ۱۴۰۰ محدودیتهای گستردهای را در برابر زبان فارسی دری اعمال کرده است. از جمله این گروه، زبان فارسی را لوحههای تعداد زیادی از ادارههای دولتی حذف کرده است.