ادارهی ملی رسیدگی به وضعیتهای اضطراری پاکستان اعلام کرده است که از تاریخ ششم سرطان تاکنون، در نتیجه بارندگیهای شدید موسمی، دستکم ۱۰۴ نفر در این کشور جان باختهاند و بیش از ۲۰۰ نفر دیگر زخمی شدهاند.
بر بنیاد گزارش تلویزیون سما در پاکستان، در میان جانباختگان ۴۹ کودک، ۳۷ مرد و ۱۸ زن دیده میشوند.
همچنان ۴۱۳ خانه و ۹ پل در جریان این رویدادها بهگونه کامل یا بخشی ویران شدهاند.
این اداره تأکید کرده است که تمامی نهادهای ولایتی و محلی باید عملیات امدادرسانی را تسریع کنند، چرا که بارشهای تازهای از تاریخ ۲۲ تا ۲۶ سرطان پیشبینی شده است.
این اداره هشدار داده است که خطر بارندگیهای سنگین و سیلابهای ناگهانی تا ۲۶ سرطان در ایالتهای پنجاب، خیبرپختونخوا و بلوچستان پابرجاست. مقامها از باشندگان این مناطق خواستهاند که تدابیر پیشگیرانه رویدست گیرند تا از افزایش تلفات و خسارات جلوگیری شود.
پولیس بریتانیا دهها نفر از هواداران یک گروه حامی فلسطین را در جریان تظاهرات بازداشت کرده است. پولیس اعلام کرده که دستکم ۴۱ نفر را در لندن، ۱۶ نفر را در منچستر و ۱۳ نفر را در ولز به اتهام حمایت از گروه «اقدام برای فلسطین» بازداشت کرده است.
این بازداشتها پس از آن انجام شد که شنبه گذشته ۲۹ نفر از جمله یک کشیش و شماری از کارکنان صحی، در میدان پارلمان لندن بازداشت شدند.
این افراد پس از ناکامشدن آخرین تلاشهای حقوقی برای جلوگیری از ممنوعشدن این گروه براساس قوانین «ضدتروریزم» گردهم آمده بودند.
معترضان در تظاهرات این هفته در لندن، در نزدیکی مجسمه نلسون ماندلا، رئیسجمهور پیشین افریقای جنوبی، در بیرون پارلمان بریتانیا گردهم آمدند و پلاکاردهایی با شعار «من با نسلکشی مخالفم. از گروه اقدام برای فلسطین حمایت میکنم» در دست داشتند.
اوایل ماه جاری، قانونگذاران بریتانیا گروه «اقدام برای فلسطین» را براساس قوانین ضدتروریزم ممنوع کردند. این تصمیم پس از آن گرفته شد که شماری از اعضای این گروه برای اعتراض به حمایت بریتانیا از اسرائیل، وارد یک پایگاه هوایی شدند و به هواپیماها آسیب زدند.
پولیس لندن در بیانیهای در شبکههای اجتماعی درباره این تظاهرات گفت: «افسران پولیس دهها نفر را را به حمایت از یک سازمان ممنوعه بازداشت کردهاند.»
پت کانروی، وزیر صنایع دفاعی استرالیا، در پاسخ به فشار پنتاگون بر متحدانش، برای اعلام موضع در جنگ احتمالی میان امریکا و چین بر سر تایوان گفت این کشور پیشاپیش به هیچ درگیری نیرو اعزام نخواهد کرد.
پت کانروی روز یکشنبه ۲۲ سرطان در مصاحبهای افزود: «استرالیا حاکمیت ملی خود را در اولویت قرار میدهد و وارد بحث درباره فرضیات نمیشود.»
او گفت: «تصمیم درباره اعزام نیروهای استرالیایی به یک درگیری، نه پیشاپیش، بلکه در زمان خودش و از سوی دولت وقت اتخاذ خواهد شد.»
روزنامه فایننشال تایمز روز شنبه ۲۱ سرطان گزارش داد البریج کالبی، معاون وزارت دفاع امریکا در امور سیاستگذاری، در ماههای اخیر با مقامهای دفاعی جاپان و استرالیا دیدار داشته و بر این متحدان خود در منطقه اقیانوس هند و آرام فشار آورده تا موضع خود را در قبال سناریوی درگیری در تایوان روشن کنند.
هرچند که به نظر میرسد امریکا در مقابل، تعهدی بیقید و شرط برای دفاع از تایوان ارائه نداده است.
کولبی در اکس نوشت وزارت دفاع امریکا در حال اجرای دستور کار «اول امریکا» دونالد ترامپ برای بازگرداندن بازدارندگی است.
این سیاست شامل «ترغیب متحدان به افزایش هزینههای دفاعی و دیگر تلاشهای مرتبط با دفاع جمعی امریکا» است.
چین، تایوان را بخشی از قلمروی خود میداند و بارها تهدید کرده در صورت لزوم، برای الحاق این جزیره به سرزمین خود به زور متوسل خواهد شد.
لای چینگته، رییسجمهور تایوان، ادعای حاکمیت چین را نمیپذیرد و میگوید تنها مردم تایوان میتوانند درباره سرنوشت خود تصمیم بگیرند.
آنتونی آلبانیز، نخستوزیر استرالیا، در آغاز سفر ششروزهاش به چین در شانگهای که انتظار میرود عمدتا بر امنیت و تجارت متمرکز باشد، گفت کانبرا خواهان هیچ تغییری در وضعیت موجود تایوان نیست.
وزیر صنایع دفاعی استرالیا نیز در مصاحبه جدید خود گفت این کشور نگران تقویت نیروهای هستهای و متعارف چین و خواستار «منطقهای متوازن» در هند-آرام است که هیچ کشوری در آن برتری و تسلط نداشته باشد.
کانروی گفت چین در پی احداث پایگاهی نظامی در اقیانوس آرام است که به نفع استرالیا نیست.
دفتر مطبوعاتی کاخ سفید به واشنگتنپست گفته است شواهد فراوانی وجود دارد که کمکهای امریکا به افغانستان از سوی طالبان مصادره شده و به مردم نرسیده است. با توقف کمکهای بشردوستانه امریکا، گروههای امدادی هشدار دادهاند که این روند پیامدهای ویرانگری برای مردم افغانستان خواهد داشت.
واشنگتنپست روز یکشنبه با بازتاب روایت شماری از افغانها به تاثیر فاجعهبار توقف کمکهای بشردوستانه امریکا در افغانستان پرداخته است.
محمد عثمان میگوید که اگر روزی ثروتمند شود در گام نخست ابتداییترین اقلامی که ماههاست خانوادهاش از آنها محروماند، خواهد خرید؛ یک بوجی آرد، شکر و مقداری روغن خوراکی.
عثمان میگوید: «فقط یکی از پسرهایم کار دارد.». او با نشان دادن دستان ترکخوردهاش از سالها کار سخت میافزاید: «دولت به ما هیچ چیزی نداده و حالا هیچ کشور دیگری هم کمک نمیکند.»
در طول جنگ ۲۰ ساله امریکا علیه طالبان، روسای جمهور امریکا وعده دادند که افغانستان، یکی از فقیرترین کشورهای جهان را رها نخواهند کرد.
پس از خروج نیروهای امریکایی در ۲۰۲۱ و بازگشت طالبان به قدرت، ایالات متحده بزرگترین کمککننده بشردوستانه باقی ماند و بیش از ۴۰ درصد کمکهای بشری را تأمین میکرد.
با اینحال این طناب نجات با بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید و اعلام توقف فوری کمکهای خارجی تقریبا قطع شد.
حکومت ترامپ اقدام به انحلال آژانس توسعه بینالمللی امریکا و لغو هزاران قرارداد کمک در سراسر جهان کرد.
در افغانستان، تقریبا تمام پروژههای اقتصادی و بشردوستانه تأمینشده توسط امریکا به ارزش حدود ۵۰۰ میلیون دالر قطع شدهاند.
وزارت خارجه امریکا در ۸ اپریل تایید کرد که تأمین مالی برنامه جهانی غذا را در افغانستان بهدلیل نگرانی از «سود بردن گروههای تروریستی» قطع کرده است.
هشدار امدادگران درباره فاجعه انسانی
امدادگران هشدار دادهاند که این کاهشها پیامدهای ویرانگری برای افغانهای عادی خواهد داشت؛ از جمله کسانی که بهتازگی از کشورهای همسایه اخراج شدهاند.
برخی مقامهای طالبان ادعا کردهاند افغانستان دیگر به کمک غرب نیاز ندارد، اما اکنون در تأمین داروخانهها و سرپا نگهداشتن اقتصادی در حال فروپاشی، با مشکل مواجهاند.
افغانها میگویند این امر خشم پنهان اما فزاینده عمومی را بهدنبال داشته است.
به گفته سازمان جهانی بهداشت، تا ماه جون فعالیت بیش از ۴۲۰ مرکز درمانی متوقف یا خاتمه یافته است. این سازمان تخمین زده که بیش از ۳ میلیون نفر تحتتأثیر قرار گرفتهاند.
مقامات افغان میگویند برخی شفاخانهها با کمک دیگر اهداکنندگان توانستهاند فعالیت خود را از سر بگیرند، اما هشت کارشناس سلامت در مصاحبه با واشنگتنپست، از وخامت شدید شرایط درمانی خبر دادهاند.
بحران سوءتغذیه در راه است
امدادگران میترسند مراکز درمانی بهزودی با موجی از سوءتغذیه و بیماریهای مرتبط با آن روبرو شوند. برنامه جهانی غذا در افغانستان، که در سالهای اخیر بیش از یکسوم بودجهاش از امریکا تأمین میشد، اعلام کرد این هفته فقط قادر به کمک به یک میلیون نفر از میان ۱۰ میلیون نفری است که فورا به غذا نیاز دارند.
جان ایلیف، مدیر برنامه جهانی غذا در افغانستان میگوید: «سال ۲۰۲۵ بالاترین آمار سوءتغذیه شدید در تاریخ افغانستان ثبت شد.»
در یک شفاخانه عمومی در حومه غزنی، پزشکان گفتند که در حال اتمام ابتداییترین داروها مانند آنتیبیوتیکها، مسکنها و داروهای ضد سرطان هستند، داروهایی که پیشتر توسط نهادهای غیردولتی تأمینشده توسط امریکا فراهم میشدند.
پزشکی در لوگر گفت که کاهش کمکها باعث تعلیق کلینیکهای سیار شده و زنان و کودکان در مناطق دورافتاده را بدون دسترسی به خدمات درمانی رها کرده است.
در مناطق غیرشهری، به گفته پزشکی در غزنی، کمبود کپسول اکسیژن آنقدر جدی شده که پزشکان را مجبور به تصمیمگیریهای دشوار در اولویتدهی به بیماران کرده است.
رئیس یکی از شفاخانههای لوگر به واشنگتنپست گفت بیماران بهطور فزایندهای به درمانهای سنتی و دعا روی آوردهاند. او افزود: «تکیه بر طب سنتی و دعا کمکم دوباره بازمیگردد. بهجای متخصص ارتوپدی، به دنبال شکستهبند میگردند.»
پزشکان و پرستاران زیادی بیکار شدهاند یا حقوقشان کاهش یافته است. به گفته منابع، پرستاران زن نخستین کسانی بودند که اخراج شدند.
مقامهای برنامه جهانی غذا هشدار دادهاند که بحران گرسنگی پنهانی در جریان است که ممکن است زمانی نمایان شود که دیگر دیر شده باشد. آیلیف میگوید: «ما شاهد تلفات مرگبار گستردهای خواهیم بود.»
شرفالدین زمان، سخنگوی وزارت صحت طالبان در مصاحبه با واشنگتنپست در کابل، به تأثیرات مخرب قطع کمکهای امریکا بر شفاخانههای افغانستان اذعان کرد و گفت: «لطفا مردم افغانستان را فراموش نکنید.»
اما عبداللطیف نظری، مقام ارشد وزارت اقتصاد طالبان، در مصاحبهای رادیویی در ماه جون گفت کمکهای خارجی «تبلیغاتی» است و افزود: «ما مشکلات خود را با تولید داخلی حل میکنیم.»
با اینحال، واقعیت اقتصادی برای بسیاری از خانوادهها تیرهوتار است. مصاحبه با بیش از شش افغان نشان میدهد که پشت درهای بسته، شکایت از فقر و بیکاری بیشتر شده است.
آریا، زن ۲۱ ساله در کابل میگوید: «هیچکس جز اعضای طالبان این روزها نمیتواند شغلی پیدا کند.»
حتی کارمندان دولتی هم تحت فشار هستند. چند نفر از آنها به واشنگتنپست گفتهاند که حقوقشان کاهش یافته یا با تأخیر پرداخت میشود.
یکی از مقامات که پس از ۲۰۲۱ از دولت پیشین به رژیم طالبان پیوسته، میگوید: «در میان کارمندان وزارتخانهها ناامیدی موج میزند. همه منتظرند ببینند چه میشود.»
شبکه خبری الجزیره گزارش داد که در پی حملات هوایی اسرائیل در روز یکشنبه، دستکم ۲۷ فلسطینی کشته شدند. بمباران بیوقفه اسرائیل در سراسر غزه، روز گذشته نیز ۱۱۰ کشته بر جای گذاشت.
وزارت بهداشت غزه اعلام کرده است که از آغاز تهاجم اسرائیل تاکنون ۵۷ هزار و ۸۸۲ نفر کشته و بیش از ۱۳۸ هزار نفر زخمی شدهاند.
حملات اسرائیل در حالی ادامه یافته است که تلاشها برای برقراری آتشبس در غزه و آزادی گروگانها جریان دارد.
پیشتر یک مقام اسرائیلی به رویترز گفت که این کشور با پیشنهاد توافق آتشبس ۶۰ روزه و آزادی گروگانها موافقت، اما حماس آن را رد کرده است.
رویترز به نقل از منابع آگاه فلسطینی و اسرائیلی گزارش داد مذاکرات برای آتشبس به دلیل اختلاف بر سر میزان عقبنشینی نیروهای اسرائیلی از غزه به بنبست مواجه شده است.
دفتر تحقیقات سوانح هوایی هند در یک گزارش ابتدایی اعلام کرد که خلبانان هواپیمای بوئینگ ۷۸۷ شرکت ایر ایندیا که در اواخر جوزا سقوط کرد، هنگام کنترول کلید قطع سوخت سردرگم شده بودند.
طبق این گزارش، کلیدهای قطع سوخت موتور تقریباً همزمان جابهجا شده و باعث قطع سوخترسانی به موتورها شدند.
طبق گزارش، این هواپیما که از احمدآباد هند عازم لندن بود، اندکی پس از برخاستن، دچار کاهش قدرت پیشرانه شد و شروع به سقوط کرد.
فیلمهای دوربین مداربسته نشان دادند که تقریبا بلافاصله پس از برخاستن هواپیما، توربین اضطراری هوا (RAT) فعال شده، امری که نشانهای از قطع نیروی پیشرانهها تلقی میشود.
در گزارش آمده که در لحظات پایانی پرواز، صدای یکی از خلبانان در ضبطکننده صوتی کابین شنیده میشود که از همکار خود میپرسد چرا سوخت را قطع کردهای؟ دیگری در پاسخ میگوید که او چنین کاری نکرده است. گزارش مشخص نکرده که کدامیک از این جملات از سوی خلبان اصلی و کدامیک از سوی کمکخلبان گفته شده، و همچنین معلوم نیست که کدامیک پیام وضعیت اضطراری «میدی، میدی، میدی» را مخابره کرده است.
برپایه گزارش، کلیدهای سوخت تقریباً همزمان، از حالت «روشن» به «قطع» تغییر وضعیت دادهاند. گزارش اولیه توضیح نداده که چگونه این کلیدها ممکن است در جریان پرواز به حالت قطع درآمده باشند.
این گزارش، پرسشهای تازهای را درباره جایگاه کلیدهای حیاتی قطع سوخت موتور هواپیما مطرح میکند.
خلبان اصلی، سومیت سابهروال ۵۶ ساله و مربی پرواز ایر ایندیا بود و ۱۵ هزار و ۶۳۸ ساعت سابقه پرواز داشت. کمکخلبان، کلایو کوندر ۳۲ ساله با ۳ هزار و ۴۰۳ ساعت سابقه پرواز بود.
سقوط هواپیمای ایر ایندیا مرگبارترین سانحه هوایی در یک دهه گذشته در سطح جهان است.
این هواپیما دارای ۲۴۲ سرنشین بود که همه بهجز یک نفر کشته شدند.
