موسسه بینالمللی «ورلد ویژن» میگوید میلیونها کودک افغان هر روز در معرض خطر ماینها و مهمات منفجر ناشده قرار دارند. این سازمان گفت کاهش بودجه ماین روبی تهدید جدی برای جان و آینده کودکان در افغانستان است.
موسسه بینالمللی «ورلد ویژن» گزارشی از انفجار ماین در ولسوالی قادس ولایت بادغیس منتشر کرده است که در آن دو کودک به نامهای صلاحالدین ۱۲ ساله و نجمالدین ۱۰ ساله جان باختند.
این حادثه در ۱۸ ثور سال جاری، هنگام بازی و کار در زمینی حدود ۱۰ کیلومتر دورتر از خانه این کودکان رخ داده است.
در رویداد دیگری، در سوم سرطان، در ولسوالی درهنور ولایت ننگرهار، دو کودک دیگر بر اثر برخورد با یک وسیله منفجرناشده کشته و دو کودک دیگر زخمی شدند.
این موسسه اعلام کرد که ۶.۴ میلیون افغان در معرض خطر مهمات منفجرناشده زندگی میکنند و کودکان ۸۰ درصد قربانیان کشته و زخمی ناشی از این انفجارها را تشکیل میدهند.
«ورلد ویژن» افزوده است که برآوردها نشان میدهد هر ماه حدود ۴۰ کودک در افغانستان بر اثر این بقایای جنگ کشته یا به شدت زخمی میشوند.
مدیر منطقهای این سازمان در بادغیس گفته است: «به دلیل دههها جنگ، مهمات منفجرناشده تقریبا همه ولسوالیهای بادغیس را تهدید میکند. در میان هفت ولسوالی، بالامرغاب و جوند بیشترین آلودگی را دارند.»
در این گزارش آمده است که حدود ۱۳۳ کیلومتر مربع زمین زراعتی، ۸۷۸ کیلومتر مربع چراگاه، ۱۶۷ کیلومتر مربع مناطق مسکونی و عمومی و ۳۲ کیلومتر مربع کانالهای آبیاری و جادهها در افغانستان به ماینها و مهمات منفجرناشده آلوده هستند.
«ورلد ویژن» هشدار داده است که در سال ۲۰۲۵ یکسوم ظرفیت بخش پاکسازی ماینها در افغانستان به دلیل کاهش شدید بودجه و حمایتهای مالی از بین رفته است.
بر اساس این گزارش، مقامهای ایرانی اعلام کردهاند که روند اخراج مهاجران فاقد مدرک تا زمانی ادامه خواهد داشت که تمام افغانهای بدون اسناد قانونی از کشور خارج شوند؛ جمعیتی که حدود چهار میلیون نفر برآورد میشود.
ساندی تایمز نوشته است که این تصمیم پس از جنگ دوازدهروزه اخیر ایران و اسرائیل شدت گرفته و برخی مقامهای ایرانی مدعی شدهاند که شماری از افغانها برای دشمن جاسوسی کردهاند. به گفته ساندی تایمز، در همین زمینه رسانههای دولتی ایران اعترافات تلویزیونی یک شهروند افغان را منتشر کردهاند که گفته است در برابر دریافت دوهزار دالر، اطلاعاتی را به فردی دیگر در آلمان منتقل کرده است.
آشفنگی، گرما و فشار در اسلامقلعه
این گزارش میافزاید که در روزهای گذشته، در مرز اسلامقلعه صحنههایی از آشفتگی و تراکم افراد گزارش شده و در برخی موارد، بیش از چهل هزار نفر ظرف چند ساعت به مرز منتقل شدهاند. دمای هوا در این مناطق گاهی نزدیک به پنجاه درجه سانتیگراد رسیده است. یکی از مهاجران در مرز اسلامقلعه فریاد زده است: «اسرائیل از ایران رحم بیشتری دارد.»
ساندی تایمز به نقل از فوزیه کوفی، نماینده پیشین پارلمان افغانستان، گزارش داده است که رانندگان محلی در برابر دریافت پول، مهاجران افغان را تا میانههای بیابان برده و سپس آنها را رها میکنند.
بر پایه این گزارش، بسیاری از اخراجشدگان از طالبان گریختهاند، از جمله زنان فعال، کارمندان حکومت پیشین و کسانی که در ایران نیز زندگی امنی ندارند. این روزنامه از زنی بهنام بامین بهمنی یاد کرده که آموزگار پیشین در کابل بوده و پس از بازداشت توسط طالبان، همراه با فرزندش به ایران گریخته است. او اکنون در یکی از روستاهای شرقی ایران، در بیم بازداشت و اخراج زندگی میکند.
ساندی تایمز همچنین به نقل از سازمان بینالمللی مهاجرت نوشته است: «افزایش بیسابقه اخراجها، توانایی ما و شرکای امدادرسان را برای ارائه کمک مختل کرده است». این سازمان تنها توانسته است به ده درصد نیازمندان خدمات ارائه دهد.
زندگی برخی از مهاجران ظرف چند دقیقه در پاکستان از هم پاشیده است
ساندی تایمز همچنان نوشته است که در کنار ایران، پاکستان نیز روند مشابهی را دنبال میکند. بهنوشته این روزنامه، از ماه اپریل سال جاری، دولت پاکستان دور تازهای از بازداشت و اخراج مهاجران را آغاز کرده و تاکنون بیش از ۳۲۳ هزار مهاجر افغان را از خاک خود خارج کرده است. در گزارش آمده است که در سال گذشته نیز حدود یک میلیون افغان از پاکستان اخراج شده بودند.
بر اساس این گزارش، بسیاری از این افراد سالها در ایران یا پاکستان زندگی کردهاند، برخی از آنها متولد همین کشورها هستند و زندگیشان تنها ظرف چند دقیقه از هم پاشیده شده است. این روند، بهویژه برای دختران نوجوان، فعالان زن و خانوادههای پنهانشده در شهرها، پیامدهای جدی انسانی بهدنبال داشته است.
سازمان ملل متحد اعلام کرده که از آغاز سال جاری میلادی، بیش از یک میلیون و چهارصد هزار نفر «بازگشته یا بهاجبار بازگردانده شدهاند» و گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر افغانستان، ریچارد بنت، در واکنش به این وضعیت گفته است: «واداشتن افغانها به بازگشت به کشوری که درگیر بحران انسانی است و بهگونه سیستماتیک زنان و دختران را سرکوب میکند، غیرقابلقبول است.»
