هشت عضو حزب تحریک انصاف عمران‌خان به ۱۰ سال زندان محکوم شدند

دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد روز دوشنبه اعلام کرد که تا تاریخ ۲۱ جولای(۳۰ سرطان)، یک هزار و ۵۴ نفر هنگام تلاش برای گرفتن غذا جان خود را از دست داده‌اند.

از این تعداد، ۷۶۶ نفر در نزدیکی مکان‌های توزیع بنیاد بشردوستانه غزه و ۲۸۸ نفر نیز نزدیک کاروان‌های کمک‌رسانی سازمان ملل و دیگر سازمان‌های بشردوستانه کشته شده‌اند.

یک سخنگوی این دفتر گفت: «اطلاعات ما از منابع متعدد و معتبر، شامل تیم‌های صحی، سازمان‌های بشردوستانه و حقوق بشری به دست آمده است. این اطلاعات طبق روش‌های دقیق ما در حال راستی‌آزمایی است.»

در مقابل، اسرائیل و بنیاد بشردوستانه غزه در مورد این آمار ابراز تردید کرده‌اند. اسرائیل به همراه امریکا که سیستم توزیع کمک‌های بشردوستانه را راه‌اندازی کرده‌اند، می‌گویند این سیستم برای جلوگیری از سرقت کمک‌ها توسط حماس ضروری است.

سازمان ملل اما از همکاری با بنیاد بشردوستانه غزه امتناع کرده و ساختار این سیستم را غیراخلاقی توصیف کرده است.

سیستم توزیع کمک‌های بنیاد بشردوستانه غزه از ماه می و با حمایت مالی و لجستیکی امریکا و اسرائیل راه‌اندازی شد. منتقدان می‌گویند این سیستم نه‌تنها به نیازمندان کمک نمی‌کند، بلکه خطرات بیشتری برای مردم عادی ایجاد کرده است.

همزمان، ۲۷ کشور جهان روز دوشنبه با انتشار بیانیه‌ای خواستار پایان فوری جنگ در غزه شدند. در این بیانیه آمده است که رنج غیرنظامیان در این منطقه «عمق تازه‌ای» یافته است. این کشورها مدل توزیع کمک‌های اسرائیل را «خطرناک» توصیف کرده‌‌اند.

آنها همچنین اقدام اسرائیل را به دلیل «قطره‌چکانی کردن کمک‌ها و کشتار غیرانسانی غیرنظامیان در جستجوی غذا و آب» محکوم کردند.

وزارت خارجه اسرائیل این بیانیه را رد کرده و گفته است: «این اظهارات دور از واقعیت است و پیام اشتباهی به حماس می‌فرستد.»

افزایش گرسنگی و کشتار در غزه

به گفته سازمان ملل متحد، تنها در روز سه‌شنبه، دست‌کم ۴۳ فلسطینی، از جمله ۱۰ نفر که به دنبال کمک بودند، در حملات نیروهای اسرائیلی در غزه کشته شدند. این اتفاق یک روز پس از آن رخ داد که تانک‌های اسرائیلی برای اولین بار به مناطق جنوبی و شرقی شهر دیرالبلح در مرکز غزه وارد شدند.

اداره امدادرسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی، وابسته به سازمان ملل نیز اعلام کرده است که بیش از یک میلیون کودک در غزه با گرسنگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

ریچل کمینگز، از مدیران سازمان حفاظت از کودکان، وضعیت در غزه را «فاجعه‌بار» توصیف کرد.

او در گفتگو با الجزیره از دیرالبلح گفت که برای مدت طولانی هیچ مواد غذایی کافی در غزه وجود نداشته است. کمینگز افزود: «بازارها خالی‌اند و میزان موجود آب برای تامین نیازهای ۲ میلیون نفری که همگی در آستانه قحطی قرار دارند، کافی نیست.»

او گفت که در دیرالبلح، «افراد گرسنه، کودکانی با کاسه‌های خالی که به دنبال غذا و آب می‌گردند» را دیده است.

کمینگز اضافه کرد: «ما شاهد افزایش تعداد کودکان دچار سوءتغذیه در کلینیک‌ها و مراکز تغذیه خود هستیم... همچنین شاهد افزایش تعداد زنان باردار و شیردهی هستیم که آن‌ها نیز دچار سوءتغذیه شده‌اند.»

وی در ادامه گفت: «اکنون همه در غزه گرسنه‌اند، و حتی در تیم خود نیز می‌بینم که همکارانم به وضوح لاغر شده‌اند و نمی‌توانند در بازار غذا پیدا کنند.»

قحطی مصنوعی

مایکل فخری، گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد حق غذا، گرسنگی در غزه را یک قحطی «ساخته دست بشر» توصیف کرد.

فخری به الجزیره گفت: «آنچه اکنون در غزه می‌بینیم، وحشتناک‌ترین مرحله کارزار اسرائیل برای گرسنگی دادن مردم آنجا است.»

فیلیپ لازارینی، رئیس اداره امدادرسانی به فلسطینی‌ها، وابسته به سازمان ملل گفت که پرسنل پزشکی نیز از گرسنگی آسیب دیده اند. او گفت پزشکان، پرستاران و دیگر کارکنان صحی در غزه «به دلیل گرسنگی و خستگی ضعف می‌کنند.»

دیردره نونان، جراح کانادایی که به طور داوطلبانه در شفاخانه ناصر کار می‌کند، گفت: «در حال حاضر، شاهد هستم که چطور همکاران و بیمارانم از گرسنگی و قحطی شدید رنج می‌برند... افرادی را می‌بینم که برای انجام کارهای عادی خود با مشکل مواجه‌اند، زیرا انرژی لازم را ندارند.»

او افزودافرادی را دیده است که در حملات هوایی اسرائیل و حملات به خیمه‌های شان دچار جراحات شدید و سوختگی شده‌اند، سوءتغذیه دارند و توانایی «دریافت کالری و پروتئین اضافی‌ را ندارند که معمولاً برای بهبود این نوع جراحات و زنده ماندن ضروری است.»

علت مرگ اعلام نشده، اما او در سال‌های اخیر با بیماری‌هایی از جمله پارکینسون و مشکلات نخاعی درگیر بود. مرگ آزبرن تنها سه هفته پس از آخرین کنسرتش در بیرمنگام، زادگاهش، رخ داد؛ کنسرتی با حضور گروه بلک سبث و ستارگان متال همچون متالیکا و گانز اند روزز.

آزبرن که با نام اصلی جان مایکل آزبرن در خانواده‌ای کارگری به دنیا آمده بود، با گروه بلک سبث در دهه ۱۹۷۰ به شهرت رسید. او با آهنگ‌های مشهوری چون پارانوید (Paranoid)، وار پیگز (War Pigs) و سبث بلادی سبث (Sabbath Bloody Sabbath) آغاز کرد. این آهنگ‌ها به همراه چندین آلبوم انفرادی، بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه در جهان فروش کرد.

ریتم‌های خشن و مضامین تاریک آهنگ‌های او، از افسردگی و جنگ گرفته تا آخرالزمان، ویژگی کارش بود. سبک زندگی جنجالی‌اش، از ماجرای معروف به دندان گرفتن سر خفاش که از سوی یک هوادارش در صحنه اجرا پرتاب شد، تا مشکلات خانوادگی، او را به یکی از بحث‌برانگیزترین چهره‌های راک تبدیل کرد.

او همیشه اصرار داشت که فکر می‌کرده خفاش یک اسباب‌بازی است تا این که آن را دندان گرفت، متوجه اشتباهش شد و برای دریافت واکسین هاری به شفاخانه رفت. او بعدها گودی خفاش‌های برند خود را با سر قابل جدا شدن به فروش رساند.

آزبرن همواره هدف انتقاد گروه‌های محافظه‌کار و مذهبی بود که نگران تاثیر منفی موسیقی راک بر جوانان بودند. او به افراط و تفریط در سبک زندگی و ترانه‌هایش اذعان داشت، اما گزارش‌های اغراق‌آمیز مبنی بر اینکه او یک شیطان‌پرست واقعی است را به سخره می‌گرفت.

او در زندگی‌نامه‌ای که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد، گفت: «من در زندگی‌ام کارهای بدی انجام داده‌ام. اما شیطان نیستم. من فقط جان آزبرن هستم: یک بچه طبقه کارگر از آستون که شغلش در کارخانه را رها کرد و به دنبال خوش‌گذرانی رفت.»

او بعدها به دلیل اعتیاد از گروهش، بلک سبث، کنار گذاشته شد اما با آغاز فعالیت انفرادی و آلبوم «بلیزارد آو اوز» موفقیت دوباره‌ای را تجربه کرد.

او در دهه ۲۰۰۰ با برنامه تلویزیونی «آزبرن‌ها» محبوبیتی تازه یافت و در سال‌های پایانی عمر با بیماری و محدودیت‌های فیزیکی دست‌وپنجه نرم کرد.

این اقدام در حالی صورت گرفت که متحدان دونالد ترامپ تلاش می‌کنند بحرانی را که بر سر نحوه رسیدگی حکومت به پرونده اپستین، دوست سابق وی، ایجاد شده است را مهار کنند.

نمایندگان دموکرات از وزارت دادگستری می‌خواهند که پرونده‌های مربوط به جفری اپستین را علنی کند. این خواست از سوی حامیان ترامپ نیز حمایت شده است.

مرگ مشکوک جفری اپستین، سرمایه‌دار رسوای امریکایی و مجرم جنسی در سال ۲۰۱۹ در زندانی در نیویارک، بار دیگر به موضوعی بحث‌برانگیز در سیاست امریکا بدل شده و خشم هواداران محافظه‌کار دونالد ترامپ را برانگیخته است.

این افراد معتقدند که اپستین خودکشی نکرده و حکومت امریکا اطلاعات مربوط به ارتباط او با چهره‌های سرشناس را پنهان می‌کند. آنها معتقدند که اپستین با اسرائیل کار می‌کرد تا بر چهره‌های سرشناس بتواند اعمال نفوذ کند.

خشم حامیان رئیس‌جمهور به دلیل یادداشتی است که این ماه توسط وزارت عدلیه و اف‌بی‌آی منتشر شده است. در این یادداشت آمده بود که «هیچ مدرک معتبری» مبنی بر اینکه اپستین «از افراد برجسته باج‌گیری کرده است» و «لیست مشتریان اپستین» وجود ندارد.

اپستین در سال ۲۰۰۸ به جرم فحشا در فلوریدا محکوم شد و تنها ۱۳ ماه زندان کشید. اما در سال ۲۰۱۹، وزارت دادگستری امریکا او را به قاچاق جنسی دختران نوجوان متهم کرد.

او این اتهامات را نپذیرفت و پیش از برگزاری دادگاه، در سلول زندان در منهتن جان باخت. کالبدشکافی علت مرگ را «خودکشی از طریق حلق‌آویز کردن» اعلام کرد.

با این حال، مرگ اپستین و ارتباطاتش با چهره‌های ثروتمند و بانفوذ، موجب شکل‌گیری تیوری‌های توطئه شده است.

دونالد ترامپ در چند مصاحبه احتمال قتل را رد نکرده و در پاسخ به سوالی درباره انتشار اسناد مربوط به اپستین، گفته بود: «بله، منتشر خواهم کرد.»

مایک جانسون، رئیس مجلس نمایندگان روز سه‌شنبه به خبرنگاران گفت: «هیچ دلیلی وجود ندارد که کانگرس حکومت را مجبور به انجام کاری کند که قبلاً در حال انجام آن است.»

جانسون در مورد تلاش قانون‌گذاران برای مجبور کردن به رای‌گیری در مورد انتشار پرونده‌های تحقیقاتی وزارت دادگستری درباره جفری اپستین گفت: «این اقدامات چیزی جز بازی‌های سیاسی نیست.»

او افزود: «من متقاعد شده‌ام که وزارت دادگستری کار خود را انجام خواهد داد، این حکومت کار خود را انجام خواهد داد، و ما کار خود را انجام خواهیم داد.»

در ماه فبروری، پام باندی، دادستان کل امریکا، در گفت‌وگو با فاکس‌نیوز اعلام کرد که فهرست مشتریان اپستین که از دختران نوجوان سوءاستفاده می‌کردند، روی میز اوست و در حال بررسی آن است. اما در هفت جولای، وزارت دادگستری در یادداشتی رسمی اعلام کرد که اپستین خودکشی کرده و هیچ فهرست محرمانه یا مدرکی دال بر اخاذی از افراد بانفوذ وجود ندارد.

این موضع‌گیری موجب شد بخش‌هایی از هواداران ترامپ به‌شدت به حکومت حمله کنند و مدعی شوند که اسناد مهمی درباره ارتباط اپستین با چهره‌های قدرتمند پنهان شده است. این در حالی است که ترامپ در پست‌هایی در شبکه اجتماعی تروث‌سوشیال، از باندی دفاع کرد و منتقدان را «ضعیف» خواند که با دموکرات‌ها همسو شده‌اند.

ترامپ دوست سابق اپستین بود، اما بعداً با یکدیگر اختلاف پیدا کردند.

این خروج از ۳۱ دسامبر ۲۰۲۶ اجرایی خواهد شد.

آنا کلی، سخنگوی کاخ سفید، با تأیید این تصمیم گفت: «رئیس‌جمهور ترامپ تصمیم گرفته است ایالات متحده را از یونسکو خارج کند؛ سازمانی که به باور ما از اهداف فرهنگی و اجتماعی تفرقه‌برانگیز حمایت می‌کند، اهدافی که به‌طور کامل با سیاست‌های عقل‌گرایانه‌ای که مردم امریکا در انتخابات نوامبر به آن رأی دادند، در تضاد است.»

وزارت خارجه ایالات متحده نیز اعلام کرد که ماندن در یونسکو در راستای منافع ملی نیست. وزارت افزود که یکی از دلایل خروج، پذیرش فلسطین به‌عنوان کشور عضو از سوی یونسکو بود؛ اقدامی که «بر خلاف سیاست ایالات متحده» بود و به «افزایش شعارهای ضد اسرائیلی درون این سازمان» انجامید.

رئیس یونسکو گفته است که از تصمیم ترامپ عمیقا متاسف است، اما این اقدام «قابل پیش‌بینی» بوده و یونسکو برای آن آماده شده است. او گفت که این سازمان تنها حدود ۸ درصد از بودجه‌اش را از ایالات متحده دریافت می‌کند.

مقام‌های یونسکو اعلام کردند که خروج امریکا تاثیری محدود بر برنامه‌هایی خواهد داشت که از سوی این کشور تامین مالی می‌شدند.

ایالات متحده در سال ۱۹۴۵، هم‌زمان با تأسیس یونسکو، به عضویت این سازمان درآمد؛ اما نخستین‌بار در سال ۱۹۸۴ به‌دلیل آن‌چه «سوءمدیریت مالی» و «گرایش ضد امریکایی» خوانده می‌شد، از آن خارج شد. این کشور در سال ۲۰۰۳، در دوران ریاست‌جمهوری جرج دبلیو بوش، بار دیگر به یونسکو بازگشت؛ با این استدلال که این نهاد اصلاحات مورد نظر واشنگتن را عملی کرده است.

این کمیته روز سه‌شنبه، ۳۱ سرطان گزارشی را منتشر کرد که نشان می‌دهد مناطق ساحلی سوریه در این مدت صحنه‌ حملاتی علیه نیروهای امنیتی و کشتارهایی علیه علویان سوری بوده است.

جمعه العنزی، رئیس این کمیته گفت که این نهاد فهرستی از ۲۹۸ مظنون در نقض‌های انجام‌شده علیه علوی‌ها و ۲۶۵ مظنون در حملات به نیروهای امنیتی تهیه کرده است.

او افزود که اسامی این افراد به‌گونه عمومی منتشر نمی‌شود و برای ادامه تحقیقات به مراجع قضایی ارجاع داده شده‌اند. یاسر فرحان، سخنگوی این کمیته نیز گفت که تاکنون ۳۱ نفر در ارتباط با این حوادث بازداشت شده‌اند.

به گفته‌ او، خشونت‌ها از ششم مارچ با حمله به نیروهای امنیتی آغاز شد که در جریان آن ۲۳۸ تن از اعضای نیروهای امنیتی کشته شدند. بر پایه‌ یافته‌های این کمیته، این حملات از سوی نیروهای وابسته به رژیم اسد انجام شده است.