طالبان: موسسات بینالمللی کمکها را به گونه عادلانه توزیع نمیکنند
مقامهای وزارت امور مهاجران طالبان میگویند که در روند توزیع کمکهای بینالمللی برای بازگشتکنندگان، شفافیت، توازن و عدالت رعایت نشده است.
مقامهای وزارت امور مهاجران طالبان میگویند که در روند توزیع کمکهای بینالمللی برای بازگشتکنندگان، شفافیت، توازن و عدالت رعایت نشده است.
کمکهای بینالمللی در افغانستان معمولاً بدون دخالت مستقیم طالبان توزیع میشود؛ زیرا بسیاری از سازمانهای امدادرسان به دلیل تحریمها، نگرانیهای حقوقبشری و محدودیتهای وضعشده از سوی طالبان، از همکاری مستقیم با نهادهای این گروه خودداری میکنند.
اما محمودالحق احدی، رییس برنامهریزی و پالیسی وزارت مهاجرین طالبان، با اشاره به وضعیت افغانهای اخراجشده از ایران و پاکستان گفته است که سازمانهای بینالمللی باید بهگونهای متوازن از تمام مناطق افغانستان حمایت کنند.
او که در نشستی با هیئت کمکهای بشردوستانه بریتانیا سخن میگفت، تأکید کرد که زمینه برای فعالیت نهادهای خارجی در سراسر افغانستان فراهم شده، اما بهگفته او، نحوه تخصیص منابع هنوز عادلانه نیست.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که نهادهای بینالمللی، از جمله سازمان ملل، بارها از محدودیتهایی که طالبان بر فعالیت نهادهای امدادرسان و حقوقبشری وضع کردهاند، بهشدت انتقاد کردهاند. بسیاری از این نهادها میگویند که شرایط جاری، مانع ارائه مؤثر کمک به نیازمندان بهویژه زنان شده است.
پیشتر منابع محلی در کابل گزارش دادند که محتسبان امر به معروف طالبان در ۲۷ و ۲۸ سرطان، دهها زن جوان را از مناطق شهر کابل بهدلیل «بدحجابی» بازداشت کردهاند؛ اقدامی که با واکنشهای گسترده حامیان حقوق زنان و نهادهای بینالمللی مواجه شد.
بیشتر بخوانید: زنان کابل به دستور مستقیم ملا هبتالله بازداشت میشوند
سحر فطرت میگوید تداوم روند بازداشت زنان و دختران بهدلیل پوشش اختیاری، موجب ترس و ارعاب زنان در سراسر افغانستان شده است.
سارا (نام مستعار) به دیدبان حقوقبشر گفت: «در حال حاضر چیزی به نام بدحجابی در افغانستان وجود ندارد. اما هر چقدر هم طالبان محدودیت ایجاد کند، زنان و دختران همچنان به بیرون میروند و رنگ و زیبایی را به حجاب خود اضافه میکنند. بهنظر میرسد این، مشکل اصلی طالبان است.»
ناهید، خواهر سارا، میگوید: «مهم نیست چه شگرد یا قدرتی را بهکار ببرند، ما همچنان راهی برای بیرون رفتن پیدا میکنیم. نمیتوانیم در خانه زندانی باشیم.»
خانم فطرت میگوید این اظهارات سارا «از یکسو نشاندهنده ستم فراگیری است که زنان و دختران زیر سلطه طالبان با آن روبهرو هستند و از سوی دیگر، بر مقاومتهای روزمره و ظریف آنها تأکید دارد؛ مقاومتهایی که در آن زنان با مردسالاری چانه میزنند و بخشی از عاملیت و مالکیت خود را مطالبه میکنند.»
به باور این پژوهشگر دیدبان حقوقبشر، طالبان با کنترول بر بدن و هویت زنان درصدد آنست تا زنان و دختران را بیش از پیش از عرصه عمومی حذف کند.
خانم فطرت میگوید که این بخشی از نظامی گستردهتر است که مدافعان حقوق زنان افغان و کارشناسان سازمان ملل آن را «آپارتاید جنسیتی» مینامند.
پژوهشگر دیدبان حقوقبشر با اشاره به تشدید خشونتهای جنسیتی طالبان، از سکوت جامعه جهانی در مقابل این گروه انتقاد کرده و میگوید حتا برخی کشورها به عادیسازی این ستمها کمک کرده است.
خانم فطرت به رسمیت شناختن طالبان از سوی حکومت روسیه اشاره کرد. او خواستار حمایت کشورها از زنان و دختران افغان و حمایت از درخواست آنان برای بهرسمیتشناختن آپارتاید جنسیتی در افغانستان شد.
