دولت سوریه روز چهارشنبه چند قرارداد به ارزش مجموعی ۱۴ میلیارد دالر با شرکتهای بینالمللی در عرصههای زیرساخت، حملونقل و املاک امضا کرد. این اقدام نقطه عطفی در روند بازسازی سوریه پس از سالها جنگ عنوان شده است.
در میان قراردادهای تازه، طرح بزرگ چهار میلیارد دالری بازسازی فرودگاه دمشق و طرح دو میلیارد دالری راهاندازی متروی این شهر نیز به چشم میخورند. این دو قرارداد با دو شرکت قطری و اماراتی امضا شدهاند.
توافقات جدید در حالی انجام شده که حکومت تحت رهبری احمد شرع در سوریه، اخیرا با پیامدهای شدید درگیریهای فرقهای اخیر در سویدا مواجه بوده است.
این درگیریها که از ۱۳ جون میان جنگجویان بدوی و دروزی آغاز شد، به مداخله ارتش و حملات هوایی اسرائیل به دمشق انجامید.
احمد شرع، رئيسجمهور دولت موقت سوریه و تام باراک، نماینده ویژه امریکا در امور سوریه، در مراسم امضای قراردادها حضور داشتند. به گزارش خبرگزاری دولتی سوریه، شرع در این مراسم امضای قراردادها را «دستاورد بزرگ دیگر» خواند و گفت که کشورش بهزودی به «کانونی نوین برای تجارت و شکوفایی» تبدیل خواهد شد.
سازمان ملل هزینه بازسازی سوریه پس از جنگ را بیش از ۴۰۰ میلیارد دالر برآورد کرده است.
سوریه در ماههای اخیر توافقات نظیر قرارداد ۸۰۰ میلیون دالری برای توسعه بندر طرطوس، قرارداد ۷ میلیارد دالری انرژی و قراردادهایی به ارزش ۶.۴ میلیارد دالر با عربستان سعودی برای سرمایهگذاری و همکاریهای اقتصادی امضا کرده است.
کازومی ماتسویی، شهردار هیروشیما در این مراسم که چهارشنبه ۱۵ اسد برگزار شد، از رهبران جهان خواست تا سیاست بازدارندگی هستهای را کنار بگذارند و با دیدن واقعیت بمباران اتمی، برای ساختن جهانی صلحآمیزتر اقدام کنند. او گفت:
«لطفاً به هیروشیما بیایید و با چشمان خود واقعیت بمباران اتمی را ببینید.»
شهردار هیروشیما با اشاره به درگیریهای جاری در اوکراین و خاور میانه، هشدار داد که این جنگها موجب پذیرش فزاینده سلاحهای هستهای شدهاند.
او گفت: «در میان رهبران جهان، این باور در حال گسترش است که داشتن سلاح هستهای برای محافظت از کشورها اجتنابناپذیر است. اما این طرز فکر، هم درسهای تاریخ را نادیده میگیرد و هم ساختارهای صلح جهانی را تضعیف میکند.»
او یادآوری کرد که امریکا و روسیه با هم بیش از ۹۰ درصد کلاهکهای هستهای جهان را در اختیار دارند.
نخستین حمله اتمی در تاریخ بشر
در ۶ اگست ۱۹۴۵، هواپیمای بمبافکن امریکایی بی-۲۹ بهنام «انولا گی» بمب اورانیومی ۱۵ کیلوتنیای به نام «پسر کوچک» را بر شهر هیروشیما انداخت. در پی این حمله، تا پایان همان سال حدود ۱۴۰ هزار نفر جان باختند.
سه روز بعد، امریکا بمب پلوتونیومی دیگری را بر شهر ناگازاکی انداخت که ۷۴ هزار نفر دیگر را کشت. به دنبال این دو حمله، جاپان در ۱۵ اگست تسلیم شد.
در حالیکه هنوز درباره مشروعیت اخلاقی و نظامی این حملات بحث وجود دارد، بسیاری از امریکاییها باور دارند این بمبارانها جاپان را به تسلیم واداشت و کشتار بیشتر و ادامه جنگ جلوگیری کرد.
در مراسم امسال، نمایندگانی از ۱۲۰ کشور از جمله ایالات متحده شرکت کرده بودند. روسیه نمایندهای رسمی به این مراسم نفرستاده بود، اما متحدش بلاروس برای نخستینبار در چهار سال گذشته در مراسم حضور یافت. بنا به گزارش رسانههای جاپانی، نمایندگانی از تایوان و فلسطین نیز برای نخستینبار در این مراسم شرکت کردند.
هشدار بازماندگان
نهاد «نیهون هیدانکیو»، انجمن بازماندگان بمباران اتمی که سال گذشته برنده جایزه صلح نوبل شد، در این مراسم هشدار داد: «زمان کم است و تهدید هستهای از هر زمان دیگری بیشتر شده است. بزرگترین چالش ما حالا این است که حتی کمی هم که شده، کشورهای دارای سلاح هستهای را تغییر بدهیم.»
تبعیض، فراموشی و پیری بازماندگان
در سالهای پس از جنگ، بازماندگان بمباران اتمی – که در جاپان به آنان «هیباکوشا» گفته میشود – اغلب با تبعیض اجتماعی روبهرو بودند. شایعاتی مبنی بر حامل بودن بیماری یا ناقل بودن ژنتیکی به فرزندان، زندگی بسیاری از آنان را دشوار ساخت.
با گذشت زمان، سن بازماندگان بالا رفته و اکنون به یکی از نگرانیهای اصلی مرتبط با سالگرد این رویداد تبدیل شده است.
برای نخستینبار، شمار بازماندگان این حملات به کمتر از ۱۰۰ هزار نفر رسیده است.