سرنوشت مبهم یک کارمند قنسولگری ایران در مزار شریف پس از ۲۷ سال

یک باشنده ولسوالی رخه، گفت که مأموران امر به معروف طالبان با برخی از زنان به‌دلیل «نپوشیدن برقع» با خشونت شدید رفتار می‌کنند.

یک شهروند در پنجشیر روز جمعه، گفت: «امروز در پنچشیر خانم‌ها را در ایست‌های بازرسی از موتر پایین می‌کنند و به خاطر نپوشیدن چادری آزار و اذیت می‌کنند و رانندگان را به خاطر سوار کردن زنانی که چادری ندارند، لت‌وکوب می‌کنند.»

یک باشنده دیگر پنجشیر، گفت که طالبان تلاش‌ها برای جلوگیری از استفاده موبایل‌های هوشمند توسط مردم را هم تشدید کرده است.

او گفت که طالبان به باشندگان پنجشیر از جمله زنان هشدار داده‌ که از حمل موبایل‌های هوشمند خودداری کنند.

طبق اطلاعات برخی از باشندگان پنجشیر، طالبان محدودیت‌ها در این ولایت را از روز پنجشنبه تشدید کرده است.

100%

یک باشنده دیگر این ولایت روز جمعه به افغانستان اینترنشنال، گفت: «می‌خواستیم به کابل برویم، اما طالبان به خاطر اینکه زنان برقع نداشتند از سفر ما جلوگیری کردند.» او گفت درحالیکه زنان پوشش کامل داشتند.

طالبان اخیرا اقدامات سرکوبگرانه خود علیه زنان را در کابل افزایش داده و در بخش‌های مختلف پایتخت زنان را به بهانه آنچه بی‌حجابی می‌خواند، بازداشت کرده است.

به نظر می‌رسد اکنون موج جدید فشارها علیه شهروندان به ولایت پنجشیر نیز گسترش یافته است.

در ۱۷ اسد ۱۳۷۷، پس از سقوط شهر مزارشریف به‌دست طالبان، هشت دیپلومات و یک خبرنگار ایرانی در حمله مسلحانه به قنسولگری جمهوری اسلامی کشته شدند. آن زمان، طالبان مسئولیت این کشتار را به عهده نگرفت.

وزارت خارجه جمهوری اسلامی روز جمعه، در بیانیه‌ای بر لزوم روشن‌ شدن ابعاد این حمله، از جمله شناسایی عاملان آن و اتخاذ اقدامات ملموس برای اجرای عدالت تاکید کرد و نوشت که این موضوع را به‌طور جدی پیگیری می‌کند.

با این حال، در بیانیه وزارت خارجه جمهوری اسلامی از نام بردن طالبان به عنوان عامل این حمله خودداری شده است.

در این بیانیه آمده است: «بیست‌وهفت سال پیش ساختمان سرقنسولگری جمهوری اسلامی در مزارشریف افغانستان مورد هجوم تروریست‌های مسلح قرار گرفت و هشت نفر از دیپلومات‌های ایرانی به‌همراه خبرنگار ایرنا به شهادت رسیدند.»

جمهوری اسلامی پس از کشته شدن دیپلومات‌ها و یک خبرنگار، روز ۱۷ اسد را به عنوان روز خبرنگار در ایران نامگذاری کرد.

عباس عراقچی، وزیر خارجه جمهوری اسلامی اخیرا حادثه مزار شریف در دهه هفتاد خورشیدی را نقطه عطف همکاری میان دیپلومات‌ها و خبرنگاران ایرانی در «میدان» دانست.

پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان در اسد ۱۴۰۰، جمهوری اسلامی و روابط نزدیکی با این گروه برقرار کرده است. در نزدیک به چهار سال گذشته، مقام‌های جمهوری و طالبان بارها دیدارهایی داشتند.

وزیر خارجه جمهوری اسلامی در ماه دلو سال گذشته خورشیدی به کابل سفر کرد و اخیرا مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور این کشور نیز اعلام کرد که برای «گشودن صفحه‌ای جدید در روابط» آماده است به افغانستان سفر کند.

پیشتر افغانستان اینترنشنال به سندی از وزارت داخله طالبان دست یافته بود که نشان می‌داد رهبر این گروه مسئولیت تنظیم و اجرایی کردن یونیفرم رسمی برای نیروهای نظامی طالبان را به ابراهیم صدر سپرده است.

سخنگوی وزارت داخله طالبان گفته که هماهنگی میان نهادهای امنیتی این گروه و اجرای فرمان‌های هبت‌الله آخندزاده نیز بخشی از آجندای سفر صدر به زابل بوده است.

طالبان گفته که ابراهیم صدر سفرهای با اهداف مشابه به ولایت‌های مختلف انجام داده است.

طالبان و یونیفرم نظامی

منابعی در وزارت داخلهٔ طالبان به افغانستان اینترنشنال گفته‌اند که طی نزدیک به چهار سال گذشته، چندین‌بار در مورد اجرای یونیفرم نظامی توصیه شده، اما این‌بار به‌نظر می‌رسد که تصمیم‌گیری تحت دستور مستقیم رهبر طالبان انجام شده و برای اجرای آن، مسئولیت به یکی از نزدیکان ملاهبت‌الله سپرده شده است.

این منابع می‌افزایند که هم‌اکنون نیز در میان نیروهای طالبان اختلاف‌نظرهایی در مورد پوشیدن یونیفرم وجود دارد.

به گفته این منابع، برخی از طالبان در وزارت داخله به‌جای یونیفرم تعیین‌شده، لباس‌هایی مشابه با یونیفرم اما متفاوت و با طراحی دامن‌دار تهیه کرده‌اند که با لباس رسمی تفاوت دارد.

یک منبع آگاه اظهار داشته است: «نه‌تنها در نوع یونیفرم‌ها تفاوت وجود دارد، بلکه هر عضو طالبان بر اساس سلیقه شخصی خود رتبه‌هایی روی لباس نظامی خود نصب کرده و هیچ مرجعی برای جلوگیری از این کار وجود ندارد.»

این منابع همچنین می‌افزایند که تاکنون رتبه‌بندی نظامی نیروهای طالبان به‌شکل منظم ثبت نشده و در این بخش بی‌نظمی و هرج‌ومرج زیادی حاکم است.

حدود سه سال قبل ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان، در گفت‌وگو با رسانه‌ها گفته بود که به‌زودی برای نیروهای مسلح این گروه یونیفورم ویژه درنظر گرفته خواهد شد؛ اما با گذشت حدود سه سال، هنوز هم در کابل و برخی ولایات دیگر، نیروهای مسلح طالبان با لباس شخصی دیده می‌شوند که این موضوع موجب شکایت‌های گسترده مردم شده است.

الکساندر دوبرینت، وزیر داخله آلمان، روز پنج‌شنبه، ۱۷ اسد ۱۴۰۴، در مصاحبه‌ای اظهار داشت که کنترول‌های مرزی و بازگرداندن افراد پس از ماه سپتمبر نیز ادامه خواهد یافت. دوبرینت در اوایل ثور ، بلافاصله پس از به عهده گرفتن رهبری وزارت داخله، دستور تشدید کنترول‌های مرزی را صادر کرد.

به گفته دوبرینت، تلاش‌ها برای اخراج‌های بیشتر در جریان است. آلمان در ماه گذشته برای دومین بار از زمان تسلط طالبان در اسد ۱۴۰۰، ده‌ها پناهجو را به افغانستان اخراج کرد. وی گفت که این افراد «مجرمان سنگین و بسیار خطرناک» بودند.

سیاستمداران احزاب سبز و چپ به‌شدت از اظهارات دوبرینت انتقاد کردند. کلارا بونگر، سخنگوی امور داخلی حزب چپ، در گفت‌وگو با نشریه تاگس‌اشپیگل اظهار داشت: «الکساندر دوبرینت می‌خواهد خود را سختگیر نشان دهد، اما اقدامات او صرفاً نمایشی است که بار آن بر دوش جوامع محروم قرار می‌گیرد.»

وی افزود: «افراد از مراکز روان‌درمانی بیرون کشیده شده و به مناطق درگیر جنگ و بحران اخراج می‌شوند. این کار هزینه‌های هنگفتی دارد، اما برای هیچ‌کس امنیت به ارمغان نمی‌آورد.»

بونگر که حقوق‌دان نیز است، تاکید کرد: «ادعا می‌شود اخراج این مهاجران زندگی مردم آلمان را بهبود می‌بخشد، اما این یک اشتباه است. نه حقوق بازنشستگی افزایش می‌یابد و نه جاده‌ها امن‌تر می‌شوند. برعکس، کسانی که پناهجویان را از حقوق‌شان محروم کرده و به‌صورت جمعی آن‌ها را مجرم جلوه می‌دهند، احساسات نژادپرستانه را تشدید کرده و جامعه کارگری و فقیر را دچار تفرقه می‌کنند.»

او همچنین ادامه کنترول‌های مرزی را محکوم کرد و گفت: «مهاجران بدون ارزیابی اخراج می‌شوند، در حالی که دادگاه‌ها این اقدام را مغایر قانون دانسته‌اند.» بونگر افزود: «سیاست دوبرینت حقوق اساسی را زیر پا می‌گذارد و توازن سیاسی را به نفع راست‌گرایان تغییر می‌دهد. این به هیچ وجه مسئولانه نیست.»

مارسل امریش، سخنگوی امور داخلی حزب سبز، نیز نادیده گرفتن احکام دادگاه‌ها، حاکمیت قانون و انتقادات پولیس فدرال، اتحادیه‌های تجاری، سازمان‌های غیردولتی و کارگران مرزی از سوی دوبرینت را غیرمسئولانه خواند. وی اظهار داشت: «به‌جای تقویت ارزش‌های اتحادیه اروپا، او محدودیت‌های مرزی بیشتری اعمال می‌کند.»

آلمان برای زمینه‌سازی اخراج پناهجویان، با طالبان روابط برقرار کرده است. این کشور دو نماینده طالبان را در قنسولگری‌های افغانستان در برلین پذیرفته است. طالبان نیز اعلام آمادگی کرده‌اند که پناهجویان اخراج‌شده را بپذیرند.

این مقام بلندپایه طالبان روز پنجشنبه در مصاحبه با تلویزیون شمشاد گفت که «برخی همسایگان ما به‌ویژه پاکستان در افغانستان حکومت نمی‌خواهند، مهم نیست که طالب باشد یا مجاهد و یا کمونیست.» او گفت که حالا می‌دانند که پاکستان نمی‌خواهد در افغانستان حکومتی بیاید و روی پای خودش بیاستد.

عبدالطیف منصور افزود که پاکستان با دامن زدن به اختلافات و بحران، فکر می‌کند که اهداف اقتصادی و سیاسی‌اش در افغانستان محقق می‌شود.

او در خصوص اتهامات پاکستان درباره حمایت طالبان از تحریک طالبان پاکستان، بدون اینکه موجودیت تی‌تی‌پی در این کشور را رد کند، گفت که مراکز تی‌تی‌پی در خاک افغانستان با روی کار آمدن آنان ایجاد نشده است.

این مقام طالبان تاکید کرد که پاکستان نباید مشکلات داخلی خود را به گردن افغانستان بیاندازد. او گفت که خاک افغانستان علیه کشورهای همسایه و منطقه استفاده نمی‌شود.

این مقام ارشد طالبان گفت که تی‌تی‌پی ادعا می‌کند که در مراکز قبایلی مراکز دارد و شب و روز را سپری می‌کند. به گفته او، پاکستان به جای تهمت زدن به افغانستان باید به دنبال آنان در مناطق قبایلی برود.

این اظهارات در حالی صورت می‌گیرد که روابط طالبان و پاکستان پس از دو سال تنش‌ و اتهام‌زنی‌های متقابل، رو به بهبود نهاده است. اخیراً وزرای خارجه و داخله پاکستان به کابل رفته و با مقامات طالبان درباره تی‌تی‌پی و همکاری‌های اقتصادی و امنیتی گفت‌وگو کرده بودند. دو طرف توافق کردند که سطح روابط دیپلوماتیک خود را به سطح سفیر ارتقا ببخشند. همزمان، گزارش‌ها از گسترش روابط اقتصادی میان دو طرف حاکی است.

قرار بود که امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان نیز به پاکستان برود، اما شورای امنیت سازمان ملل متحد به وی مجوز سفر نداد.