طالبان در هلمند دهها نفر را به دلیل «تراشیدن ریش» بازداشت کرد
منابع روز شنبه ۲۵ اسد، به افغانستان اینترنشنال گفتند که محتسبان امر بهمعروف طالبان در لشکرگاه مرکز هلمند، دهها دکاندار را بهدلیل «تراشیدن ریش و آرایش موی» بازداشت کردند.
منابع روز شنبه ۲۵ اسد، به افغانستان اینترنشنال گفتند که محتسبان امر بهمعروف طالبان در لشکرگاه مرکز هلمند، دهها دکاندار را بهدلیل «تراشیدن ریش و آرایش موی» بازداشت کردند.
بنابر گزارشها، طالبان شماری از بازداشتشدگان را در بدل ضمانت آزاد کردهاند اما تعدادی همچنان در بندند.
پیش از این در روز پنجم جدی ۱۴۰۰ وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان با ارسال نامهای به ریاستهای این وزارت در ۳۴ ولایت گفت که «گذاشتن ریش، سنت پیغمبر است» و ریاستهای این وزارت وظیفه دارند تا به سلمانها این موضوع را تذکر بدهند.
در نامه آمده بود: «کوتاه کردن ریش کمتر از یک قبضه حرام است.»
بعدتر مسئول کمیسیون امر به معروف و نهی از منکر طالبان در ولایت هلمند در مکتوبی به تمامی سلمانیها و حمامهای شهر لشکرگاه، مرکز این ولایت به گونه جدی دستور داد که سر از یکشنبه (۴ میزان) کوتاه کردن ریش ممنوع است.
بر اساس گزارش، در همان روز در ولایت تخار نیز دستور مشابهی صادر شده بود.
یک فروشنده که نخواست نامش گرفته شود، به افغانستان اینترنشنال گفت: «یک هفته پیش مأموران امر به معروف به دکانها سر میزدند و کسانی را که ریشهای کوتاه داشتند و موهایشان مرتب بود، نامنویسی میکردند و میگفتند که هفته آینده برمیگردیم و اگر ریشهایتان کوتاه شده باشد، دیگر حق شکایت ندارید.»
در همین حال، دکاندار دیگری که برادرش روز شنبه بهدلیل تراشیدن ریش توسط طالبان بازداشت شده است، گفت: «ساعت ده بامداد بود که طالبان در دکانها میگشتند و جوانانی را که ریشهایشان تراشیده بود، با خود میبردند. من در این گرمای شدید سه ساعت جلوی ریاست امر به معروف نشسته بودم تا برادرم را آزاد کنند، اما او را رها نکردند. طالبان گفتند تا زمانی که ضمانت ندهید، برادرت را آزاد نمیکنیم.»
ساکنان بخشهای مختلف لشکرگاه میگویند مأموران امر به معروف فهرستی از همه دکانهای شهر تهیه کردهاند و هفتهای دوبار بر اساس همان فهرست به دکانها سر میزنند و اگر ببینند کسی ریش تراشیده، او را بازداشت میکنند.
پیش از این مأموران امر به معروف طالبان در ولایت قندهار نیز دهها نفر را به جرم تراشیدن ریش و آرایش مو بازداشت کرده و به زندان انداخته بودند و اکنون این روند به هلمند گسترش یافته است.
رئیس اداره امور حکومت پیشین در بخشی از مقالهای زیر عنوان «از دهه ۹۰ تا اختناق طالبانی؛ درسهایی از ناکامی سیاسی افغانستان و راهکارهای آینده» به عوامل سقوط جمهوریت پرداخته است.
آقای فضلی که از افراد نزدیک به اشرف غنی رئیسجمهور پیشین بود، در این مقاله نوشت امریکا پیش از سقوط جمهوریت به هواپیماهای ترابری و جنگی نیروهای هوایی افغانستان که برای بررسی فنی به خارج فرستاده شده بودند، اجازه نداد به کشور بازگردند. او اضافه کرد که در جولای ۲۰۲۱، برخی افسران نظامی افغان نیز مطلع شدند که همراه با خانوادههای خود به امریکا منتقل خواهند شد.
رئیس اداره امور حکومت رئیسجمهور پیشین با این اقدامات امریکا را به عنوان بخشی از عوامل سقوط برشمرده و تاکید کرده است که طالبان و امریکا قبلا بر سر انتقال قدرت توافق کرده بودند.
به باور آقای فضلی، سقوط دولت جمهوری نظامی نه، بلکه سیاسی بود؛ زیرا مالکیت نظام بهدست افغانها نبود. او افزود که حکومت در مذاکرات دوحه میان طالبان و امریکا به حاشیه رانده شده بود.
مشاور ارشد اشرفغنی نوشت که تنها دو ماه پیش از سقوط، بیش از ۱۰۰ شرکت قراردادی لجستیکی امریکایی – که مسئول تأمین نیروهای افغان بودند – بدون داشتن برنامه روشن برای انتقال به دولت افغانستان، کشور را ترک کردند. این امر بحران لجستیکی ناگهانی برای نیروهای ملی ایجاد کرد.
این مقام معتمد اشرفغنی نوشت که حکومت در آن زمان میتوانست برای اجماع داخلی تلاش کند، اما نتیجهای در پی نداشت؛ زیرا از یکسو امریکا نفوذ و قدرت بینظیری داشت و از سوی دیگر هیچ قوانین و بنیانهای پذیرفتهشدهای برای فرآیند سیاسی وجود نداشت. به گفته او، نتیجه این شد که دولت افغانستان کنار گذاشته شد و «جنگسالاران» در راهروهای هتلهای دوحه، مسکو، تهران و اسلامآباد روی سقوط نظام جمهوری و جایگاه خود در «حکومت اسلامی جدید» خیالبافی کردند.
