ده‌ها موتر باربری در گذرگاه تورخم به‌دلیل «فساد مالی طالبان» متوقف شده‌اند

آقای پارسی به همراه همسر و دخترانش از کابل به اسلام‌آباد و از آنجا به قطر سفر کرد تا روز سه‌شنبه ۱۸ سنبله به فرانسه منتقل شوند.

او از داخل هواپیما در راه فرانسه به افغانستان اینترنشنال گفت: «خوشحالم که پا به دنیای آزاد می‌گذارم، به جایی می‌روم که دخترانم دیگر رنج‌هایی را که من برای آزادی بیان کشیدم بر دوش نکشند، و فرداهایشان روشن‌تر از دیروز من باشد.»

رسول پارسی (عبدی) که به مواضع روشنگرانه و مخالفت با برداشت سختگیرانه طالبان از دین اسلام شناخته می‌شود، در ماه حمل ۱۴۰۲ از سوی استخبارات طالبان بازداشت شد. محکمه طالبان این استاد دانشگاه را به اتهام توهین به مقدسات و تبلیغ علیه نظام به ۱۶ ماه زندان محکوم کرد.

او در ۲۶ جوزای ۱۴۰۳،‌ به مناسبت عید قربان عفو و از زندان آزاد شد.

ایندریکا راتواته، معاون یوناما، گفت: «این لحظه‌ای است که جامعه جهانی باید عمیق‌تر بیندیشد و همبستگی خود را با مردمی نشان دهد که پیشتر نیز رنج‌های فراوانی را تحمل کرده‌اند.»

او با اشاره به نزدیک شدن فصل زمستان گفت: «تاب‌آوری مردم افغانستان همواره آزموده شده و خطر واقعی وجود دارد که با هر بحرانی، دستاوردهای شکننده سال‌های اخیر نیز از بین برود.»

بر مبنای آمار سازمان‌ملل زمین‌لرزه‌های شرق افغانستان بیش از ۲ هزار و ۲۰۰ کشته برجای گذاشته و حدود نیم میلیون نفر را در ولایت‌های کنر، لغمان و ننگرهار به‌طور مستقیم تحت تاثیر قرار داده است.

این سازمان می‌گوید بیش از ۶ هزار و ۷۰۰ خانه نیز تخریب شده و یا آسیب دیده است؛ بیشتر خانواده‌ها ذخایر غذایی خود را از دست داده‌اند و در فضای باز و شرایط ناامن و موقتی پناه گرفته‌اند.

تخریب و آسیب‌دیدگی زیرساخت‌های بهداشتی، مراکز صحی، مکاتب، عدم دسترسی به آب آشامیدنی صحی و خدمات صحی نیز از دیگر چالش‌های است که به گفته سازمان‌ملل، زلزله‌زدگان با آن مواجه اند.

سازمان‌ملل می‌گوید بودجه پیشنهادی برای حدود نیم میلیون زلزله‌زده به سازمان‌های امدادی اجازه می‌دهد پیش از فصل سرما عملیات خود را در مناطق کوهستانی آسیب‌دیده به‌سرعت گسترش دهند و کمک‌های چندبخشی شامل سرپناه، آب، غذا، آموزش و کمک‌های زراعتی و مالداری برای حفاظت از جان و معیشت مردم ارائه کنند.

به گفته منابع، «در وزارت داخله ریاست مستقلی تحت نام پولیس اینترپل وجود داشت و حدود ۱۲۰ نفر در این وزارت و حدود ۳۰ نفر دیگر در وزارت خارجه تشکیلات داشتند.»

بر مبنای اطلاعاتی که در صفحه وزارت داخله طالبان منتشر شده، افغانستان در ۲۱ اکتوبر سال ۲۰۰۲ عضویت سازمان اینترپل را در یکصد هفتادو یکمین اجلاس عمومی سازمان که در کشور کامرون برگزار گردید، کسب کرد.

در ابتدا مدیریت اینترپل در چوکات تشکیلات وزارت داخله ایجاد و آغاز به فعالیت کرد و بعدا نظر به نیازمندی تشکیل آن به تدریج انکشاف یافت.

در سال ۲۰۱۰، با کمک جامعه جهانی و اینترپل، ریاست پولیس بین‌المللی به سطح یک اداره مستقل ارتقا یافت که تحت مدیریت مستقیم معاون امنیتی وزارت داخله فعالیت می‌کرد و در ۱۳ بندر زمینی و ۴ میدان هوایی کشور، کابل، مزارشریف، هرات و قندهار، دفاتر محلی داشت.

منابع در وزارت داخله طالبان گفتند که پس از استیلای این گروه، ریاست اینترپل تنها با ایران، پاکستان، روسیه و دوبی ارتباط داشته است؛ آنان به‌رسمیت‌شناخته‌نشدن این گروه را عمده‌ترین علت محدودشدن فعالیت‌های اینترپل گفته‌اند.

این درحالی‌ست که در دولت پیشین، ریاست پولیس اینترپل دسترسی نهادها را به پایگاه‌های داده اینترپل و ۱۹۳ کشور عضو آن آسان کرده بود.

ماریا زاخارووا، سخنگوی این وزارت، گفت که کاورین پس از درخواست رسمی روسیه از سوی مقام‌های طالبان آزاد شده است. او در ماه جولای ۲۰۲۵ هنگام سفر به ولایت قندوز برای پژوهش‌های مردم‌شناسی بازداشت شده بود. طالبان او را به قاچاق زیورآلات متهم کرده و سپس به کابل، به اداره استخبارات منتقل کرده بودند.

کاورین برای مطالعه در ولایت‌های کنر، نورستان، کاپیسا و ننگرهار به افغانستان رفته بود. پس از بازداشت، تماس با او برای چندین هفته قطع شد. در این مدت، خانواده و همکاران او بارها ابراز نگرانی کردند. دوستان و همکارانش گفتند که زیورآلات و اشیای یافت‌شده در وسایل او صرفاً سوغات و هدیه بوده است.

کاورین: طالبان من را ضرب و شتم کردند

در نیمه ماه اگست گزارش‌هایی منتشر شد که او در یکی از بازداشتگاه‌های کابل نگهداری می‌شود، اما هیچ اتهام رسمی علیه او ثبت نشده است. او پس از آزادی گفت که در طول ۵۲ روز بازداشت، چند بار محل نگهداری‌اش تغییر کرد و برای گذراندن وقت در زندان با دیگر زندانیان ورزش می‌کرد، آواز می‌خواند و حتی دیوارهای سلول را نقاشی می‌کرد. به گفته او، طالبان در بازجویی‌ها ضرب و شتم هم کرده‌اند، اما نه به حدی که آثار آشکار بگذارد.

ماه گذشته زمانی که تاتارستان میزبان نشستی با حضور طالبان در آن کشور بود، مادر سواتاتوسلاو کاورین، از رستم مینیخانوف، رئیس‌جمهور تاتارستان خواست که برای آزادی پسرش کمک کند.

نخستین خبر آزادی او شامگاه هشتم سپتامبر از سوی خبرگزاری روسی زبان «ریا نووستی» نشر شد. بامداد نهم سپتامبر او عکسی از خود در میدان هوایی «شرمیتیفوی» مسکو منتشر کرد و چند ساعت بعد نوشت که «سرانجام به خانه برگشته است».

روسیه تنها کشوری در جهان است که حکومت طالبان را به رسمیت شناخته است.

عبدالله عبدالله، رئیس پیشین شورای عالی مصالحه ملی، در شبکه اجتماعی اکس نوشت که مردم افغانستان مسعود را به‌عنوان «مجاهد مؤمن، نماد استقامت و شخصیت عاری از تعصب» می‌شناسند.

صلاح‌الدین ربانی، رئیس جمعیت اسلامی افغانستان، در پیامی گفته است که نام مسعود با «تقوا، آزادی، عدالت و شجاعت» گره خورده است. او تأکید کرده که جامعه سیاسی باید امروز بیش از هر زمان دیگر بر میراث فکری مسعود و برهان‌الدین ربانی تمرکز کند تا از «استبداد و انحصارگرایی» عبور شود.

اسماعیل خان، از فرماندهان جهادی، در پیام خود گفته است که «حاکمیت‌های تحمیلی در تاریخ معاصر افغانستان محکوم به شکست بوده‌اند». او تنها راه برون‌رفت از بحران کنونی را «پذیرفتن تفاوت‌ها و گفت‌وگو برای رسیدن به اتحاد نظر» دانست.

در همین حال، طالبان در مورد سالروز ترور احمدشاه مسعود سکوت کرده و هیچ پیامی در این مورد منتشر نکرده است.

احمدشاه مسعود در ۱۸ سنبله ۱۳۸۰ در یک حمله انتحاری در ولایت تخار کشته شد.