تاجیکستان سه هزار تُن کمک بشردوستانه به زلزله‌زدگان افغانستان فرستاد

خانم السویدی گفت افغانستان با چالش‌های متعددی از جمله بحران اقتصادی، بیکاری، افزایش نیازهای انسانی، فقر، ناامنی غذایی، تغییرات اقلیمی، ادامه تحریم‌ها و بازگشت میلیون‌ها مهاجر روبه‌رو است.

او در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو افزود که جامعه جهانی باید به حمایت از بازسازی نهادهای افغانستان، رساندن کمک‌های بشردوستانه و حفظ گفت‌وگو با تمام طرف‌های افغان ادامه دهد تا شرایط لازم برای تحقق صلح و بازگشت افغانستان به جامعه جهانی فراهم شود.

السویدی گفت قطر در گفت‌وگوهای خود با طرف‌های افغان همواره بر حقوق بشر تاکید کرده و موضوع مشارکت زنان، تضمین حق آنان در آموزش و کار و حفاظت از حقوق همه اقشار افغانستان را مطرح می‌کند.

از سپتامبر ۲۰۲۱، پس از بازگشت طالبان به قدرت، این گروه رفتن دختران به مکتب‌های متوسطه و لیسه را ممنوع کرد. طالبان دلیل این ممنوعیت را «عدم سازگاری نصاب درسی با ارزش‌های اسلامی و فرهنگ افغانی» اعلام کرده است.

افزون بر آن، طالبان زنان را از بیشتر بخش‌های کاری، به‌ویژه اداره‌های دولتی و نهادهای غیردولتی، کنار گذاشته و محدودیت‌های گسترده‌ای بر حضور آنان در بازار کار وضع کرد؛ اقداماتی که با انتقادهای شدید جامعه جهانی روبه‌رو شده است.

به گفته آفاد، با این محموله، میزان مجموع کمک‌هایی که در قالب برنامه امدادرسانی «قطارهای نیکی» به افغانستان فرستاده شده، به بیش از ۱۰‌هزار و ۴۶۰ تُن می‌رسد. این کمک‌ها با همکاری هلال‌احمر ترکیه و نهادهای مدنی آن کشور آماده شده است.

پس از وقوع زمین‌لرزه شش درجه‌ای در کنر شماری از کشورها کمک‌های نقدی و غیر نقدی خود را به افغانستان ارسال کردند. ایران، اوزبیکستان، پاکستان و تاجیکستان کشورهایی هستند که در همسایگی افغانستان کمک‌های غیر نقدی خود را طی چند محموله به مناطق زلزله‌زده کنر فرستادند.

قطر علاوه بر کمک‌های غیر نقدی، به تازگی یک شفاخانه موقت را در مناطق آسیب‌دیده فعال کرده است. امارات متحده عربی و هند نیز کمک‌های غیر نقدی به افغانستان ارسال کردند. اما بریتانیا، آلمان، چین، استرالیا، کوریای جنوبی و ایرلند گفتند که کمک‌های نقدی به زلزله‌زدگان افغانستان در نظر گرفته‌اند.

بر اساس آماری که سه روز پیش، طالبان در اختیار رسانه‌ها قرار دادند، شمار قربانیان این زمین‌لرزه از دو‌هزار و ۲۰۰ کشته گذشته و بیش از سه‌هزار و ۶۰۰ نفر نیز زخمی شده‌اند. پس‌لرزه‌ها و لغزش زمین روند امدادرسانی را دشوارتر کرده و سازمان‌های امدادی می‌گویند محدودیت دسترسی، کمبود منابع و کاهش کمک‌های جهانی از چالش‌های اصلی است.

طالبان در ۲۸ سرطان آقای کاروین را به اتهام قاچاق جواهرات در شهر قندوز بازداشت کردند و سپس به کابل انتقال دادند.

ماه گذشته زمانی که تاتارستان میزبان نشستی با حضور طالبان در آن کشور بود، مادر سواتاتوسلاو کاورین، از رستم مینیخانوف، رئیس‌جمهور تاتارستان خواست که برای آزادی پسرش کمک کند.

روسیه تنها کشوری در جهان است که حکومت طالبان را به رسمیت شناخته است.

• 

  طالبان یک مردم‌شناس روسی را به اتهام قاچاق جواهرات بازداشت کرد

حال‌وش به نقل از منابع خود نوشت اجساد قربانیان در محل تیراندازی رها شده است.

این سازمان حقوق بشری نوشت که عصر دوشنبه ۱۷ سنبله مرزبانان ایرانی با سلاح‌های سنگین بدون هشدار قبلی به‌سوی گروه ۱۲۰ نفری مهاجران آتش گشودند.

کسانی که از این تیراندازی جان سالم بدر بردند به اطراف منطقه متواری شده و «نیروهای مرزبانی همچنان در حال تعقیب آنان هستند».

به نقل از گزارش حال‌وش «پس از چند ساعت، زخمی‌ها با آمبولانس به مراکز درمانی منتقل شدند».

وضعیت زخمی‌ها در شفاخانه سراوان «وخیم» گزارش شده است.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان یک هفته قبل (روز دوشنبه ۱۰ سنبله) گزارش داد که محمدعمر مخلص با دستور هبت‌الله آخندزاده از سمت خود در فرماندهی پولیس پکتیا برکنار و به‌عنوان آمر حوزه سوم کابل تعیین شده است.

به دنبال این جابجایی برخی از رسانه‌ها گزارش دادند که آقای مخلص از برکناری خود از فرماندهی پولیس پکتیا ناراض است.

به تازگی ویدیویی به دست افغانستان اینترنشنال رسیده است که در آن دیده می‌شود آقای مخلص در یک گردهمایی با لحن تهدید‌آمیز درباره رسانه‌ها سخن می‌گوید. منابع گفتند این ویدیو در مراسم خداحافظی مخلص از فرماندهی پولیس پکتیا ایراد شده است.

محمدعمر مخلص در این ویدیو رسانه‌ها را به «خیانت» متهم می‌کند و می‌گوید: «ما می‌خواستیم آن‌ها را بکشیم و از بین ببریم، آن‌ها را تعقیب می‌کردیم، اما آن‌ها نجات یافتند و زود خود را به اربابان شان رساندند.»

مخلص در ادامه در جملاتی که به نظر می‌رسد در واکنش به گزارش رسانه‌ها درباره نارضایتی او از برکناری از فرماندهی پولیس پکتیا باشد، می‌گوید: «رسانه‌ها هرگز خوشحال نباشند.» زیرا «اگر عسکر هم شوم افتخار می‌کنم.»

او در ادامه با اشاره به کارمندان رسانه‌ها اعتراف کرد که‌ قبلا دستور دریافت کرده بود که «مشرکان» را بکشد.

عمر مخلص گفت: «آن زمان دستور بود که مشرکان را بکشم، اما اکنون خداوند به من می‌گوید که از خدا، رسول و اولی‌الامر اطاعت کنم.»

در سال‌های گذشته، خبرنگاران و کارکنان رسانه‌های افغانستان بارها هدف قتل‌های هدفمند و خشونت‌‌آمیز طالبان قرار گرفته‌اند. براساس آمار نی، موسسه حامی رسانه‌های آزاد افغانستان، در بیست سال گذشته دستکم ۱۶۵ خبرنگار و کارمند رسانه در افغانستان کشته شده‌اند.

پس از سقوط دولت جمهوری اسلامی افغانستان در اسد ۱۴۰۰ و روی کار آمدن طالبان، فضای رسانه‌ای در افغانستان به شدت محدود شده است. ده‌ها رسانه‌ چاپی، رادیویی و تلویزیونی تعطیل یا فعالیت‌شان کاهش یافته و خبرنگاران، به ویژه زنان، با تهدید، بازداشت و محدودیت‌های شدید مواجه شده‌اند. خودسانسوری گسترده شده و موضوعاتی مانند حقوق زنان یا نقد طالبان عمدتا ممنوع است.

طالبان در چهار سال گذشته به‌طور پیوسته خبرنگاران را بازداشت و شکنجه کرده است. در چهار سال گذشته صدها خبرنگار و کارمندان رسانه از ترس حملات طالبان به کشورهای مختلف جهان پناه برده‌اند. هنوز صدها خبرنگار در کشورهایی مثل ایران و پاکستان در انتظار رسیدگی به پرونده‌های پناهندگی خود اند و با آینده نامطمین و خطر اخراج دست و پنجه نرم می‌کنند.