سخنگوی طالبان: پایگاه بگرام متعلق به افغانستان است نه چین و امریکا

قضات معرفی‌شده این محکمه شامل «اَراسِلی گارسیا دل سوتو»، «الیسندا کالوت-مارتینز» و «امیلیو رامیرز ماتوس» از اسپانیا، «غزال حارس» از افغانستان، «مای ال-سدانی» از مصر/امریکا، «مارینا فورتی» از ایتالیا، «راشده مانجو» از افریقای جنوبی و «کلپنا شرما» از هندوستان هستند.

در اعلامیه‌ای که از سوی «دادگاه مردمی برای زنان افغانستان» منتشر شده، آمده است که جلسات محکمه با بررسی بیانیه‌های دادستان‌های افغان، شهادت‌های زنان قربانی و شواهد کارشناسان بین‌المللی برگزار می‌شود. برگزارکنندگان گفته‌اند این روند فرصتی است برای مستندسازی نقض سیستماتیک حقوق زنان، تقویت صدای قربانیان و ایجاد فشار جهانی برای پاسخگو ساختن طالبان.

به گفته برگزارکنندگان، این هیئت قضایی متشکل از حقوقدانان، دانشگاهیان و مدافعان حقوق بشر است که در حوزه‌های عدالت انتقالی، حقوق بشر، حقوق زنان، آزادی رسانه‌ها و عدالت جنسیتی تجربه دارند. چهار دادستان افغان نیز در این دادگاه کیفرخواست رسمی را ارائه خواهند کرد و تحلیل حقوقی نقض حقوق زنان را در چارچوب موازین بین‌المللی تبیین می‌کنند.

انتظار می‌رود قضات در پایان جلسات، بیانیه‌ای مقدماتی صادر کنند که بازتاب‌دهنده شهادت‌ها و اسناد ارائه‌شده باشد. برگزارکنندگان تأکید کرده‌اند که روایت‌های زنان افغان نباید پشت درهای بسته باقی بماند و باید به عرصه عمومی جهانی راه یابد تا در برابر فراموشی مقاومت شود و عدالت مطالبه گردد.

این زلزله ساعت ۳:۲۱ دقیقه به وقت محلی رخ داده است.

براساس اطلاعات مرکز زلزله‌نگاری امریکا، این زلزله در عمق ده کیلومتری زمین رخ داده و مرکز آن شهر جلال‌آباد، مرکز ولایت ننگرهار بوده است.

طالبان گفته زخمی‌ها به شفاخانه حوزه‌ای انتقال یافته‌اند و وضعیت صحی آنان رضایت‌بخش است.

چند منبعی که در این نشست حضور داشتند، این خبر را تأیید کرده‌اند. به گفته‌ی آنان، برخی از مسئولان رسانه‌ها در جلسه استدلال کردند تا زمانی‌که تلویزیون ملی وابسته به طالبان در کابل به نشر چنین مواردی ادامه می‌دهد، نباید جلو فعالیت رسانه‌های خصوصی در هرات گرفته شود.

یوتیوبرهای حاضر در نشست نیز گفته‌اند که نشرات آنان بیشتر برای بیرون از افغانستان تهیه می‌شود و ارتباطی با داخل کشور ندارد. با این حال، مقام‌های اداره امر به‌معروف طالبان بر ممنوعیت پخش زنده تأکید کرده‌اند.

یک منبع رسانه‌ای در هرات گفته است که رسانه‌های محلی تنها در صورتی این محدودیت را خواهند پذیرفت که در سراسر افغانستان به‌گونه یکسان عملی شود.

پیش‌تر نیز طالبان در کابل و شماری از ولایت‌های دیگر جلو نشر تصاویر موجودات زنده رسانه‌ها را گرفته بودند. هرات پس از کابل، دومین ولایت افغانستان با بیشترین رسانه تصویری به‌شمار می‌رود.

شماری از زنان قالی‌باف در قندهار می‌گویند با قطع اینترنت که مهم‌ترین پل ارتباطی آنان با خریداران به‌شمار می‌رفت، کسب‌وکار خانگی‌شان متوقف شده است.

علاوه بر ولایات شمالی، ساکنان قندهار، هرات و پروان نیز از اختلالات در اینترنت خبر داده‌اند، هرچند این موارد به‌طور رسمی از سوی مقامات طالبان تأیید نشده است.

برای صبرینه حیات و ۹ زن دیگر که «صنایع دستی حیات» را راه‌اندازی کرده‌اند، قطع اینترنت موجب افزایش سه‌برابری هزینه‌های بسته‌های اینترنت مبایل شده است.

صبرینه به رویترز گفت که پیش‌تر سفارش‌ها را از داخل و خارج افغانستان دریافت می‌کرد، اما اکنون مجبورند بارها بسته‌های اینترنت موبایل فعال کنند که سه برابر بیشتر از فایبر هزینه دارد.

سخنگوی والی طالبان در بلخ گفته که «این اقدام برای جلوگیری از فعالیت‌های غیراخلاقی گرفته شده و راه‌حل بدیلی در داخل کشور برای رفع نیازهای ضروری توسعه خواهد یافت.»

دفتر رسانه‌های ولایت قندوز نیز بیانیه مشابهی صادر کرده است.

یک زن خیاط به رویترز گفت کارگاهش که برای بیوه‌ها و زنان نیازمند کار فراهم کرده بود، پس از قطع اینترنت از هم پاشیده است، زیرا فروش و سفارش‌ها وابسته به اتصال اینترنتی بوده است.

او گفت: «اگر نتوانم همین لقمه نان اندک را هم به‌دست بیاورم، مجبور خواهم شد این کشور را ترک کنم.»

اینترنت شریان حیاتی برای دانشجویان به‌ویژه دخترانی که از رفتن به مکتب‌های متوسطه و دانشگاه‌ها منع شده‌اند، بود، اما قطع شبکه این گزینه را نیز در افغانستان از میان برده است.

مدافعان حقوق دیجیتال می‌گویند این اقدام طالبان بیشتر کنترول است تا اخلاق.

عبیدالله، استاد دانشگاه به رویترز گفته است که این اقدام تکرار اقدام‌های پیشین طالبان است که با توجیه غیراخلاقی بودن، محدودیت‌هایی از جمله بر آموزش زنان اعمال می‌کردند و سپس وعده اصلاح می‌دادند که هیچ‌گاه عملی نمی‌شد. او افزود: «این نشان‌دهنده نسخه‌ای به‌شدت ضد مدرن از طالبان است. به نظر می‌رسد جنگ آن‌ها علیه مدرنیته است و همان تصویری را بازتولید می‌کنند که مردم پیش‌تر آن‌ها را به‌خاطرش مستبد می‌نامیدند.»

سازمان ملل می‌گوید این کمک برای افزایش مشارکت زنان در روند کمک‌رسانی و دسترسی زنان زلزله‌زده به خدمات بیشتر صرف خواهد شد.

سوزان فرگوسن، نماینده ویژه سازمان ملل در امور افغانستان، هشدار داده است: «تکان‌های بزرگ زمین‌لرزه ممکن است پایان یافته باشد، اما زنان و دختران آسیب‌دیده بدون دریافت کمک‌های فوری با یک فاجعه بلندمدت روبه‌رو خواهند شد.»

بسیاری از زنان در مناطق زلزله‌زده به دلیل هنجارهای محافظه‌کارانه و همچنین کمبود کارکنان زن امدادی، به بسیاری از خدمات اولیه و اساسی دسترسی ندارند.

بخش زنان سازمان ملل در تلاش است تا با سازمان‌های زن‌محور و رهبری‌شده توسط زنان همکاری کند تا نیازهای فوری زنان و دختران در ولایت کنر را برآورده سازند.

سازمان ملل می‌گوید از مجموع مبلغ درخواستی ۲.۵ میلیون دالر، ۸۰ هزار دالر برای حمایت از مشارکت زنان افغان در روند پاسخ‌دهی، تحلیل نیازهای زنان و دختران استفاده خواهد شد.