مقام‌های وزارت خارجه امریکا: واشنگتن در حال بازنگری سیاست خود در قبال افغانستان است

اسدالله، یکی از باشندگان اسپین بولدک، می‌گوید که دو طالب تلفنش را گرفتند و به او گفتند فردا به فرماندهی بیاید، اما تاکنون خبری از تلفن نیست و مرتب می‌گویند به استخبارات یا دفتر ولسوالی مراجعه کند.

یک باشنده دیگر نیز می‌گوید سه روز پیش تلفنش ضبط شده و طالبان وعده داده‌اند آن را پس بدهند، اما هنوز پاسخی دریافت نکرده است.

باشندگان می‌گویند افراد طالبان علاوه بر ضبط تلفن، رمز آن‌ها را نیز می‌خواهند و پس از گرفتن تلفن، همه عکس‌ها، مکالمات و اسناد شخصی را بررسی می‌کنند.

آن‌ها این اقدام را تجاوز آشکار به حریم خصوصی خود می‌دانند. به گفته آنها، این محدودیت تنها برای کنترول تلفن‌های هوشمند نیست، بلکه نقض آشکار زندگی خصوصی و حقوق مردم است.
به گفته یک باشنده، تنها تعداد کمی از تلفن‌ها بازگردانده شده و بیشتر آن‌ها مفقود شده‌اند.

محدودیت‌های دیگر طالبان شامل ممنوعیت پخش موسیقی، پوشش خاص، محدودیت تحصیل و کار زنان و ممنوعیت تجمعات عمومی است که زندگی روزمره مردم را بسیار محدود کرده است.

همچنین محدودیت استفاده از تلفن‌های هوشمند و قطع اینترنت پر سرعت در چند ولایت، مشکلات گسترده‌ای برای مردم ایجاد کرده است.
طالبان این اقدامات را به نام امنیت یا جلوگیری از فساد توجیه می‌کنند، اما مردم آن را محدود کردن آزادی‌ها و حقوق شخصی شان می‌دانند.

مقامات محلی طالبان در قندهار تاکنون در این زمینه توضیحی ارائه نکرده‌اند.

افغانستان اینترنشنال با چند نفر از شرکت‌کنندگان این تجمع اعتراضی گفت‌وگو کرده است.

ضیا فیض، یکی از برگزارکنندگان این تجمع گفت: «از حمل ۱۴۰۱ چندین بار تظاهرات کرده‌ایم. من سه سال در زندان بودم و اکنون از سنبله ۱۴۰۴ دوباره تجمع پارک آرژانتین را ادامه می‌دهم. خواست بیش از ۴۰۰ خانواده این است که عدالت و حقوق انسانی برابر به ما داده شود و نهادهای بین‌المللی در برابر بی‌توجهی و ناکارآمدی خود پاسخگو باشند.»

آقای فیض افزود تا زمانی که خواسته‌های شان برآورده نشود، این تجمع ادامه خواهد داشت.

حسینه رفیع، یکی دیگر از شرکت‌کنندگان این تجمع، در گفت‌وگو با افغانستان اینترنشنال گفت که گرمای اسلام‌آباد، باران‌ها و مشکلات بی‌سرپناهی تاثیر منفی بر تمام جنبه‌های زندگی‌شان گذاشته است.

او افزود: «دو ماه است که اینجا هستم، وضعیت روانی و جسمی ما روزبه‌روز بدتر می‌شود، اما برای بدست آوردن حقوق انسانی خود مبارزه می‌کنیم. از سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشری می‌خواهم که هر چه سریع‌تر به مشکلات ما رسیدگی کنند.»

شرکت‌کنندگان در این تجمع گاهی ویدیوهایی از وضعیت نامطلوب خود را در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کنند.

زرمینه حسینی یکی دیگر از اشتراک کنندگان این تجمع است. او نزدیک به دو ماه می‌شود که در این پارک با کودکانش در چادر زندگی می‌کند.

خانم حسینی می‌گوید: «از یک سو خوشحالم که همراه با کودکانم در این پارک در امان هستم و ترس از اخراج ندارم، اما از سوی دیگر شب‌های گرم و بارانی بسیار سخت می‌گذرد و امکانات اولیه زندگی را نداریم. کودکانم به آموزش و زندگی بهتر نیاز دارند، هیچ نهادی تاکنون به درخواست‌های ما گوش نداده است، اما من به مبارزه ادامه خواهم داد.»

شرکت‌کنندگان در این گردهمایی می‌گویند که خواسته‌های‌شان انسانی و مطابق قوانین بین‌المللی است.

به دنبال راه افتادن موج گسترده دستگیری مهاجران افغان در پاکستان، شماری از آنان به پارک‌های پایتخت پناه آورده اند و شب و روز را در آنجا می‌گذرانند. برخی از آنان گفتند که صاحب‌خانه‌های پاکستانی زیر فشار پولیس به آنها خانه اجاره نمی‌دهند.

پاکستان بیش از چهل سال میزبان مهاجران افغان بوده است، اما در حال حاضر این کشور روند اخراج هزاران مهاجر را سرعت بخشیده است.

کمیساری عالی پناهندگان سازمان ملل متحد و بسیاری از نهادهای بین‌المللی از پاکستان خواسته‌اند که به جای اخراج، راه‌هایی برای تضمین حقوق پناهجویان پیدا کند.
با این حال، تجمع پارک آرژانتین در اسلام‌آباد نشان می‌دهد که بسیاری از پناهجویان افغان خود را از توجه جهان محروم می‌دانند و خواستار «رفتار انسانی» هستند.

بر اساس گزارش سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، این رویداد روز دوشنبه، ۳۱ سنبله رخ داده است.

جزئیات بیشتری درباره هویت این زوج منتشر نشده است.

در گزارش آمده است که این زن و مرد هنگام تردد در این منطقه، به دلیل نبود علایم هشداردهنده در محل ماین‌گذاری شده، روی ماین رفته و جان خود را از دست داده ‌اند.

او روز چهارشنبه، ۲ میزان، در مراسم افتتاحیه این نشست گفت: «پاکستان به‌شدت نگران حضور گروه‌هایی چون تحریک طالبان پاکستان، ارتش آزادی‌بخش بلوچستان، و جنبش اسلامی ترکستان شرقی در افغانستان است.»

آقای دار از طالبان خواست اقدامات مشخص و ملموس برای جلوگیری از استفاده گروه‌های تروریستی از خاک افغانستان انجام دهد.

او گفت: «نیروهای امنیتی و شهروندان ما همچنان قربانی تروریسم برخاسته از افغانستان اند. اوایل همین ماه، ۱۲ سرباز پاکستانی در نبرد با جنگجویان تحریک طالبان پاکستان که از افغانستان نفوذ می‌کردند، در مرز دو کشور کشته شدند.»

وزیر خارجه پاکستان هشدار داد که گروه‌های تروریستی به‌طور روزافزون از فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی برای تبلیغات و تحریک به خشونت استفاده می‌کنند. او تاکید کرد: «این وضعیت تحت هیچ شرایطی قابل‌قبول نیست.»

او همچنین با اشاره به شرایط جهانی گفت: «نباید اجازه داد افغانستان بیش از این در انزوا باقی بماند. بن‌بست کنونی در روابط این کشور با جامعه جهانی نمی‌تواند برای همیشه ادامه یابد.»

وزیر خارجه پاکستان پیشنهاد داد یک گروه کاری از کارشناسان کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی تشکیل شود تا نقشه‌راهی برای رسیدگی به چالش‌های فوری افغانستان طراحی کند.

او تاکید کرد که پاکستان از همه تلاش‌ها برای تحقق صلح و توسعه در افغانستان حمایت می‌کند، اما این امر نیازمند «احترام متقابل، صداقت و اراده سیاسی طالبان» است. دار خاطرنشان کرد: «هیچ کشوری بیش از پاکستان خواهان ثبات و عادی‌سازی اوضاع در افغانستان نیست، زیرا سرنوشت دو ملت به‌شدت به یکدیگر گره خورده است.»

او با هشدار نسبت به تغییر اولویت‌های جهانی و احتمال نادیده گرفته‌شدن افغانستان، از سازمان همکاری اسلامی خواست بر بحران‌های چندگانه این کشور، از جمله تحریم‌های فلج‌کننده، تروریسم، قاچاق مواد مخدر، فروپاشی نظام بانکی، بیکاری، فقر، مسائل حقوق بشری و عدم به‌رسمیت‌شناختن دولت طالبان تمرکز کند.

دار همچنین بر ضرورت ارائه کمک‌های بشردوستانه بدون دستورکار سیاسی، تقویت اقتصاد و نظام بانکی افغانستان، تشویق طالبان به گفت‌وگو و پایبندی به تعهدات بین‌المللی، و لغو محدودیت‌ها علیه زنان و دختران افغان تاکید کرد.

او گفت: «سازمان همکاری اسلامی باید طالبان را ترغیب کند تا محدودیت‌های غیرموجه و مغایر با اصول اسلامی برای زنان و دختران را لغو کنند.»

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا پیشتر خواستار کنترول پایگاه هوایی بگرام شد و به طالبان هشدار داد که اگر این پایگاه را به واشنگتن تحویل ندهد، «اتفاقات بدی خواهد افتاد.»

او این پایگاه را برای نظارت بر فعالیت‌های اتمی چین مهم دانست و به رغم لحن تهدیدآمیزش، ابراز امیدواری کرد که با طالبان در مورد پایگاه مذکور به توافق برسد.

هراس از مردم

سخنگوی سازمان ملل واکنشی محتاطانه به قطع اینترنت در افغانستان نیز داشت.او به صدف امیری، خبرنگار افغانستان اینترنشنال گفت که اینترنت در افغانستان و شماری از کشورهای دیگر به این علت قطع و محدود می‌شود که طالبان و دیگر گروه‌های حاکم، «از صدای مردم هراس دارند.»

طالبان گفته است که اینترنت پرسرعت فایبر نوری را بخاطر جلوگیری از منکرات قطع کرده است. این تصمیم رهبر طالبان به تجارت و آموزش در افغانستان ضربه شدیدی زده است.