آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، با ابراز نگرانی از اوضاع سودان، خواهان توقف فوری درگیریها و دسترسی غیرنظامیان به کمکهای بشردوستانه شد. او هشدار داد که جنگ میان نیروهای مسلح سودان و شبهنظامیان از کنترول خارج شده و آن کشور را در آستانه فروپاشی کامل قرار داده است.
گوترش خواستار ایجاد گذرگاههای امن انسانی، توقف ورود سلاح به سودان و آغاز فوری مذاکرات سیاسی میان طرفهای درگیر شد. او هشدار داد که ادامه بیعملی جامعه جهانی، میتواند به فروپاشی کامل ساختار دولتی در سودان و گسترش خشونت در سراسر آن منطقه منجر شود.
در روزهای اخیر، شهر الفاشر، مرکز ایالت شمال دارفور، بهدست شبه نظامیان «نیروهای پشتیبانی سریع» افتاده و منابع محلی و بینالمللی از کشتارهای گسترده، اعدامهای میدانی و خشونتهای قومی در این منطقه خبر دادهاند. تصاویر ماهوارهای و گزارش نهادهای حقوق بشری از گورهای جمعی و تخریب گسترده مناطق مسکونی حکایت دارد.
سازمان جهانی بهداشت هشدار داده است که در پی محاصره شهرها، گرسنگی و بیماری بهسرعت در میان جمعیت غیرنظامی گسترش یافته و بسیاری از مردم دسترسی به دارو و مواد غذایی ندارند. به گفته مقامهای سازمان ملل، میلیونها نفر در سراسر سودان در معرض قحطی و بیخانمانی قرار گرفتهاند و راههای کمکرسانی در بیشتر مناطق مسدود شده است.
جنگ میان ارتش سودان و نیروهای پشتیبانی سریع از اوایل ۱۴۰۲ آغاز شد، اما اکنون اوج گرفته است. تا کنون هزاران نفر کشته و بیش از ده میلیون نفر در این کشور آواره شدهاند. نهادهای امدادی این بحران را «بدترین فاجعه انسانی سال» توصیف کردهاند.
چنی که از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۹ معاون جورج بوش پسر بود، بهشدت برای گسترش اختیارات ریاستجمهوری تلاش کرد. او همچنین نفوذ دفتر معاونت ریاستجمهوری را با تشکیل یک تیم امنیت ملی گسترش داد؛ تیمی که خود به یکی از مراکز قدرت درون حکومت بوش تبدیل شد.
او در روز ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، هنگام وقوع حملات القاعده به نیویارک و واشنگتن، در دفتر خود حضور داشت. در حالیکه بوش به مکانی امن منتقل شد، چنی همراه با دونالد رامسفلد، وزیر دفاع پیشین، کنترول تصمیمگیریهای امنیتی را در دست گرفت.
بهزودی نیروهای امریکایی وارد افغانستان شدند تا علیه طالبان بجنگند و اعضای القاعده را تعقیب کنند.
اما جایگاه چنی در تاریخ، بیش از هر چیز با تصمیم امریکا برای حمله به عراق تعریف میشود. او در دوران ریاستجمهوری جورج اچ. دبلیو بوش، وزیر دفاع بود و در جنگ خلیج فارس (۱۹۹۱-۱۹۹۰) با صدام حسین مقابله کرد.
در آستانه جنگ عراق، چنی مدعی شد که احتمالا میان عراق و القاعده و حملات یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ ارتباطی وجود دارد و صدام سلاحهای کشتار جمعی در اختیار دارد. در مارچ ۲۰۰۳، زمانیکه نیروهای امریکا و متحدانش به عراق حمله کردند، هیچ مدرکی برای این دو ادعا یافت نشد.
بر اساس پژوهش دانشگاه براون، از سال ۲۰۰۱ تاکنون «دستکم ۸۰۰ هزار نفر در نتیجه خشونت مستقیم جنگ در عراق، افغانستان، سوریه، یمن و پاکستان کشته شدهاند.»
او همچنین از «روشهای پیشرفته بازجویی» از مظنونان تروریستی که شامل غرق مصنوعی (واتربوردینگ) و محرومیت از خواب میشد، دفاع میکرد. اما دیگران، از جمله کمیته اطلاعات سنای امریکا و گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ضدتروریسم و حقوق بشر، این روشها را «شکنجه» خواندند.
نخستین جمهوریخواه در چند نسل
ریچارد بروس چنی در ۳۰ جنوری ۱۹۴۱ در شهر لینکلن ایالت نبراسکا، در روزی که رئیسجمهور وقت فرانکلین روزولت ۵۹ ساله شد، به دنیا آمد. پدر و مادرش، مارجوری و ریچارد چنی، از دموکراتهای سرسخت بودند.
او در کتاب خاطراتش «در زمان من» که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد، نوشت: «در خانوادهام احتمالا از زمان جدم که در جنگ داخلی در جبهه اتحاد جنگید، من نخستین جمهوریخواه بودم.»
چنی دوران کودکیاش را در وایومینگ گذراند و بعدها وارد دانشگاه ییل شد، اما به گفته خودش «دانشجویی متوسط» بود و ترک تحصیل کرد.
چنی در سال ۱۹۶۲ در وایومینگ به کار روی خطوط انتقال برق و نیروگاههای زغالسنگ مشغول شد و سپس مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد علوم سیاسی را از دانشگاه وایومینگ گرفت.
چنی در سال ۱۹۶۹ بهعنوان کارآموز کانگرس وارد واشنگتن شد و در حکومتهای جمهوریخواه نیکسون و جرالد فورد سمتهای مختلفی بر عهده گرفت.
در طول ده سال نمایندگی وایومینگ در کانگرس، چنی کارنامهای بهشدت محافظهکار داشت؛ او همواره علیه حق سقط جنین رأی میداد و با آزادی نلسون ماندلا، رهبر زندانی آفریقای جنوبی، کنترول سلاح و بودجههای محیطزیستی و آموزشی مخالفت میکرد.
همسرش لین بعدها به چهرهای محافظهکار در مسائل فرهنگی بدل شد. دختر بزرگشان، لیز، در سال ۲۰۱۶ وارد مجلس نمایندگان شد و بهدلیل دیدگاههای جنگطلبانهاش، مشابه پدر، شناخته شد.
مری، دختر دوم چنی، که در امور مالی جمهوریخواهان فعالیت داشت، همجنسگراست و چنی آشکارا از روابط همجنسگرایان حمایت کرد؛ موضعی که او را در تضاد با تلاش حکومت بوش برای تصویب متمم قانون اساسی علیه ازدواج همجنسگرایان قرار داد.