نمایشگاه کاریکاتور در آلمان در اعتراض به وضعیت زنان و حجاب اجباری برگزاری شد

این پناهجویان افغان روز دوشنبه، ۲۶ عقرب در نامه‌ای سرگشاده به سازمان ملل، کمیساریای عالی سازمان در امور پناهندگان، سازمان بین‌المللی مهاجرت و رسانه‌های ملی و بین‌المللی، هشدار داده‌اند که اخراج اجباری به افغانستان آنان را در معرض حبس، شکنجه و حتا مرگ قرار خواهد داد.

پناهجویان افغان با اشاره به چالش‌های چندگانه در پاکستان گفته‌اند که پولیس نامه‌های رسمی حمایتی وزارت خارجه امریکا نمی‌پذیرد و صاحبان خانه نیز طبق دستور مقامات پاکستانی از تمدید قراردادهای اجاره خانه نیز خودداری می‌کنند.

در این نامه سرگشاده آمده است که صاحبان خانه، پناهجویان افغان به‌شمول زنان و کودکان را از خانه بیرون کرده و آنان در سرمای شدید زمستان بدون سرپناه مانده‌اند.

پناهجویان افغان در پاکستان در این نامه‌ سرگشاده از حکومت امریکا خواسته‌اند تا زمینه انتقال فوری آنان را فراهم کند، زیرا آنان به‌رغم تکمیل تمام دستورالعمل‌های لازم، سال‌هاست در کشور ثالث در وضعیت بحرانی و بی‌سرنوشتی زندگی می‌کنند.

آنان همچنین خواستار توقف فوری بازداشت‌ها و اخراج اجباری از پاکستان شده و از سازمان‌های بین‌المللی و حقوق‌بشری خواسته‌اند تا نظارت فعال و فوری بر مراکز اخراج و بازداشت پناهجویان برای جلوگیری از نقض حقوق آنان داشته باشند.

این سازمان می‌گوید که با وجود بالا رفتن موارد ابتلا، هیچ موردی از مرگ‌ومیر گزارش نشده است.

تب دِنگی یک بیماری ویروسی است که از طریق پشه‌ای خط خط به نام پشه ببری یا آئِدِس به انسان منتقل می‌شود.

طبق این گزارش ۴۱.۶ درصد بیماران زن بوده و حدود ۹۸ درصد آن‌ها بالاتر از پنج سال سن داشته‌اند.

براساس آمار سازمان جهانی بهداشت، از آغاز سال ۲۰۲۵ تاکنون مجموعا چهار هزار و ۳۸۴ مورد مشکوک تب دنگی از شش ولایت شامل ننگرهار، لغمان، کنر، کابل، غزنی و پکتیا ثبت شده است.

از بین یک هزار و ۹۶ نمونه‌ای که از بیماران گرفته و آزمایش شده، ۶۸۵ نمونه آلوده به ویروس دنگی بوده‌اند. طبق این بررسی، از هر ۱۰ نفر که آزمایش شدند، حدود شش نفر نتیجه مثبت داشتند که این رقم نشان‌دهنده گردش فعال ویروس در شرق کشور است.

سازمان جهانی بهداشت هشدار داده است که افزایش موارد در ماه‌های اخیر نیازمند نظارت قوی‌تر، تقویت تیم‌های واکنش سریع و افزایش آگاهی عامه است تا از گسترش بیشتر بیماری جلوگیری شود.

یک پناهجوی افغان در رواندا به‌شرط حفظ هویت به افغانستان‌اینترنشنال گفت: «شرکت امریکایی مرکوری_۱ به ما گفته بود که قرار است از ابوظبی دیپورت شویم، به همین دلیل ما را به رواندا آوردند و تعهد دادند که طی سه ماه، ما را به امریکا منتقل می‌کنند.»

او گفت که با گذشت حدود سه ماه از انتقال آنان به رواندا، این شرکت به تعهد خود عمل نکرده است. او گفت: «همه زندانی شده‌ایم، وضعیت ما بسیار بحرانی است. خواسته‌های ما باید عملی شود.»

نظیرالله اوریاخیل که در اکتوبر سال ۲۰۲۱ به ابوظبی منتقل شده و اکنون در رواندا به‌سر می‌برد، به افغانستان اینترنشنال گفت که بارها به سفارت امریکا، سازمان بین‌المللی مهاجرت و کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان مراجعه کرده است، اما هیچ پاسخی دریافت نکرده است.

اوریاخیل می‌گوید: «دو پسرم در کابل بدون سرپرست زندگی می‌کنند و امکانات کافی برای تحصیل و زندگی ندارند. همسرم و چهار فرزند دیگرم در قطر گرفتار مانده‌اند و با مشکلات جدی صحی مواجه‌اند. همچنین این‌جا تعداد زیادی بیمار هستند که برای خرید دوا در ماه به حدود ۲ هزار دالر نیاز دارند.»

این پناهجویان افغان از نهادهای بین‌المللی خواسته‌اند هرچه زودتر به وضعیت نامعلوم آنان و خانواده‌های‌شان رسیدگی کنند و جلو هرگونه سودجویی از سوی شرکت امریکایی «مرکوری_۱» و شرکت‌های مشابه را بگیرند.

پس از قدرت‌گیری طالبان، هزاران نفر برای طی مراحل اداری و قانونی اسکان مجدد در کشورهای مقصد، سال‌هاست در قطر، ابوظبی، اسلام‌آباد، ایران و دیگر کشورها در بی‌سرنوشتی به‌سر می‌برند.

جنید مقدا، رئیس اتاق مشترک بازرگانی و صنعت پاکستان-افغانستان طی نامه‌ای به وزارت تجارت، رئیس اداره فدرال درآمدها، اعضای گمرکات و مدیرکل اداره ترانزیت و تجارت پاکستان، خواستار مداخله فوری اسلام‌آباد برای رفع بحران رو به وخامت تجاری ناشی از بسته‌ ماندن طولانی‌مدت گذرگاه‌ها میان پاکستان و افغانستان شد.

در پی درگیری‌های اخیر میان پاکستان و طالبان، مقامات در اسلام‌آباد در ۱۹ میزان گذرگاه‌ها را بست و در بیش از یک ماه گذشته تجارت و ترانزیت میان دو کشور متوقف شده است.

رئیس اتاق مشترک بازرگانی و صنعت پاکستان-افغانستان در این نامه نوشت که هزاران کانتینر حامل کالاهای تجاری-ترانزیتی و محموله‌های جمهوری‌های آسیای میانه در سراسر پاکستان متوقف مانده‌اند.

به گفته او، توقف طولانی‌مدت این کانتینرها باعث زیان‌های مالی چشمگیر برای تاجران، شرکت‌های باربری و ترانزیتی شده است. جنید مقدا تاکید کرده که بسیاری تاجران پاکستانی‌ اکنون مجبورند روزانه تا ۲۰۰ دالر هزینه توقف کامیون‌های خود را پرداخت کنند.

در این نامه آمده است که تجارت دوجانبه و ترانزیتی پاکستان-افغانستان، سالانه ظرفیت بیش از ۵ میلیارد دالر را دارد که نقش مستقیم در اقتصاد پاکستان و تقویت موقعیت منطقه‌ای آن ایفا می‌کند. به گفته این اتاق، میزان تجارت به خاطر اختلال پیهم در مرزها به ویژه بسته شدن فعلی گذرگاه‌ها، کمتر از یک میلیارد دالر کاهش یافته است.

معاون اقتصادی طالبان اخیرا واردات دارو از پاکستان را منع کرد و از تاجران خواست برای تجارت و ترانزیت راه بدیل جستجو کنند. در ادامه دستور عبدالغنی برادر، وزیر صنعت و تجارت طالبان برای گسترش روابط تجاری به ایران سفر کرد.

همزمان، طالبان از امضای تفاهم‌نامه با اوزبیکستان برای انتقال محصولاتی زراعتی افغانستان خبر داده است. سخنگوی والی طالبان در بلخ می‌گوید محصولات زراعتی افغانستان از مسیر هوایی اوزبیکستان به بازارهای آسیای میانه، آسیای جنوبی و اروپا صادر خواهد شد.

• 

  طالبان محصولات زراعتی را از مسیر هوایی اوزبیکستان صادر می‌کند

آقای مقدا گفت که اگرچه اتاق مشترک بازرگانی کاملاً از الزامات امنیت ملی پاکستان حمایت می‌کند، اما او همزمان مشاهده زیان افرادی رت که درآمد آنها به تجارت در این گذرگاه‌ها وابسته است، نگران‌کننده خواند. او گفت «فشار اقتصادی بر تاجران، شرکت‌های ترانسپورتی و کارگران اکنون به مرحله بحرانی رسیده است.»

او افزود که اتاق‌های پاکستان و افغانستان از نزدیک در تماس هستند و در موقعیتی مناسب برای تسهیل مشترک این روند قرار دارند.

در بخشی از این نامه آمده است که صدها وسیلهٔ نقلیه حامل محموله‌های تجاری برای واردکنندگان افغان، در گذرگاه‌های تورخم، چمن، غلام‌خان و دیگر نقاط مرزی متوقف مانده‌اند که بن‌بست شدید عملیاتی و مالی ایجاد کرده است.

او از حکومت پاکستان خواست که حرکت لاری‌های حامل کالاهای تجاری افغانستان را در اولویت قرار دهد تا از زیان‌های بیشتر جلوگیری شود.

وزارت خارجه پاکستان اعلام کرده است که گذرگاه‌های میان دو کشور همچنان بسته خواهند ماند. طاهر حسین اندرابی، سخنگوی وزارت خارجه این کشور گفت: «زندگی شهروندان پاکستانی از تجارت یا ترانزیت کالا باارزش‌تر است.»

• 

  وزارت خارجه پاکستان: امنیت مردم پاکستان از تجارت یا ترانزیت کالا با ارزش‌تر است

بازگشایی گذرگاه‌های تجاری و از سرگیری تجارت و تزانزیت دوجانبه و ایجاد یک سازوکار عملی برای کمک به صادرکنندگان، شرکت‌های ترانسپورتی، معافیت فوری ۱۰۰ درصدی از هزینه‌های توقف کانتینرها از جمله خواست‌های اتاق مشترک بازرگانی و صنعت پاکستان-افغانستان، است

آقای مقدا تأکید کرد که این بحران «نه صرفاً یک اختلال تجاری، بلکه تهدیدی مستقیم برای معاش میلیون‌ها پاکستانی» است که درآمد آن‌ها به تجارت فرامرزی وابسته است. او از دولت خواست که برای تثبیت وضعیت و جلوگیری از پیامدهای اقتصادی بیشتر، فوراً اقدام کند.

انوارالحق احدی عضو صندوق امانی افغانستان در سوئیس است. او دوشنبه، ۲۶ عقرب در گفت‌وگو با افغانستان اینترنشنال گفت که این صندوق مالی تاکنون بیش از نیم میلیارد دالر سود کرده است. او افزود مقدار نقدینگی این صندوق که قبلا سه‌ونیم میلیارد دالر بود، اکنون به چهار میلیارد و ۲۰ میلیون دالر رسیده است.

امریکا ۳.۵ میلیارد دالر از دارایی‌های بانک مرکزی افغانستان را به یک صندوق امانی در سوئیس منتقل کرد تا برای کمک به اقتصاد افغانستان به مصرف برسد.

به گفته انوارالحق احدی، این صندوق هیچ مصرفی نداشته و سود قابل‌توجهی کرده است. او همچنین خاطرنشان کرد که اداره طالبان با این صندوق تفاهم نکرده است.

بانک مرکزی افغانستان تحت کنترول طالبان در سال‌های گذشته اعلام کرده بود که سه میلیارد و ۱۴۰ میلیون و ۸۰۰ هزار اسکناس افغانی چاپ شده است. رئیس سیاست پولی این بانک گفته بود که از این مبلغ، حدود یک میلیارد و صد میلیون اسکناس افغانی توزیع شده و به گردش افتاده است.

تام وست، نماینده پیشین امریکا برای افغانستان گفته بود این اسکناس‌ها با همکاری ایالات متحده چاپ شده است.

آقای احدی درباره ادعای طالبان مبنی بر اتخاذ سیاست اقتصادمحور گفت که این چیزی نیست که اداره طالبان برای نخستین‌بار آن را مطرح کرده باشد. انوارالحق احدی می‌گوید که سیاست خارجی اقتصادمحور، نیازمند تخصص و قانون‌مندی داخلی است.

در دوره‌های ریاست‌جمهوری حامد کرزی و اشرف‌ غنی نیز سیاست افغانستان اقتصادمحور بود.

عضو صندوق امانی افغانستان در مورد بستن گذرگاه‌های کشور به روی تجارت و ترانزیت را «جنگ تحمیلی پاکستان» عنوان کرد. او تصریح کرد که پاکستان در زمان جمهوریت نیز بارها به این اقدام روی آورده بود.

وزیر مالیه حکومت پیشین درباره اقدامات طالبان برای جستجوی راه‌های بدیل تجارت با پاکستان گفت که این اقدامات نیز ابتکار اداره طالبان نیست؛ بلکه پیش از بازگشت طالبان نیز تلاش‌هایی در این زمینه انجام شده و اداره طالبان بسیاری از سیاست‌های اقتصادی جمهوریت را ادامه داده است. آقای احدی می‌گوید که افغانستان ظرفیت رهایی از وابستگی اقتصادی را دارد، اما این امر نیازمند استقرار حاکمیت مشروع است.

آقای احدی خاطرنشان کرد که با روی دست گرفتن سیاست اقتصادی طالبان، تغییر ملموسی در اقتصاد افغانستان رخ نداده است. به گفته او انزوای سیاسی تأثیر منفی بر اقتصاد افغانستان گذاشته است.

این مقام حکومت پیشین همچنین تاکید کرد که آینده اقتصادی افغانستان تحت تسلط طالبان را خوب ارزیابی نمی‌کند؛ زیرا برای پیشرفت اقتصادی پیش‌شرط‌هایی نیاز است که اداره طالبان آن تکمیل نکرده است.

او قانونمندی و مصئونیت سرمایه را بخشی از این پیش‌شرط دانست و خاطرنشان کرد که اقتصاد یک کشور نمی‌تواند در عدم حضور متخصصین، با فارغان مدارس جهادی پیشرفت کند.