پس از حدود سه هفته توقف بیش از ۲ هزار موتر باربری ایرانی در گمرک هرات، فرماندار تایباد روز سهشنبه اعلام کرد که پس از گفتوگو با طالبان، روند بازگشت این موترها به ایران آغاز شده است. حسین جمشیدی بر تطبیق طرح «یک به یک» تاکید کرد.
اسماعیل پورعابد، مدیر گمرک دوغارون، در اول قوس سال جاری اعلام کرد که از حدود دو هفته بدینسو دستکم ۲ هزار و ۵۰۰ موتر باربری ایرانی در گمرک اسلامقلعه هرات از سوی اداره طالبان متوقف شده است.
با اینحال، حسین جمشیدی میگوید بیش از ۶۰۰ موتر باربری حامل سوخت و مشتقات نفتی ایرانی و عراقی بهدلیل نداشتن استاندارد لازم و مسائل کیفی متوقف شدهاند.
اداره طالبان تاکنون درباره علت توقف موترهای باربری ایرانی اظهارنظری نکرده است.
او با اشاره به طرح «یک به یک»، خروج یک موتر باربری افغانستان به ازای ورود یک موتر باربری ایرانی، گفت در حال حاضر این سازوکار در مرز دوغارون روی دست گرفته شده است تا توقف موترهای باربری در دو طرف مرز به حداقل برسد.
جمشیدی افزود که توقف موترهای باربری تجاری در پشت مرز و در خاک افغانستان چالشهای متعددی برای رانندگان ایرانی خلق کرده است. بدینمنظور دستگاههای امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی تدابیری برای تردد رانندگان ایرانی بهصورت پیاده و بدون موتر روی دست گرفتهاند.
به گفته فرماندار تایباد، رانندگان ایرانی پس از ورود به این کشور، در موعد مقرر موترهای باربری باقیمانده را از خاک افغانستان به داخل ایران منتقل خواهند کرد.
آقای جمشیدی مرز دوغارون را به عنوان مهمترین گذرگاه رسمی ایران برای تعاملات تجاری با افغانستان دانست و گفت در نیمه نخست سال جاری حجم صادرات از این مرز به سمت افغانستان ۳۲ درصد افزاشی یافته است.
بر اساس ارزیابی سازمان ملل شمار زنانی که در معرض خطر خشونت قرار دارند در کمتر از دو سال تا ۴۰ درصد افزایش یافته و بیش از ۱۴ میلیون زن به خدمات محافظتی و کمکهای فوری نیازمندند.
یوناما تأکید کرده است که زنان افغان با محدودیتهای فزاینده حقوق، تهدید آسیبهای فیزیکی، روانی و اشکال بیسابقه خشونت روبهرویند در حالی که ساختارهای حمایتی از آنان بهسرعت در حال از بین رفتن است.
جورجیت گانیون، سرپرست یوناما و معاون نماینده ویژه سرمنشی ملل متحد برای افغانستان، گفت: «خشونت علیه زنان افغان تنها آن چیزی نیست که دیده و شنیده میشود، بلکه خاموش ساختن صدایشان، بستن دروازههای آینده و سلب حقوقشان نیز خشونت است.»
او از مقامهای طالبان خواست محدودیتهای اعمالشده بر زنان را رفع کنند و از جامعه جهانی خواست تمام روزنههای حمایت حیاتی از زنان افغانستان را باز نگه دارد.
در اعلامیه آمده است که کاهش شدید کمکها سبب توقف یا کاهش چشمگیر خدمات نجاتبخش از جمله خدمات محافظتی، مراقبتهای اولیه روانی، مشاوره حقوقی، سرپناه امن و برنامههای توانمندسازی اقتصادی زنان شده است.
یوناما و اداره زنان ملل متحد در ارزیابی خود از کمبود کمکهای مالی حمایتی به زنان افغان ابراز نگرانی کردهاند.
این دو سازمان میگویند سازمانها به رهبری زنان در سال جاری حدود یکپنجم بودجه خود را از دست داده و تواناییشان برای کمکرسانی محدود شده است.
سوزان فرگوسن، نماینده اداره زنان ملل متحد در افغانستان، هشدار داده است که کاهش منابع مالی همراه با محدودیتهای بیسابقه، ظرفیت سازمانهای زنمحور را برای حمایت از زنان آسیبپذیر بهشدت کاهش میدهد.
سازمان ملل میگوید که شعار ۱۶ روز کارزار محو خشونت در افغانستان با عنوان «هنوز باهم و در کنار زنان افغان» بازتابدهنده استقامت زنان و حضور دوامدار ملل متحد در حمایت از آنان از سال ۲۰۲۱ به اینسو است.
کارزار جهانی امسال بر مبارزه با خشونت دیجیتالی علیه زنان تمرکز دارد و این دو نهادهای ناظر وابسته به سازمان ملل در افغانستان نیز تأکید کردند که برای بسیاری از زنان افغان، دسترسی به ارتباطات دیجیتال یک ضرورت حیاتی است.
در بخشی از اعلامیه آمده است: «قطع ۴۸ ساعته اینترنت در این اواخر اهمیت دسترسی به سهولت های دیجیتالی برای مصونیت، کرامت و ابقای اقتصادی زنان را نشان داد».
سازمان ملل در ارزیابی خود با اشاره به اهمیت نقش اینترنت در زندگی زنان افغانستان میگوید در حالی که زنانی که به تلفن و اینترنت دسترسی ندارند همچنان در معرض آسیب جدیاند.
