سایت «الاماره»، وابسته به طالبان همزمان با عملیات ایالات متحده در ونزوئلا میگوید که نیروی ویژه ارتش امریکا موسوم به دلتا فورس، در روزهای نخست حمله به افغانستان، تلاش کرد ملا عمر، رهبر پیشین طالبان را در قندهار دستگیر کند، اما این عملیات به گفته این سایت، ناکام ماند.
ملا عمر رهبر سابق طالبان چند روز پس از حمله ایالات متحده به امریکا به مکان نامعلومی فرار کرد.
الاماره در متنی که روز یکشنبه ۱۴ جدی منتشر کرده، به سخنان دیروز دونالد ترامپ درباره نقش دلتا فورس در بازداشت نیکولاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا، اشاره کرده و ادعا کرده است که همین واحد نظامی امریکایی در سال ۲۰۰۱ نیز عملیاتی مشابه را علیه محل اقامت ملا عمر در قندهار اجرا کرده بود.
بر اساس روایتی که الاماره منتشر کرده، این عملیات در ۲۸ میزان ۱۳۸۰ انجام شد و هدف آن «کشتن یا دستگیری زنده» رهبر وقت طالبان بود. در این گزارش آمده است که نیروهای امریکایی ابتدا حدود صد سرباز را در یک میدانهوایی متروک در منطقه ریگ، در جنوبغرب قندهار، مستقر کردند و سپس گروه دیگری متشکل از بیش از صد نیروی دلتا فورس و کماندوهای امریکایی با هلیکوپتر به نزدیکی محل اقامت ملا عمر منتقل شدند.
طبق ادعای این منبع، نیروهای امریکایی در آغاز عملیات با شلیک گسترده به ساختمان محل استقرار ملا عمر، تلاش کردند محل را پاکسازی کنند، اما پس از درگیری با نیروهای طالبان، ناچار به عقبنشینی شدند.
در ادامه، سایت الاماره به نقل از سیمور هرش، روزنامهنگار امریکایی، مدعی شده که نیروهای دلتا فورس در جریان این عملیات با «مقاومت شدید» روبهرو شدند و شماری از آنان زخمی شدند.
الاماره توضیح نداده که در این عملیات چه تعداد از نیروی طالبان کشته شدند.
در این روایت آمده است که در جریان عقبنشینی، یکی از هلیکوپترهای امریکایی دچار آسیب شد و نیروهای امریکایی در نهایت بدون دستیابی به هدف عملیات، منطقه را ترک کردند. الاماره ادعا میکند که طالبان پس از این رویداد، بقایای یک هلیکوپتر آسیبدیده و یک سلاح برجا مانده را به عنوان شواهد این عملیات به رسانهها نشان داده بودند.
ایالات متحده در سال ۱۳۸۰، و پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به افغانستان حمله کرد. واشنگتن در آن زمان هدف این عملیات را نابودی شبکه القاعده و برکناری حکومت طالبان اعلام کرد. امریکا طالبان را متهم کرده بود که به اسامه بن لادن، رهبر القاعده، پناه داده است.
این حمله با حمایت متحدان غربی امریکا انجام شد و به سقوط حکومت طالبان انجامید.
ملا عمر، رهبر پیشین طالبان تا سالها مشخص نبود که کجا زندگی میکند. حکومت پیشین افغانستان ادعا میکرد که ملا عمر در پاکستان به سر میبُرد اما پس از بازگشت دوباره طالبان، ملا یعقوب پسر ملاعمر و وزیر دفاع طالبان ادعا کرد که پدرش در افغانستان بوده است.
خبر مرگ ملا عمر، رهبر پیشین طالبان، با تاخیر چند ساله، برای اولین بار توسط مقامات امنیت ملی حکومت پیشین تایید شد.
در ان زمان گفته شد ملا عمر در سال ۱۳۹۲ درگذشته است، اما این خبر تا ۲۹ اسد ۱۳۹۴ بهطور رسمی اعلام نشد. مقامات امنیتی افغان در آن زمان گفتند که او در یک شفاخانه در شهر کراچی پاکستان بر اثر بیماری درگذشته است.
بر اساس گزارش رسانههای محلی پاکستان این گردهمایی روز یکشنبه، ۱۴ جدی در حالی برگزار شد که در آن نمایندگان احزاب سیاسی، تاجران، اتحادیههای کارگری، مأموران ترخیص کالا، رانندگان ترانسپورت، دکانداران و بزرگان قبایل حضور داشتند.
معترضان گفتند بستهماندن تورخم هزاران خانواده را در دو سوی مرز با بیکاری و دشواریهای شدید معیشتی روبهرو کرده است.
سخنرانان این تجمع تورخم را یکی از مهمترین گذرگاههای تجاری منطقه خواندند و تاکید کردند که اقتصاد مناطق قبایلی و بخش بزرگی از تجارت محلی به بازبودن این مرز وابسته است. آنان هشدار دادند ادامه این وضعیت، فشار اقتصادی را بر مردم عادی افزایش داده و زندگی روزمره آنان را فلج کرده است.
در جریان این گردهمایی، شماری از چهرههای محلی اعلام کردند که مردم مناطق قبایلی خواهان روابط مسالمتآمیز و مبتنی بر احترام متقابل با افغانستان هستند و حل مشکلات مرزی باید از مسیر گفتوگوی جدی و مشارکت بزرگان قبایل دنبال شود.
برخی از سخنرانان همچنین هشدار دادند در صورتی که گذرگاه تورخم بهزودی بازگشایی نشود، دامنه اعتراضها گسترش خواهد یافت و تجمعهای اعتراضی در مناطق دیگر، از جمله پیشاور، ادامه پیدا خواهد کرد.
صبح امروز نیز بازرگانان پاکستان و افغانستان بر سر تشکیل کمیتهای برای بررسی بازگشایی گذرگاههای تجاری میان دو کشور به توافق رسیدند. این توافق در جریان یک نشست آنلاین میان مسئولان بخش خصوصی دو طرف حاصل شد.
در این نشست توافق شد یک کمیته مشترک ۱۲ نفری با حضور شش نماینده از هر طرف تشکیل شود. قرار است نخستین نشست این کمیته روز ۶ جنوری در گذرگاه مرزی تورخم برگزار شود. نشستی که در آن، امکان بازگشایی گذرگاههای تجاری و راههای کاهش موانع موجود بررسی خواهد شد.
پس از افزایش تنشهای مرزی میان طالبان و پاکستان در ماه میزان سال جاری، گذرگاههای مرزی میان این دو کشور بسته شد.
پیش از این نیز شماری از باشندگان مناطق مرزی به ویژه در خاک پاکستان به بسته ماندم رز اعتراض کردند و گفتند که معیشت ساکنان دو سوی مرز به رفتوآمد و تجارت مرزی وابسته است.
اطلاعات رسیده از منابع محلی حاکی است رضا عظیمزاده، فارس (فارز) آقامحمدی، محمد مقدسی (بزونه)، مهدی امامیپور و لطیف کریمی معترضانی هستند که بعدازظهر شنبه ۱۳ جدی در پی تیراندازی نیروهای سپاه پاسداران جان خود را از دست دادند.
برخی منابع شمار جانباختگان را بیش از این اعلام کردهاند، اما ایراناینترنشنال تاکنون توانسته هویت پنج نفر از کشتهشدگان اعتراضات ملکشاهی را بهطور مستقل تایید کند.
بررسیها برای راستیآزمایی گزارشها درباره تعداد جانباختگان و زخمیها همچنان ادامه دارد.
منابع مطلع به ایراناینترنشنال گفتند کریمی از نیروهای بازنشسته سپاه پاسداران بود که بهعنوان معترض در تجمع حضور داشت و حین تلاش برای جلوگیری از تیراندازی به معترضان هدف گلوله قرار گرفت.
با این حال، خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران، ضمن تایید خبر کشته شدن سه تن در جریان این اعتراضات، کریمی را «مامور حافظ امنیت» معرفی کرد و نوشت دو نفر دیگر در ملکشاهی کشته و شماری نیز مجروح شدند.
در سوی دیگر، سازمان حقوقبشری ههنگاو کشته شدن امامیپور، آقامحمدی، عظیمزاده و مقدسی را تایید کرد و نوشت آنها در جریان اعتراضات مردمی این شهر بهدست نیروهای حکومتی کشته شدند.
سازمان حقوق بشر ایران نیز گزارش داد پس از یورش نیروهای امنیتی به تجمعهای اعتراضی در ملکشاهی، دستکم چهار شهروند کشته و ۳۰ نفر زخمی شدند.
روژین تمریان، بازیکن تیم فوتبال زنان خاتون بم، هم اخباری از کشته و زخمی شدن شهروندان در جریان اعتراضات ملکشاهی منتشر کرد.
به گفته شاهدان، همزمان با سرکوب اعتراضات، دسترسی به اینترنت در منطقه مختل شده و روند انتقال مجروحان و خونرسانی به آنها با اختلال جدی مواجه بوده است.
منابع محلی همچنین از تجمع خانوادههای معترضان زخمیشده مقابل مراکز درمانی در ایلام خبر دادند.
در ویدیوهای رسیده، شهروندان مقابل مراکز درمانی با سردادن شعارهایی از جمله «میکشم، میکشم، آنکه برادرم کشت»، خشم خود را نسبت به اقدامات سرکوبگرانه جمهوری اسلامی ابراز کردند.
همزمان با اعتراضات ملکشاهی، گزارشها از ادامه اعتراضات و برخوردهای خشونتآمیز نیروهای امنیتی در شماری دیگر از شهرهای ایران حکایت دارد.
بر اساس اطلاعات اولیه و گزارشهای محلی که هنوز بهطور مستقل تایید نشدهاند، در شهرهایی از جمله مرودشت، نیریز و هفشجان نیز شهروندانی در جریان اعتراضات هدف تیراندازی نیروهای حکومتی قرار گرفتند و گزارشهایی از کشته یا زخمی شدن شماری از معترضان منتشر شده است.
ایراناینترنشنال از آغاز اعتراضات سراسری در هفتم دی تا صبح یکشنبه ۱۴ جدی، توانسته هویت دستکم ۱۶ نفر از معترضان کشتهشده را در شهرهای مختلف کشور بهطور مستقل تایید کند.
علاوه بر ۵ کشته اعتراضات ملکشاهی، امیرحسام خدایاریفرد، داریوش انصاری بختیاروند، شایان اسدالهی، احمد جلیل، خداداد شیروانیمنفرد، سجاد والامنش زیلایی، احمدرضا امانی، احد ابراهیمپور عبدلی، امیرحسین بیاتی، علی عزیزی جعفرآبادی، حسین ربیعی افرادی هستند که هویت آنها تایید شده است.
همزمان، سازمان حقوق بشری ههنگاو گزارش داد که امیرمحمد کوهکن، مربی و داور فوتسال اهل شهرستان نیریز از توابع استان فارس روز شنبه، ۱۳ جدی، با تیراندازی مستقیم نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران کشته و پیکر او، ربوده شده است.
سایت حقوقبشری هرانا در تازهترین گزارش خود اعلام کرد مرگ دستکم ۱۶ نفر را در جریان اعتراضات هفتروزه «محرز» دانسته است.
هرانا افزود در میان جانباختگان، یک نفر از نیروهای انتظامی–امنیتی و سایر موارد مربوط به شهروندان معترض بوده است.
بهدلیل قطع یا اختلال در اینترنت و فضای امنیتی حاکم بر بسیاری از شهرها، بررسیهای ایراناینترنشنال برای تایید هویت و جزییات مربوط به کشته و زخمی شدن شماری از معترضان هنوز نهایی نشده و همچنان ادامه دارد.
بر اساس گزارشهای میدانی و ویدیوهای راستیآزماییشده، در طول هفت روز اعتراضات، نیروهای انتظامی–امنیتی جمهوری اسلامی بهطور گسترده از تیراندازی، گاز اشکآور، ابزارهای کنترول جمعیت و بازداشت خشونتآمیز استفاده کردهاند.
همچنین گزارشهایی از خودداری برخی مجروحان از مراجعه به مراکز درمانی بهدلیل ترس از بازداشت به ثبت رسیده است.
بررسیهای ایراناینترنشنال تا ۱۲ جدی نشان داد در شش روز از اعتراضات، دستکم ۴۴ شهروند معترض هدف گلولههای جنگی و ساچمهای نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی قرار گرفتند و زخمی شدند.
همزمان دهها تن دیگر در اثر ضربوجرح با باتون و حمله نیروهای امنیتی و لباس شخصی مصدوم شدند.
این دادهها نشان میدهد موج کنونی اعتراضات از نظر دامنه جغرافیایی، شدت برخوردهای امنیتی و میزان بازداشتها و تلفات، وارد مرحلهای گسترده و چندلایه شده است که پیامدهای آن همچنان در حال گسترش است.
ریاست استخبارات طالبان در ولایت هلمند در یک نامه رسمی، به دفتر والی طالبان در این ولایت گزارش داده است که یک باشنده لشکرگاه توسط حوزه پنجم استخبارات این گروه بازداشت شده و سپس در نظارتخانه جان باخته است. در افغانستان، متهمان قبل از تشکیل پرونده رسمی به نظارتخانه منتقل میشوند.
در این نامه آمده است که این فرد در ۲۰ قوس ۱۴۰۴ بازداشت شده و سه روز بعد به تاریخ ۲۳ قوس در نظارتخانه ریاست استخبارات هلمند جان باخته است.
نامه طالبان خواستار تشکیل یک هیئت برای بررسی این رویداد شده است.
منابع محلی در هلمند به تاریخ ۲۵ قوس به افغانستان اینترنشنال گفتند که جوانی به نام فلکناز زیر شکنجه استخبارات طالبان در زندان جان باخته است. این منابع گفته بودند که طالبان این شهروند را به اتهام «سرقت» یک موتورسایکل بازداشت کرده بود اما نزدیکان او گفتند که او این «موتورسایکل سرقتشده» را خریده بود.
با این حال، در نامه تازه درزکرده ریاست استخبارات طالبان در هلمند، گفته شده که این شهروند به اتهام «قتل» بازداشت شده بود.
بر اساس اطلاعات موجود، ریاست استخبارات طالبان در هلمند، جسد فلکناز را ۲۴ قوس به خانوادهاش تحویل داده است.
خانواده فلکناز از دادگاه نظامی طالبان انتقاد میکند و میگوید که طالبان درخواست آنها برای تحقیقات شفاف را نمیپذیرد.
نزدیکان فلکناز، به افغانستان اینترنشنال گفتهاند که طالبان یک کمیسیون برای بررسی این پرونده تشکیل داد، اما تحت فشار استخبارات، این حادثه بهعنوان «مرگ طبیعی» جلوه داده شد.
خانواده فلکناز میگویند که بررسیهای انجام شده توسط این کمیسیون شفاف نبوده است. آنها به دادگاه نظامی طالبان در هلمند شکایت کردهاند، اما دادگاه از پذیرش آن خودداری میکند.
یکی از نزدیکان قربانی میگوید: «ما به دادگاه نظامی هلمند شکایت کردیم تا این رویداد بهگونه شفاف بررسی شود، اما رئیس دادگاه طالبان گفت که این از توان آنها خارج است، در حالی که فلکناز زیر شکنجه در اتاق بازجویی ریاست استخبارات کشته شده است.»
فلکناز شغل رنگمالی داشت و از او چهار پسر و یک دختر بهجا مانده است.
