اسکاینیوز در یک گزارش تحلیلی نوشته است که همزمان با گسترش اعتراضها، ایران در حال نزدیک شدن به یک «لحظه بحرانی» است.
آرش عزیزی، تاریخنگار ایرانی، به اسکاینیوز گفت: «مردم خسته شدهاند، چون این رژیم هیچیک از مواردی را که از یک دولت انتظار میرود به آنان نداده است. این حکومتی است که مردم را سرکوب میکند و حتی نمیگذارد موسیقی را که دوست دارند گوش بدهند.»
او میافزاید: «یک جامعه شهری، مدرن و پیشرفته ایرانی ناگزیر است هر روز با رژیمی روبهرو شود که اینگونه تحقیرش میکند.»
علیخامنهای، رهبر ایران، روز جمعه در تلویزیون ظاهر شد و انگشت اتهام را به سوی «مزدوران خارجی» گرفت که به گفته او برای دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا، کار میکنند.
این سخنان، گفتههای ناامیدانه رهبری است که اکنون در ۸۶ سالگی به سر میبرد؛ رهبری که اگرچه ظاهرا سرسخت و مقاوم است، اما بیتردید از سست شدن پایههای قدرتش عمیقا نگران است.
با این حال، طبقه حاکم بهسادگی قدرت را واگذار نخواهد کرد و به احتمال زیاد برای ماندن در جایگاه خود خواهد جنگید.
اعضای رژیم خواهان سرکوب قاطع شدهاند. دادستان تهران گفته است کسانی که مسئول شناخته شوند، به «محاربه با خدا» متهم خواهند شد؛ اتهامی که مجازات آن اعدام است. این میتواند به معنای کشتارهای بیشتر و خشونت شدیدتر در روزهای پیشرو باشد.
اما رژیم ایران با یک معضل بزرگ روبهرو است. اگر بیش از حد از خشونت استفاده کند، ممکن است ترامپ تهدیدهای خود را عملی کرده و بار دیگر ایران را هدف قرار دهد.
در عین حال، عقبنشینی در برابر معترضان نیز به همان اندازه خطرناک است؛ ترس در میان مردمی که در خیابانها هستند، ظاهرا از میان رفته است.
بیاغراق میتوان گفت که این وضعیت، جدیترین تهدیدی است که رهبران ایران از زمان انقلاب ۱۹۷۹، انقلابی که به سقوط سلطنت انجامید، با آن روبهرو شدهاند.
