طالبان پس از یورش به محل اقامت دارندگان پذیرش آلمان در کابل، از آنها بازجویی کرد

اهداکنندگان جایزه «زاید برای همبستگی انسانی»، از خانم زرقا یفتلی برای فراهم کردن منابع آموزشی و ارایه خدمات برای زنان و دختران افغان ستایش کرده‌اند.

در بیانیه بنیاد جایزه زاید آمده است که خانم یفتلی به تاسیس ده‌ها مکتب و تصویب قوانین محافظت از خانواده، زنان و کودکان کمک کرده است.

طالبان پس از بازگشت به قدرت، دروازه مکتب‌ها را به روی دختران بسته است. صندوق کودکان سازمان ملل در ماه سنبله اعلام کرد که امسال بیش از ۲.۲ میلیون دانش آموز دختر در افغانستان از تحصیل محروم شده‌اند.

یونیسف منع آموزش دختران و زنان افغان را «یکی از بی‌عدالتی‌های بزرگ دوران ما» توصیف کرده است.

در حالیکه فشارهای بین المللی برای بازگشایی مکاتب دخترانه بی نتیجه مانده است، کسانی چون یفتلی تلاش کرده‌اند که از راه‌های غیررسمی، مانند آموزش آنلاین، به تحصیل دختران کمک کنند.

زرقا یفتلی درباره دریافت این جایزه گفت که پیامی امیدبخش برای دختران، به‌ویژه دانشجویان مکاتب آنلاین دارد.

100%

به طور عمومی، سازمان ملل تخمین می زند که ۴ میلیون کودک در افغانستان به مکتب نمی‌روند. آنها به علت فقدان مکتب مناسب و معلم کافی، به خصوص معلم زن از آموزش باز مانده‌اند. سازمان ملل می گوید که مشکلات اقتصادی خانواده‌ها باعث شده است که کودکان به جای درس، به طور اجباری کار کنند.

در گزارش مشترک اخیر یونیسف و یونسکو از کیفیت تدریس در مکاتب انتقاد شده است. چنانچه، بیش از ۹۰ درصد کودکان ۱۰ ساله توان خواندن یک متن ساده را ندارند.

جایزه زاید برای همبستگی انسانی از سال ۲۰۱۹ تاکنون به ۱۹ نفر به دلیل سهم شان در ترویج صلح و همزیستی انسانی اهدا شده است. این جایزه به پاس فعالیت‌های بشردوستانه شیخ زاید آل نهیان، بنیانگذار امارات متحده تاسیس شده است.

امسال، جایزه شیخ زاید به رهبران ارمنستان و آذربایجان به خاطر امضای توافقنامه صلح نیز اهدا شده است. در بیانیه این جایزه آمده است که روند صلح میان این دو کشور نشان می‌دهد که آشتی یک اقدام ممکن و پایدار است.

بر بنیاد خبرنامه، یکی از باشندگان ولسوالی انجیل هنگام کندن‌کاری برای ساخت خانه‌اش با این بمب روبه‌رو شده و موضوع را به اداره مبارزه با حوادث اطلاع داده است.

این اداره افزود که پس از دریافت گزارش، تیم‌های فنی موسسه هیلو ترست به محل اعزام شدند و این بمب را به یک ساحه غیرمسکونی منتقل کرده و در همان‌جا خنثی کردند.

طالبان اعلام نکرده که این بمب متعلق به چه کشوری است اما به نظر می‌رسد که این بمب عمل نکرده متعلق به ارتش شوروی سابق باشد.

روزنامه دان تأکید کرده است که چنین تغییرات محدودی، در صورت تحقق، ممکن است اندکی از محدودیت‌های اجتماعی بکاهد و فضای تعامل افغانستان با جهان را تا حدی بهبود ببخشد.

با این حال مطلب تاکید دارد که انتظار تحولات گسترده یا ناگهانی در کوتاه‌مدت واقع‌بینانه نیست.

بر اساس این گزارش، جناح قندهار وفادار به رهبر طالبان در مقابل جناح کابل قرار دارد که چهره‌هایی چون سراج‌الدین حقانی و ملا یعقوب آن را رهبری می‌کنند.

این تحلیل با اشاره به فایل صوتی درز کرده از ملا هبت‌الله به رسانه‌ها در جنوری ۲۰۲۵ اشاره کرده که رهبر در خفای طالبان نسبت به اختلافات داخلی هشدار داده و گفته است که این شکاف‌ها می‌تواند به «فروپاشی امارت اسلامی» منجر شود.

با این حال، مقام‌های طالبان این اختلافات را صرفا تفاوت دیدگاه‌ها در درون یک ساختار واحد توصیف کرده‌اند.

یکی از نمونه‌های اختلاف، دستور قطع اینترنت در سال گذشته بود که از سوی رهبر طالبان صادر شد، اما تنها چند روز بعد با تصمیم مقام‌های مستقر در کابل لغو شد؛ اقدامی که از نافرمانی عملی جناح کابل حکایت دارد.

روزنامه دان نوشته که رهبران طالبان در کابل، هرچند همچنان محافظه‌کار هستند، اما نسبت به رهبر طالبان دیدگاه‌های معتدل‌تری دارند و معتقدند بدون کاهش برخی محدودیت‌ها، از جمله در زمینه آموزش دختران، افغانستان نمی‌تواند از انزوای بین‌المللی خارج شود.

نویسنده تنبیه و مواخذه برخی از رهبران طالبان را به خاطر دیدگاه‌های معتدل‌ترشان دالی بر تمایل بیشتر این جناح برای اتخاذ سیاست‌های نرم‌تر جناح سنتی و منزوی قندهار می‌داند.

روزنامه دان در تحلیل خود پیش‌بین شده که ممکن است جناح کابل به‌تدریج نفوذ خود را افزایش دهد و سیاست‌های عملی‌تر و نرم‌تری را اجرایی کند.

دان در تحلیل خود توصیه کرده که طالبان در سیاست پشتیبانی از گروه‌های ستیزه‌جو مانند تحریک طالبان پاکستان (تی‌تی‌پی) تجدیدنظر کند، زیرا حملات فرامرزی این گروه‌ها باعث انزوای بیشتر طالبان و افغانستان تحت حاکمیت این گروه می‌شود.

دیجان پنیک، رئیس شفاخانه ایمرجنسی بخش افغانستان، گفت: «در میان زخمی‌ها چهار زن و یک کودک نیز شامل اند. زخمی‌ها که برخی از آن‌ها برای جراحی در حال ارزیابی‌اند، دچار بریدگی‌ها و کبودی‌ها شده‌اند. متأسفانه هفت نفر هنگام رسیدن جان باخته بودند.»

خالد زدران، سخنگوی فرماندهی پولیس طالبان در کابل، تایید کرد که انفجار روز دوشنبه در کوچه گل‌فروشی کابل تلفات برجای گذاشته است.

آقای زدران گفت که این انفجار در یک هوتل رخ داده هفت نفر به شمول یک چینایی جان باختند. او گفت نوعیت این انفجار هنوز مشخص نشده است.

به گفته او، این شهروند چینی باشنده سینگ‌یانگ بود، عبدالرحمان نام داشت و مسلمان بود.

پیشتر دست‌کم پنج شاهد عینی به افغانستان اینترنشنال گفتند که شهروندان چینی هدف اصلی انفجار روز دوشنبه در کابل بودند.

در ویدیویی که به دست ما رسیده، دیده می‌شود که انفجار تابلو و بخش‌هایی از رستورانت چینی «مکرونی گوشت گاو لانژو» واقع در شهر نو کابل را تخریب کرده است.

شاهدان همچنین گفتند چینی‌ها و غیرنظامیان افغان در انفجار آسیب دیدند. برخی شاهدان هم می‌گویند انفجار کار یک مهاجم انتحاری بوده است.

باشندگان کابل روز دوشنبه، ۲۹ جدی، از وقوع انفجار «شدید» در منطقه شهر نو خبر دادند. تصاویر رسیده به افغانستان اینترنشنال، ستونی از دود، زخمی‌های افتاده بر زمین و فرار شهروندان از محل حادثه را نشان می‌داد.

ملا محمد خالد حنفی، وزیر امر به معروف طالبان، در یک نوار صوتی که روز دوشنبه، ۲۹ جدی از سوی سیف‌الاسلام خیبر، سخنگوی این وزارت منتشر شد، ادعا می‌کند که «چنگیز خان دعوت یک ملا را پذیرفت، به اسلام گروید و نظام اسلامی ایجاد کرد.»

به گفته او، آن ملا به چنگیز خان گفت: «اگر من به معبود، مولا و آقایم (پیامبر اسلام) وفادار نمانم، بدتر از سگ تو باشم.»

آقای حنفی می‌گوید این سخنان بر چنگیز خان تأثیر گذاشت و او پس از آن مسلمان شد.

با این حال بررسی منابع معتبر تاریخی نشان می‌دهد که هلاکوخان پسر تولوی و نوه چنگیزخان بود، نه پدر یا والد مستقیم او. تولوی یکی از پسران چنگیزخان بود و هلاکو نیز از نسل او بود.

در مورد دین چنگیزخان، شواهد تاریخی نشان می‌دهد او پیرو تنگری‌گری (آیین سنتی مغول‌ها) بوده و در طول زندگی خود به اسلام یا دیگر ادیان ابراهیمی گرایش پیدا نکرده است. امپراتوری مغول زیر رهبری او به رواداری دینی شناخته می‌شد، اما خود چنگیز مسلمان نشده است.

تاریخ‌دانان می‌گویند برخی از نوادگان او در نسل‌های بعدی و در بخش‌های مختلف امپراتوری، مانند خانان طایفه‌های گوناگون، بعدها به اسلام گرویدند، اما این موضوع مربوط به قرن‌ها بعد از زندگی چنگیزخان است.

چنگیزخان حدود ۸۰۰ سال پیش فرمانروای امپراتوری گسترده‌ای بود که قلمرو آن از اقیانوس آرام تا دریای خزر امتداد داشت.

با وجود آگاهی از بسیاری جزئیات زندگی او، تنها محل دفن چنگیزخان همچنان نامعلوم مانده است. بر پایه منابع تاریخی، او در سال ۱۲۲۷ میلادی درگذشت و بنا به وصیتش، آرامگاهش باید کاملاً پنهان می‌ماند؛ روایت‌ها حاکی است کاروان تشییع جنازه برای حفظ این راز، هر فردی را که در مسیر می‌دید می‌کشت و پس از دفن نیز قبر او را بدون هیچ نشانه‌ای هموار کردند.