وزارت تحصیلات عالی طالبان روز دوشنبه اعلام کرد که طبق فرمان ملاهبتالله، رهبر این گروه برای نخستینبار دانشکده «طب سنتی نبوی» زیر چتر دانشگاه پزشکی کابل ایجاد خواهد شد. هدف از ایجاد این دانشکده، «تقویت فعالیتهای علمی، آموزشی و پژوهشی در زمینه طب سنتی نبوی» گفته شده است.
وزارت تحصیلات عالی طالبان روز دوشنبه، ۱۳ دلو، با انتشار خبرنامهای در صفحه اکس خود گفته است که ایجاد این دانشکده «نقش مهمی در رشد علوم پزشکی، ارتقای ظرفیتهای مسلکی و توسعه خدمات صحی» در کشور خواهد داشت.
طب نبوی (طب اسلامی)، مجموعهای از دستورات پزشکی است که سدهها از سوی شماری از جوامع اسلامی بهعنوان یک جایگزین برای سیستم پزشکی یونانی مورد استفاده قرار گرفته است.
طب نبوی با استناد بر احادیث نبوی و توصیههای پیامبر اسلام، در پی درمان بیماریها و حفظ سلامت انسان است.
پیتر رینولدز، ۸۰ ساله و همسرش باربی در ماه دلو سال گذشته هنگام بازگشت به خانه در بامیان بهدست طالبان بازداشت و پس از حدود هفت ماه از زندان آزاد شدند.
آنها به روزنامه دیلیمیل گفتند به مدت سه ماه در سلولهای «نمناک، آلوده به موش و سوسک» در زندان پلچرخی کابل نگهداری میشدند.
آقای رینولدز وضعیت زندان پلچرخی تحت کنترول طالبان را «شیهترین چیزی به جهنم» توصیف کرد.
این زندان که در دهه ۱۹۷۰ برای پنج هزار زندانی طراحی شده بود، اکنون تا ۱۵ هزار زندانی را در خود جای داده است.
باربی همراه با ۱۵ زن دیگر و دو کودک، در یک سلول کوچک با پنج تخت دوطبقه سپری میکردند. باربی گفت: «چهار حمام وجود داشت، اما هیچکدام کار نمیکرد. ما مجبور بودیم از شیرهای آب استفاده کنیم و آب به مجرایی پر از زباله در وسط دهلیز سرازیر میشد.»
او افزود که در بخشی که حدود ۲۳۰ زن و ۴۰ کودک نگهداری میشدند، تنها هفت تشناب وجود داشت و گاهی کودکان از آنها درست استفاده نمیکردند و وضعیت بسیار ناخوشایندتر میشد.
باربی گفت: «دختری که بالای تخت من میخوابید، ۱۹ سال داشت و بهخاطر رانندگی زندانی شده بود. زنان در دوره طالبان اجازه رانندگی ندارند. بدتر از همه اینکه موتر از دوستپسرش بود و داشتن دوستپسر هم ممنوع است. به همین دلیل شش ماه زندانی شد.»
او افزود: «یک زن فقط به دلیل اینکه با یک مرد صحبت کرده بود، شوهرش حسادت کرده و آن مرد را کشته بود. اما چون همیشه مرد مقصر شناخته نمیشود، زن به پنج سال زندان محکوم شد و اجازه دیدن چهار کودک اش را نداشت.»
یک زن دیگر گفته بود که پس از بیکار شدن شوهر و پسرانش به کار کردن روی آورد و فقط به همین دلیل زندانی شده است.
باربی گفت: «تقریبا ۹۰ درصد زنانی که با من بودند مجرم نبودند. بسیاریشان نمیدانستند حکمشان تا چه زمانی است. بعضیها ماهها و حتی سالها فقط در انتظار ماندهاند.»
بعدا این زوج برای پنج هفته به یک زیرزمین بدون پنجره، پر از موش و سوسک که تحت مدیریت استخبارات طالبان منتقل و سرانجام در میانه ماه سنبله آزاد شدند.
