حبیبالرحمن حکمتیار، پسر گلبدین حکمتیار میگوید که مقامهای امریکایی در جریان جنگ افغانستان با شوروی سابق نگران بودند که با پیروزی مجاهدین، قدرت سیاسی در کابل به حزب اسلامی برسد و گلبدین حکمتیار به «خمینی دیگری» در منطقه تبدیل شود.
او روز چهارشنبه پانزدهم دلو در حساب کاربری خود در اکس نوشت که ایالات متحده با وجود علاقه جدی به شکست شوروی در افغانستان، از به قدرت رسیدن حکمتیار هراس داشت و همین نگرانی به یکی از نقاط اصلی اختلاف میان امریکا و مجاهدین تبدیل شده بود.
به گفته حبیبالرحمن حکمتیار، مقامهای امریکایی باور داشتند چون بخش بزرگی از هزینه تسلیحات مجاهدین را میپردازند، باید حق تصمیمگیری درباره نحوه استفاده از این سلاحها و اینکه کدام گروه آنها را به کار ببرد، داشته باشند.
او افزوده است که با تشدید جنگ و آغاز گفتوگوهای شوروی درباره خروج از افغانستان، نگرانی امریکا از آینده سیاسی کابل بیشتر شد.
پسر آقای حکمتیار نوشته است که امریکا با وجود آنکه حزب اسلامی را «موثرترین جریان» در جنگ با شوروی میدانست و بدیلی جز حمایت از مجاهدین نمیدید، پس از شکست شوروی نیز علیه حکمتیار «دسیسه» ساخت تا مانع رسیدن او به قدرت شود.
او گفته که شاید امریکا پس از بیست سال حضور نظامی در افغانستان اکنون دریافته باشد که در آن دوره تصمیم نادرستی گرفته بود.
پس از خروج نیروهای شوروی از افغانستان در سال ۱۳۶۷ اختلافهای عمیق میان گروههای مجاهدین آشکار شد و بهتدریج به جنگ داخلی انجامید.
گروههای اصلی مجاهدین بر سر اینکه چه کسی کابل را در اختیار بگیرد و ساختار حکومت چگونه باشد، به توافق نرسیدند.
در یک گزارش الجزیره که در سال ۲۰۱۲ منتشر شده، آمده است که در سال ۱۹۸۵ یک هیئت از رهبران مقاومت افغان در قصر سفید با رونالد ریگان دیدار کرد، اما گلبدین حکمتیار از دیدار با رئیسجمهور وقت امریکا خودداری کرد.
این گزارش به نقل از عبدالهادی ارغندیوال (از همراهان حکمتیار در آن سفر) میگوید که دعوت حکمتیار برای سفر به امریکا از سوی سازمان ملل بود، نه از سوی ریگان و او به همین دلیل با ریگان دیدار نکرد.
وزارت خارجه امریکا در سال ۲۰۰۳ حکمتیار را به عنوان «تروریست جهانی» معرفی کرد و شورای امنیت سازمان ملل نیز نام او را در فهرست تحریمها قرار داد.
این تحریمها پس از توافق صلح گلبدین حکمتیار با حکومت پیشین افغانستان لغو شد.
در این گزارش که روز پنجشنبه، ۱۶ دلو منتشر شد به نقل از سازمان جهانی بهداشت آمده است که بیماری فلج کودکان همچنان بهعنوان یک وضعیت اضطراری بهداشت عمومی با اهمیت بینالمللی شناخته میشود.
دیدهبان سیاست سلامت که گزارشهایی از وضعیت بهداشت در سراسر افریقا، جنوبشرقی آسیا و امریکای لاتین منتشر میکند تاکید کرده است که در افغانستان راهبردهای اجرایی و ارتباطی برای بهبود پوشش واکسیناسیون در حال بازنگری و اصلاح است.
بر اساس این گزارش، تیمهای واکسیناسیون در جنوب افغانستان همچنان از رویکرد خانهبهخانه برای دسترسی به همه کودکان و واکسیناسیون آنها استفاده میکنند.
در این گزارش با استناد به نمونهبرداریهای محیطی آمده است که ویروس پولیو فراتر از مناطق اصلی انتقال نیز شناسایی شده است که نشان میدهد این بیماری بهصورت خاموش، حتی در مناطقی که هیچ مورد بالینی آشکاری گزارش نشده، در حال گسترش است.
دیدهبان سیاست سلامت نوشته است که افغانستان و پاکستان از روشهایی برای شناسایی و دسترسی به مهاجران، جمعیتهای در حال جابهجایی و کودکانی که واکسین نشدهاند، استفاده میکنند.
در سال ۲۰۲۵ میلادی ۹ مورد مثبت فلج کودکان در افغانستان ثبت شده است. سازمان جهانی بهداشت در ماه عقرب امسال گفت با وجود کاهش موارد ابتلا به فلج کودکان در افغانستان، خطر انتقال ویروس در مناطق جنوبی هممرز با پاکستان همچنان بالا است.
