
منابع آگاه به افغانستان اینترنشنال گفتند که طالبان ۴۲۰ کارمند شرکت دولتی داروسازی ابنسینا را از کار برکنار کرده است. کارمندان برکنارشده مدعیاند که دواخانههای تحت مدیریت این شرکت به اعضای خانواده و نزدیکان مقامات طالبان واگذار شده است.
بر اساس اطلاعات بهدستآمده، از مجموع حدود ۴۶۰ کارمند این شرکت، تنها ۴۰ نفر از جمله رئیس شرکت در سمت خود باقی ماندهاند و بقیه اخراج شدهاند.
طالبان این دواخانهها را از کارمندان پیشین گرفته و به مزایده گذاشته است، اما این کارمندان اجازه شرکت در مزایده را ندارند.
بسیاری از این کارمندان میگویند دواخانهها را با هزینه شخصی خود ساختهاند و طالبان تاکنون هیچ مبلغی بابت این هزینهها به آنها پرداخت نکرده است.
به گفته آنها، هزینه ساخت هر دواخانه بین ۸۰۰ هزار تا یک میلیون افغانی بوده، اما طالبان میگویند که این اموال متعلق به دولت است.
کارمندان برکنارشده تاکید میکنند که مزایدهها صرفاً جنبه نمایشی دارد و در عمل، دواخانهها به فرماندهان و نزدیکان طالبان واگذار میشود.
به گفته منابع، دواخانههای وابسته به شفاخانههای حوزوی بلخ نیز در اختیار یکی از مقامات طالبان قرار گرفته است.
وزارت صحت عامه طالبان به پرسشهای افغانستان اینترنشنال درباره اخراج کارمندان ابن سینا پاسخی نداده است.






طاهر اندرابی، سخنگوی وزارت خارجه پاکستان روز پنجشنبه در یک نشست خبری هشدار داد که تمام گزینهها در برابر «رژیم طالبان» روی میز است.
او طالبان را متهم کرد که به تعهدات خود درباره جلوگیری از حملات شبهنظامیان از خاک افغانستان علیه کشورهای همسایه عمل نکرده است و تاکید کرد که صبر پاکستان نیز نامحدود نیست.
سخنگوی وزارت خارجه پاکستان با اشاره به اظهارات وزیر دفاع پاکستان مبنی بر احتمال اقدام نظامی علیه طالبان در افغانستان گفت که «اظهارات وزیر دفاع و ارتش درباره افغانستان کاملاً قابل فهم و مورد تایید است.»
اندرابی افزود: «وقتی حمله به پاکستان و کشتار غیرنظامیان بیگناه، از جمله کودکی در باجور و هفت زن و کودک دیگر در میان باشد، چه انتظاری از ما دارید؟»
سخنگوی وزارت خارجه پاکستان افزود: «افغانستان به درخواست مشروع پاکستان مبنی بر عدم استفاده از خاک خود برای تروریسم علیه پاکستان پاسخی نداده است. تا زمانی که این درخواست برآورده نشود، همه گزینهها روی میز خواهد بود.»
وی افزود: «ما حق هر اقدامی را در چارچوب حق دفاع مشروع خود طبق ماده ۵۱ منشور سازمان ملل محفوظ میداریم. هر اقدامی علیه تروریستها، براساس حق دفاع مشروع و برای حفاظت از جان غیرنظامیان و نیروهای امنیتی ما خواهد بود.»
اندرابی در بخشی از صحبتهایش، از تلاش کشورهای منطقه برای وادار کردن طالبان به عمل به تعهدات آن استقبال کرد، اما گفت که درباره از سرگیری مذاکرات با ساختاری مشابه مذاکرات استانبول و دوحه اطلاعی ندارد.
پیشتر گمانهزنیهایی مطرح شده بود که هیئت عربستانی پس از سفر به کابل به اسلامآباد رفته تا زمینه گفتوگوی مستقیم میان طالبان و پاکستان را فراهم کند. این هیئت در کابل موفق شد سه سرباز اسیر پاکستانی را از بند طالبان آزاد کند.
اندرابی بار دیگر بر نقش طالبان در حمایت از تروریسم تاکید کرد و گفت: «گزارش کمیته تحریمها به شورای امنیت سازمان ملل، به وضوح ارتباط شبهنظامیان بلوچ و تحریک طالبان پاکستان با افغانستان و شبکه حمایتی آنها را نشان میدهد.»
وی همچنین مدعی شد که هند در حوادث بلوچستان، از جمله گروگانگیری مرگبار قطار جعفر اکسپرس دخالت داشته است. این اتهامات تاکنون بارها از سوی هند رد شده است.
سخنگوی وزارت خارجه پاکستان اضافه کرد که کشورش با شرکای بینالمللی، از جمله سازمان ملل، امریکا، اروپا و بریتانیا، درباره استفاده تروریستها از خاک افغانستان در حال رایزنی است. او گفت: «ما از جامعه بینالمللی، به ویژه شورای امنیت، میخواهیم این اقدامات تروریستی که از افغانستان با حمایت هند انجام میشود، متوقف شود.»
از سوی دیگر، طالبان بارها ادعاهای مقامات پاکستانی را رد کرده و اعلام کرده است که خاک افغانستان تهدیدی برای کشورهای همسایه و منطقه نیست. مقامات طالبان همچنین پاکستان را به حمایت از داعش متهم کردهاند.
منابع محلی در خوست به افغانستان اینترنشنال گفتند که ماموران امر به معروف طالبان با مراجعه به دفاتر تلویزیونها از مسئولان رسانهها خواستند از نشر تصاویر موجودات زنده خودداری کنند. مسئولان رسانهها هشدار دادند که اجرای این دستور منجر به توقف فعالیت تلویزیونها خواهد شد.
منابع روز پنجشنبه، ۳۰ دلو خبر دادند که طالبان به دفاتر رسانهها رفته و این دستور را بهگونه شفاهی ابلاغ کردهاند.
طالبان در ماه جدی امسال نیز از مسئولان رسانهها و سخنگویان تمام ادارات در خوست خواسته بود مصاحبههای تصویری انجام ندهند.
منابع افزودند که در پی این دستور، تصاویر و ویدیوهای نشستهای ادارات طالبان نیز منتشر نخواهد شد.
در خوست یک تلویزیون دولتی و سه تلویزیون خصوصی فعال اند.
طالبان این ممنوعیت را براساس ماده هفدهم قانون امر به معروف خود اجرا میکند. از زمان آغاز اجرای این ممنوعیت در ماه اسد ۱۴۰۳، ممنوعیت نشر تصاویر زندهجان در دستکم ۲۵ ولایت کشور اجرایی شده است.
امریت المپیک، تربیتبدنی و ورزش طالبان در تخار به تمامی فدراسیونها و مسئولان ورزشی در این ولایت دستور داد که به خاطر ماه رمضان، تمامی مسابقات و فعالیتهای ورزشی را متوقف کنند.
آمریت المپیک، تربیتبدنی و ورزش ولایت تخار گفته که فعالیتهای ورزشی در ماه رمضان به دستور ریاست عمومی المپیک طالبان متوقف میشود.
همزمان، منابع به افغانستان اینترنشنال گفتند که وزارت امر به معروف طالبان در تمام ولایتها برگزاری مسابقات کریکت «جام رمضان» را ممنوع کرده است. این مسابقات هر سال در ماه رمضان تقریباً در تمام ولایتها برگزار میشد.
براساس مکتوبی که آمریت المپیک، تربیتبدنی و ورزش ولایت تخار منتشر کرده آمده است: «مدیریتهای محترم المپیک، تربیتبدنی و ورزش ولسوالیهای شانزدهگانه و مسئولین محترم فدراسیونها مکلف هستند تا طبق پالیسیهای موجود و با در نظر داشت مکتوب واصله از ریاست عمومی المپیک، تربیتبدنی و ورزش کشور اجراآت نموده و از برگزاری مسابقات الی ختم ماه مبارک رمضان جلوگیری به عمل آید.»

روزنامه گاردین با گروه پنج نفری از زنان افغان گفتوگو کرده است که هر هفته بهگونه مخفیانه گرد هم میآیند و آثار نویسندگانی چون عباس معروفی، زویا پیرزاد، جورج اورول و ارنست همینگوی را میخوانند. آنها میگویند که کتابخوانی راهی برای مقاومت در برابر محدودیتهای طالبان است.
چهار نفر از این زنان هر پنجشنبه بهگونه حضوری در اتاقی کوچک در خانه یکی از اعضا گرد هم میآیند و عضو پنجم از طریق تماس تلفنی به بحث میپیوندد. این زنان نام گروه خود را «زنان با کتاب و تخیل» گذاشتهاند.
آنان آثار چون سال بلوا، پیرمرد و دریا، قلعه حیوانات و سمفونی مردگان را نقد و بررسی میکنند و درباره مفاهیمی چون سرکوب، جایگاه زنان و امید به آینده گفتوگو میکنند.
به گزارش روزنامه گاردین، این زنان برای سرگرمی نه بلکه برای درک زندگی و درک دنیای اطرافشان کتاب میخوانند. طبق این گزارش این زنان کتابها را بهگونه آنلاین و رایگان دانلود میکنند و گاهی هم از کتابخانه امانت میگیرند.
گاردین نوشته که این زنان هر هفته به مدت یک و نیم ساعت این نشست را برگزار میکنند و برای جلوگیری از جلب توجه، محل دیدار را تغییر میدهند. اعضای این گروه گفتند که مجبورند از تپهای بالا برود تا بتواند کتاب مورد مطالعه را دانلود کند.
یکی از این زنان گفت: «وقتی ما را از رفتن به مکتب منع کردند، تمام امیدم را از دست دادم. مادرم تشویقم میکرد اما میدانستم اوضاع بهتر نمیشود. تصمیم گرفتم خودم کاری انجام دهم و حالا این حلقه مطالعه را دارم.»
این گروه از زنان با بازگشت دوباره طالبان، رویای تحصیل را از دست دادهاند. آنها در میان بیش از دو میلیون زن و دختری هستند که طی بیش از چهار سال گذشته از آموزش محروم شدهاند.
یکی از اعضای این گروه گفت: «طالبان از زنان آگاه میترسند. برای مقابله با طالبان باید آگاه شد و رشد کرد. همه با هم.»
شماری از افراد طالبان با هماهنگی دفتر مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل برای آموزش پیشگیری و درمان اعتیاد به اندونزیا رفتند. هدف از سفر، تقویت نظام درمان اعتیاد در افغانستان و بهبود دسترسی زنان و مردان مبتلا به اختلالات مصرف مواد مخدر به خدمات معیاری و انسانی عنوان شده است.
دفتر مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل متحد میگوید که متخصصان افغان درباره روشهای علمی پیشگیری از مصرف مواد، درمان سلامتمحور، بازتوانی و بازگشت بیماران به جامعه با متخصصان اندونزیایی گفتوگو کردهاند.
این برنامه از سوی نمایندگی دفتر مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل در چارچوب روند دوحه و با حمایت آژانس بینالمللی همکاری جاپان (جایکا) در شهر جاکارتا برگزار شده است.
نماینده جایکا در این برنامه با تأکید بر اهمیت مبارزه با مواد مخدر در افغانستان گفت: «تحقق این بازدید گامی مهم در راستای پاسخگویی به یکی از نیازهای فوری افغانستان است و میتواند به تقویت تلاشهای مشترک برای بهبود خدمات پیشگیری و درمان کمک کند.»
نماینده دفتر مبارزه با مواد مخدر در افغانستان نیز تاکید کرده که تقویت نظام درمان اعتیاد با رویکردهای مبتنی بر شواهد و احترام به کرامت انسانی، برای حفاظت از جان افراد و ایجاد جوامع تابآور ضروری است.
افغانستان همچنان با چالشهای جدی بهداشت عمومی و اجتماعی مرتبط با اختلالات مصرف مواد مخدر مواجه است.
بر اساس آخرین برآورد ملی در سال ۲۰۱۵، حدود ۱۱ درصد افغانها حداقل یک نوع ماده مخدر مصرف کردهاند.
ارزیابی سال ۲۰۲۵ برنامه مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل نشان میدهد که با تغییر الگوی مصرف، استفاده از مواد مصنوعی و داروهای سوءمصرفی افزایش یافته است.
بررسی دفتر مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل نشان میدهد که هزینههای اقتصادی بالا، تداوم شکافهای خدماتی و نابرابری جنسیتی در دسترسی درمان، رسیدگی به معتادان و درمان آنان را با چالش مواجه میکنند.
تنها ۲۹ درصد زنان در مقایسه با ۵۳ درصد مردان در افغانستان به خدمات درمانی دسترسی دارند؛ موضوعی که بیانگر محرومیت گستردهتر زنان از خدمات حمایتی و درمانی است.