امارات می‌گوید در یک روز ۱۶ موشک بالستیک و ۱۱۳ پهپاد جمهوری اسلامی را رهگیری کرده است

پیش از این، روز پنجشنبه هفته گذشته محکمه عالی طالبان اعلام کرد که در جریان یک هفته دست‌کم ۳۹ نفر در چندین ولایت افغانستان شلاق زده شده‌اند.

تداوم و تشدید مجازات بدنی در محضر عموم از سوی طالبان، نگرانی سازمان‌های بین‌المللی را برانگیخته است.

پیشتر کارشناسان سازمان ملل، افزایش مجازات‌های بدنی در محضر عام در افغانستان را به‌شدت محکوم کرده و آن را نقض آشکار قوانین بین‌المللی حقوق بشر خواندند. آنان، این‌گونه مجازات‌ها را مصداق توهین به کرامت انسانی و رفتاری ظالمانه و غیرانسانی دانسته‌اند.

پاپ لئو روز یکشنبه اعلام کرد که اخبار نگران‌کننده‌ای از ایران و سراسر خاورمیانه به‌گوش می‌رسد و خواستار تلاش مجدد برای گفت‌وگو به‌منظور کاهش تنش‌ها شد.

با تشدید درگیری‌ها در نهمین روز حمله امریکا و اسرائیل به ایران، این پاپ امریکایی نخستین بار هشدار داد که این بحران، ترس و نفرت را دامن می‌زند.

او در میدان سن‌پیتر واتیکان گفت: «در کنار خشونت، ویرانی و فضای گسترده نفرت و ترس، نگرانی فزاینده‌ای وجود دارد که این درگیری می‌تواند گسترش یابد و دیگر کشورهای منطقه، از جمله لبنان عزیز، بار دیگر به بی‌ثباتی فرو روند.»

پیش از این، دیپلومات ارشد واتیکان روز چهارشنبه هشدار داد که حملات امریکا و اسرائیل حقوق بین‌الملل را تضعیف می‌کند. او گفت کشورهای جهان حق آغاز «جنگ‌های پیشگیرانه» را ندارند؛ انتقاد مستقیمی که به طور غیرمعمول به کارزار نظامی امریکا و اسرائیل وارد کرده است.

خبرگزاری فعالان حقوق بشر ایران، هرانا می‌گوید از زمان آغاز حملات امریکا و اسرائیل به ایران دستکم ۱۲۰۵ غیرنظامی، از جمله ۱۹۴ کودک، کشته شده‌اند.

به گفته این نهاد حقوق بشری مستقر در امریکا، این آمار تا ساعت پایان روز شنبه ثبت شده است.

بر اساس این گزارش، شمار کشته‌شدگان این جنگ اکنون از تلفات جنگ دوازده‌ روزه تابستان گذشته میان ایران، اسرائیل و امریکا نیز بیشتر شده است. در آن درگیری حدود ۱۱۹۰ نفر کشته شدند.

خبرگزاری فعالان حقوق بشر می‌گوید برخی تاسیسات که بر اساس حقوق بشردوستانه بین‌المللی محافظت می‌شوند نیز در حملات آسیب دیده‌اند.

به گفته این نهاد، یک مکتب دخترانه در شهر خمین، یک کلینیک در زنگنه، یک خانه مسکونی در اسلامشهر و یک کارخانه آب‌شیرین‌ در قشم از جمله مکان‌هایی هستند که در این حملات آسیب دیده‌اند.

با این حال، به گفته خانم کوفی به‌رغم همه چالش‌ها، «روح مقاومت» همچنان در وجود زنان افغانستان باقی مانده و آن‌ها به ایستادگی خود ادامه خواهند داد.

خانم کوفی در یادداشتی در شبکه اکس نوشت: «ما مقاومت خواهیم کرد. ما زنده خواهیم ماند و کشور خود را پس خواهیم گرفت.»

او با اشاره به سلب گسترده حقوق زنان در افغانستان تحت کنترول طالبان، گفت واژگان توان بیان ناامیدی، فقدان و رنج زنان افغانستان را ندارند.

هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان پس از بازگشت این گروه به قدرت، با صدور ده‌ها فرمان و وضع آنچه طالبان قوانین می‌خواند، زنان را در عرصه‌های مختلف زندگی اجتماعی و شخصی به شدت محدود کرده است. این اقدامات از ممنوعیت کار و تحصیل زنان و دختران تا ممنوعیت گشت‌‌وگذار، سفر بدون «محرم» و ورزش را در برمی‌گیرد.

کارشناسان و فعالان حقوق بشر، سیاست‌ سرکوبگرانه طالبان علیه زنان را مصداق «آپارتاید جنسیتی» دانسته و خواستار جرم‌انگاری آن به‌عنوان جنایت علیه بشریت شده‌اند.

برنامه اسکان بشر سازمان ملل می‌گوید که از بدو حاکمیت طالبان، تقریبا همه راه‌هایی که قبلا برای توانمندسازی زنان و دختران وجود داشت، از میان برداشته شده‌‌اند.

به‌ نقل از سازمان ملل، زنان و دخترانی که به‌ویژه در سکونت‌گاه‌های غیررسمی شهری زندگی می‌کنند، با آسیب‌پذیری‌های خاص از جمله ناامن بودن فضاهای عمومی، دسترسی محدود به خدمات آب، بهداشت و حفظ‌ صحت، و کاهش فرصت‌های معیشتی مواجه‌اند؛ چالش‌هایی که نابرابری‌های جنسیتی را تشدید می‌کند.

برنامه اسکان بشر سازمان ملل با اشاره به زنان سرپرستی که عمدتا در سکونت‌گاه‌های غیررسمی زندگی می‌کنند، گفته است که آنان با چالش‌های چندلایه‌یی از جمله نبود درآمد، امنیت مسکن و دسترسی به خدمات مواجه‌اند.

این چالش‌های چندگانه موجب انزوای بیشتر زنان و تشدید وابستگی آنان به کمک‌های بیرونی شده است.

سازمان ملل همچنین تصریح کرده است که بازارهای کار در شهرهای افغانستان عمدتا برای زنان تا حد زیادی غیرقابل دسترس است و این چالش چهره فقر را در شهرهای افغانستان بیش از پیش نمایان کرده است.

سازمان ملل می‌افزاید که سکونت‌گاه‌های غیررسمی شهری با ناامنی گسترده در مالکیت زمین و مسکن مواجه‌اند؛ موضوعی که پیامدهای جدی برای زنان دارد. خانواده‌هایی که توسط زنان سرپرستی می‌شوند و بیوه‌ها کمترین احتمال را دارند که اسناد قانونی یا شناسایی رسمی برای زمین و مسکن خود داشته باشند.

کمبود خدمات اساسی شهری فشار نامتناسبی را بر زنان و دختران تحمیل می‌کند؛ زنانی که اغلب مجبورند در محیط‌های ناامن و مسافت‌های طولانی حرکت کنند تا به امکانات عمومی ضروری مانند منابع آب دسترسی پیدا کنند.

وضعیت نامناسب جاده‌ها نیز دسترسی به مکاتب، بازارها و مراکز صحی را محدود ساخته و انزوای زنان در فضاهای شهری را تشدید کرده است.

افزون بر آن، به گفته سازمان ملل، زیرساخت‌های شهری نیز که با حساسیت جنسیتی طراحی نشده‌اند عملا آزادی رفت‌وآمد و مشارکت زنان در زندگی شهری را محدود و به‌طور مستقیم به افزایش خطر خشونت مبتنی بر جنسیت کمک می‌کند.

روشنایی ضعیف، مسیرهای ناامن، تراکم جمعیت و مشکلات مربوط به ناامنی مالکیت زمین در کنار هم، محیط‌هایی ایجاد می‌کنند که در آن امنیت زنان و دختران به‌طور خاص به خطر می‌افتد.

این سازمان هشدار داده است که دختران نوجوان در مناطق شهری با خطرات چندگانه از جمله فقر و ازدواج زودهنگام، و همچنین محدودیت‌ها و خطرات در فضاهای عمومی روبه‌رو هستند.

افزون بر آن، به‌گفته این سازمان خطرات خشونت جنسیتی در سکونت‌گاه‌های غیررسمی به‌ویژه شدید است و هنجارهای جنسیتی را تقویت کرده و محدودیت‌های بیشتر بر رفت‌وآمد زنان و مشارکت آنان در زندگی عمومی را تحمیل می‌کند.

به‌گفته سازمان ملل، زنان به‌طور فزاینده و سیستماتیک از روندهای تصمیم‌گیری در سطح محلات شهری کنار گذاشته می‌شوند؛ هم به دلیل محدودیت‌های رسمی و هم به دلیل هنجارهای اجتماعی ریشه‌دار. سازمان ملل گفته است که هرگاه زنان به‌طور معنادار در برنامه‌ریزی سکونت‌گاه‌ها، نقشه‌برداری و تعیین اولویت‌ها مشارکت داشته باشند، نابرابری‌های جنسیتی ناشی از آن کاهش خواهد یافت.