اوزبیکستان کمک بشردوستانه به افغانستان فرستاد | افغانستان اینترنشنال
اوزبیکستان کمک بشردوستانه به افغانستان فرستاد
وزارت خارجه اوزبیکستان اعلام کرد که این کشور بیش از ۲۹۰ تُن کمک بشردوستانه به افغانستان فرستاده و به مسئولان طالبان در حیرتان تحویل داده است. طبق بیانیه این وزارت، محموله کمکهای بشردوستانه شامل مواد غذایی است و هدف از آن حمایت از مردم افغانستان و تقویت روابط بین دو کشور است.
در مراسم دریافت این کمکها در حیرتان، شماری از مسئولان محلی طالبان و مقامات اوزبیکستان حضور داشتند.
وزارت خارجه اوزبیکستان میگوید که این ابتکار بشردوستانه، تعهد تاشکند به حمایت از کشورهای همسایه و تقویت ثبات و همکاری در منطقه را برجسته میکند.
اوزبیکستان هرچند اداره طالبان را به رسمیت نمیشناسد، اما روابط گسترده سیاسی و اقتصادی با طالبان دارد.
مقامهای اوزبیکستان و طالبان پیشتر اعلام کردند که دو طرف در نظر دارند حجم روابط بازرگانی خود را طی پنج سال آینده به ۵ میلیارد دالر افزایش دهند.
شماری از بیماران نجاتیافته کمپ امید برای درمان معتادان در کابل، پس از حمله و ویرانی این مرکز، نگران آینده و ادامه درمان خود هستند.
برخی از آنها میگویند که بیم دارند که در فقدان این مرکز بار دیگر به موادمخدر رو بیاورند.
نظر محمد که پیشتر به هروئین معتاد بود، به رویترز گفت که دو سال پیش درمان اعتیاد در کمپ امید، به زنده ماندنش کمک کرد. او پس از ترک مواد مخدر، در این مرکز مانده و به بیماران دیگر خدمت میکرد.
نظر محمد روز دوشنبه می دیدید که «چگونه هواپیما بمب انداخت.» او صحنه انفجار را «کابوسوار» توصیف کرد: «مردم از هر سو فریاد میزدند، زخمیها و اجساد در همه جا افتاده بودند. از زیر خرابهها، چهار نفر را زنده اما زخمی بیرون آوردیم و بقیه جان خود را از دست داده بودند. اجساد به قدری آسیب دیده بودند که قابل شناسایی نبودند.»
اداره طالبان گفته است که در حمله هوایی پاکستان در شب دوشنبه، ۲۵ حوت، بیش از ۴۰۰ نفر کشته و ۲۶۵ نفر زخمی شدهاند. اما، یوناما روز چهارشنبه به رویترز گفت که در این حمله ۱۴۳ نفر کشته و ۱۱۹ نفر زخمی شدهاند.
پاکستان حمله به کمپ امید را رد کرده و گفته است که آن شب به تاسیسات نظامی طالبان در پایتخت حمله کرده بود. اما، گروههای مستقل و شاهدان عینی تایید کردهاند که مرکز تداوی معتادان هدف حمله جنگندههای پاکستانی قرار گرفته است.
محمد، بیمار دیگری که از حمله جان سالم به در برده، به رویترز گفت که نگران است پس از ترک این مرکز آیندهاش در کشوری با امکانات پزشکی محدود برای معتادان نامعلوم شود. او گفت: «من هم بعد از درمان در این کمپ ماندم، چون اگر میرفتم، میترسیدم دوباره معتاد شوم. ما توانستیم اینجا مبارزه کنیم و زنده بمانیم، اما حالا نمیدانم پس از این چه کار کنم و کجا بروم.»
احمدبلال تیموری، پزشک دندان و پدر دو فرزند، تنها ۲۰ روز پیش از حمله وارد این مرکز شده بود تا تحت درمان اعتیاد به ماده مخدر کتامین قرار بگیرد. کتامین یک داروی بیحسی و ضد درد است که در طبابت برای جراحی و درمان دردهای شدید استفاده میشود، اما مصرف نادرست آن میتواند باعث اعتیاد، توهم، اختلال حافظه و مشکلات روانی و جسمی شود.
بلال گفت که احساس میکرد در مسیر بهبود است، اما حالا امید خود را از دست داده است. او گفت: «ابتدا ناراضی بودم و نمیخواستم بمانم، اما پس از حدود یک هفته، وقتی احساس بهتری پیدا کردم، خودم میخواستم بهبود پیدا کنم.»
احمد قصاص، مدیر سازمان جهانی بهداشت در امور افغانستان، میگوید حدود ۱۵ درصد از جمعیت تقریبی ۴۰ میلیون نفری افغانستان دچار اعتیاد هستند.
کارشناسان میگویند فقر، بیکاری و مشکلات خانوادگی باعث تشدید معضل اعتیاد در افغانستان شده است. این درحالی است که امکانات موجود برای درمان بسیار محدود است و متقاضیان برای کمک بسیار زیادند.
ممنوعیت تریاک هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، در سال ۲۰۲۲ کشت مواد مخدر را در افغانستان ممنوع کرد. افغانستان در آن زمان بزرگترین تولیدکننده تریاک در جهان بود. طبق آمار سازمان ملل، زمینهای تحت کشت خشخاش در سال ۲۰۲۵ از ۲۳۲ هزار به حدود ۱۰ هزار هکتار کاهش یافته است. اما، ممنوعیت تریاک باعث افزایش تولید و استفاده از مواد مخدر مصنوعی مانند شیشه شده است.
واندا فلباب-براون، پژوهشگر موسسه بروکینگز در واشنگتن، به رویترز گفت که از بین رفتن یک مرکز بازپروری پیامدهای زیادی دارد. او گفت: «تعداد مراکز درمانی در افغانستان بسیار کم است، بنابراین از دست رفتن یک مرکز به هر دلیلی، ضربه بسیار سنگینی به خدمات موجود درمان برای معتادان وارد میکند.»
برادر نذیر پکتیاوال، سرباز پیشین افغان که دربازداشت اداره مهاجرت امریکا جان باخت، حکومت این کشور را مقصر مرگ وی میداند.
نصیر پکتیاوال میگوید که برادرش «قهرمان مردم افغانستان و امریکا» بود و خواستار تحقیق درباره علت مرگ وی شد.
محمد نذیر پکتیاوال، ۴۱ ساله، روز جمعه ۲۲ حوت بازداشت شد و کمتر از ۲۴ ساعت پس از بازداشت توسط ماموران اداره مهاجرت و گمرک امریکا جان خود را از دست داد. وزارت امنیت داخلی امریکا گفت که آقای پکتیاوال پس احساس درد، به شفاخانه منتقل شد و در آنجا درگذشت.
او صبح روز جمعه، زمانی که قصد داشت فرزندانش را به مکتب ببرد، در برابر خانهاش بازداشت شد.
پکتیاوال پیش از آمدن به امریکا، نزدیک به یک دهه با نیروهای ویژه ارتش ایالات متحده در افغانستان کار کرده بود. او پس از بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، از طریق روند تخلیه به امریکا منتقل شد و در ایالت تگزاس زندگی میکرد.
این پناهجوی افغان در شهر ریچاردسون بهعنوان نانوا کار میکرد و پرونده پناهندگیاش هنوز در جریان بود.
وزارت امنیت داخلی آقای پکتیاوال را به جرایم کوچک متهم کرده و وی را مهاجر غیرقانونی توصیف کرده است، اما خانوادهاش این اتهامات را رد کرده و میگوید که او بهگونه قانونی وارد امریکا شده، اجازه کار داشته و حتی یکی از فرزندانش شهروند امریکا است.
برادرش، نصیر پکتیاوال به روزنامه انگلیسی ایندیپندنت گفت: «او مجرم نبود. ما شانهبهشانه با نیروهای امریکایی جنگیدیم. او یک قهرمان بود.»
به گفته او، پکتیاوال پس از بازداشت از تنگی نفس و درد سینه شکایت داشت. او در تماس تلفنی با برادرش، با صدای مضطرب گفته بود که نمیداند او را به کجا منتقل میکنند.
نصیر پکتیاوال گفت: «خیلی ترسیده بود. میگفت نفس کشیدن برایش سخت شده و بدنش درد میکند.»
مقامهای وزارت امنیت داخلی امریکا گفتهاند که او به شفاخانه پارکلند در دالاس منتقل شد، اما با وجود تلاش برای درمان، جان باخت.
با این حال، خانوادهاش میگوید او با بدرفتاری روبهرو شده و حتی به داروی تنفسیاش دسترسی نداشته است.
علت دقیق مرگ این مرد افغان هنوز روشن نیست و خانوادهاش خواستار تحقیقات شفاف شدهاند.
افغان ایواک، سازمان حامی مهاجران افغان همکار امریکا، این رویداد را «بسیار غیرعادی» توصیف کرده و گفته است که حکومت امریکا باید توضیح دهد چگونه یک مرد ۴۱ ساله، کمتر از یک شبانهروز پس از بازداشت، جان خود را از دست داده است.
مرگ پکتیاوال دستکم بیستوچهارمین مورد مرگ در بازداشت اداره مهاجرت امریکا در یکسال گذشته است، آماری که نگرانیها درباره وضعیت بازداشتگاههای اداره مهاجرت امریکا را افزایش داده است.
خانواده پکتیاوال میگوید که قصد دارند پیکر او را برای خاکسپاری به افغانستان منتقل کند.
برادرش گفت: «او همهچیز ما بود. حالا هیچ چیزی برای ما باقی نمانده است.»
مرگ وی واکنشهای گستردهای را به همراه داشت.
کمیته روابط خارجی دموکراتها در مجلس نمایندگان امریکا با انتشار گزارش مرگ وی با لحن کنایی نوشت: «او در کنار سربازان امریکایی در افغانستان جنگید و توسط حکومت امریکا به ایالات متحده آورده شد، اما در نهایت در بازداشتگاه اداره مهاجرت در تگزاس جان سپرد.»
افغانستان اینترنشنال از طریق گفتوگو با منابع دیپلوماتیک در کابل، بررسی تصاویر ماهوارهای و مصاحبه با بازماندگان بمباران دوشنبهشب، به اطلاعات تازهای از ابعاد حمله هوایی دوشنبهشب پاکستان دست یافته است.
براساس این گزارش بمبهای جنگنده های پاکستان به مرکز درمان معتادان اصابت کرده و آمار قربانیان ممکن است «به صدها نفر برسد»
در بخشی از این تحقیق با کارمندان درمانگاه امید نیز گفتوگو شده است.
کارمندان درمانگاه امید به افغانستاناینترنشنال گفتند در میان قربانیان افراد زیر ۱۸ سال نیز حضور دارند.
حمدالله فطرت، معاون سخنگوی طالبان اعلام کرده است که دستکم ۴۰۰ نفر در این رویداد کشته و ۲۵۰ نفر دیگر زخمی شدهاند.
منابع روز چهارشنبه میگویند به نظر میرسد ارقام تلفات درست باشد.
پاکستان ادعا میکند که این حمله یک «عملیات دقیق» بوده و تاسیسات و «زیرساختهای پشتیبانی تروریستی» هدف قرار گرفته است.
فعالان حقوق بشر خواهان تحقیق مستقلانه در مورد این رویداد هستند.
یک کارشناس حقوق بشر از یک سازمان بینالمللی به افغانستان اینترنشنال گفت اگر پاکستان اصل تناسب را رعایت نکرده باشد، این رویداد میتواند جنایت جنگی باشد.
بخشهایی از مرکز بازپروری معتادان امید، یک درمانگاه ۲۰۰۰ بستر تحت حمایت سازمان ملل متحد در شرق کابل از این حمله ویران شده است.
ما از طریق تصاویر ماهوارهای سه ساختمانی را شناسایی کردهایم که بیشترین ویرانی را متحمل شده است.
منابع از مرکز بازپروری معتادان امید به افغانستان اینترنشنال گفتند ساختمان اول، تالاری است که بهعنوان سالن غذاخوری و خوابگاه مورد استفاده قرار میگرفت. بررسی تصاویر پس از حمله نشان میدهد که سقف این سالن کاملا فرونشسته است.
سالنی که بهعنوان محل غذاخوری و خوابگاه درمانگاه امید استفاده میشد به رنگ سرخ نشانی شده است - تصاویر بعد از حمله هوایی
شاهدان از مرکز بازپروری امید گفتند محل دوم اصابت بمب، اتاق محافظان درمانگاه بوده است.
در حمله یک دفتر کاری درمانگاه امید نیز آسیب دیده است. کارمندان درمانگاه گفتند در دفتر کاری نیز یک بمب اصابت کرد. یک منبع دیگر اما گفت بهدلیل اینکه دفاتر کاری ساختهشده از چوب بود، در اثر آتش انفجار حریق شده است.
طعامخانه-خوابگاه درمانگاه امید و اتاق محافظان به رنگ سرخ نشانی شده و اتاق کاری کمپ امید به رنگ نارنجی - تصاویر قبل از حمله
سهشنبهشب بازماندگان رویداد، به افغانستان اینترنشنال گفتند حمله، لحظهای اتفاق افتاد که دستکم ۴۰ نفر در سالن غذاخوری مشغول صرف طعام شام بودند. سپس بمبی دیگر به بخش محافظان پرتاب شد. بخش اداری درمانگاه امید نیز حریق شده است.
بر سر بیماران و پزشکان چه آمد؟
سهشنبهشب، یک شهروند به نام نیلوفر از کابل به افغانستان اینترنشنال خبر داد که نعیم، کاکایش که در درمانگاه امید بستری بود ناپدید شده است. روز چهارشنبه او با گریه گفت که خبر جانباختن کاکایش تایید شده است.
دهها خانواده مثل نیلوفر پشت شفاخانههای کابل برای یافتن سرنوشت عزیزان خود صف کشیدهاند و با نگرانی به فهرست قربانیان چشم دوختهاند.
یک شب قبل، باشندگان بعد از افطار صدای مهیب انفجار و تیراندازیهای پیهم شهروندان کابل را به وحشت انداخت. این حمله به ویژه تیم کاری درمانگاه امید را شوکه کرد.
اکبر [نام مستعار]، کارمند درمانگاه امید به افغانستاناینترنشنال گفت حدود ساعت ۲۱:۰۰ به وقت محلی بعد از انفجار، در گروه واتسآپی درمانگاه امید، خبر حمله به درمانگاه ارسال شد که همه را وحشتزده کرد.
در نخستین لحظات، سرطبیب درمانگاه به تیم پزشکی هدایت داد که به کابلآمبولانس و همه شفاخانههای کابل خبر بدهند که به آمبولانس نیاز است. او گفت تمام آمبولانسهای شهر کابل در آن شب به سوی کمپ امید روانه شدند تا جنازهها را انتقال دهند. به گفته شاهد عینی تا سهشنبه شب نیز عملیات امداد جریان داشت.
یک شاهد عینی دیگر گفت بسیاری از قربانیان در اثر آتشسوزی سوخته بودند و قابل شناسایی نبودند. بسیاری تاسیساتهای سابق ناتو که بهعنوان مرکز بازپروری امید استفاده میشود از چوب و پخته شیشهای ساخته شده. چیزی که باعث شدت آتشسوزی شده است.
به گفته یکی از شاهدان بعضی از اجساد به گونه کامل و بعضی دیگر فقط اعضای بدنشان پیدا شدند.
برخی از خانوادهها نیز سهشنبه شب به افغانستاناینترنشنال گفتند تاکنون نتوانستهاند اعضای خانواده خود را پیدا کنند.
طالبان گفتهاند که هنگام وقوع حمله، حدود سه هزار نفر در این مرکز حضور داشتند.
این حمله پس از افطار رخ داد و باعث ایجاد وحشت در میان باشندگان کابل شد.
شماری از شاهدان عینی، صحنههای پس از حمله را «بسیار وحشتناک» توصیف کردهاند.
فهیم، راننده آمبولانس، گفت که اندکی پس از حمله به محل رسیده است. او گفت: «وقتی رسیدم، دیدم همهچیز در حال سوختن است، مردم میسوختند.»
او افزود: «صبح زود دوباره با من تماس گرفتند و گفتند برگردم، چون هنوز اجسادی زیر آوار مانده است.»
مرکز درمان معتادین امید که در منطقه پلچرخی کابل قرار دارد، در شرق کابل واقع شده است. این کمپ معمولا در ساحه سابق کمپ فینکس (پایگاه نظامی سابق ناتو) در نزدیک زندان پلچرخی ساخته شده و بزرگترین مرکز ترک اعتیاد در کابل با ظرفیت چند هزار بستر محسوب میشود. در نزدیکی این مرکز شفاخانه ابن سینا ویژه ترک اعتیاد نیز موقعیت دارد.
تاسیسات نظامی در همسایگی درمانگاه
منابع از درمانگاه امید تایید کردند که در کمتر از ۱۰۰ متری تاسیساتی وجود دارد که از سوی قطعه بدری طالبان استفاده میشود و با دیوار بتنی بزرگ از کمپ امید جدا شده است، اما بمب در آنجا اصابت نکرده است.
افغانستاناینترنشنال تصاویر ماهوارهای را بررسی کرده است که در آن دیده میشود در محوطه کمپ فینیکس وسایط نظامی دیده میشود.
تلویزیون آمو نیز گزارش داد یکی از شاهدان عینی که از مدتها به اینسو در نزدیکی کمپ امید کار میکند، به این رسانه گفت که در ماههای گذشته بارها گواه نشست و برخاست پهپادهای کوچک از محدوده این مرکز بوده است. به گفتهی او، مرکز بهیر در واقع مصروف ساختوساز هواپیماهای کوچک بدون سرنشین بوده است. او گفت این ساحه به شدت محافظت میشود و دیوارهای بسیار بلند دارد.
یکی از شاهدان گفته است که در شب حادثه چراغهای مرکز بهیر همه خاموش بودند، اما چراغهای کمپ امید روشن بود. به گفته او، وقتی هوپیماهای مهاجم در آسمان پیدا شد، از کمپ بهیر بالای آن هواپیما تیراندازی شد.
منبع: تلویزیون آمو
طالبان تاکنون وجود مرکز بهیر و کارخانه پهپاد در کنار کمپ امید را تایید یا رد نکرده است.
پیش از این دیلیمیل و دیپلومات گزارش داده بودند که طالبان در محوطه کمپ فینیکس، در نزدیکی درمانگاه امید، کارخانه پهپاد ساخته است. به نقل از دیلیمیل، این پهپادها در شرق کابل ساخته میشود و در لوگر آزمایش میشود.
کمپ فینیکس تا سال ۲۰۱۴ پایگاه نظامی بزرگ ایالات متحده و ناتو در شرق کابل بود. پس از خروج نیروهای خارجی در سال ۱۳۹۴ (بین سال ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵) به دولت افغانستان تحویل داده شد و بعد از اسد ۱۴۰۰ (اگست ۲۰۲۱) به دست طالبان افتاد.
دولت پیشین افغانستان در سال ۱۳۹۵ کمپ فینیکس را به درمانگاه ترک اعتیاد تبدیل کرد و آنرا مرکز «احیای امید» نام گذاشت.
کارمندان مرکز درمان امید به افغانستاناینترنشنال گفتند کارخانهای، آنطرف دیوارهای بتنی موقعیت دارد که کارمندان و بیماران به آن دسترسی ندارند.
دوشنبهشب در کابل و ننگرهار چه اتفاق افتاد؟
حمله به درمانگاه امید یکی از جنجالیترین حملات پاکستان در جریان جنگ آشکار با طالبان است.
منابع افغانستان اینترنشنال گفتند که دوشنبهشب نیروهای هوایی پاکستان در مجموع ۹ هدف را در کابل و ننگرهار بمباران کردند. پنج هدف در سرک نو، چمن حضوری، دارالامان، شاهشهید و کارته نو و چهار هدف دیگر در ولسوالیهای اچین، نازیان، گوشته و غنیخیل ننگرهار هدف قرار گرفتند.
سخنگوی وزارت امر به معروف طالبان گفت محمد خالد حنفی، وزیر این وزارت با اعضای کمیسیون عالی شیعیان افغانستان دیدار کرده است.
سیفاسلام خیبر نوشت این کمیسیون تاکید کرد که جامعه تشیع افغانستان با اهداف رهبری طالبان در ترویج ارزشهای اسلامی همسو و هماهنگ است.
سیفاسلام خیبر، سخنگوی وزارت امر به معروف طالبان چهارشنبه، ۲۷ حوت در خبرنامهای نوشت که در این نشست افزون بر اعضای کمیسیون عالی شیعیان افغانستان، نمایندگان اداره استخبارات، حج و اوقاف، شورای علما، شهرداری کابل و برخی از دیگر نهادهای طالبان نیز اشتراک داشتند.
محمدخالد حنفی، وزیر امر به معروف طالبان در این نشست همکاری و هماهنگی نزدیک میان مردم و نهادهای دینی را برای تحقق اهداف اداره این گروه امری ضروری خوانده است. او گفته برخی حلقات مغرض تلاش دارند میان مسلمانان و پیروان مذاهب در افغانستان تفرقه ایجاد کنند.
وزیر امر به معروف طالبان از پیروان مذاهب اهل تسنن و تشیع خواسته تا به منظور تقویت وحدت اسلامی، با هم هماهنگ باشند.
این در حالی است که طالبان در بیش از چهار سال سلطه بر افغانستان بارها مانع برگزاری مراسم مذهبی شیعیان افغانستان شده است.
قوانین و محاکم طالبان براساس فقه حنفی تنظیم شده است. طالبان بارها از ازدواج میان پیروان مذهب تسنن با تشیع جلوگیری کرده و اسماعیلیان را در مناطق مخلف مجبور به ترک مذهب کرده است.
علی میثم نظری، مسئول روابط خارجی جبهه مقاومت ملی از برگزاری نشستی در پاریس درباره وضعیت زنان در افغانستان و ضرورت حمایت کشورهای اروپایی از مقاومت مسلحانه، سیاسی و مدنی علیه طالبان خبر داد.
به گفته او، در این نشست احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت ملی نیز سخنرانی کرده است.
به گفته آقای نظری، این نشست روز دوشنبه، ۲۵ حوت با حضور مقامهای فرانسوی، نمایندگان جامعه مدنی و اعضای دیاسپورای افغانستان در دو پنل جداگانه برگزار شد.
در میزگرد اول این نشست درباره وضعیت زنان در افغانستان و در میزگرد دوم درباره راهکارهای مختلف مقاومت مسلحانه، سیاسی و مدنی علیه طالبان گفتوگو شده است.
براساس یادداشت مسئول روابط خارجی جبهه مقاومت ملی که روز چهارشنبه در شبکه اجتماعی اکس منتشر شد، در این نشست بر «مقاومت و آینده کشور» تاکید ویژهای شده است.
احمد مسعود که بیش از چهار سال است جبهه نظامی مخالف طالبان را رهبری میکند، بارها بر ضرورت شکست نظامی طالبان تاکید کرده است. او پیش از این نیز در نشستهای مختلف در کشورهای اروپایی گفته بود که تحت هر شرایطی طالبان را شکست خواهد داد.
جبهه او در مسیر مقاومت مسلحانه با هدف بازگرداندن ثبات به افغانستان، حملات پراکندهای علیه طالبان انجام داده و مدعی کشته شدن شماری از اعضای این گروه شده است.