بیانیه پایانی نشست مخالفان طالبان: نظام سیاسی افغانستان باید مبتنی بر رای مردم باشد

او با یادآوری از حمله دو سال پیش افراد مسلح به تالار کروکوس مسکو، افزود: خطر افتادن سلاح و مهمات از مناطق درگیری به دست عناصر تروریستی و متعاقبا گسترش آن به مناطق همسایه نیز در حال افزایش است.

ماریا زاخارووا همچنین تائید کرد که چهار شهروند تاجیکستان که به تالار کروکوس در مسکو حمله کرده بودند، به «حبس ابد» محکوم شدند. در این حمله ۱۴۹ نفر کشته شده بودند.

سخنگوی وزارت خارجه روسیه گفت مسکو پیوسته از تقویت نقش هماهنگ‌کننده مرکزی سازمان ملل در مبارزه با تروریسم، بر اساس چارچوب حقوقی بین‌المللی تثبیت‌شده و به رسمیت شناختن نقش رهبری کشورها، حمایت می‌کند.

در همین راستا وی اضافه کرد که روسیه تلاش می‌کند همکاری‌های ضد تروریسم را با همه کشورهای «دارای ذهنیت سازنده»، از جمله در سازمان پیمان امنیت جمعی، کشورهای مستقل مشترک‌المنافع، کشورهای بریکس و سازمان همکاری شانگهای، تقویت کند.

ماریا زاخارووا در بخشی دیگر از سخنانش گفت: «افزایش تروریسم در سراسر جهان در سال‌های اخیر تا حد زیادی ناشی از دخالت غرب در امور داخلی کشورها؛ عمدتا عراق، لیبیا، سوریه و افغانستان بوده است.»

او می‌گوید سیاسی کردن دستور کار مبارزه با تروریسم «توسط غربی‌ها» و استفاده از استانداردهای دوگانه، اثربخشی تلاش‌های بین‌المللی مبارزه با تروریسم را مختل کرده است.

به گزارش این شبکه خبری، این پناهجویان شامل زنان و کودکان، در وضعیت رقت‌باری شب و روز را در این پایگاه سپری می‌کنند. از آغاز جنگ میان امریکا و اسرائیل با ایران، پایگاه سیلیه بارها هدف حملات موشکی قرار گرفته است.

صدها پناهجوی افغان در این پایگاه، در زمان حکومت بایدن به امریکا انتقال یافتند، اما شماری دیگر به دلایلی نامعلوم در آنجا باقی مانده‌اند. افغان ایواک، سازمان حامی پناهجویان افغان می‌گوید که این پناهجویان اکنون در وضعیت بلاتکلیف به سر می‌برند و در سایه حملات و هشدارهای امنیتی زندگی می‌کنند.

ساکنان کمپ به ای‌بی‌سی نیوز گفته‌اند که در هفته‌های نخست درگیری‌ها هیچ پناهگاه یا امکانات حفاظتی مناسبی در اختیار نداشتند و هنگام حملات ناچار بودند فقط در داخل ساختمان‌ها پنهان شوند. به گفته آنان، ترکش‌های موشک حتی به داخل اتاق‌های خواب از جمله اتاق‌هایی که کودکان خردسال حضور داشتند، سقوط کرده بود.

پناهجویان ویدیوهایی را به صورت مخفیانه ضبط و به ای‌بی‌سی نیوز ارسال کرده‌اند که شرایط دشوار زندگی در این اردوگاه را نشان می‌دهد. آن‌ها به دلیل ترس از اخراج یا تنبیه، درخواست کرده‌اند هویت‌شان پنهان بماند.

حدود چهار هفته پس از آغاز جنگ خاورمیانه، ساکنان این پایگاه گزارش داده‌اند که اردوگاه دیوارهای بتنی جدیدی در ورودی و خروجی ساختمان‌ها نصب کرده و کارگران به آن‌ها توصیه می‌کنند در صورت شنیدن آژیر خطر، فوراً به پناهگاه‌ها بروند. با وجود این، بسیاری از پناهجویان همچنان احساس امنیت نمی‌کنند.

یک مادر جوان افغان گفت که دخترش نخستین گام‌های زندگی‌اش را در همین پایگاه برداشته و بیش از یک سال است که خانواده‌اش در این مکان به سر می‌برد.

او افزود: «نمی‌توانم همیشه غذای مناسب یا اسباب‌بازی‌هایی را که دوست دارد برایش فراهم کنم.»

احمد، از همکاران سابق نیروهای امریکایی در افغانستان می‌گوید که پسرش از ترس موشک‌ها زیر تخت می‌خوابد. او بیش از ۱۸ ماه است با فرزندانش در اردوگاه زندگی می‌کند. این همکار سابق نیروهای امریکایی تاکید کرد: «حکومت امریکا ما را به دوحه آورد، اما حالا بی‌سرنوشت هستیم.»

بسیاری از پناهجویان می‌گویند که در ازای همکاری و به خطر انداختن جان‌شان برای دولت امریکا، وعده زندگی بهتر دریافت کرده بودند، اما اکنون نه تنها این وعده عملی نشده، بلکه دوباره در میانه یک جنگ دیگر گرفتار شده‌اند.

وزارت خارجه امریکا اعلام کرد که در حال رسیدگی به نگرانی‌های ساکنان اردوگاه است و برنامه دارد تا پایان ماه مارچ جمعیت اردوگاه را به یک کشور ثالث منتقل کند. با این حال، پناهجویان می‌گویند هنوز هیچ اطلاع دقیقی از مقصد یا زمان انتقال خود دریافت نکرده‌اند.

بر اساس آمار افغان ایواک، حدود ۸۰۰ نفر از ساکنان کمپ پیش‌تر برای انتقال به امریکا تایید شده بودند، اما روند اسکان مجدد آن‌ها با روی کار آمدن حکومت ترامپ متوقف شده است.

شاون وندایور، رئیس افغان ایواک، تاکید کرده است: «هیچ مانع قانونی یا ساختاری برای ورود این افراد به امریکا وجود ندارد.»

این نهاد با ارسال چندین نامه به وزارت خارجه امریکا خواستار آن شده که پناهجویان در این کمپ بی‌سرنوشت با نگرانی و ترس رها نشوند. بیشتر ساکنان اردوگاه زنان و کودکان هستند و آینده‌شان همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

احمدشاه حبیبی گفت: «از نظر امریکا تمام شهروندانش برابرند، اما طالبان این نکته را درک نمی‌کند.»

او افزود که طالبان به خانواده‌های زندانیان امریکایی حق تماس و صحبت می‌داد، اما خانواده او از سه و نیم سال پیش تاکنون هیچ تماسی با محمودشاه نداشته‌اند.

طالبان پس از تهدیدهای مکرر مقام‌های امریکایی و قرار گرفتن افغانستان در فهرست کشورهای حامی حبس غیرقانونی شهروندان امریکایی، روز سه‌شنبه دنیس کویل، زندانی امریکایی را آزاد کرد. وزارت خارجه طالبان اعلام کرد که او پس از ارسال نامه‌ای از سوی خانواده‌اش به رهبر طالبان آزاد شده است.

محمودشاه حبیبی حدود سه و نیم سال پیش در کابل بازداشت شد. در این مدت، سه زندانی امریکایی آزاد شده‌اند، اما طالبان هیچ جزئیاتی درباره محمودشاه ارائه نمی‌دهد. بربنیاد گزارش‌ها، او در پیوند به کشته‌شدن ایمن‌الظواهری، رهبر القاعده در کابل بازداشت شده است.

احمدشاه حبیبی در ادامه گفت که مقامات طالبان مدعی شدند دنیس کویل پس از ارسال نامه‌ای توسط خانواده‌اش آزاد شد، اما آن‌ها از سه سال پیش نامه‌ها و درخواست‌های مکرر به رهبران طالبان فرستاده‌اند که به آن توجهی نشده و جدی گرفته نشده است.

او همچنین گفت: «مادرم که بسیار کهن‌سال و مریض است، سال گذشته به قندهار رفت و پنج ماه ماند تا بتواند فرزندش را ببیند یا با او تلفنی صحبت کند. اما متاسفانه نه اجازه ملاقات داده شد و نه امکان تماس تلفنی فراهم شد. پس از پنج ماه، مجبور شد دوباره به امریکا بازگردد.»

طالبان همواره حضور محمودشاه حبیبی در زندان خود را رد کرده است، اما برادرش می‌گوید شواهدی وجود دارد که او در بند طالبان است.

او گفت که مقامات امریکایی تعهد کرده‌اند از تلاش برای آزادکردن محمودشاه دست نکشند.

آقای بولتون تاکید کرد که بدون تغییر بنیادین در سیاست‌های طالبان، رویکرد امریکا نسبت به آن‌ها تغییر نخواهد کرد.

او روز چهارشنبه در این مصاحبه افزود که امریکا با دقت سیاست‌های طالبان در قبال ایران را زیر نظر دارد.

به گفته آقای بولتون، اگر طالبان در بهبود روابط با امریکا جدی باشد، باید برای تغییر رژیم آیت‌الله‌ها در ایران همکاری کند، زیرا «رژیم ایران تهدیدی علیه صلح و ثبات منطقه‌ای است.»

او این همکاری را رویکردی مثبت ارزیابی کرد، اما ابراز تردید کرد و گفت طالبان می‌ترسد که پس از سقوط رژیم ایران، هدف بعدی امریکا باشد.

بولتون به سیاست گروگان‌گیری طالبان نیز اشاره کرد و گفت آزادی یک گروگان امریکایی توسط طالبان، دلیلی برای بازنگری فوری در سیاست واشنگتن نیست.

او افزود که طالبان نباید به خاطر کاری که «از ابتدا نباید انجام می‌داد»، پاداش بگیرد و برای بهبود روابط باید رفتار خود را به طور اساسی تغییر دهد.

وی توضیح داد که طالبان از گروگان‌گیری شهروندان امریکایی به عنوان ابزار چانه‌زنی استفاده می‌کند. او ابراز داشت که به نظر گروه‌هایی چون طالبان، شهروندان امریکایی در سراسر جهان یک «کالای ارزشمند» محسوب می‌شود.

بولتون ابراز امیدواری کرد که امریکا در ازای آزادی شهروندانش به طالبان امتیازی نداده باشد، زیرا این کار جان دیگر امریکایی‌ها را در معرض خطر قرار می‌دهد. این مقام سابق امریکا، بازداشت شهروندان و باج‌گیری از آن‌ها را غیرقابل قبول دانست.

بولتون گفت طالبان با آزادی این شهروند امریکایی به دنبال کسب «مشروعیت و کمک برای به رسمیت‌شناسی بین‌المللی» است، اما تاکید کرد که اگر طالبان می‌خواهد کمک‌های امریکا را دریافت کند، باید رفتار خود را به طور بنیادین تغییر دهد.

او با اشاره به توافق دوحه، گفت که طالبان باید به تعهدات خود قبل از خروج نیروهای امریکایی عمل کند.

اما او گفت که طالبان اجازه داده است بسیاری از تروریست‌های خارجی دوباره در افغانستان برگردند.

طبق توافق دوحه، طالبان متعهد شده بود که خاک افغانستان را به پناهگاه تروریست‌ها تبدیل نکند، از خاک افغانستان علیه امریکا استفاده نشود، روابط خود با گروه‌های تروریستی از جمله القاعده را قطع کند و به حقوق بشر، حقوق زنان، اقوام و اقلیت‌های قومی و مذهبی احترام بگذارد.

اما شورای امنیت سازمان ملل، کشورهای منطقه و جهان تاکید دارند که طالبان به هیچ‌یک از این تعهدات عمل نکرده است.

در پی تهدیدهای حکومت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، طالبان روز سه‌شنبه یک شهروند امریکایی را آزاد کرد و او امروز به خانواده‌اش پیوست.

به گفته برگزارکنندگان، در این دیدارها موضوعاتی چون تمدید ویزای دانشجویان افغان، افزایش فقر و بحران انسانی در افغانستان و ضرورت ایجاد فضای سیاسی مناسب برای آغاز روند سیاسی فراگیر بحث شد.

بریتانیا یکی از کشورهای غربی است که از طالبان خواسته است حکومت فراگیر تشکیل دهد و حقوق زنان را رعایت کند.

ریچارد لنزی، فرستاده ویژه بریتانیا برای افغانستان، در ماه عقرب ۱۴۰۴ به کابل سفر کرد. او گفت که در دیدار با مقامات طالبان بر ضرورت تشکیل حکومت فراگیر تاکید کرده است.

همچنین، او درباره وضعیت حقوق زنان، دختران و اقلیت‌های قومی و مذهبی در افغانستان ابراز نگرانی کرده بود.

اشتراک‌کنندگان این نشست به دیپلومات‌ها، سفرا و اعضای مجلس اعیان و عوام بریتانیا گفتند که افغانستان باید روابط سازنده با جهان داشته باشد. همچنین، حق آموزش زنان همانند مردان تضمین شود و مردم حق مشارکت گسترده در امور کشور را داشته باشند.

این نشست دو روزه توسط نهاد «زنان برای افغانستان» سازماندهی شده و هدف آن تقویت همگرایی میان مخالفان طالبان و ایجاد چارچوبی مشترک برای رسیدگی به بحران افغانستان است.

روسای کمیسیون‌های دفاع، توسعه بین‌المللی و رئیس گروه دوستی پارلمان بریتانیا با افغانستان و تعدادی از نمایندگان علاقه‌مند به مسائل افغانستان نیز در این نشست حضور داشتند و سخنرانی کردند.