منابع از حمله راکتی پاکستان در کنر خبر دادند

این گروه شامل مترجمان‌ ارتش امریکا، کماندوهای سابق و اعضای خانواده‌های سربازان افغان-امریکایی هستند.

آنها در کمپ السیلیه، در پایگاه نظامی پیشین امریکا در قطر، نگهداری می‌شوند. حکومت بایدن این افراد را پس از سقوط کابل به آنجا آورد و وعده داد که پس از تکمیل بررسی‌ها به امریکا انتقال خواهند یافت.

حکومت ترامپ در ماه جنوری سال گذشته اعلام کرد این کمپ را تعطیل خواهد کرد، بدون آن‌که درباره سرنوشت این پناهجویان توضیحی ارائه دهد.

شان وندایور، رئیس سازمان «افغان ایواک»، گفته است که درباره طرح انتقال پناهجویان افغان به کنگو از سوی مقام‌های وزارت خارجه مطلع شده است.

او افزود که به پناهجویان افغان در قطر دو گزینه درنظر گرفته شده است: بازگشت به افغانستان تحت حاکمیت طالبان یا انتقال به جمهوری دموکراتیک کنگو، کشوری که یکی از بدترین بحران‌های بشری جهان را تجربه می‌کند.

وندایور به نیویارک تایمز درباره انتخاب این کشور آفریقایی از سوی حکومت ترامپ گفت: «به نظرم آن‌ها می‌خواهند این افراد را به افغانستان بازگردانند، جایی که می‌دانند با مرگ حتمی روبرو خواهند شد. آن‌ها می‌دانند که افغان‌ها از رفتن به جمهوری دموکراتیک کنگو را پرهیز می‌کنند.»

گزارش‌ها حاکی از آن است که پس از ماه‌ها گفت‌وگو با کنگو، حکومت ترامپ اخیرا با این کشور توافقی را برای پذیرش پناهجویان اخراجی از ایالات متحده امضا کرده است. این توافق شامل اختصاص ۵۰ میلیون دالر کمک به آژانس پناهندگان سازمان ملل نیز می‌شود.

پیشتر وال‌استریت ژورنال نیز گزارش داده بود که امریکا برای انتقال پناهجویان افغان بلاتکلیف در قطر، با دو کشور آفریقایی و یک کشور آسیایی گفت‌وگو کرده است.

وال‌استریت ژورنال سندی را مشاهده کرده که نشان می‌دهد برای هر پناهجوی افغان در قطر بین ۱۲۰۰ تا ۴۵۰۰ دالر پیشنهاد داده شده تا به افغانستان بازگردند.

• 

  «امریکا ممکن است پناهجویان افغان را از قطر به آفریقا منتقل ‌کند»

براساس گزارش سازمان ملل، بیش از ۶۰۰ هزار پناهجو، عمدتا از آفریقای مرکزی و رواندا، در حال حاضر در جمهوری کنگو حضور دارند.

در همین حال، فعالان حقوق بشر تأکید می‌کنند که این کشور از ظرفیت کافی برای پذیرش شمار بیشتری از پناهجویان برخوردار نیست.

سخنگوی وزارت خارجه امریکا، حکومت بایدن را به شتاب‌زدگی در روند انتقال پناهجویان افغان به ایالات متحده متهم کرد و گفت حکومت ترامپ در تلاش است گزینه‌های دیگری برای پناهجویان افغان باقی‌مانده در خارج از امریکا پیدا کند.

او افزود: «مردم امریکا ناچار شده‌اند بهای رویکرد غیرمسئولانه‌ای را بپردازند که طی آن صدها هزار افغان به ایالات متحده منتقل شدند.»

جهانی در متنی انتقادی با عنوان «اگر بیدار نشویم، نابود خواهیم شد» گفته است که حکومت طالبان کشور را روزبه‌روز به‌سوی تاریکی سوق می‌دهد. او افزود که پیش از این چهار نامه به طالبان نوشته و خواسته‌ها و دیدگاه‌هایش را با آنان در میان گذاشته بود.

به گفته او، پس از حمله مرگبار پاکستان به شفاخانه‌ درمان معتادان در کابل و اظهارات سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله طالبان، در مراسم تدفین قربانیان که پاکستان را «کشور برادر» خواند، دیدگاهش تغییر کرده است.

جهانی تاکید کرد که پس از این رویداد، دیگر طالبان را به‌عنوان نمایندگان واقعی مردم افغانستان نمی‌بیند و آنان را نزدیک به منافع یک «کشور دشمن» توصیف می‌کند.

او همچنین به تحولات در ولایت نورستان اشاره کرده و گفته است که محاصره منطقه برگ‌متال از سوی نیروهای پاکستانی در دو ماه گذشته ادامه داشت، اما هیچ مقام رسمی طالبان واکنش موثری نشان نداد.

به گفته او، پس از آن، مقام‌های پاکستانی بدون حضور نماینده طالبان با بزرگان محلی نورستان در منطقه خیبر پختونخوا دیدار کرده و توافق‌نامه‌ای امضا کردند.

آقای جهانی این اقدام را «نقض آشکار حاکمیت ملی افغانستان» خواند و افزود که نه‌تنها اعتراضی از سوی اداره طالبان صورت نگرفت، بلکه حتی اشاره‌ای نیز به این موضوع نشد.

او در ادامه با اشاره به سخنان یک جنرال پاکستانی در شبکه‌های اجتماعی گفت که وی به‌صراحت از نیاز پاکستان به ایجاد یک منطقه حایل به عمق ده کیلومتر در داخل خاک افغانستان سخن گفته است. به گفته جهانی، این نشان‌دهنده تهدیدهای فزاینده علیه تمامیت ارضی افغانستان است.

این شاعر شناخته شده و سراینده سرود ملی با خطاب قراردادن مردم گفت: «ای مردم خفته! شما شعار لوی افغانستان سر می‌دهید، در حالی که پنجابی‌ها در حال طراحی نقشه‌های پاکستان بزرگ هستند.» او هشدار داد که در نبود نیرویی برای جلوگیری از این طرح‌ها، خطر تحقق چنین سناریویی وجود دارد.

وزیر پیشین اطلاعات و فرهنگ، تداوم حاکمیت طالبان را «آغاز یک فاجعه بزرگ ملی» دانسته و افزود که بخش‌های زیادی از ظرفیت‌ها و دارایی‌های کشور از دست رفته و در صورت ادامه این وضعیت، در آینده نزدیک همه‌چیز از دست خواهد رفت.

او در پایان تاکید کرد که اگر انحصار دین و دولت از دست طالبان خارج نشود، افغانستان با رویدادهای ناگوار بیشتری روبه‌رو خواهد شد.

رجب صفروف روز سه‌شنبه در مصاحبه‌ای گفت روسیه با به‌رسمیت‌شناسی طالبان تلاش کرد این گروه را به چرخه نظام بین‌المللی بازگرداند. به گفته او، «ما امیدوار بودیم کشورهای دیگر نیز همراه شوند، دولت طالبان تغییر کند و استانداردهای دولت‌داری را رعایت کند.»

صفروف افزود: «اما این‌گونه نشد. حکومت طالبان بر سر ما کلاه گذاشت و جز ابراز تشکر و دستت درد نکند، اقدام عملی دیگری انجام نداد.» به گفته او، طالبان مانند کوهی ثابت باقی مانده‌ و تغییری در رفتارش دیده نمی‌شود.

او تاکید کرد که روسیه اکنون ناراضی و ناامید است و برخی کارشناسان روس معتقدند مسکو امتیازهای زیادی به طالبان داده، بدون آن‌که امتیاز مناسبی دریافت کند.

به گفته صفروف، «روسیه با به رسمیت شناسی طالبان انتظار داشت طالبان دولت فراگیر تشکیل دهد، با زنان رفتار مناسبی داشته باشد، به‌طور واقعی با تروریسم مبارزه کند، گروه‌های تروریستی را از خاک افغانستان بیرون کند و با مواد مخدر مقابله کند، اما تاکنون هیچ‌یک از این موارد عملی نشده است.»

او در پایان افزود که اقدامات لازم برای مقابله با گروه‌های شبه‌نظامی نیز از سوی طالبان انجام نشده و روسیه همچنان از ناحیه افغانستان نگران است.

روسیه تنها کشوری است که اداره طالبان را به رسمیت شناخته است.

تاج‌میر جواد پس از افزایش تهدیدها به بدخشان سفر کرده است. فایل صوتی اظهارات او را شماری از رسانه‌های داخلی روز سه‌شنبه منتشر کردند.

تاج‌میر در جمع مقام‌های طالبان در این ولایت گفت که طالبان یک «فکر» است و در «جغرافیای وسیع اسلام ریشه‌های عمیق دارد.»

او با اشاره به تحرکات مخالفان طالبان گفت: «صاحبان افکار مبتذل و عوامل خارجی آنان نمی‌توانند این نور (فکر) درخشان را خاموش سازند.»

وی همچنین افزود که پس از به‌دست گرفتن قدرت در کابل، این وضعیت را پیش‌بینی کرده بودند و برای مقابله با مخالفان در حالت آماده‌باش قرار داشتند و اکنون نیز همچنان آماده‌اند.

او مدعی شد که طالبان یک اداره سطحی نیست، بلکه در قریه‌ها و سراسر افغانستان ریشه دارد. به گفته او، اداره طالبان محصول مبارزه ۲۰ یا ۳۰ ساله نیست، بلکه نتیجه مبارزه ۱۰۰ ساله طبقه دین‌دار جامعه است.

این مقام طالبان تاکید کرد که به هر قیمتی از «نظام شرعی» دفاع خواهند کرد.

این اظهارات درحالی صورت می‌گیرد که تحرکات مخالفان طالبان افزایش یافته است. هم‌زمان، روابط طالبان با پاکستان نیز بحرانی است. مقام‌های پاکستانی از «تغییر رژیم در افغانستان» سخن گفته‌اند. هم‌زمان گزارش‌هایی وجود دارد که برخی جریان‌های مخالف به پاکستان نزدیک شده‌اند.

این دیپلومات بازنشسته در یادداشتی در روزنامه کمرسانت نوشت که افغانستان در آینده قابل پیش‌بینی به کشوری باثبات تبدیل نخواهد شد. او با اشاره به تنش روزافزون با پاکستان گفت که درگیری طالبان با پاکستان، پروژه‌های اقتصادی و استراتژیک روسیه را تهدید جدی می‌کند و مذاکرات اخیر با میانجی‌گری چین نیز نتوانسته از تنش‌ها بکاهد.

آکولینیچف افزود: «تا زمانی که امنیت حمل‌ونقل تضمین نشود، سرمایه‌گذاری در پروژه‌های راه‌آهن یا پالایشگاه نفت بی‌معنا خواهد بود.» او ابراز داشت که مسکو نیازمند همکاری منطقه‌ای با کابل، اسلام‌آباد، تهران و دوشنبه است.

این کارشناس روس ریشه بحران را حضور و فعالیت «طالبان پاکستانی» در مناطق مرزی افغانستان دانست و گفت اسلام‌آباد از اداره طالبان خواسته است با این گروه مقابله کند، اما کابل تاکنون فقط وعده داده و اقدام جدی انجام نداده است.

آکولینیچف تصریح کرد که دوران توهمات به پایان رسیده و زمان عمل‌گرایی سخت و واقع‌بینانه فرا رسیده است. او توصیه کرد مسکو به سیاستی انعطاف‌پذیرتر روی آورد، گفت‌وگوهای منطقه‌ای را نه تنها با کابل، بلکه با اسلام‌آباد، تهران و دوشنبه در دستور کار قرار دهد و سازوکارهای واقعی برای نظارت بر امنیت مرزها ایجاد کند.

او در بخش دیگری از یادداشت به بحران انسانی افغانستان اشاره کرد و گفت طبق پیش‌بینی سازمان ملل، حدود ۲۱ میلیون نفر در این کشور به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند و بیش از ۱۷ میلیون نفر در آستانه قحطی شدید قرار دارند. آکولینیچف هشدار داد که بازگشت گسترده مهاجران افغان از ایران و پاکستان، بحران را تشدید کرده و زمینه رشد گروه‌های افراطی را فراهم می‌کند.

این دیپلومات پیشین یادآور شد که ایالات متحده با وجود خروج نیروهایش در سال ۲۰۲۱، همچنان در تحولات منطقه نقش دارد و نباید از تاثیرگذاری واشنگتن غافل شد. او تاکید کرد که روسیه باید با نگاهی واقع‌بینانه و محاسبه‌گرانه، منافع اقتصادی و امنیتی خود را در آسیای مرکزی حفظ کند و مانع گسترش هرج‌ومرج از افغانستان به این منطقه شود.

گفتنی است روسیه سال گذشته اداره طالبان را به رسمیت شناخت. انتظار می‌رفت برخی کشورهای آسیای مرکزی نیز اقدامی مشابه انجام دهند، اما این کشورها از به رسمیت شناختن طالبان خودداری کرده‌اند.

در این حال، یک کارشناس آسیای مرکزی به افغانستان اینترنشنال گفت که آقای آکولینیچف یک دیپلومات بازنشسته روسیه است و در سمت‌های مختلف کار کرده است. او که خواست نامش فاش نشود، گفت که نوشتن چنین یک مقاله از سوی این دیپلومات نمی‌تواند تصادفی باشد.