سازمان همکاری شانگهای: افغانستان باید عاری از جنگ و تروریسم باشد

رضا شجاعی گفته است که این پول هنگام کنترول موترها و مسافران در مسیر خروج از ایران کشف شده است.

به گفته او، مرزبانان ابتدا به سه مسافر افغان مشکوک شدند و پس از بررسی وسایل آنان، ۶ میلیارد و ۵۴۷ میلیون تومان پول رایج ایران را به دست آوردند.

بر اساس گزارشی که سه ماه پیش توسط افغانستان اینترنشنال منتشر شد، روزانه صدها هزار دالر از مسیر هرات به ایران قاچاق می‌شود.

منابع می‌گویند قاچاق ارز خارجی به ایران به دلیل کاهش سود کمتر شده، اما بیشتر این پول از مسیر رسمی و از مرز اسلام‌قلعه-دوغارون به مشهد و از آنجا به شهرهای مختلف ایران منتقل می‌شود.

• 

  هرات چگونه به گذرگاه قاچاق دالر به ایران تبدیل شده است

در بخشی از این گزارش به نقل از منابع معتبر آمده است که ایران از قاچاق دالر به این کشور استقبال می‌کند. به گفته این منابع در گمرک مرزی دوغارون در مرز با هرات، ماموران گمرک و یک نماینده وزارت اطلاعات ایران به قاچاقچیان ارز، مجوز انتقال پول صادر می‌کنند.

منابع می‌گویند قنسولگری ایران در هرات افرادی را که بیشترین دالر را به ایران انتقال داده‌اند به‌خوبی می‌شناسد و به‌سادگی برای آنان ویزای «کثیرالورود» صادر می‌کند.

به گفته آنان با وجود افزایش توجه جهانی به وضعیت زنان افغانستان، آپارتاید جنسیتی هنوز به عنوان یک جرم مستقل در حقوق بین‌الملل به‌رسمیت شناخته نشده است. اعضای این شبکه تاکید دارند که این خلاء حقوقی باعث شده نظام‌های تبعیض ساختاری مبتنی بر جنسیت، بدون پاسخگویی موثر به سیاست‌های خود ادامه دهند.

در اعلامیه‌ای که توسط این نهاد منتشر شده، آمده است که قربانیان این نوع تبعیض به دلیل نبود تعریف روشن حقوقی، از دسترسی واقعی به عدالت محروم می‌مانند.

این شبکه زمانی راه‌اندازی شده است که دولت‌های عضو سازمان ملل متحد در حال بررسی پیش‌نویس کنوانسیون پیشگیری و مجازات جنایات علیه بشریت هستند.

مسئولان «نگا» یا «شبکه مبارزه با آپارتاید جنسیتی» می‌گویند که ایجاد این شبکه نتیجه بیش از دو سال گفت‌وگو میان فعالان حقوق زنان در داخل افغانستان و در تبعید است.

در اعلامیه آمده است که این شبکه همچنان با زنان و کنشگران جامعه مدنی در داخل افغانستان ارتباط و همکاری مستمر دارد.

طالبان از زمان بازگشت دوباره خود به افغانستان محدودیت‌های گسترده‌ای را در برابر زنان در افغانستان ایجاد کرده است.

ناجیه حنیفی، از اعضای موسس این شبکه می‌گوید آن‌چه امروز بر زنان افغانستان تحمیل شده «یک نظام کامل و سازمان‌یافته حذف زنان از زندگی عمومی» است. او گفت جهان در قرن بیست‌ویکم نباید بپذیرد که نیمی از جمعیت یک کشور فقط به دلیل جنسیت خود از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم شوند.

اعضای این شبکه می‌گویند به‌رسمیت‌شناسی صریح آپارتاید جنسیتی در کنوانسیون جنایات علیه بشریت می‌تواند گامی تعیین‌کننده برای پایان دادن به مصونیت از مجازات باشد.

این نهاد از سازمان ملل متحد، دولت‌ها، نهادهای حقوق بشری و جامعه مدنی خواسته است که از محکومیت‌های نمادین فراتر بروند.

آقای بنت که در مراسم اعلام موجودیت شبکه مبارزه با آپارتاید جنسیتی سخنرانی می‌کرد گفت که تعریف قانونی آپارتاید جنسیتی کمک می‌کند دولت‌ها ماهیت رفتار طالبان با زنان افغانستان را بهتر درک کنند و بر اساس آن اقدام‌های متناسب انجام دهند.

شماری از کشورها هنوز تردید دارند که آیا رفتار طالبان با زنان می‌تواند در چارچوب آپارتاید جنسیتی قرار گیرد یا نه.

بنت گفت برای روشن شدن این‌که آیا آن‌چه در افغانستان می‌گذرد آپارتاید جنسیتی است یا نه، باید به صدای قربانیان و تجربه روزمره زنان زیر سلطه طالبان گوش داده شود.

گزارشگر ویژه سازمان ملل برای افغانستان همچنان گفت که پاسخگویی در افغانستان بدون حمایت از زنان و فعالان حقوق بشر ممکن نیست.

او تاکید کرد که سازمان ملل، دادگاه کیفری بین‌المللی، یوناما و دیگر سازوکارهای حقوق بشری نقش مهمی در مستندسازی نقض حقوق بشر، حفظ شواهد و پیگیری پاسخگویی در افغانستان دارند.

به گفته آقای بنت جامعه مدنی افغانستان، به‌ویژه گروه‌های زنان و فعالان عدالت جنسیتی، به حمایت سیاسی، مالی و نهادی بیشتر نیاز دارند.

بنت افزود که باید برای فعالان افغان فضایی امن و معنادار فراهم شود تا بتوانند در رسانه‌ها و مجامع بین‌المللی صحبت کنند، رهبری کنند و بر واکنش‌های جهانی تاثیر بگذارند.

او همچنین گفت زنان و دختران در افغانستان با یک نظام فراگیر تبعیض و سرکوب جنسیتی روبه‌رو هستند و زنان افغان این وضعیت را «آپارتاید جنسیتی» توصیف کرده‌اند.

بنت از ایجاد شبکه نگا (NEGA) استقبال کرد و گفت انتظار دارد این شبکه در صف نخست تلاش‌های هماهنگ برای پایان دادن به آپارتاید جنسیتی در افغانستان قرار گیرد.

«شبکه مبارزه با آپارتاید جنسیتی در افغانستان» توسط گروهی از فعالان حقوق زن، حقوق‌دانان، پژوهشگران و مدافعان حقوق بشر از افغانستان و جهان، روز جمعه، ۴ ثور موجودیت خود را در شهر تورنتوی کانادا اعلام کرد.

در اعلامیه‌ای که روز جمعه توسط این نهاد منتشر شده، به تداوم بحران انسانی در افغانستان، نقض سیستماتیک حقوق بشر و محدودیت‌های گسترده بر آزادی‌های اساسی به‌ویژه علیه زنان، دختران و اقلیت‌ها اشاره شده است.

شورای شهر بارسلونا گفته است که الگوی مداوم خشونت علیه مردم هزاره می‌تواند بر اساس معیارهای حقوق بین‌الملل در چارچوب جنایات جدی بین‌المللی، از جمله جنایت علیه بشریت و خطر نسل‌کشی، ارزیابی شود.

در این اعلامیه، تمامی اشکال خشونت مبتنی بر هویت قومی و مذهبی علیه مردم هزاره محکوم شده و بر پایان دادن به مصونیت عاملان این خشونت‌ها تاکید شده است.

در بخشی از این اعلامیه آمده است که جامعه بین‌المللی مسئولیت دارد برای جلوگیری از ادامه این وضعیت و حفاظت از غیرنظامیان اقدام فوری انجام دهد.

شورای شهر بارسلونا همچنین بر حق قربانیان برای دستیابی به حقیقت، عدالت، جبران خسارت و تضمین عدم تکرار تاکید کرده و حمایت خود را از پناهجویان هزاره اعلام کرده است.

این شورا از نهادهای بین‌المللی خواسته است که سازوکارهای مستقلی برای تحقیق و مستندسازی جنایات علیه مردم هزاره ایجاد یا تقویت شود، عاملان این جنایات در مراجع قضایی بین‌المللی پیگرد شوند و تدابیر فوری برای جلوگیری از ادامه خشونت‌ها اتخاذ شود.

این شورا از سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا خواسته است نقش فعال‌تری در حفاظت از غیرنظامیان و حمایت از حقوق بشر در افغانستان ایفا کنند.

شورای شهر بارسلونا تاکید کرده است که دفاع از کرامت انسانی، عدالت و حفاظت از اقلیت‌های آسیب‌پذیر بخشی از تعهدات این شهر است و بی‌توجهی به این وضعیت می‌تواند به تکرار فجایع جبران‌ناپذیر منجر شود.

این اعلامیه پس از چندین دور نشست فعالان سیاسی و مدنی جامعه هزاره با احزاب سیاسی و اعضای پارلمان ایالت کاتالونیا منتشر شده است.

دیدبان حقوق بشر روز جمعه با نشر گزارشی نوشت که از فرشته عباسی، پژوهشگر این نهاد از سوی یک رسانه در افغانستان خواسته شده که به‌جای خودش، یک مرد صحبت کند.

خانم عباسی گفته است بعدا روشن شده که این درخواست بر اساس دستور وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان بوده است.

به گفته او، این وزارت به رسانه‌ها دستور داده که زنان افغان، حتی اگر خارج از کشور باشند، هنگام حضور در برنامه‌های رسانه‌ای باید با پوشش کامل و صورت پوشیده ظاهر شوند.

پژوهشگر دیدبان حقوق بشر گفته است این موضوع نشان می‌دهد که طالبان تلاش دارد صدای زنان افغان را حتی در بیرون از این کشور نیز محدود کند.

در این گزارش آمده است که نزدیک به پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت، آزادی بیان در افغانستان به‌شدت محدود شده، به‌ویژه برای زنان.

دیدبان حقوق بشر گفته است که در برخی ولایت‌ها، زنان خبرنگار اجازه کار ندارند و پخش صدای زنان در رسانه‌های صوتی و تصویری نیز ممنوع شده است.

به باور این نهاد، این محدودیت‌ها باعث شده که زنان افغان از زندگی عمومی حذف شوند و نقش آنان در جامعه به‌شدت کاهش یابد.