پناهجویان افغان در قطر نگران احتمال انتقال به کنگو و بازگرداندن به افغانستان‌اند

محمد محقق، از رهبران مخالف طالبان، روز دوشنبه در گفت‌وگو با افغانستان اینترنشنال گفت که وضعیت کنونی افغانستان تحت حاکمیت طالبان، مشابه شرایطی است که افغانستان در دوران دولت کمونیستی سابق بود.

او با اشاره به کمونیست‌های افغان گفت: «آن‌ها زمانی که به قدرت رسیدند، مسلمانان را قتل عام کردند و این‌ها [طالبان] نیز با رسیدن به قدرت، به سرکوب گسترده مخالفان روی آورده‌اند.»

او افزود که از منظر طالبان «تنها خودشان مسلمان اند» و «همه مخالفان شان دشمن تلقی می‌شوند... و از کشتن، بازداشت و سرکوب ترس ندارند.»

محقق هشدار داده است که چنین نظامی هیچ‌گاه به ثبات نمی‌رسد و با این وضعیت، دوام آن حتی به اندازه حکومت‌های پیشین نیز نخواهد بود.

رهبر حزب وحدت مردم افغانستان معتقد است در نهایت، آنچه در افغانستان می‌تواند پایدار باشد، اراده مردم است و «نظامی که از خواست و اراده مردم سرچشمه بگیرد.»

محقق در بخش دیگری از اظهارات خود به نقش جامعه جهانی، به‌ویژه ایالات متحده، در تحولات افغانستان اشاره کرده و گفت که بخشی از وضعیت کنونی نتیجه توافقات سیاسی میان طالبان و امریکا است.

او مدعی است که پس از توافق دوحه، «حمایت مالی و امنیتی» امریکا از طالبان ادامه یافته و کشورهای منطقه نیز با طالبان همسو شده‌اند.

به گفته او، در چنین شرایطی حمایت جدی از جریان‌های مخالف طالبان در افغانستان شکل نگرفته و وضعیت کنونی همچنان تحت تأثیر توافقات و ملاحظات قدرت‌های بزرگ قرار دارد.

محمد محقق که عضو شورای عالی مقاومت برای نجات افغانستان نیز است، افزود که «تاکنون شرایط حمایت از شورای عالی مقاومت یا دیگر نهادها شکل نگرفته است.»

وبسایت «کپیتال اند مین» روز دوشنبه اظهارات نصیر پکتیاوال را نشر کرد. او به این نشریه گفت که برادرش پس از بازداشت به دست اداره مهاجرت و گمرک امریکا بیمار شده بود، اما با وجود تلاش خانواده، خدمات پزشکی را به‌موقع دریافت نکرد.

به گفته او، برادرش چند ساعت پس از بازداشت تماس گرفت و از تب، درد بدن و دشواری در تنفس شکایت کرد. نصیر پکتیاوال افزود که او سپس با آمبولانس تماس گرفت و مشاهده کرد که آمبولانس به محل رسیده است، اما برادرش بار دیگر تماس گرفت و گفت هیچ‌کسی برای معاینه او مراجعه نکرده است.

همسر نذیر پکتیاوال نیز به این نشریه گفته است هنگام بازداشت به ماموران اطلاع داده بود که شوهرش به اسپری تنفسی ضرورت دارد و تلاش کرده بود آن را به ماموران بدهد، اما آن‌ها از تحویل گرفتن آن خودداری کردند.

برادر نذیر پکتیاوال خواهان روشن شدن علت مرگ او شده و گفته است: «او فکر می‌کرد این کشور امن‌ترین کشور جهان است، اما چنین نیست. نمی‌دانم با برادرم چه کردند. او سالم بود و کار می‌کرد.»

او افزود: «پس از دریافت شهروندی، در نخستین انتخابات رئیس جمهور به ترامپ رای دادم، زیرا فکر می‌کردم او از مهاجرانی مانند ما که با ارتش این کشور همکاری کردیم، حمایت خواهد کرد. اما اکنون احساس می‌کنم که به ما خیانت شده است.»

نصیر پکتیاوال گفته است که اکنون در انتظار نتیجه کالبدشکافی بوده و خواهان تامین عدالت است.

نذیر پکتیاوال نزدیک به یک دهه با نیروهای ویژه اردوی ایالات متحده در افغانستان همکاری کرده بود. او پس از بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، از طریق روند تخلیه به امریکا منتقل شد و در ایالت تگزاس زندگی می‌کرد. این سرباز سابق مدتی در شهر ریچاردسون به‌عنوان نانوا کار می‌کرد و دوسیه پناهندگی‌اش هنوز در جریان بود.

پس از جان باختن او، مقام‌های وزارت امنیت داخلی امریکا اعلام کردند که نذیر پکتیاوال به شفاخانه پارکلند در دالاس منتقل شد، اما با وجود تلاش برای درمان، جان باخت.

این محموله شامل مواد طبی و غیرطبی مانند محلول‌های تزریقی، داروها، مواد تزریق، پانسمان، ست‌های بخیه، وسایل جراحی و وسایل ضدعفونی است.

راه‌های کامدیش و برگمتال به علت تهدید نیروهای مرزی پاکستان برای دو ماه بسته بود و سازمان‌های امدادی نمی‌توانستند به حدود ۱۰۰ هزار نفر مواد غذایی و دارو بفرستند.

این مسیرها پس از توافق مردم محلی و ارتش پاکستان باز شد. ارتش پاکستان از مردم محلی تعهد گرفته است که مانع حضور شبه‌نظامیان پاکستانی در این دو ولسوالی شوند.

وزارت تحصیلات عالی طالبان اعلام کرد که در حمله به دانشگاه سید جمال‌الدین دست‌کم ۳۰ تن از دانشجویان و استادان زخمی شده‌اند.

این وزارتخانه روز دوشنبه، هفتم ثور در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس نوشت که پاکستان هیچ حمله‌ای به این دانشگاه انجام نداده و گزارش‌ها درباره این حملات «بی‌اساس» هستند.

وزارت اطلاعات پاکستان افزود اگر این کشور زیرساخت‌های شبه‌نظامیان در افغانستان را هدف قرار دهد «مانند گذشته به‌گونه رسمی اعلام خواهد شد و شواهد دقیق نیز ارائه خواهد داد.»

پیشتر منابع محلی در کنر به افغانستان اینترنشنال خبر دادند که ارتش پاکستان به مناطق مختلفی در اسدآباد، مرکز این ولایت و به دانشگاه سید جمال‌الدین افغان حملات توپخانه‌ای انجام داده است.

آمار قربانیان این حملات ۷ کشته و ۷۵ نفر زخمی گزارش شده است.

به گفته آنها، طالبان سه نفر را به دلیل نشر اطلاعات درباره رویدادهای امنیتی در شبکه‌های اجتماعی «بازداشت و شکنجه کرده‌اند.»

خبرنگاران و کاربران فعال در شبکه‌های اجتماعی روز دوشنبه اظهار داشتند که آزادی بیان در کنر به‌شدت محدود شده و نشر هرگونه خبر مرتبط با جنگ میان طالبان و پاکستان، عواقب خطرناکی برای آنان به دنبال دارد.

یک خبرنگار در این باره گفت: «امروز من خود شاهد عینی تمامی رویدادها هستم، اما جرات ندارم اطلاعات خود را منتشر کنم، زیرا از بازداشت توسط طالبان می‌ترسم.»

یکی از کاربران فعال شبکه‌های اجتماعی نیز تصریح کرد: «به ما هشدار صریح داده شده است که اگر مطلبی درباره ناامنی یا حملات منتشر کنیم، با ما برخورد جدی خواهد شد.»

منابع آگاه تایید می‌کنند که بازداشت و شکنجه سه کاربر فعال شبکه‌های اجتماعی توسط طالبان به دلیل نشر اطلاعات مربوط به جنگ و حملات پاکستان، باعث گسترش ترس و وحشت میان سایر کاربران و خبرنگاران شده است.

به گفته این منابع، در شرایط کنونی بسیاری از خبرنگاران و فعالان ناگزیر شده‌اند سکوت پیشه کنند یا فعالیت‌های خود را محدود سازند.

پیش از این، سازمان حمایت از رسانه‌های افغانستان (امسو) گزارش داده بود که طالبان مانع نشر گزارش‌ها و اخبار انتقادی در رسانه‌های داخلی می‌شوند. بر اساس گزارش این نهاد، تمامی اخبار و گزارش‌ها باید پیش از نشر با این گروه هماهنگ شوند.

این سازمان با اشاره به فشار بر رسانه‌ها برای انتشار اطلاعات نادرست، به نحوه پوشش درگیری‌های مرزی میان طالبان و پاکستان در رسانه‌های داخلی اشاره کرده و افزود: «خبرنگاران مجبور شده‌اند تنها گزارش‌های تبلیغاتی را به نفع طالبان منتشر کنند.»

در جریان این درگیری‌ها، رسانه‌ها حق نشر هیچ خبری درباره تلفات نیروهای طالبان نداشتند و موظف بودند محتوایی جهت تحریک افکار عمومی علیه پاکستان تولید کنند.

سازمان «امسو» همچنین خاطرنشان کرد که رسانه‌های داخلی به دستور طالبان ملزم به استفاده از واژه «رژیم» برای دولت پاکستان شده‌اند و باید در مورد توان جنگی طالبان نیز مبالغه کنند.