تنش در کانگرس فیفا؛ امتناع مقام فلسطینی از دستدادن با نماینده اسرائیل
به گزارش رویترز، در جریان نشست کانگرس فیفا در شهر ونکوور، تنش لفظی میان مقامهای فوتبال فلسطین و اسرائیل به اوج رسید. جبریل رجوب، رئیس فدراسیون فوتبال فلسطین، از ایستادن در کنار باسیم شیخ سلیمان، معاون فدراسیون فوتبال اسرائیل، خودداری کرد.
این دو مقام از سوی جیانی اینفانتینو برای حضور روی ستیژ دعوت شده بودند؛ اما رجوب نپذیرفت که به او نزدیک شود. به گفته شاهدان، اینفانتینو تلاش کرد تا با اشاره و تماس دست، رجوب را برای نزدیک شدن به سلیمان تشویق کند؛ اما این تلاش بینتیجه ماند.
سوزان شلابی، معاون فدراسیون فوتبال فلسطین، در واکنش به این رویداد گفت: «ما نمیتوانیم با کسی دست بدهیم که برای سفیدنمایی فاشیسم و نسلکشی به صحنه آورده شده است. مردم ما در رنجاند.» مقامهای اسرائیلی اتهام نسلکشی در غزه را رد کردهاند.
اینفانتینو در واکنش به این وضعیت گفت: «بیایید با هم کار کنیم و برای کودکان امید بسازیم. این مسائل پیچیدهاند.» با این حال، شلابی تأکید کرد که تلاش برای دست دادن پس از سخنان رجوب، پیام اصلی او را کمرنگ میسازد.
رجوب نیز پس از پایان نشست گفت که به روندهای حقوقی احترام میگذارد؛ اما باور دارد زمان آن رسیده که علیه اسرائیل اقدامات انضباطی صورت گیرد. او افزود: «سیاست دوگانه باید پایان یابد. من از دست دادن خودداری کردم، زیرا نمیتوانم با کسی که از رهبران فعلی اسرائیل دفاع میکند، همدست شوم.»
این تنش در حالی رخ داد که فدراسیون فوتبال فلسطین پیشتر به دادگاه حکمیت ورزش شکایت کرده و خواستار اقدام علیه باشگاههای اسرائیلی فعال در شهرکهای کرانه باختری شده بود. به گفته فلسطینیها، این باشگاهها نباید در لیگهای رسمی اسرائیل شرکت داشته باشند.
با این حال، فیفا اعلام کرده است که به دلیل پیچیده بودن وضعیت حقوقی کرانه باختری، در حال حاضر اقدامی علیه فدراسیون فوتبال اسرائیل انجام نخواهد داد.
این رویداد بار دیگر نشان داد که سیاست و ورزش، بهویژه در سطح بینالمللی، همچنان بهگونهای جداییناپذیر با یکدیگر درهم تنیدهاند.
به گزارش خبرگزاری رویترز، در ادامه بررسی قضیه مرگ دیگو مارادونا، یک روانشناس در محکمهای در بوئنوسآیرس ارجنتاین گفته است که این ستاره فوتبال دچار اختلال دوقطبی بوده و ویژگیهای شخصیتی خودشیفته نیز داشته است. این روانشناس نیز در پرونده مرگ مارادونا جزو متهمان است.
کارلوس دیاز، روانشناس ۳۴ ساله که با اتهام «قتل غیرعمد ناشی از بیاحتیاطی» روبهرو است، یکی از هفت نفری است که بهدلیل نقش احتمالی در مرگ این بازیکن پیشین تیم ملی ارجنتاین تحت پیگرد قرار دارند.
بر اساس گزارش رسانههای ارجنتاینی، دیاز در جریان محاکمه گفته است: «مارادونا دچار اختلال دوقطبی و خودشیفتگی بود. او میتوانست یک کشور را تحت تأثیر قرار دهد؛ اما یک گیلاس الکل میتوانست او را از پا درآورد.»
او افزود که نخستین دیدارش با مارادونا در اکتوبر ۲۰۲۰، حدود یک ماه پیش از مرگ این فوتبالیست، صورت گرفته و در آن زمان، مارادونا در حال نوشیدن الکل بوده است.
دیاز همچنان اظهار داشت که مارادونا تمایل به تغییر سبک زندگی خود داشت و بر همین اساس، برنامه درمانی او را بر پایه پرهیز کامل از الکل تنظیم کرده بود. به گفته او، نتایج آزمایشهای سمیشناسی نشان میدهد که مارادونا در ۲۳ روز پایانی زندگیاش از مواد مخدر استفاده نکرده بود.
دیگو مارادونا یکی از بزرگترین چهرههای تاریخ فوتبال بهشمار میرود که با تیمهایی مانند بوکا جونیورز، بارسلونا و ناپولی افتخارات زیادی کسب کرد و تیم ملی ارجنتاین را به قهرمانی جام جهانی ۱۹۸۶ رساند.
او در ۲۵ نوامبر ۲۰۲۰، در سن ۶۰ سالگی، پس از انجام عمل جراحی مغزی درگذشت. این محاکمه در تلاش است تا مشخص کند آیا تیم درمانی و مراقبتی او در مرگش مسئولیت کیفری داشتهاند یا خیر.
شماری از فعالان حقوق بیجاشدگان و کارگران هوتلها در بیرون محل نشست فیفا در شهر ونکوور گردهم آمده و نسبت به پیامدهای برگزاری جام جهانی بر اقشار آسیبپذیر اعتراض کردند. معترضان میگویند آمادگیها برای میزبانی جام جهانی باعث شده تا روند بیرونسازی افراد بیخانمان آغاز شود.
به گفته آنان، پاکسازی محلهای بودوباش، محدودیت بر خیمهها و از بین رفتن وسایل شخصی این افراد، از جمله مشکلاتی است که در حال حاضر نیز جریان دارد.
به گزارش رویترز، فعالان اجتماعی همچنان از طرح اقدام حقوق بشری شهر ونکوور برای این رقابتها انتقاد کرده و آن را ضعیف و فاقد تعهدات عملی دانستند. آنان هشدار میدهند که با نزدیک شدن مسابقات، وضعیت افراد بیسرپناه ممکن است بدتر شود.
فیونا یورک، یکی از فعالان اجتماعی، گفت: «در حال حاضر نیز بحران وجود دارد و نگرانی جدی این است که با برگزاری بازیها، این وضعیت تشدید گردد.» او همچنان به تجربه بازیهای المپیک ۲۰۱۰ در ونکوور اشاره کرد که در آن زمان نیز بیجاشدن افراد بیخانمان افزایش یافته بود.
در این تجمع، کارگران هوتلها نیز حضور داشتند. نمایندگان اتحادیه کارگری اعلام کردند که با وجود افزایش چشمگیر قیمت هوتلها، مزد کارگران همچنان پایین باقی مانده و بسیاری از آنان مجبورند از مناطق دور به محل کار رفتوآمد کنند، زیرا توانایی زندگی در ونکوور را ندارند.
معترضان از فیفا و برگزارکنندگان جام جهانی خواستند تا تدابیری اتخاذ کنند که این رویداد سبب افزایش بیجاشدن، فقر و فشار بر کارگران نشود. آنان همچنین پیشنهاد کردند بخشی از عواید این مسابقات بهعنوان «سهمیه فیفا» برای حمایت از جوامع آسیبپذیر اختصاص یابد.
با وجود محبوبیت گسترده فوتبال، معترضان تأکید کردند که برگزاری چنین رویدادهایی نباید به زیان مردم عادی تمام شود.
قرار است شهر ونکوور نخستین بازی خود در چارچوب جام جهانی را به تاریخ ۱۳ جون میزبانی کند.
شماری از معترضان در بیرون محل نشست فیفا در شهر ونکوور، خواستار محرومیت تیم ملی فوتبال ایران از رقابتهای جام جهانی شدند. این معترضان مدعیاند که تیم ملی ایران نماینده مردم این کشور نیست، بلکه با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مرتبط بوده و بهنوعی نمایندگی این نهاد را میکند.
پوریا محمودی، یکی از برگزارکنندگان این اعتراض، گفت: «این تیم، تیم مردم ایران نیست؛ بلکه تیم جمهوری اسلامی است.»
به گزارش خبرگزاری رویترز، معترضان که با در دست داشتن بیرقهای ایران و شعارهای حمایتی از رضا پهلوی گردهم آمده بودند، تأکید کردند که حضور این تیم در جام جهانی میتواند به عادیسازی وضعیت موجود در ایران کمک کند.
این در حالی است که ایران جواز حضور در رقابتهای جام جهانی را کسب کرده، اما مشارکت این کشور با چالشهایی همراه بوده است. از جمله، مقامهای ایرانی خواستار برگزاری برخی مسابقات در خارج از خاک ایالات متحده امریکا شدهاند.
در مقابل، رئیس فیفا، جیانی اینفانتینو، تأکید کرده که انتظار دارد ایران در این رقابتها حضور داشته باشد و بازیهای خود را طبق برنامه انجام دهد. همچنان دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا نیز از این موضع حمایت کرده است.
معترضان همچنین به سرکوب اعتراضات در ایران اشاره کرده و گفتهاند که در جریان این رویدادها، شمار زیادی از مردم و حتی ورزشکاران جان خود را از دست دادهاند. آنان از فیفا خواستند همانگونه که در گذشته برخی کشورها را محروم کرده، در مورد ایران نیز اقدام مشابه انجام دهد.
در همین حال، مقامهای فدراسیون فوتبال ایران، از جمله مهدی تاج، که قصد شرکت در نشست فیفا را داشتند، پس از بروز مشکلات در میدان هوایی تورنتو، نتوانستند وارد کانادا شوند. دولت کانادا اعلام کرده است افرادی که با سپاه پاسداران مرتبط باشند، اجازه ورود به این کشور را ندارند.
جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا اعلام کرده است که برای چهارمین دوره ریاست این نهاد نامزد خواهد شد. اینفانتینو روز پنجشنبه در پایان نشست فیفا در شهر ونکوور تأیید کرد که قصد دارد برای دوره ۲۰۲۷ تا ۲۰۳۱ در انتخابات ریاست فدراسیون جهانی فوتبال شرکت کند.
این انتخابات قرار است در ماه مارچ سال ۲۰۲۷ در کشور مراکش برگزار شود؛ کشوری که یکی از میزبانان جام جهانی ۲۰۳۰ نیز خواهد بود.
او گفت که از داشتن فرصت برای ادامه رهبری فیفا «مفتخر و سپاسگزار» است. اینفانتینو در سال ۲۰۱۶ پس از سپ بلاتر به این سمت رسید و در سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۳ بدون رقیب دوباره انتخاب شد.
در دوران مدیریت او، تغییرات مهمی در مسابقات فیفا بهوجود آمده است؛ از جمله افزایش تعداد تیمهای جام جهانی مردان به ۴۸ تیم در رقابتهای پیشرو و گسترش جام جهانی زنان به ۳۲ تیم.
با این حال، دوره کاری او با انتقادهایی نیز همراه بوده است؛ از جمله افزایش بهای تکتهای جام جهانی و تصمیم برای اعطای نخستین جایزه «صلح فیفا» به دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده.
در همین حال، کنفدراسیون فوتبال امریکای جنوبی (CONMEBOL) اعلام کرده است که در صورت نامزدی اینفانتینو، از او بهگونه کامل حمایت خواهد کرد.
درخشش ملیپوشان فوتسال افغانستان و قهرمانی تیم زیر ۱۷ سال کشور در بازیهای آسیایی جوانان ٢٠٢٥، بازتاب گستردهای در سطح بینالمللی داشته است. رسانههای معتبر، از جمله نیویورک تایمز، با پرداختن به ابعاد تازه این موفقیت، بازیکنان افغان را «قهرمانان غیرمنتظره» توصیف کردهاند.
این رسانه در گزارشی تحلیلی، به نقش اجتماعی فوتسال در افغانستان پرداخته و نوشته است که علیرضا احمدی، نوجوان ۱۷ ساله، همراه با شماری از بازیکنان دیگر—که بیشتر آنان از جامعه هزارهاند—به چهرههای ملی و الهامبخش در کشور تبدیل شدهاند.
علیرضا احمدی که در کابل فوتسال بازی میکند، در مدت کوتاهی به یک پدیده ورزشی بدل شده است. او در پاییز گذشته، با به ثمر رساندن گول پیروزیبخش در برابر تیم ایران، نخستین قهرمانی افغانستان را در رقابتهای بازیهای آسیایی جوانان—که در بحرین برگزار شده بود—رقم زد.
این پیروزی موجی از شادی و همبستگی را در سراسر افغانستان برانگیخت؛ احساسی که در سالهای اخیر کمتر تجربه شده بود. هزاران تن از هواداران، با وجود محدودیتها، به جادهها ریختند، موسیقی پخش کردند و این موفقیت را جشن گرفتند.
علیرضا احمدی میگوید: «ما تلاش میکنیم چهره متفاوتی از افغانستان به جهان نشان دهیم. اینجا سالها جنگ بود، اما اکنون میخواهیم میزبان رقابتهای بینالمللی باشیم.»
در ادامه این گزارش آمده است که این موفقیت در حالی بهدست آمده که بسیاری از اعضای تیم، از جمله احمدی، از قوم هزاره هستند—گروهی که بهگفته نهادهای حقوق بشری، در سالهای اخیر با چالشها و محدودیتهای گسترده مواجه بودهاند.
با وجود این دشواریها، تیم فوتسال افغانستان پس از قهرمانی، در شهرهای مختلف با استقبال گرم مردم روبهرو شد. در شهر هرات، هزاران تن برای دیدار با بازیکنان گردهم آمدند و فضای جشن و سرور حاکم شد.
محبوبیت علیرضا احمدی تنها به میدان بازی محدود نمانده است. او اکنون به یکی از چهرههای شناختهشده در میان جوانان تبدیل شده و ویدیوهای مسابقاتش در شبکههای اجتماعی بازدیدهای گستردهای بهدست آورده است.
در حالیکه کریکت هنوز هم محبوبترین ورزش در افغانستان بهشمار میرود، این پیروزی باعث رشد چشمگیر فوتسال در شهرها شده است. بر بنیاد آمارها، اکنون صدها سالون فوتسال در سراسر کشور فعال است و شمار علاقهمندان این رشته بهگونه قابل ملاحظه افزایش یافته است.
در بسیاری از مناطق، بهویژه در ناحیه دشت برچی در کابل—زادگاه علیرضا—فوتسال به بخشی از زندگی روزمره جوانان بدل شده و کمتر خانوادهای یافت میشود که یکی از اعضای آن در این رشته فعالیت نداشته باشد.
با آنکه علیرضا احمدی آرزو دارد در تیم ملی بزرگسالان یا باشگاههای اروپایی بازی کند، اما گفته است که در کنار ورزش، میخواهد تحصیلات خود را در رشته طب نیز ادامه دهد.
او اکنون برای حضور در رقابتهای آینده، از جمله بازیهای المپیک جوانان، آمادهگی میگیرد و باور دارد که اتحاد و همدلی، کلید موفقیت افغانستان است.