افغانستان به سرشماری جهانی پرندگان آبی پیوست

در این گزارش آمده است که که داوطلبان سازمان تازه‌تاسیس «ری‌وایلد» در آغاز سال ۲۰۲۶ شش منطقه تالابی را بررسی کردند.

این بررسی بخشی از سرشماری بین‌المللی پرندگان آبی بود که از سال ۱۹۶۷ هر سال در کشورهای مختلف انجام می‌شود و اکنون ۱۸۹ کشور در آن سهم دارند.

تیم چهار نفره سازمان ری‌وایلد، با حضور پرنده‌شناسان افغان، از تالاب‌های آمو در تخار، آب‌ایستاده در غزنی، بند نغلو، بند سروبی، بند درونته و بند سرده بازدید کرده است.

در این بررسی، بند سرده در غزنی بهترین محل برای پرندگان آبی شناخته شد. تیم تحقیقاتی در این منطقه ۴۵ گونه پرنده را ثبت کرد، از جمله نزدیک به ۳۰۰ مرغابی سرسبز کوچک، بیش از ۶۰۰ مرغابی معمولی و نزدیک به ۲ هزار چنگر اوراسیایی.

در بند سروبی ۱۹ گونه، در درونته ۱۵ گونه و در نغلو ۱۲ گونه پرنده ثبت شد. با این حال، گزارش می‌گوید آلودگی، شکار، ماهی‌گیری با تور، کاهش سطح آب و گسترش زمین‌های زراعتی زیستگاه پرندگان را در این مناطق آسیب زده است.

تیم ری‌وایلد در آب‌ایستاده غزنی، که زمانی پناهگاه فلامینگوها و محل توقف پرندگان مهاجر بود، هیچ آبی پیدا نکرد. در این منطقه هیچ پرنده آبی دیده نشد و تنها چند چکاوک روی بستر خشک تالاب ثبت شد.

به گفته ایوب علوی، رئیس سازمان ری‌وایلد، وضعیت پرندگان و تالاب‌ها در مقایسه با گزارش‌های گذشته خوب نیست. او گفته است که حیات پرندگان زیر فشار است و برای شناخت کامل وضعیت، بررسی تالاب‌های بیشتری لازم است.

گزارش می‌گوید شکار، خشک‌سالی، تغییرات اقلیمی، برداشت آب زیرزمینی، آلودگی و گسترش زراعت از تهدیدهای اصلی برای تالاب‌ها و پرندگان مهاجر در افغانستان است.

در بخشی از گزارش آمده است که پرندگان مهاجر ممکن است اکنون از توقف در برخی مناطق، از جمله دشت شمالی، خودداری کنند، زیرا شکار و دام‌گذاری در این مناطق خطرناک است.

سازمان ری‌وایلد و اداره ملی حفاظت از محیط زیست افغانستان پس از این بررسی، کار مشترکی را برای حفاظت از پرندگان مهاجر آغاز کرده‌اند. این همکاری شامل یک کارزار رسانه‌ای برای جلوگیری از شکار، دام‌گذاری و تجارت غیرقانونی پرندگان است.