یک شهروند: «چرا کشت تریاک برای طالبان حلال و برای دیگران حرام است»

«در حالی که طالبان به بهانه کشت تریاک در ولسوالیهای ارگو و درایم بر مردم ظلم میکند و با شلیک گلوله به مردم پاسخ میدهد، طالبانیهای بومی خودشان در دهها هکتار زمین تریاک کاشتهاند.

«در حالی که طالبان به بهانه کشت تریاک در ولسوالیهای ارگو و درایم بر مردم ظلم میکند و با شلیک گلوله به مردم پاسخ میدهد، طالبانیهای بومی خودشان در دهها هکتار زمین تریاک کاشتهاند.
این مسوول دولتی طالبان در قریههای قرلق، ترگنی و سیدا سه هکتار زمین را تریاک کاشته است.
چرا تریاک اینها را از بین نمیبرند؟
چرا پشت مردم بیدفاع و مظلوم را گرفتهاند و اولادهای مردم را میکشند و بندی میکنند؟»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»

«من یکونیم سال پیش از دانشگاه دولتی تخار فارغ شدهام. مطمئن هستم که در دیگر دانشگاههای دولتی نیز روند گرفتن اسناد تحصیلی دانشجویان آغاز نشده است. متاسفانه اسناد تحصیلی ما را نمیدهند. بسیاریها یا برای استخدام یا جهت رفتن به بیرون از کشور اسناد تحصیلی خود را لازم دارند.
هر زمان که به ریاست دانشکده مراجعه میکنیم، بهانه میآورند و میگویند مشکل از سیستم اچامآیاس است که مربوط وزارت تحصیلات عالی میشود.
هر جایی هم که برای دریافت وظیفه میرویم، از ما سند تحصیلی میخواهند و همین موضوع برای ما مشکل ساخته است.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
«من این گزارش را از مربوطات حوزه چهارم امنیتی امامصاحب میفرستم. به دلیل خطر امنیتی، خواهش میکنم هویت من و افراد درگیر نشر نشود. شب جمعه، ۸ جوزای ۱۴۰۵، حوالی ساعت ۱۰:۳۰، چند مرد یک زن بیوه را به داخل مکتب قراول در ولسوالی امامصاحب ولایت کندز برده و مورد آزار جنسی قرار دادند.
این خبر در رسانهها بازتاب نیافت.
چهار مرد متاهل در جریان این رویداد بازداشت شدهاند. بازداشت آنان با همکاری پرسونل حوزه چهارم امنیتی و مدیریت امر به معروف انجام شده است.
یکی از افراد بازداشتشده خودش عضو طالبان است. این زن را به مکتب لیسه قراول برده بودند و همراه سه نفر دیگر مورد آزار قرار داده بود. آنان در جریان عمل بازداشت شدند.
نگرانی ما این است که شاید تنها یک تصویر نمایشی از آنان گرفته شود و پس از یکی دو روز دوباره آزاد شوند. به همین دلیل از شما خواهش میکنم این گزارش را همگانی بسازید تا کاری که انجام شده پنهان نماند.
این رویداد در مکتب رخ داده است؛ جایی که باید محل آموختن علم و معرفت باشد. در حالی که دختران پس از صنف ششم اجازه رفتن به مکتب را ندارند، زنان در همان مکتب شبهنگام با زور و جبر مورد آزار قرار میگیرند.
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
«من از خدمات بستههای تماس شبکه روشن شکایت دارم. چند بار بسته تماس خریدهام، پیام فعالسازی هم آمده، اما خدماتی که باید دریافت کنم بهصورت کامل در اختیارم قرار نمیگیرد.
مشکل این است که پس از فعالسازی، جزئیات بسته بهطور روشن برای مشترک معلوم نمیشود. معلوم نیست چه مقدار از بسته فعال شده، چه مقدار باقی مانده و چرا بخشی از خدماتی که بابت آن پول پرداخت شده، در دسترس نیست.
در تصاویر پیوستی که به شما ارسال کردم هم دیده میشود که پیام فعالسازی بستهها ارسال شده، اما وضعیت واقعی بسته برای مشترک روشن نیست. وقتی مردم پول میپردازند، حق دارند بدانند دقیقاً چه خدماتی دریافت میکنند.
بسیاری از کاربران احساس میکنند میان تبلیغ بستهها و خدماتی که در عمل دریافت میکنند، تفاوت وجود دارد. مردم در شرایط دشوار اقتصادی با زحمت اعتبار تلفن خود را تهیه میکنند و انتظار دارند همان خدماتی را بگیرند که پولش را پرداخت کردهاند.
از مسئولان شبکه روشن میخواهیم این مشکل را فوری بررسی کنند، دلیل فعالنشدن کامل بستهها را روشن بسازند و از ضایعشدن حق مشترکان جلوگیری کنند.
از نهادهای مسئول مخابراتی نیز میخواهیم این موضوع را بررسی کنند و از حقوق مصرفکنندگان دفاع کنند.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
«روز دوشنبه، ۴ جوزا، ساعت ده صبح، سه نفر دزد مسلح با یونیفورم و لباس نظامی طالبان، در کوچه برامان، در ساحه عمومی سرک حوزه کرباس هرات، جلو یک سهچرخه زرد را گرفتند.
در داخل سهچرخه سه زن نشسته بودند؛ دو خواهر همراه مادرشان که به طرف شهر نو هرات میرفتند. آنان ۹۰ هزار افغانی پول نقد و حدود دوصد گرام طلا با خود داشتند. یکی از دختران این خانواده تازه نامزد شده بود و یک گلوبند طلا به ارزش پنج لک افغانی، سه انگشتر طلا، یک چوری و گوشوارههای طلا همراهش بود.
دزدان مسلح همه پول و طلاهای آنان را گرفتند. گفته میشود که دزدان این زنان را نخست به مرگ تهدید کردند و بعد گفتند که آنان را با خود میبرند.
پس از این رویداد، دزدان از داخل کوچه برامان به طرف جاده ابریشم و درب عراق رفتند. آنان یک موتر برقی سفیدرنگ داشتند و سلاحهای امریکایی با خود حمل میکردند.
زنانی که در این رویداد زیان دیدهاند، باشنده ساحه تیلفروشهای شهر هرات هستند.
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
«لطفاً صدای ما موتر داران را به گوش وزارت مالیه، گمرکات، وزارت داخله و کسانی که وظیفه امنیت را به دوش دارند، برسانید. دزدی در گمرکات به اوج خود رسیده است و مسئولان هیچ اقدامی نمیکنند. هر وسیلهای که از موتر دزدی میشود، چهار تا شش دالر هزینه دارد و گاهی نیز تیل دزدی میشود.
هیچ نگهبانی هم وجود ندارد. اگر هم وجود دارد، با دزدان همدست است و هیچ چیزی نمیگوید و اقدامی نمیکند.
لطفا صدای ما را به گوش مسوولان برسانید.
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»