زنی که برای دختران بازمانده از آموزش مکتب آنلاین ساخته است

در این نامه‌ها، دختران افغان نوشته‌اند که پس از تسلط طالبان، زنان و دختران در افغانستان از آموزش، آزادی، فعالیت اجتماعی و حقوق ابتدایی خود محروم شده‌اند.

یکی از نویسندگان در نامه خود خطاب به آنتونیو گوترش نوشته است: «در افغانستان، دختران از آموزش محروم‌اند و دروازه‌های مکتب‌ها و دانشگاه‌ها به روی آنان بسته مانده است.»

او نوشته است که زنان افغان شاهد از دست رفتن امید، آزادی و آینده خود هستند.

در یکی دیگر از نامه‌ها آمده است که مردم افغانستان، به‌ویژه زنان و دختران، در وضعیت «بسیار دشوار و نگران‌کننده» زندگی می‌کنند و فقر شدید، بیکاری و نبود آزادی‌های ابتدایی بر زندگی روزانه مردم اثر گذاشته است.

نویسنده این نامه از سازمان ملل خواسته است در برابر این وضعیت خاموش نماند و اجازه ندهد روابط با طالبان بدون «بهبود واقعی و قابل دید» در حقوق بشر، به‌ویژه حقوق زنان، عادی‌سازی شود.

در نامه دیگری آمده است: «ما در افغانستان تحت سلطه گروهی زندگی می‌کنیم که زنان را فقط وسیله فرزندآوری می‌داند و حق زندگی نمی‌دهد.»

او نوشته است که طالبان به‌ویژه زنان را از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی، از جمله آموزش، کار، مکتب و دانشگاه محروم کرده است.

در نامه دیگری آمده است که دختران افغان نمی‌خواهند قربانی سکوت جهان شوند و از سازمان ملل می‌خواهند صدای آنان را بشنود.

نویسنده از گوترش خواسته است که در دیدارها و گفت‌وگوهایش درباره افغانستان، صدای دختران را فراموش نکند.

ثنا، دختر دیگری از افغانستان در نامه خود به دبیرکل سازمان ملل متحد نوشته است که در روابط و گفت‌وگوها با طالبان، رنج زنان را در نظر بگیرد و جامعه جهانی را برای وارد کردن فشار جدی بر این گروه تشویق کند.

نویسنده این نامه از گوترش خواسته است که بازگشایی مکتب‌ها و دانشگاه‌ها برای دختران افغان را در گفت‌وگوها و اقدام‌های خود در اولویت قرار دهد.

دختران افغان در این نامه‌ها نوشته‌اند که فراموشی زنان افغانستان، خاموشی فرهنگ و آینده افغانستان است.

در این نامه‌ها، دختران افغان به موارد متعددی از محدودیت‌هایی اشاره کرده‌اند که از سوی طالبان بر زنان و دختران در افغانستان اعمال شده است. محرومیت از آموزش، بسته‌ماندن دروازه‌های مکتب‌ها و دانشگاه‌ها، محدودیت بر آزادی، کار و حضور اجتماعی، از جمله مواردی است که در این نامه‌ها آمده است. شماری از نویسندگان این نامه‌ها «رنج خاموش زنان» را به عنوان یکی از پیامدهای سیاست‌های طالبان توصیف کردند.

آنان از دبیرکل سازمان ملل خواسته‌اند صدای دختران افغانستان را به جهان برساند و برای حق آموزش، آزادی و آینده زنان و دختران افغان اقدام جدی کند.

خبرگزاری تاتار اینفورم یکشنبه دهم جوزا گزارش داد که رستم خبیبولین، رئیس مرکز تجاری روسیه در افغانستان گفت تاتارستان می‌تواند در زمینه تعمیر و نگهداری تجهیزات نظامی اداره طالبان، تأمین قطعات یدکی، تجهیزات تخصصی و وسایل نقلیه همکاری کند.

وی افزود که این همکاری می‌تواند شامل بازسازی ایستگاه‌های خدمات پس از فروش و گارانتی تجهیزات روسی تولیدشده در تاتارستان، راه‌اندازی مراکز آموزشی برای متخصصان افغان و ایجاد شبکه نمایندگی‌های فروش باشد.

به گفته خبیبولین، هم‌اکنون بیش از ۱۰۰ بالگرد Mi-17 در مدل‌های مختلف، بیش از ۳۰ هزار دستگاه کامیون کاماز و حدود ۲ هزار دستگاه ماشین‌آلات سنگین دیگر ساخت روسیه و تاتارستان در افغانستان وجود دارد.

این اظهارات پس از امضای توافقنامه نظامی-فنی میان روسیه و اداره طالبان مطرح شده است. این توافق ششم جوزا در حاشیه مجمع امنیتی بین‌المللی در مسکو، با حضور سرگئی شایگو، دبیر شورای امنیت روسیه و ملایعقوب مجاهد، وزیر دفاع طالبان امضا شد.

ملایعقوب مجاهد در جریان سفر به مسکو تاکید کرده بود: «همکاری با روسیه برای ما از اهمیت بالایی برخوردار است. افغانستان و روسیه دارای روابط دیرینه و تاریخی هستند و ما می‌خواهیم در همین مسیر گام‌های بیشتری برداریم.»

• 

  وزیر دفاع طالبان با دبیر شورای امنیت ملی روسیه در مسکو دیدار کرد

این روزنامه روز دوشنبه یازدهم جوزا نوشت که این پیام بخشی از تلاش‌های طالبان برای متقاعد کردن اسلام‌آباد مبنی بر مهار تحریک طالبان پاکستان و سایر گروه‌های تروریستی است که از خاک افغانستان فعالیت می‌کنند.

یک مقام پاکستانی که نامش فاش نشده به این روزنامه گفت طالبان فکر می‌کند با این گام‌ها می‌تواند زمان بخرد، اما اسلام‌آباد متقاعد نشده و مشکل اصلی نه نبود تضمین، بلکه نبود «اقدامات قابل راستی‌آزمایی» است.

اکسپرس تریبون می‌نویسد که اسلام‌آباد همچنان بر لزوم اقدامات عملی و قابل راستی‌آزمایی از سوی طالبان تاکید دارد و اطمینان‌های کلامی را کافی نمی‌داند.

تلاش‌های دیپلماتیک برای جلوگیری از وخامت بیشتر روابط بین پاکستان و طالبان در جریان است. مقامات ارشد پاکستان و طالبان اوایل آپریل، گفت‌وگوهایی در شهر ارومچی چین داشتند. ب

یجینگ که تسهیل‌کننده این نشست بود، آن را سازنده خواند و ابراز امیدواری کرد که به تفاهم جامع میان دو طرف منجر شود.

با این حال، پاکستان همچنان پس از این نشست نیز شاهد حملات تروریستی بود که مقامات می‌گویند از پناهگاه‌های داخل افغانستان هدایت می‌شوند.

منابع به روزنامه پاکستانی گفته‌اند با وجود برآورده نشدن دغدغه‌های اصلی، اسلام‌آباد مشروط بر وجود چشم‌انداز واقعی برای پیشرفت، حاضر به شرکت در دور بعدی گفت‌وگوها است.

گفته شده این رویداد روز شنبه نهم جوزا در ساحه رودخانه «پای‌باغ» ولسوالی میرامور رخ داده است.

ولسوالی میرامور دایکندی از مناطق کوهستانی و دارای رودخانه‌های فصلی و دائمی است که هر سال حوادثی در آن رخ می‌دهد.

اچکزی که سابقه طولانی در طرح مسائل قومی فرامرزی دارد، در شبکه اجتماعی اکس نوشت: «میلیون‌ها پاکستانی شهروندی دوگانه کانادا، ایتالیا و دیگر کشورها را دارند. هر پشتون باید یک تذکره افغانستان را بگیرد و آن را به‌طور واضح به مردم نشان دهد. این سیم‌خاردار به دستور امریکا نصب شده است.»

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که اچکزی پیشتر نیز مواضعی در حمایت از پیوندهای قومی پشتون دو سوی مرز و انتقاد از سیاست‌های اسلام‌آباد اتخاذ کرده بود.

نصیر اندیشه، نماینده افغانستان در ژنو در پاسخ به این اظهارات تأکید کرد که نسل جوان افغانستان باید قاطعانه چنین ادعاهایی را در امور داخلی کشور رد کند.

آقایی اندیشه افزود: «هویت مستقل و بافت اجتماعی افغانستان نباید به عنوان ابزاری برای بازی‌های سیاسی فرامرزی استفاده شود.»

او با اشاره به تجربیات تاریخی قرن بیستم، هشدار داد که ناسیونالیسم قومی فرامرزی می‌تواند منطقه را به سمت خشونت و بی‌ثباتی مشابه آنچه در یوگسلاوی سابق رخ داد، سوق دهد.

نصیر اندیشه همچنین با انتقاد از اداره طالبان، آن را «رژیم قومی-افراطی و انحصارطلب» خواند که به گفته او، افغانستان را روی «بشکه باروت» قرار داده است.

او از سیاستمداران پشتون پاکستانی خواست تا از دخالت در امور افغانستان خودداری کنند و بر چالش‌های سیاسی و قانون اساسی داخل پاکستان تمرکز کنند.

فوزیه کوفی، نماینده پیشین پارلمان افغانستان و فعال حقوق زنان، نیز بر جنبه‌های حقوقی موضوع تأکید کرد و نوشت: «در کشورهای دیگر، اخذ تابعیت، تابعیت دوگانه یا کارت ملی یک فرآیند قانونی است، نه موضوعی که با بیانیه سیاسی قابل اعطا باشد.»

خانم کوفی خطاب به اچکزی پرسید: «چرا فکر می‌کنید یک بیانیه سیاسی به تنهایی کسی را واجد شرایط دریافت تذکره افغانستان می‌کند؟» او اشاره کرد که برخی اعضای تحریک طالبان پاکستان و خانواده‌هایشان قبلاً تذکره دریافت کرده‌اند و افزود که اگر هدف سازش سیاسی باشد، ممکن است بخشی از نگرانی‌ها از پیش وجود داشته باشد.

زرلشت شمس، معاون پیشین سفارت افغانستان در پاکستان، نیز در واکنش به این موضوع در اکس نوشته است که کسانی که هویت افغان را جنجالی می‌دانند، به کسی که افغان زاده شده است، می‌گویند دخالت در امور افغانستان بد است.

اظهارات اچکزی در شرایطی مطرح شده که تنش‌ها میان پاکستان و طالبان، از جمله مسئله اخراج مهاجران و امنیت مرز، همچنان ادامه دارد. تا لحظه انتشار این خبر، واکنش رسمی دولت پاکستان یا طالبان به این اظهارات اعلام نشده است.